หลังอ่านแปลจีนNF.
อัครเสนาบดีหญิง | เทียนหรูอวี้


  • ชื่อหนังสือ : 丞相不敢当 - อัครเสนาบดีหญิง
    ผู้แต่ง : 天如玉 - เทียนหรูอวี้
    ผู้แปล : Singin' in the Rain
    สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
    พิมพ์ครั้งที่ : 1 (กุมภาพันธ์ 2563)
    จำนวนหน้า : 1,073 หน้า (552+521)
    รายละเอียด : 
    ตราบที่แผ่นดินต้าจิ้นมีผู้ปกครองเป็นคนสกุลซือหม่า ตำแหน่งอัครเสนาบดีก็ต้องเป็นของคนสกุลเซี่ย...
    ‘เซี่ยซู’ ต้องมาสืบทอดตำแหน่งอัครเสนาบดีต่อจากท่านปู่ผู้ล่วงลับ แต่เส้นทางขุนนางกลับไม่ได้ราบรื่น นอกจากต้องเก็บซ่อนความลับที่เป็นหญิงเอาไว้ให้ดีแล้ว นางยังต้องรับมือกับบรรดาขุนนางจากสกุลอื่นที่จ้องตำแหน่งของนางตาเป็นมัน
    กระทั่งฮ่องเต้ก็ยังไปตาม ‘เว่ยอี้จือ’ มา พร้อมมอบอำนาจทหารให้กว่าครึ่งเพื่อคานอำนาจสกุลเซี่ย หนึ่งคุมบุ๋น หนึ่งคุมบู๊ เมื่อจับเสือสองตัวมาร่วมถ้ำเดียวกันแล้ว แทนที่พวกเขาจะขย้ำคอกันจนกว่าจะตายไปข้างหนึ่ง กลับกลายเป็นเรียกพี่เรียกน้องเสียอย่างนั้น นานวันเข้าผู้คนยังลือกันไปว่าเซี่ยซูล่อลวงเว่ยอี้จือผู้เพียบพร้อมให้กลายเป็นพวกตัดแขนเสื้อ!
    เซี่ยซูได้แต่ร่ำไห้กับคำครหาที่ได้รับมาอย่างไม่เป็นธรรมนี้แล้ว ความจริงนางร่ำอยากจะตัดขาดความเป็นพี่เป็นน้องกับเขาทุกวัน ทว่าคนผู้นั้นกลับเดินหน้าตอแย ทั้งยังคอยปกป้องให้ความช่วยเหลือ พร้อมกับจู่โจมหัวใจนางหนักขึ้น
    เรื่องการปกครองอาจเห็นต่างกันได้ แต่กับเรื่องหัวใจเขากลับไม่เปิดโอกาสให้นางคัดค้านได้!



    ✿ บันทึกหลังอ่าน

    อ่านจบแล้ว~~~ 

    หลังจากที่แวะไปเรื่องอาจารย์หญิงให้จบเพื่ออยากรู้ว่าเนื้อเรื่องต่อกันหรือไม่? 

    สรุปได้ความมาว่า นอกจากการที่ใช้โลเคชั่นเดียวกัน ชื่อตระกูลหลักในเรื่องเหมือนกัน อื่นๆ ใดๆ ล้วนไม่มีอะไรเชื่อมกันเลย (หัวเราะ) พยายามอ่านและโยงที่มาที่ไปก็แล้ว พยายามหาจุดเชื่อมกันก็แล้ว ก็เชื่อมกันไม่ได้ว่ายุคสมัยในเรื่องนี้เกิดก่อนหรือเกิดหลัง จะอ่านเรื่องไหนก่อนก็ได้ ไม่ทำให้งง ไม่มีการหลุดสปอยล์เนื้อหาของเล่มข้างเคียงแน่นอน

    เอาเป็นว่าน้ำฝนสบายใจแล้วกับนิสัยที่ชอบอ่านนิยายตามลำดับก่อนหลังของการออก 

    แต่...

    เรื่องนี้ถึงจำนวนเล่มจะน้อยกว่า แต่จำนวนหน้าไม่ห่างกันเท่าไร (124 หน้า) และตัวหนังสือรวมถึงตัวละครเยอะกว่าด้วย จำนวนสองเล่มน่ารักๆ แต่เนื้อหาคือแน่นแซงหน้าเรื่องแรกที่ออกมาก่อนอยู่เยอะทีเดียว

    เข้าเรื่องกันดีกว่า

    นางเอกเป็นลูกสาวนอกสมรสของทายาทขุนนางในตระกูลที่มีชื่อเสียงโด่งดังในเมืองหลวง ที่แอบมาพบรักกับแม่และหนีหายไป ปล่อยให้แม่กับนางใช้ชีวิตอยู่อย่างอดยาก จนนางไม่คาดหวังว่าจะได้เจอผู้เป็นพ่อ และใช้ชีวิตอยู่เพียงแค่หาอะไรกินไปแบบวันต่อวันเท่านั้น แต่วันหนึ่งก็ถูกรับเข้ามาอยู่ในจวนอัครเสนาบดี และได้ถูกปู่ของตัวเองที่เป็นอัครเสนาบดีอบรมสั่งสอน และวางภาระของตระกูลไว้บนบ่าของนาง ภาระนั้นคือการเป็นทายาทของตระกูลและเป็นอัครเสนาบดีคนต่อไป และในวันที่ท่านปู่จะสิ้นใจ นางได้ให้คำสัญญากับท่านปู่ว่าจะรักษาความลับตัวเองไม่ให้ผู้ใดได้ล่วงรู้

    นั้นคือความลับเรื่องเพศที่แท้จริงของนาง 

    นางเป็นหญิงสาว ที่ถูกเลี้ยงมาแบบผู้ชายถึง 8 ปี เพื่อสืบทอดตำแหน่งเจ้าบ้านของตระกูล ปกป้องดูแลคนในตระกูล และทำเพื่อให้ตระกูลรุ่งโรจน์สืบต่อไป

    แต่ด้วยความที่ปู่ของนางมีอำนาจในราชสำนักมากจนฮ่องเต้ได้แต่กัดฟันอดทนอดกลั้น เมื่อนางมารับตำแหน่งแทน ฮ่องเต้และคนอื่นๆ ที่เคยไม่พอใจในอำนาจของตระกูลนางก็เอาความรู้สึกเหล่านั้นมาลงที่นาง 

    ใช่ว่านางจะรับไม่ไหว ในเมื่อท่านปู่สู่อุตส่าห์ปูทางมาให้ ไหนเลยจะไม่สอนเรื่องเล่ห์กลในการรับมือราชสำนัก นางผู้ไม่สนชื่อเสียง จนไม่สนใจที่จะถูกตราหน้าว่าเป็นขุนนางเจ้าเล่ห์ ขอแค่ทำหน้าที่อัครเสนาบดีและดูแลตระกูลต่อไปได้เป็นพอ

    จวบจนฮ่องเต้ทนไม่ไหว ไม่ยอมให้ตระกูลเดียวมีอำนาจต่อไปได้ จึงได้ตามพระเอกกลับมาทำงานในราชสำนักเพื่อคานอำนาจกับฝ่ายนางเอก

    พระเอกก็ทำหน้าที่อย่างดี ถึงเขาจะเป็นทหาร แต่เรื่องการเมืองการปกครอง เขาก็พอจะทำได้และเพื่อตระกูลของเขา เขาก็ต้องพยายามเพื่อไม่ให้กลับไปยู่ในช่วงที่ลำบากเหมือนในอดีตอีก

    ใช่แล้ว
    พระเอกนางก็มีภูมิหลังในอดีตเหมียนกัลลล

    รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยหน 

    พระเอกหมายมั่นและตั้งใจว่าจะสืบสาวเรื่องราวของอัครเสนาบดีคนนี้อย่างลับๆ ทำทีเป็นมิตรในช่วงเวลานอกงาน แต่ในงานต่างฝ่ายต่างปกป้องผลประโยชน์ของฝ่ายตัวเอง และไม่รู้ทำไม ยิ่งสืบ ยิ่งสังเกต กลับกลายเป็นตัวเขาที่รู้สึกประหลาดใจ จนตัวเองได้แต่ยอมรับแล้วว่า ลึกๆ ในใจแล้ว เขาไม่ได้อยากเรียกขานเป็นพี่เป็นน้องกับอัครเสนาบดีคนนี้ แต่เขาอยากเป็นมากกว่านั้น ไม่ว่าอีกฝ่ายจะอยู่ในฐานะไหน เป็นอะไร มีรูปลักษณ์อย่างใด เขาก็อยากจะอยู่เคียงข้างคนผู้นี้ตลอดไป

    และไม่ว่าสองตระกูลจะไม่ถูกกันยังไง เขาต้องชนะใจอัครเสนาบดีคนนี้ให้ได้

    //กัดผ้าห่ม

    เดี๋ยวก่อนนะทุกคน อย่าเพิ่งเข้าใจผิดว่าสองเล่มหนาๆ เนี่ย จะมีแต่ความหวานที่พระเอกตามจีบนางเอกนะ บอกเลยว่าไม่ใช่ อย่าได้คาดหวังอะไรแบบนั้น ฮาาา 

    ความหนาและความแน่นของเนื้อเรื่องอยู่ที่การชิงไหวชิงพริบของตระกูลต่างๆ ในราชสำนักที่ไหวเอียงตามสถานการณ์ และการแย่งชิงอำนาจกันระหว่างนางเอกกับฮ่องเต้ ยังมีเรื่องของศึกสายเลือด และการศึกแย่งชิงดินแดนและความเป็นใหญ่

    บอกเลยว่า เรื่องอาจารย์หญิงกับเล่มนี้ เนื้อหาและความแน่นของการเมืองและการศึกสงครามต่างกันลิบ

    ด้วยความที่นางเอกเป็นถึงอัครเสนาบดีที่มีอำนาจรองลงมาจากฮ่องเต้ และพระเอกเป็นถึงท่านแม่ทัพคนดังที่ไร้พ่าย การจีบกันของสองคนนี้เลยไม่ธรรมดา พวกพี่เขารักกันผ่านการศึก จดหมายฏีกา และการชิงไหวชิงพริบกันของราชสำนัก แต่ใช่ว่าความหวานจะไม่มี 

    จากตอนแรกที่พระเอกยังไม่รู้ใจตัวเอง ก็มีซีนให้นักอ่านแซวพระเอกในใจได้บ้าง แบบ "แหมๆๆๆ ปากอย่างใจอย่างเลยนะ แหนะๆ มีแอบหวงด้วย" ไรงี้ เป็นเอ็นดูในความตบตีกับตัวเองของพระเอกมาก ผีเข้าผีออกเพราะไม่มั่นใจว่าอะไรยังไงกับความรู้สึกที่มีต่อนางเอก

    พอพี่เขารู้ความในใจตัวเอง ตัดสินใจได้แล้วว่าต้องคนนี้ ต้องนางเอกเท่านั้น จะเพศไหนก็ช่าง ใครจะลือไปยังไงก็ช่าง เขาจะทำ ใครจะทำไม พี่เขาก็รุกเลยจ้า มีจังหวะเมื่อไรพี่เขาก็จีบเลยจ้า อยากได้อะไรขอให้บอก พร้อมเสนอตัวช่วยเสมอ ถ้าไม่ขัดต่อตระกูลตัวเองนะ 

    คราวจีบน่ะไม่เท่าไร คราวสมหวังเนี่ยแหละ หมั่นไส้สุด แต่ก็ต้องยอมพี่เขานะ ถึงขั้นยื่นแส้ให้แม่ของตัวเองตีเพียงเพื่อให้แม่ได้รู้ว่าเขาจริงจังกับนางเอก ยังไม่พอ นางเอกป่วยหนัก ก็สละตัวเองมาดูแล ยกข้าวยกน้ำยกตัวนางเอกไปรักษาดูแลอย่างดี ข่าวลือจะลือจนเสียชื่อเสียงก็โนสนโนแคร์ พี่จะดูแลคนของพี่อย่างเดียว ใครก็ห้ามยุ่ง แถมขี้หึงหนักด้วย //บิดผ้า 

    ยังค่ะ ยังไม่จบ

    นางเอกนางเย็นชาจนเกือบจะไร้หัวใจด้วยซ้ำ ด้วยปมในอดีต และความที่ต้องกุมความลับของตัวเองเพื่อรักษาตระกูล ทำให้มุมมองต่อความรักไม่ใช่เรื่องราวที่หวานและชวนฝันเหมือนหญิงสาวทั่วไป นางมองตามหลักความเป็นจริง จากตอนแรกคิดว่าตัวเองทำให้พระเอกเป็นพวกตัดแขนเสื้อมารักชอบเพศเดียวกัน ก็ต้องมาตกใจกับความจริงใจของพระเอก ถึงแบบน้้นก็ไม่กล้าที่จะรักพระเอก ยังคงผลักพระเอกออก ไล่ให้ไปแต่งงานกับหญิงอื่นอยู่หลายครั้ง พระเอกก็แสนดีมากกกก งอนนางเอก ไม่พอใจ เมาเหล้าย้อมใจ แต่สุดท้ายก็กลับมาจีบ มาตาม มาคอยดูแลนางเอกเสมอ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

    ดูซิคะทุกคน ดูววววว 

    ไม่ให้หมั่นไส้พระเอกยังไงไหว พี่เขารักของเขาอยู่คนเดียวด้วยนะ อะไรยังไงก็ยอมได้ แต่เรื่องของนางเอกคือยอมไม่ได้ 
    ซีนกรอกยาใส่ปากนางเอกคือเอาใจไปเลยพ่อออออ ถ้าพ่อจะรักจนยอมทุกอย่างแม้แต่ตระกูลตัวเองก็ยอมได้ คือ เอาไปเลยจ้าาาา 

    กว่านางเอกจะยอมรับได้ว่ารักพระเอก และกว่าจะพระเอกจะสมหวังคือหมดเงินหมดทองหมดยาไปแล้วเท่าไร คนอ่านก็ลุ้นจะแย่ รักกันได้แล้วสักทีนะ เห้อออออ

    เสียดายตอนพิเศษของคู่พระ/นางจริงๆ มีเพิ่มอีกนิดก็ดีนะ เสพติดความขี้หวงขี้ห่วงและความแพนิคทุกครั้งที่นางเอกป่วยของพระเอกแล้ว เลยอยากเห็นซีนหลังจากตอนพิเศษต่อไปอีกสักปีไรงี้ ฮาา
     
    และอย่างที่ได้บอกไป เรื่องนี้เป็นนิยายสองเล่มจบที่ตัวละครเยอะมากกกกกกก แถมยังมีชื่อรอง ชื่อเล่น ชื่อตำแหน่ง ชื่อที่แต่งตั้งให้ต้องจำกันมากมายไปหมด อ่านไปก็อยากจะร้องไห้ ตัวละครเยอะไม่ว่า ทำไมชื่อต้องเยอะด้วย แง๊ แถมเลือกที่จะไม่จำก็ไม่ได้นะ เพราะตัวละครส่วนใหญ่ในเนื้อเรื่องแทบจะเป็นตัวละครหลักเลยทีเดียว มีผลต่อปม มีผลต่อเส้นเรื่อง และมีผลต่อการกระทำและความรู้สึกของตัวละคร 

    ดีนะที่เคยอ่านเรื่องตื่นเสียทีจะไม่มีทายาทแล้วมาก่อน เลยไม่เหนื่อยกับการอ่านตัวหนังสือเยอะๆ ในเรื่องนี้เท่าไร (เรื่องตื่นเสียทีฯตัวหนังสือเยอะกว่ามาก) แต่เอาเถอะ ฉากสู้รบปรกมือกันน้ำฝนก็ไม่ได้โฟกัสเท่าไร แต่ไม่ได้อ่านข้ามนะ แค่ไม่ได้ใส่ใจกับฉากเหล่านั้น 

    แอบขอเทียบกับเรื่องที่มีพล็อตหลักคล้ายกันหน่อยนะ เพราะที่อยากจะหยิบเรื่องนี้ขึ้นมาอ่านเพราะอ่านเรื่องโปรดยิ้มตอบข้าด้วยไมตรีแล้วรู้สึกเบาไปนิด แต่พอมาอ่านเรื่องนี้คือหนักไปซะหน่อยแต่ชอบมากกว่า ความปลอมหญิงเป็นชายของทั้งสองเรื่องเหมือนกัน แต่เหตุผลในการรองรับต่างกัน ความสมเหตุสมผลและรายละเอียดก็ต่างกัน ยังมีเรื่องความรู้สึกของพระเอกในช่วงที่เริ่มชอบนางเอกตั้งแต่ยังไม่รู้ความจริง เรื่องนี้ก็มีความละเอียดและทำให้เราอินต่อความรู้สึกของพระเอกได้มากกว่าด้วย รวมไปถึงการหาทางลงให้ักับนางเอกในเรื่องของความลับเรื่องเพศอีก แต่ก็นะ ความหนาของจำนวนหน้าของสองเรื่องนี้ต่างกันด้วยแหละ 

    เอาเป็นว่า ใครชอบพล็อตปลอมหญิงเป็นชาย ที่บางๆ เนื้อหาไม่หนัก อ่านเอาขำๆ ชิลๆ ไปโปรดยิ้มตอบข้าด้วยไมตรี 
    แต่ถ้าใครชอบแน่นๆ หนาๆ เน้นๆ กัดหมอนบิดผ้าด้วยความหมั่นไส้เล็กๆ ก็มาเรื่องนี้ ไม่ต้องกังวลว่าต้องไปอ่านอาจารย์หญิงที่เป็นเรื่องก่อนหน้าเลย เพราะไม่มีอะไรเกี่ยวกับนอกจากความอยู่ในจักรวาลเดียวกันเท่านั้น 
    แต่ถ้าเป็นพวกชอบอ่านตามลำดับแบบน้ำฝนก็จัดไปเลยจ้าสองเรื่องสวยๆ ห้าเล่มเบาๆ(?) หนึ่ง สอง สาม อาจารย์หญิง สี่ ห้า อัครเสนาบดีหญิง 
    สวย
    น่ารัก

    ไปแล้ววววว
    บั๊ยยยย


    P.S.
    → พี่รวมสองเล่มก็ดีตอนจ่ายเงิน แต่ไม่ดีตอนแบกไปอ่านนอกสถานที่เลยจริงๆ แอบใหญ่และหนัก T^T
    → จัดว่านักเขียนท่านนี้ถูกใจอยู่นะ ถ้ามีเรื่องไหนแปลออกมาอีก ก็จะหามาอ่านแหละ


    More.
    → Goodreads

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in