หลังอ่านแปลจีนNF.
ตื่นเสียทีจะไม่มีทายาทแล้ว! | เทียนหรูอวี้


  • ชื่อหนังสือ : 风衷录 – ตื่นเสียทีจะไม่มีทายาทแล้ว!
    ผู้แต่ง : 天如玉 – เทียนหรูอวี้
    ผู้แปล : ถังเจวี้ยน
    สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
    จำนวนหน้า : 1,381 หน้า (454+465+462)
    รายละเอียด : ในหนึ่งพันปีมานี้… ทั่วทั้งสามพิภพไม่มีผู้ใดให้กำเนิดทายาทได้เลย จวบจนกระทั่ง ‘จ่งเสินเฟิงจง’ ผู้ควบคุมดูแลการกำเนิดเติบโตของสรรพชีวิตตื่นขึ้นจากนิทรา…
    เฟิงจงพบว่าพิภพมนุษย์ในยามนี้ได้กลายเป็นดินแดนรกร้างไปแล้ว นางที่เคยเป็นถึงมหาเทพบรรพกาลผู้ยิ่งใหญ่กลับกลายเป็นแค่มนุษย์ธรรมดา จากรูปโฉม ‘พิลาสหยาดเยิ้ม’ ก็กลายเป็นเด็กสาวผอมแห้งคนหนึ่ง! 
    แต่มหาเทพหนี่ว์วาคงยังพอเห็นใจนางอยู่บ้างกระมัง จึงส่ง ‘ตงจวินซีกวง’ ผู้คุมอาทิตย์ขึ้นอาทิตย์ตกซึ่งเลื่องชื่อว่าเป็นจอมเกียจคร้านมาช่วยเหลือนาง ไม่เพียงเนื้อที่ย่างด้วยเพลิงกสิณจะหอมอร่อยยิ่งแล้ว เรื่องอื่นๆ เขาก็ล้วนตามใจนางไปเสียทุกอย่าง ขาดเหลือสิ่งใดเขาก็จะหามาให้ ทั้งยังต่อกรกับปราณอินที่คอยคุกคามนางอยู่เสมอ
    เนื่องจากการฟื้นฟูพลังเทพของนางจำเป็นต้องใช้วิสุทธิ์โลหิตของเทพเซียนหลายคนและวิธีการนี้จะสามารถให้กำเนิดทายาทขึ้นมา ซีกวงผู้นี้ก็ช่างดีนักนะ อะไรก็ล้วนดี เว้นเสียแต่ใจแคบไปสักหน่อย เพราะทุกครั้งที่นางพยายามยืมวิสุทธิ์โลหิตของใครเข้า เขาเป็นได้มาขัดขวางสุดชีวิตอยู่ร่ำไป!


    ✿ บันทึกหลังอ่าน

    ระหว่างหยุดยาวที่มีเวลาว่างมากๆ แล้วอยากอ่านนิยายที่เพิ่งออกใหม่บวกกับความอยากอ่านนิยายเทพเซียนหน่อยๆ ด้วย ก็เลยเลือกเรื่องนี้มาจากบรรดาหนังสือที่ขนไปด้วยทั้งหมด เพราะเห็นว่ามี 3 เล่ม ความหนาที่พอเหมาะกับการใช้เวลาทั้งวันอ่านได้

    ใช่แล้ว
    เรื่องนี้เป็นแนวเทพเซียนที่เกิดในช่วงเวลาที้ไม่ว่าจะเป็นเซียน มนุษย์ ปีศาจ หรือสิ่งมีชีวิตใดๆ ก็ไม่มีทายาท มนุษย์ได้หมดไปจากโลกและไม่มีการเกิดใหม่ โลกร้างมาก เทพเซียนก็ค่อยๆ หายไป นอกจากปราบปีศาจที่มาวิ่งเล่นบนโลกแล้วก็ถือว่าว่างงานกันแบบสุดๆ เพราะไม่มีมนุษย์ให้ต้องดูแล เลยพากันตามหา นางเอกที่เป็นความหวังเดียวที่จะทำให้สรรพชีวิตได้ไปต่อได้ ซึ่งนางเอกผู้เป็นมหาเทพนั้นดันตื่นขึ้นมาในร่างมนุษย์... 

    เป้าหมายมีไว้พุ่งชน เป็นมนุษย์แล้วยังไง นางเป็นมหาเทพที่ดูแลมนุษย์ ในเมื่อมนุษย์มีปัญหาก็ต้องหาทางช่วย แต่จะช่วยได้นั้นนางต้องทำให้ตัวเองกลับกลายเป็นเทพให้ได้ก่อน 

    เป้าหมายมา 
    ความพยายามมี 
    ไปค่ะ!

    นางเอกก็อยู่แบบตามมีตามเกิดไปเรื่อยๆ เพราะรอบข้างรอบตัวไม่มีอะไรเลย ไม่มีเพื่อนมนุษย์ให้พูดคุย ไม่มีใครที่พอจะช่วยเหลือได้ แต่ก็ต้องพยายามต่อไปเพื่อมนุษย์ที่ตัวเองรัก จนบังเอิญได้เจอเทพที่กำลังจะหมดลมหายใจ นางก็เปลี่ยนเขาให้เป็นเทพที่คอยช่วยนาง เอาง่ายๆ เปลี่ยนจากเทพปกติ มาเป็นเทพรับใช้ที่มีไว้ใช้งาน

    เทพรับใช้นี่แหละที่ทำให้นางเอกพบเจอเรื่องราวมากมายรายทางระหว่างตามหาวิธีเรียกพลังเทพกลับคืนมาและสร้างทายาทให้กับทุกสรรพสิ่ง

    คราวๆ ก็ประมาณนี้ 

    ถือว่าอ่านได้เรื่อยๆ ไม่หวือหวาอะไร เหมือนพาเราไปให้พบเจอเรื่องราวต่างๆ ผ่านการเดินทางของนางเอก ทั้งสาเหตุที่ทำให้ไม่มีใครเกิด สาเหตุที่ทำให้เทพเสื่อมโทรม สาเหตุที่ทำไมนางเอกต้องกลายเป็นมนุษย์ และสาเหตุที่ทำไมนางเอกถึงหลับใหลไปนาน 

    ซึ่งน้ำฝนเคยอ่านนิยายเทพเซียนที่นางเอกเป็นมหาเทพมาก่อนแล้วเมื่อต้นปี 2019 คาแรคเตอร์ตัวละครก็จะคล้ายๆ กันคือ ทำเพื่อมวลมนุษย์ ไม่สนใจเรื่องส่วนตัว ไม่รู้เลยว่าพระเอกทำแบบนี้เพราะหึงนะ ทำแบบนี้คืองอนนะ ฉันรักมนุษย์เพียงอย่างเดียว เสียสละทุกสิ่งได้เพื่อมนุษย์ อะไรแบบนั้น 

    แล้วการที่นางเอกเป็นแบบนี้ทำให้สงสารพระเอกมากกกกกกกกกกกกกก 

    พระเอกเป็นเทพที่เก่งสุดๆ แต่มีนิสัยแปลกๆ และขี้เกียจมากๆๆๆๆ อันความขี้เกียจวุ่นวายกับอะไรต่างๆ นี่แหละเลยไม่ยุ่ง ไม่สน ไม่แคร์อะไรใดๆ ทั้งนั้น ขนาดงานหลักตัวเองยังให้สัตว์เลี้ยง (มังกร) ของตัวเองทำเลย เทพมุงอะไรช่างเขา แข่งขันอะไร อ๋อ บังเอิญยุ่ง แพ้ไปเลยก็ได้ แต่โชคดีหรือวาสนาชักพาก็ไม่รู้ เจอนางเอกที่เทพเซียนทั้งหลายตามหาเข้าด้วยความบังเอิญ และเป็นความบังเอิญที่น่าสนใจด้วย เลยสลัดความขี้เกียจมาวิ่งเล่น(?)กับนางเอกซะหน่อย 

    แล้วไม่รู้วิ่งเล่นยังไง ดันเผลอชอบนางเอกซะงั้น แต่ตัวเองเป็นพวกปากหนักไง ทำตัวเหมือนไม่ชอบ แต่พอนางเอกขออะไรก็รีบทำให้ ปากบอกไม่สนใจหรอก แต่พอเขาไม่สนใจจริงๆ ก็งอนเขา เขาไม่ง้อก็หาทางลงให้ตัวแล้วก็ไปวิ่งตามเขาใหม่ 
    โถ่วพ่อคุณ พ่อคนน่าสงสาร 
    แล้วดันขี้หวงด้วยนะ คนนี้ข้าเลือกแล้ว ดังนั้นใครก็ห้ามมาวอแว ก็หาทาง หาวิธีเพื่อที่จะให้นางเอกใช้พลังของตัวเองคนเดียว
    นางเอกก็ไม่รู้อะไรกับเขา ฉันสนใจแค่การปกป้องมนุษย์ ฉันก็จะทำตามเป้าหมายที่ปักไว้ 

    เนี่ย คนนึงทำเพื่อมนุษย์ ส่วนอีกคนทำเพื่อคนที่รัก มันก็เลยเป็นดราม่าของความเสียสละ /ปาดน้ำตา

    อ่านจนจบสามเล่ม ปาดน้ำตาบ้างเป็นระยะๆ พระ/นางในเรื่องคือถูกใช้แรงงานโหดมากจริงๆ เป็นการเสียสละตามภาษาของเทพเซียนนั้นแหละ

    ดี สนุก แต่ไม่สุดเท่าไร
    ซีนดราม่าถือว่าดี ถือว่าชอบ ทำให้ร้องหาทิชชูระหว่างอ่านได้ แต่ไม่ต้องกลัวสำหรับสายกลัวดราม่า เพราะเรื่องนี้สุขนิยม ตอนจบ จบสวย จบให้ยิ้ม จบให้อิ่มใจ พระเอกไม่ขาดทุน แถมคุ้มทุนแบบสุดๆ แต่ก็นะ กว่าจะคุ้มทุนจนได้กำไรก็ผ่านอะไรต่อมิอะไรมาเยอะแหละ

    แล้วที่บอกไม่สุดคือ
    มีบางปมที่คลายแบบไม่ชัดเจนจริงๆ อย่างปมเรื่องทำไมมนุษย์ถึงหยุดการให้กำเนิดกัน มนุษย์เผลอไปทำหรือไปแตะอะไรเข้ากันแน่ ซึ่งปมในเรื่องค่อนข้างเยอะ การเกิดปมหนึ่งอย่างทำให้เกิดและส่งผลต่อหลายๆ อย่างตามมา เรื่องราวเกี่ยวข้องกันไปหมดและลากยาวมาพันๆ ปี 
    ซึ่งปมนี้ น้ำฝนไม่แน่ใจว่าตัวเองเบลอจนลืม หรือเผลอเข้าใจอะไรพลาดจนตัวเองไม่รู้หรือเปล่า แต่จะให้ไปทวนซ้ำ ก็ไม่ไหว เพราะ...บทบรรยายเยอะมากแม่ 

    เล่มนางหนานะ เกือบ 500 หน้า และเป็น 500 หน้าที่เต็มไปด้วยตัวหนังสือจริงๆ แต่ไม่ใช่บทบรรยายแบบซ้ำซากนะ แต่เป็นการใส่รายละเอียดระหว่างการเดินทางของนางเอกที่พบเจอสิ่งต่างๆ มากมาย บทพูดเลยไม่ค่อยมีเท่าบทบรรยาย ไม่ไหวอ่านทวนซ้ำจริงๆ /ร้องไห้

    เลยคิดว่า วันหยุดยาวครั้งหน้า จะหยิบมาซ้ำ เพื่อหาคำตอบและเก็บตกปมนี้อีกรอบ อ๋อ เก็บความขี้เล่น ขี้แกล้ง และปากหนักของพระเอกด้วย ชอบจริงๆ เวลาพระ/นางหยอก(?)กันคือน่ารัก 

    อ๋อๆ ลืมบอก
    ตอนที่หยิบเรื่องนี้มาอ่าน ส่วนหนึ่งคือสงสัยในชื่อเรื่องนะ 
    ทำไมต้องชื่อนี้ สงสัยมาก มันดูแบบ แอร๊ยๆ แปลกๆ แบบ ตื่นๆ นอนๆ ทายงทายาท /ปิดหน้าเขิน (เธอคิดถึงอัลไลกัน!)
    พอมาอ่านก็เลยรู้ 
    อ๋อออออ ก็ต้องชื่อนี้แหละ เหมาะสมแล้ว (หัวเราะ)


    P.S.
    → อ่านเรื่องนี้จนนาทีสุดท้ายของปีเลยนะ อ่านจบปุ๊บ พลุดังปั๊บ Happy New Year 2020 แล้วก็ปิดหนังสือ นอนเลย ฮาาาา

    More.
    → Goodreads : #1 | #2 | #3
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in