once rememberedployapha.j
San Francisco #1 | อริสา


  • ตอนนั้น... จำได้ว่า...


     

    เราเรียก อริสา ว่า อริสา มาตลอด

    ไม่มีคำนำหน้าว่าน้องใดๆ เรียกแค่ชื่อเฉยๆ


    ฉะนั้นเราจะแทนอริสาด้วยชื่อเต็มๆตลอด อย่าเพิ่งรำคาญกันนะ


     



     

    อริสา เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ เรียนชั้นประถมต้น

    ผมสั้น หน้าหมวย ชอบทำจมูกย่นเวลาไม่พอใจ

    เรียนยิมนาสติก ชอบอ่านหนังสือนิทานก่อนนอน

    พูดไทยได้นิดหน่อย แต่ถ้าเวลาเม้ามอยต้องเป็นภาษาอังกฤษ

     

     


    อริสา เป็นตัวแทนความทรงจำตลอด 4 วันที่ใช้ชีวิตอยู่ในซานฟรานซิสโก



     

    วันแรกที่เรากับอริสาเจอกัน

    วันนั้นเรานั่งรถไฟมาจากพอร์ตแลนด

    เพื่อมาจุดหมายปลายทางสุดท้ายของทริปเที่ยวอเมริกา

    The Bay Area – San Francisco

     

     

    พี่ฝ้าย คุณแม่ของอริสา (มีศักดิ์เป็นคุณน้าของเรา)

    พาอริสามารับพวกเราที่สถานีรถไฟ


    ตอนแรกก็นัดกันดิบดีว่าจะเจอกันที่สถานี Oakland โดยพี่ฝ้ายจะมารอรับ

    แต่รถไฟมาช้ากว่ากำหนดการ ทำให้เราต้องนั่งรถไฟอีกขบวนนึงมาที่สถานี Fremont

     

     

     

    พวกเราใจเต้นตึกตัก

    ทั้งนี้ก็เพราะเราไม่เคยเจอพี่ฝ้ายและครอบครัวมาก่อนเลย



    คุณแม่เล่าให้ฟังก่อนที่จะมาอเมริกาว่าพี่ฝ้ายเคยเจอเราตอนเด็กๆ

    ช่วงครั้นกระนู้นตอนที่บ้านเราย้ายไปอยู่เชียงใหม่

    ตอนนั้นเราก็ 3-4 ขวบเอง จำความอะไรไม่ได้มาก

    พอเราและครอบครัวย้ายกลับมาอยู่ที่กรุงเทพก็ไม่ได้เจอกันอีก


    พี่ฝ้ายเรียนจบ แต่งงาน และย้ายมาอยู่อเมริกากับสามี

    ชื่อว่า พี่คริส

     

     

     



    ช่วงที่มาอยู่ที่นี่ เราติดต่อพี่ฝ้ายผ่านไลน์เท่านั้น

    ปรึกษาเรื่องแพลนเที่ยว และส่งกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ไปฝากไว้ที่บ้าน

    ก่อนจะแบกเป้ขึ้นหลังและลัดเลาะท่องเที่ยวไปเรื่อยๆตามประสา

     

     







     

    รถไฟมาเทียบที่ชานชาลาสถานี Fremont

    พวกเราจัดแจงแบกเป้ขึ้นมาสะพายหลังและเดินต๊อกแต๊กมาที่สถานี

     


    ตอนนั้นพี่ฝ้ายยังมาไม่ถึง

     

     

    เราเลยเดินวนๆอยู่ในสถานี

    พยายามทำตัวให้คุ้นชินกับอากาศร้อนๆแห้งของแคลิฟอร์เนียที่คุ้นเคย

    ต้องปรับตัวกันนิดนึงหลังจากไปใช้ชีวิตเย็นๆชื้นๆเต็มไปด้วยต้นไม้มาหลายวัน



    อากาศร้อนชวนเป็นลมพอสมควร ดีที่มีลมพัดบ้าง

     

     

     

    และแล้วก็มีรถแวนคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอด

    ประตูรถเปิดออกจากทางฝั่งคนขับ

    ผู้หญิงวัยสามสิบต้นๆสวมเสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนส์โบกมือมาทางพวกเราอย่างร่าเริง

    ก่อนที่จะเดินไปเปิดประตูอีกฝั่งหนึ่ง

     


    เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ผมสั้น ใส่เสื้อยืดสีชมพู กางเกงยีนส์ 

    กระโดดตุ๊บลงมาและหันมามองที่พวกเรา

     

     


    เราทั้งคู่เดินข้ามถนนไปหา ลองทักสวัสดีค่ะเป็นภาษาไทยดูก่อน (เผื่อไม่ใช่จะได้ไหวตัวทัน)

    พี่ฝ้ายยิ้มแย้มทักทายเป็นอย่างดี ชวนคุยตลอดทาง

    แวะจอดซื้อเชอร์รี่ที่ร้านริมทาง (อร่อยมาก!)

    ส่วนอริสาเงียบๆไม่ค่อยพูดเท่าไรจนเกือบๆจะบ้าน



    ปล่อยไว้อย่างนี้ไม่ดีแน่

    เราเลยสอดส่ายสายตาหาเรื่องคุยก็ไปป๊ะเข้ากับตุ๊กตาเอลซ่า


    ได้การล่ะ! เด็กผู้หญิงทุกคนต้องชอบเจ้าหญิงดิสนีย์!!

      

    เราเริ่มชวนอริสาคุย

    หัวข้อคือ อริสาชอบใครมากกว่ากันระหว่างอันนากับเอลซ่า

    (เอลซ่าแน่นอน เรามั่นใจ!!)





    อริสายิ้มให้เราเป็นครั้งแรก

    แววตาเป็นประกาย และจากคำถามนั้น เรากับอริสาไม่เคยหยุดคุยกันเลย :)







    (และแน่นอนว่าคำตอบคือเอลซ่า!)



Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in