หลังอ่านแปลจีนNF.Reads
奸臣之妹 - นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! | ฉางโกวลั่วเยวี่ย


  • ชื่อหนังสือ :
     奸臣之妹 - นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน!
    ผู้แต่ง : 长沟落月 - ฉางโกวลั่วเยวี่ย
    สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
    จำนวนหน้า : 1,915 หน้า (377+369+367+397+405)

    More :
    → Goodreads : #1 | #2 | #3 | #4 | #5
  • นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 1



    ชื่อหนังสือ :
     奸臣之妹 - นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 1
    ผู้แต่ง : 长沟落月 - ฉางโกวลั่วเยวี่ย
    ผู้แปล : ลู่เผิ่งฮวา
    จำนวนหน้า : 377 หน้า
    รายละเอียด : ใน 'น้องสาวขุนนางทรราช' หลินหว่านเขียนเอาไว้ว่า...
    'หลี่เหวยหยวน' ตัวประกอบชายอันดับสองที่จะได้เป็นเสนาบดีกังฉินที่ยิ่งใหญ่ มีชีวิตในวัยเด็กที่แสนจะอาภัพ บิดาอ่อนแอแต่งงานใหม่ หลี่เหวยหยวนขึ้นชื่อว่าเป็นลูกที่เกิดจากสาวใช้ต้นห้อง มารดาเสียสติคลุ้มคลั่ง ชอบใช้ความรุนแรงกับเขา ท่านย่าไม่รัก และทำให้ทุกคนในจวนพานเกลียดเขาไปด้วย หลี่เหวยหยวนเติบโตมาด้วยสภาพจิตใจที่วิปริตบิดเบี้ยว ไม่ว่าใครที่เคยสร้างความขุ่นเคืองแก่เขา... ทางเดียวที่เขาเหลือให้คือความตาย
    รวมถึง 'หลี่หลิงหว่าน' ตัวประกอบหญิง ญาติผู้น้องของเขาที่บังอาจไปรังแกหญิงที่เขารู้สึกดีด้วย
    เขาตัดลิ้นนางและป้อนหญ้าไส้ขาดให้กิน แม้แต่วาระสุดท้ายของชีวิตก็ยังทรมานอย่างถึงที่สุด
    และใช่แล้ว... 
    วันหนึ่งหลินหว่านก็ตื่นมาเป็น 'หลี่หลิงหว่าน' ตัวละครที่ตนเองเขียนในวัยแปดขวบ!
    ไม่นะ! นี่นางต้องมีจุดจบแสนอเนจอนาถอย่างที่เขียนไว้เองหรือ นับว่าขุดหลุมฝังตนเองโดยแท้!


    ✿ บันทึกหลังอ่าน

    สารภาพว่า ที่หยิบมาอ่านเพราะเพื่อนไลน์มาถามส่วนตัวว่าอ่านเรื่องนี้แล้วหรือยัง รีวิวหน่อย 
    ซึ่งหญิงก็ตอบไปแบบสวยๆว่า "ยังจ้า~~ ขอเวลานอนก่อนจ้า งานเยอะจนตาจะพังแล้วแม่"
    แต่ก็ช่วยเพื่อนหารีวิว หาไปหามา ก็รู้สึกอยากอ่านเองซะงั้น 

    ความน่าสนใจของเรื่องนี้ คือ พล็อตเรื่อง ที่อยู่หลังปก

    พล็อตเรื่องนี้ต่างจากนิยายข้ามมิติที่เคยอ่านๆมา แล้วก็น่าจะต่างจากนิยายเรื่องอื่นๆด้วย 

    ต่างตรงไหน?

    ต่างตรงที่นางเอกนิยายข้ามมิติเรื่องอื่นๆที่เคยอ่านมา ถ้าไม่ย้อนอดีตไปอยู่ในร่างของคนอื่น ก็ย้อนไปอยู่ในร่างของตัวเอง แต่ในเรื่องนี้ไม่ได้ข้ามมิติไปในยุคอดีต แต่ข้ามมิติหลุดเข้าไปในนิยายที่ตัวเองแต่งขึ้น ที่พีคคือไม่ได้หลุดเข้าเป็นนางเอกของนิยายนะ แต่ดันหลุดเข้าไปในบทของตัวประกอบหญิงที่มีจุดจบที่แสนจะทรมานที่สุดในเรื่อง!

    น่าสนใจมาก
    ทำเอาคนที่เบื่อนิยายข้ามมิติอย่างหญิงรู้สึกสนใจจนต้องหยิบมาอ่าน

    พอได้อ่านก็รู้สึกลุ้นไปกับนางเอกว่าจะเปลี่ยนชีวิตตัวเองได้ไหมเพราะตัวเองเป็นคนแต่งนิยายเรื่องนี้ แล้วก็รู้ว่าตอนจบและจุดจบของเรื่องจะเป็นยังไง รวมไปถึงจุดจบของตัวเองด้วยที่ต้องตายแบบทรมานด้วยน้ำมือของตัวประกอบชายที่เป็นพี่ชายที่แสนโหดเหี้ยมคนนั้น

    นางเลยคิดแค่ว่า..
    ไหนๆ ก็ย้อนมาเป็นตัวประกอบของเรื่องที่แสนจะร้ายมากแล้ว ก็ขอเปลี่ยนชีวิตตัวเองหน่อยแล้วกัน ไม่อยากตายแบบในนิยาย ไม่อยากพบความทรมานแบบนั้น ขอทำตัวดีๆ แล้วอยู่จนแก่ตายดีกว่า
    แล้วการที่จะได้อยู่จนแก่ตาย ก็คือ การที่ต้องทำให้คนที่ต้องมาฆ่าตัวเองเปลี่ยนใจให้ได้ก่อน 
    นางจะทำทุกทางให้พี่ชายเปลี่ยนความคิดให้ได้!

    แล้วปฏิบัติการอ้อย(?)พี่ชายก็เริ่มขึ้น 

    นางเอกใช้ความได้เปรียบของการเป็นคนแต่งนิยายเรื่องนี้มาเป็นกลยุทธ์(?)พิชิตใจพี่ชายแสนโหด 

    แต่ใช่ว่านางเอกจะรู้เนื้อเรื่อง รู้เรื่องราวไปทั้งหมดนะ เพราะนิยายที่นางเอกเขียนนั้นเนื้อหาเริ่มที่ตัวละครตัวนี้อายุ 13 แต่ตอนที่นางเอกหลุดเข้ามา นางอายุแค่ 8 ขวบ 
    ยังมีบางจุด บางตอน หรือตัวละครบางคนที่เป็นตัวประกอบที่ตอนแต่งไม่ได้ลงรายละเอียดไว้ เพียงแค่กล่างถึงสั้นๆ เพื่อเชื่อมเนื้อหา เชื่อมความสัมพันธ์ แต่พอตัวเองมาอยู่ในเนื้อเรื่องเอง ก็พาเอากลุ้มใจเพราะเดาทาง เดาสถานการณ์ไม่ได้ ทำได้แค่แก้สถานการณ์เฉพาะหน้าไปพลางๆ แล้วก็ไม่ได้สนใจอะไรอย่างอื่นนอกจากการที่ทำให้พี่ชายไม่ต้องฆ่านางในอนาคตก็พอ!

    นางเอกทำให้พี่ชายสนใจและหวงแหนนางเอกได้แล้วจริงๆ ถึงกับออกปากเลยว่าจะปกป้องนางเอก แต่ในใจลึกๆ เขาก็เริ่มรู้สึกสงสัยในตัวนางเอก เพราะแต่ก่อนนางเอกมักจะเรียกเขาว่า 'ขยะ' แต่ตอนนี้ดึงดันที่จะเรียกเขาว่า 'พี่ชาย' เลยสงสัยว่านางเอกจะต้องมีแผนในใจแน่ๆ (ก็แผนที่ไม่ต้องถูกนายฆ่าไง จะอะไรล่ะ!! //เสียงหญิงเอง)

    แต่ไม่เป็นไร ถึงนางเอกจะมาเล่นลูกไม้อะไรกับเขา เขาก็ไม่สนใจ ขอแค่มีนางเอกในชีวิตเขาก็พอ

    โถ่วววววว
    พ่อคนโหดกับทุกคนแต่รักน้องคนเดียว~~ 

    คือพี่ชายโหดจริงๆ ด้วยพื้นเพที่แสนจะรันทดทำให้จิตใจส่วนหนึ่งบิดเบี้ยว แล้วคนที่ทำให้พี่ชายเป็นแบบนี้ก็คือตัวนางเอกที่เป็นคนแต่งนิยายเรื่องนี้เอง พอหลุดเข้ามาในนิยาย นางเอกก็พยายามแก้ความบิดเบี้ยวในใจ พยายามเปลี่ยนให้ตัวเองเป็นแสงสว่างในใจพี่ชาย พี่ชายจะได้ไม่ต้องมาฆ่ากัน แล้วก็รู้สึกผิดที่ต้องทำให้ตัวละครตัวนี้ต้องมาเจออะไรแย่ๆแบบนั้นด้วย

    เล่ม 1 ก็ตามนั้นนี้~
    เป็นเล่มน้องสาวอ้อยพี่ชาย 
    พี่ชายสงสัย ท่านย่าก็สงสัย รวมไปถึงคนรับใช้ใกล้ตัวนางเอกก็สงสัยว่านางเอกเปลี่ยนไปเหมือนไม่ใช่คนเดิม เหมือนเป็นอีกคนที่มาอยู่ในร่างนางเอก
    ก็จะอ่านต่อไปว่า แต่ละคนที่สงสัยจะทำยังไงต่อ
    พี่ชายจะโหดกับคนอื่นมากขึ้นแค่ไหน 
    พี่ชายจะตามใจ หวง ห่วง ดูแล ใส่ใจนางเอกมากขึ้นแค่ไหน
    แล้วนางเอกจะจัดการกับสิ่งที่ตัวเองก่อไว้แบบไม่รู้ตัวยังไง 

    ไปค่ะ 
    ไปต่อกันที่เล่ม 2

    แต่เดี๋ยวก่อนนนนน
    อันนี้ขอพูดก่อน
    มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ติดใจอยู่ คือ นางเอกไม่หาทางย้อนเวลากลับ ติดใจประเด็นนี้ในทุกเรื่องที่อ่าน มีนิยายข้ามมิติแค่ไม่กี่เรื่องเท่านั้นที่เขียนว่าตัวละครหาทางกลับ อยากกลับไรงี้ แล้วเรื่องนี้ก็เหมือนหลายๆเรื่องที่ไม่กล่าวถึงว่าอยากจะกลับ หาทางกลับ เหมือนข้ามมาแล้วก็ข้ามเลย จบ ไม่กล่าวถึง ทำให้หลังๆ ถ้าเจอนิยายที่บอกว่าข้ามมิติ/ย้อนเวลา/ย้อนอดีตต้องขออ่านพล็อตก่อน 
    ก็ตามนั้นค่ะ 
    ถ้ามองข้ามจุดนี้ไปได้ (รวมถึงมองข้ามความสมเหตุสมผลบางอย่างไป) ก็อ่านเพลินๆ อ่านเอาฟินความพี่ชายปากแข็ง ใจโหด กับน้องสาวขี้ตื้อ

    ขอตัวไปอ่านเล่ม 2 ก่อนนะคะ

    บั๊ยยยยย


    P.S.
    → พิมพ์เสร็จแล้ว ขอไปอ่านพี่ชายเล่ม 2 ก่อนนะ แล้วจะมาแปะต่อ 
    → ภาวนาขอให้อ่านจบ 5 เล่มด้วยค่ะ นี่อ่านนิยายไม่จบสักเรื่องเลยเนี่ย มักหยุดกลางทางตลอด //ร้องไห้

    More :
    → Goodreads
  • นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 2, เล่ม 3



    ชื่อหนังสือ :
     奸臣之妹 - นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 2, เล่ม 3
    ผู้แต่ง : 长沟落月 - ฉางโกวลั่วเยวี่ย
    ผู้แปล : ลู่เผิ่งฮวา
    จำนวนหน้า : 736 หน้า (369+367)
    รายละเอียด : 
    #2
    ใน 'น้องสาวขุนนางทรราช' หลินหว่านเขียนเอาไว้ว่า...
    'หลี่หลิงเยี่ยน' เป็นพี่สาวต่างมารดาของ 'หลี่หลิงหว่าน' ความสามารถของนางไม่ว่าเรื่องใดล้วนมีอย่างเพียบพร้อม ทั้งยังรูปโฉมงดงาม กิริยาอ่อนช้อย ใครเห็นเป็นต้องสะดุดตา กระทั่ง 'หลี่เหวยหยวน' ยังมองนางเป็นเช่นแสงสว่างในใจ บุรุษทุกคนในเรื่องล้วนหลงรัก ยอมทุ่มเทถวายชีวิตให้นาง
    แต่กว่าจะผ่านไปจนถึงตอนท้ายที่เป็นถึงฮองเฮาได้นั้น ขั้นแรกนางต้องเปลี่ยนสถานะจาก 'ลูกอนุ' เป็น 'ลูกภรรยาเอก' ให้ได้เสียก่อน ซึ่งการจะแทนที่นี้ได้ มารดาของหลี่หลิงหว่านต้องมีอันเป็นไป...
    ทว่าหลี่หลิงหว่านที่รู้เรื่องดีจะยอมปล่อยให้เรื่องราวดำเนินไปเช่นนั้นน่ะหรือต่อให้นางจะฉลาดสู้หลี่หลิงเยี่ยนไม่ได้ เพียบพร้อมได้ไม่เท่า ทั้งบิดาไม่รัก มารดาก็อ่อนแอ แต่นางที่เป็น 'เทพผู้สร้าง' ก็ไม่ยอมพ่ายให้ตัวละครของตนเองหรอกนะ เพราะแม้แต่หลี่เหวยหยวนที่ปราบได้ยากเย็น ยามนี้เขาก็อยู่เคียงข้างเป็น 'พี่ชาย' ของนางแล้ว!
    #3
    ใน 'น้องสาวขุนนางทรราช' หลินหว่านเขียนเอาไว้ว่า...
    'ฉุนอวี๋ฉี' เป็นตัวประกอบชายอันดับหนึ่ง ความรู้สึกที่เขามอบให้ผู้คนล้วนอบอุ่นอ่อนโยนประดุจสายลมในฤดูใบไม้ผลิ ทั้งยังมีความรักบริสุทธิ์ไม่หวังการครอบครองให้กับหลี่หลิงเยี่ยน 
    ด้านหนึ่งมีหลี่เหวยหยวนเป็นเสนาบดีฝ่ายซ้าย อีกด้านฉุนอวี๋ฉีก็เป็นเสนาบดีฝ่ายขวา 
    หนึ่งเย็นชา หนึ่งอบอุ่น ไม่อาจอยู่ร่วมโลกกันได้!
    ในวันที่ฉุนอวี๋ฉียังไม่ก้าวเข้าสู่เส้นทางขุนนาง เพียงแรกพบหลี่หลิงหว่านก็ไม่อาจถอนสายตาจากเขาได้เลย ไม่ว่าจะกลิ่นอาย สายตา และความฉลาดล้วนทำให้นางภาคภูมิใจมิต่างจากได้พบบุตรชาย แล้วเหตุใดแทนที่ฉุนอวี๋ฉีจะมอบหัวใจให้หลี่หลิงเยี่ยน เขากลับเมินเฉยไม่ไยดีสาวงามเช่นนี้ ทั้งยังบังเอิญพบนาง 'ครั้งแล้วครั้งเล่า' อีก
    นี่เขาไม่รู้หรือว่าทุกครั้งที่นางพบกับเขา หลี่เหวยหยวนก็จะ 'หวง' นางหนักมากขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งนางคิดว่าหากเป็นไปได้ 'พี่ชาย' คงอยากจะเอานางไปขังไว้ไม่ต้องพบต้องเจอใครทีเดียว!


    ✿ บันทึกหลังอ่าน

    มาต่อที่เล่มสองและเล่มสามเลย 
    สองเล่มนี้ก็ความเอื่อยๆบ้าง ในบางจุด แต่ก็มีความลุ้นในรู้สึกสนุกและน่าสนใจอยู่ด้วยเหมือนกัน 

    จากเล่มแรก นางเอกอ้อยพี่ชายเป็นที่สำเร็จแล้ว สองเล่มหลังก็มีได้เห็นความพี่ชายหวงน้องสาวจนเป็นที่ผิดสังเกตของบุคคลภายนอก แต่คุณพี่ชายก็หาได้แคร์ไม่ แล้วยิ่งมีหนุ่มมาเกาะแกะน้องสาวเขา เขาก็พร้อมทำทุกทางที่จะขจัดคนพวกนั้นทิ้ง ยังไม่รวมถึงคนที่ทำให้น้องสาวเป็นกังวล กลุ้มใจ เสียใจ ไม่สบายใจ คนพวกนั้นก็ไม่จำเป็นต้องอยู่บนโลกนี้อีก!
    ขอเพียงแค่น้องสาวของเขาอยู่เคียงข้างเขาอย่างมีความสุข แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว

    ดู๊วววววว 
    ความพี่ชายขี้หวง ยิ่งอ่านก็อยากจะเบ้ปาก แกหวงเขาออกหน้าออกตาเกินไปป่ะ? 

    ส่วนนางเอก ที่ไม่คิดถึงอะไรนอกจากการวางแผนให้ชีวิตในอนาคตต้องไปตายแบบทรมานก็ต้องมาแก้ปัญหาเฉพาะหน้าที่มันผิดแปลกไปจากนิยายที่ตัวเองเขียน 
    ไม่ว่าจะเป็นเรื่องลำดับการตายของตัวประกอบบางตัว หรือการหมั่นหมายของตัวเอง ไม่รวมถึงบรรดาหนุ่มๆที่เข้ามาหา เพราะเกือบทุกอย่างดูเหมือนจะผิดไปจากพล็อตที่นางวางไว้หมด
    ยังมีเรื่องคุณพี่ชายที่นับวันก็ยิ่งเดาทางเขาไม่ออก แต่นางก็ตัดสินใจไว้แล้ว ขอแค่เขาไม่ฆ่านาง และคุ้มครองนางจนนางไปเรื่อยๆ แค่นั้นก็พอ 

    ที่บอกว่าเอื่อยๆ ก็คือความหวงของคุณพี่ชายที่ออกหน้าออกตาเนี่ยแหละ มีเยอะจน อยากบ่น เข้าเรื่องให้หน่อยยย อยากอ่านพล็อตอื่นบ้างแล้ววว 

    แต่ส่วนที่ลุ้นก็คือตัวละครในเรื่องเริ่มเยอะมากขึ้น นางเอกตามพล็อตเรื่องจากในนิยายที่นางเอกแต่งเปิดเผยตัวออกมาแล้ว (งงไหม? ถ้างงกลับไปอ่านใหม่อีกรอบ ฮา) รวมถึงพ่อของนางเอก แล้วก็ตัวประกอบอีกหนึ่งตัวที่มาเพื่อเป็นคู่แข่งกับพี่ชาย ส่วนพระเอกตามพล็อตเรื่องจากในนิยายที่นางเอกแต่งยังไม่ออกมา ไม่แน่ใจว่าจะได้ออกมาให้ได้อ่านไหมด้วยนะ 

    เหลืออีกสองเล่ม 
    คิดอยู่ว่า ความสงสัย และปมบางอย่างในเรื่องจะไปทางไหน คุณพี่ชายจะหาทางลงให้กับความรู้สึกของตัวเองแล้วก็ความอยากเก็บน้องสาวไว้คนเดียวยังไง 
    ส่วนคุณน้องสาวเนี่ย เมื่อไรจะรู้ตัวสักที!!!



    P.S.
    → อ่านนิยายสองเล่มในหนึ่งวันก็ตาล้ากันไป รู้สึกแก่แล้วจริงๆ 
    → มีเอื่อยตรงเล่มสาม สู้! อีกสองเล่มเท่านั้น หวังว่าจะสนุกมากขึ้นนะ แง๊

    More :
    → Goofreads : #2 | #3 
  • นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 4, เล่ม 5



    ชื่อหนังสือ : 奸臣之妹 - นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 4, เล่ม 5
    ผู้แต่ง : 长沟落月 - ฉางโกวลั่วเยวี่ย
    ผู้แปล : ลู่เผิ่งฮวา
    จำนวนหน้า : 802 หน้า (397+405)
    รายละเอียด : 
    #4
    ใน 'น้องสาวขุนนางทรราช’ หลินหว่านเขียนเอาไว้ว่า...
    ‘เหลียงเฟิงอวี่’ จะมอบหัวใจให้หลี่หลิงเยี่ยน และถอนหมั้นกับหลี่หลิงหว่าน 
    'ฉุนอวี๋ฉี' แม้ไม่อาจเคียงคู่กับหลี่หลิงเยี่ยนได้ แต่ก็ขออยู่ด้านหลัง คอยขจัดทุกอุปสรรคในชีวิตให้นาง 'หลี่เหวยหยวน' แม้ไม่รู้จักความรัก แต่ก็พร้อมให้หลี่หลิงเยี่ยนเป็นแสงสว่างเดียวในใจ ผู้ใดอาจหาญทำให้นางขุ่นเคืองใจเป็นต้องสิ้นชีพ!
    ทั้งที่พวกเขามิต่างจาก 'ตำหนักใน' ของหลี่หลิงเยี่ยน แต่เหตุไฉนพอตนเองเข้ามาเป็นหลี่หลิงหว่านแล้ว
    เหล่าบุรุษพวกนั้นกลับเมินเฉยสาวงามแสนฉลาดอย่างหลี่หลิงเยี่ยน แล้วส่งคนมาสู่ขอนางถึงจวนสกุลหลี่แทนเล่า 
    บุรุษอื่นก็แล้วไปเถอะ แต่พี่ชายที่ควรจะมองนางเป็นแค่น้องสาว เหตุใดจึงแสดงความเป็นเจ้าของกับนางมากเกินพี่น้องถึงเพียงนี้ แม้ตัวอยู่ไกลก็ยังส่งจดหมายคะนึงหามาให้ นี่เขาคิดเกินเลยกับนางจริงๆ ใช่หรือไม่!
    #5
    ใน 'น้องสาวขุนนางทรราช' หลินหว่านเขียนเอาไว้ว่า...
    โจวซื่อจะถูกหลี่หลิงหว่านพลั้งมือผลักตกน้ำตาย หลี่เหวยหยวนจะเสียสติ พ่ายให้กับฉุนอวี๋ฉี และหลี่หลิงหว่านต้องตายตกอย่างทรมาน
    ในนิยายแม้ระหว่างทางหลายๆ เรื่องราวจะผันเปลี่ยน แต่จุดจบของตัวละครหลายๆ ตัวที่เขียนไว้ก็ยังลงเอยในแบบเดิม
    หลี่หลิงหว่านเริ่มคิดว่าแม้แต่ตนเองไม่แน่ก็คงต้องตายเช่นกัน ทว่ามีอยู่คนหนึ่งที่นางปรารถนาให้จุดจบของเขาเปลี่ยนไป... หลี่เหวยหยวน
    แต่จะทำเช่นไรดี ตอนนี้ไม่ว่านางขยับกายไปทางใดก็ไม่ต่างจากนกที่อยู่ในกรงของหลี่เหวยหยวน
    มารดาเถอะ นี่เขากลัวนางมีคนอื่นอยู่ในสายตามากเพียงนี้เชียวหรือ
    เกรงว่าหากนางตายไปจริง เขาคงนอนร่วมโลงและฝังไปพร้อมกับนางเป็นแน่!


    ✿ บันทึกหลังอ่าน

    จบแล้วคร่าาาา 
    จบด้วยความดีใจ ยอมรับเลยว่าอ่านเรื่องนี้แล้วเหนื่อยมาก 
    เหนื่อยกับอะไร? 
    อ่านต่อไปค่ะ หญิงจะมาบอกให้ฟัง~~
    ขอเล่าสองเล่มนี้และสรุปรวมๆไปเลยแล้วกัน

    หลังจากเล่มสามที่ตัวละครต่างๆจากในนิยายก็ออกมากันครบแล้ว ที่เหลือก็แค่จุดจบของตัวละคร ซึ่งจุดจบนั้นแหละที่นางเอกกลัว แต่ที่กลัวยิ่งกว่าคือคุณพี่ชาย ที่นับวันยิ่งแสดงความเป็นเจ้าของเกินความเป็นพี่ชาย แล้วยังมีพระรองจากในนิยายที่จากเดิมควรจะปิ๊งกับคุณพี่สาวที่เป็นนางเอก แต่กลับมาดื้อมาตื้อมาขอหมั้นกับนาง
    เรื่องก็วนๆ เวียนๆ กันไปมาอยู่ระหว่างความขี้หึง ขี้หวง ความระแวง ความไม่เข้าใจ การแย่งชิงตัวนางเอก(ของเรื่องนี้)และจุดจบของตัวละครในแต่ละตัว

    จริงๆ แล้วหญิงหมดสนุกไปตั้งแต่อ่านเล่ม 3 จบแล้ว แต่ด้วยความอยากรู้ว่านักเขียนจะหาทางลงให้กับปมพี่ชายน้องสาวได้ยังไง รวมถึงจะทำยังไงให้จบแบบที่สายสุขนิยมชอบเลยพยายามอ่านจนจบ

    ซึ่งปมนี้ เอาจริงๆ ก็ไม่ถือว่าเป็นปมอะไรนะ ไม่ต้องหาทางลงเริ่ดหรูอลังการณ์ก็ได้ แต่พอจบแบบนี้ก็...  ทำไมต้องแบบนี้นะ?? (หัวเราะ) สงสัยกันต่อไป

    ไม่รู้ซิ 
    อ่านไปก็สงสัยในหลายๆ จุด ฉากที่ควรดราม่า หญิงก็ดราม่าไม่ได้ ไม่อิน เอาแต่สงสัยว่า ตัวละครนั้นไปไหน ตัวละครนี้ไปไหน หายไปไหนกันหมด แบบนี้ก็ได้เหรอ เอ๊ะ จากที่เขียนๆมา ไม่น่าใช่แบบนี้หรือเปล่านะ

    ตัวละครบางตัวที่ปูพื้นมาแบบธรรมดามาก แต่พอเรื่องดำเนินผ่านไป อยู่ดีๆก็พิเศษแบบผิดหูผิดตา เหมือนเป็นอีกคนที่ไม่ได้มีพื้นเพแบบธรรมดาเลยแล้วไม่มีอะไรในเนื้อเรื่องที่อธิบายในจุดนี้ 

    ตัวละครบางตัวก็หายยยยไปอย่างไร้ร่องลอย อ่านไปสักพักค่อยกลับมาใหม่พร้อมบทสรุป

    เนื้อเรื่องบางจุดที่เหมือนจะหาทางลงไม่ได้ก็ทำได้ด้วยความฝันและการย้อนเวลาไปมา (แบบนี้ก็ได้แหละ แฟนตาซีมากแม่)

    และพีคสุดคือการกลับมาของนางเอกที่ไร้ที่มาที่ไป งอกมาจากไหน หรือหล่นมาจากฟ้า เป็นสสารไร้ที่มางี้เหรอ แล้วทำไมต้องหน้าตาเหมือนคนนี้ มีอะไรมาบอกตรงนี้ไหม? (อ่านไปจนจบก็ไม่มีจ้า) 

    เหนือไปกว่านั้นคือตอนพิเศษสุดท้ายค่ะ 
    อ่านจบก็ได้แต่ถามตัวเองว่า "แบบนี้ก็ได้เหรอ" ก็คงได้แหละ เพื่อความ Happy Ending~~~ 

    เอาเป็นว่า นิยายเรื่องนี้เน้นแค่ความพี่ชายและตัวน้องสาวเท่านั้น ไม่มีสิ่งอื่นใดมาจัดขวางอรรถรส ถ้ามองข้ามเรื่องบางเรื่อง และความสมเหตุสมผลไปได้ ก็จะเจอความฟินตลอดทั้ง 5 เล่ม (เน้นหนักไปที่เล่มจบ แต่เริ่มเลิฟๆที่เล่มสี่) 

    ถือว่าเป็นนิยายแฟนตาซี ที่แฟนตาซีมากๆๆๆๆๆ เรื่องหนึ่งเลยละ 


    P.S.
    → จบสักที จะไปหาเรื่องอื่นอ่านต่อแล้ว!
    → ปกสวยมากแม่ ยอมใจปกจริงๆ
    → เรื่องอื่นของนักเขียนคนนี้ก็แบบนี้หรือเปล่านะ ไม่กล้าอ่านเรื่องอื่นของเขาเลย ///ร้องไห้

    More :
    → Goofreads : #4 | #5 

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in