Depression จากจุดสีดำเล็ก ๆ ตรงกลางจิตใจW.Kodoku
เวลาปัจจุบัน
  • ขอข้ามเลยก็แล้วกัน คือเอาตรง ๆ นะ เราขี้เกียจเล่าย้อนกลับไปแล้ว ขอเล่าเวลาในปัจจุบันตอนนี้นะ 
    ตอนนี้คือเราแถบจะกินนอนโรงพยาบาลแล้วอะ เจอหน้าหมอ พยาบาลมากกว่าเจอหน้าเพื่อน
     เจอหน้าอาจารย์อีก  เข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น จนพยาบาลจำหน้าได้แล้ว 
    ตอนนี้คือเหนื่อยมากเลย ทั้งร่างกาย ทั้งจิตใจ
    อยากตายให้มันจบ ๆ ไปซะ ไหนจะเรื่องอาการป่วย ไหนจะเรื่องเรียน มันท้อมากอะตอนนี้
    อยากจะล้มแต่ก็ล้มไม่ได้ เพราะเป็นห่วงแม่ เป็นห่วงย่า 
    ถ้าเราจากไปแล้ว พวกเขาจะอยู่ยังไง 
    ถ้าอยู่ก็เจอความกดดันอีก ยิ่งญาติฝั่งแม่นะ ถ้าเราล้ม เขาก็จะยิ่งซ้ำเติม ทำกับเราอะไม่เท่าไหร่หรอก
    แต่ไปลงกับแม่เรานี้สิ เราแมร่งโครตรับไม่ได้เลยว่ะ 
    คุณเคยรู้สึกมั้ยหล่ะ มันจะมีรังสีหรือออร่าอะไรสักอย่างที่แผ่ออกมากดดันเรา เหมือนกดเราต่ำลง ๆ 
    เหมือนเราไม่มีค่าในสายตาพวกเขาเรา เราเกลียดความเพอร์เฟคชั่นนิสของพวกเขา
    มันกดดันเรา มันทำให้เราไม่อยากอยู่ในครอบครัวนี้ เราอยากหายไปจากครอบครัวนี้
    แล้ววันตรุษจีนนี้เราก็ต้องกลับบ้าน ต้องไปเจอพวกเขา แมร่งเอ๊ย ขอโทษทีที่หยาบคาย แต่แมร่ง 
    เราไม่อยากเจอจริง ๆ ว่ะ แต่ไม่กลับก็ไม่ได้ไง

    เอาเถอะว่ะ ทำได้แค่ ทำใจต่อไป...
    ...ขอให้คุณสนุกกับวันรวมญาตินะ หึหึ...


เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in