เรื่องเล่าทั่วไปatcha
ลองเปรียบเทียบประวัติศาสตร์กันหน่อย
  • คงไม่ได้มาสอนประวัติศาสตร์อะไร เพียงแต่ไปอ่านประวัติศาสตร์มานิดหน่อย แล้วเกิดคำถามกับตนเอง เกิดความรู้สึกว่า ทำไมเราเสียเปรียบคนอื่น ทำไมคนอื่นถึงได้เปรียบมากกว่าเรา เพราะอะไร  บางทีตัวเลขมันก็เป็นคำตอบนะ ก็เลยอยากจะวิจารณ์ในมุมมองของตนเอง ซึ่งอาจจะไม่ใช่ข้อมูลที่ถูกต้องนัก 


    โลกใบนี้กำเนิดมาเป็น 4,500 ล้านปีก่อน เราผ่านมาหลายยุค ทั้งยุคน้ำแข็ง ยุคไดโนเสาร์ โลกเรามีเรื่องให้เล่ามากมาย เพราะแก่จัด ประวัติศาสตร์ก็เลยเยอะ


    ถ้าย้อนรอยประวัติศาสตร์ ตั้งแต่พระพุทธเจ้ากำเนิด 2,500 ปีก่อน โลกเราก็เต็มไปด้วยมนุษย์แล้วนะ ใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย มีอารยธรรม มีพระมหากษัตริย์ปกครอง มีความเจริญพอสมควร ถ้าเทียบยุคสมัยของพระพุทธเจ้า ก็คงประมาณยุคเดียวกับกรุงโรม    ที่ทางฝังยุโรป มีความเจริญก้าวหน้าแล้วเช่นกัน

    อินเดียอ้างว่า เขาอยู่มา 1,500 ปีก่อนคริสตกาล พระพุทธเจ้ากำเนิดก่อน พระเยซู ประมาณ 500 ปี ทางฝั่งยุโรป เขาอ้างว่าเขาอยู่มา 2,000 ปีก่อนคริสตกาล ฉินซีฮ่องเต้ เขาก็รวมประเทศจีน ได้ตั้งแต่ พ.ศ. 233 นั่นหมายถึงจีน เป็นประเทศก่อน พระเยซูเกิด 221 ปี กำแพงเมืองจีนสร้างตั้งแต่พระเยซูยังไม่เกิดเลย


    ประเทศไทย ค้นพบว่ามีคนอยู่บริเวณนี้ มาตั้งแต่ 20,000ปี ก่อนคริสตกาล แต่คนไท ย้ายเข้ามาอยู่บริเวณนี้ ตั้งแต่ คศ.11 หลังพระเยซูเกิด 11 ปี เราเลือกที่จะตามรอยพุทธศาสนา นับปี พุทธศักราช เริ่มต้นมา เราก็นับตั้งแต่ก่อตั้งประเทศก็ปี พศ. 1792 แล้ว


    แต่ดูความแตกต่างซิ คนอื่นเขาอ้างว่าอยู่มาเป็นพันปีแบบ แต่อารยธรรมเขาเติบโต เจริญรุ่งเรืองมากมายไม่ว่ายุโรปหรือจีน   ในขณะที่ไทยเรา อ้างว่าแถวนี้อยู่กันมาเป็นหมื่นปี แต่อารยธรรมกลับไม่ต่อเนื่อง คนไทยถ้านับตามประวัติสุโขทัย เรากำเนิดปี คศ.11 นับอายุมาได้เพียงแค่ 770 ปี เหมือนเราเด็กกว่าเขามากมาย คนอื่นสะสมความรู้เป็นพันปี แต่เราพึ่งสะสมความรู้มาแค่ 700กว่าปีเอง เด็กมาก




    พ่อขุนรามคำแหงประดิษฐ์อักษรไทยใช้ในปี คศ. 1283 เรามีภาษาไทยใช้มา 736 ปี ในขณะที่ มหาวิทยาลัย Oxford มีอายุ 923 ปี ในขณะที่คนไทยพึ่งหัดเขียน ก, ข, ฃ ฝรั่งเขาเรียนจบ มหาวิทยาลัยกันเป็นร้อยปีแล้ว มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์อายุ 102 ปี ความรู้เราน้อยกว่าฝรั่ง 800 ปีเชียวนะ

    มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด มีอายุ 383 ปี ตั้งแต่เรายังเป็นกรุงศรีอยุธยา  เราเรียนหนังสือแค่พออ่านออกเขียนได้ แค่นั้นเอง มีครูฝรั่ง มิชชันนารีมาสอน ให้อ่านเขียนเป็น อย่างมากก็เรียนฝึกวิชาชีพ มหาวิทยาลัยจุฬาของเรา เรายังกำเนิดหลังอเมริกา 281 ปี เราเริ่มเรียนมหาวิทยาลัยกันช้ามาก 



    สิ่งที่เด็กๆมักจะบ่นว่า เรียนทำไมมากมาย ทำไมเราต้องเรียนหนังสือ ตั้งแต่ 4-5ขวบ กว่าจะเรียนจบ ป.ตรี ใช้เวลา 18-19 ปีกว่าจะจบ บางคนเรียนแค่ ม.3 ม.6 ก็เลิกเรียนแล้ว ไม่อยากเรียน ไม่รู้จะเรียนต่อไปทำไม หลายคนยังไม่เห็นค่าของการศึกษาเลย 


    กว่าเราจะเดินทางมาถึงปัจจุบัน โลกผ่านมาเป็นหมื่นปี ประวัติศาสตร์ใช้เวลาเป็นพันปี สงครามโลกครั้งที่ 1 ใช้เวลา 4 ปี 4 เดือน สงครามโลกครั้งที่2 ใช้เวลา 6 ปี เราเรียนหนังสือ ไม่กี่เทอม อ่านเรื่องย่อประวัติศาสตร์ไม่กี่นาที การศึกษามันย่อโลกให้เรารับรู้ว่า อดีตมันเกิดอะไรขึ้น เราไม่จำเป็นต้องเจอสิ่งเลวร้ายเหล่านี้ในชีวิตด้วยตนเองหรอกนะ มันใช้เวลานานและสร้างความทรงจำที่โหดร้าย เราแค่อ่านและรับรู้ว่าเกิดอะไรก็พอ เราเรียนรู้โลกเป็นพันปี ด้วยเวลาเพียงแค่ 20ปี เท่านั้นเองนะ ชั่งน้อยนิดเมื่อเทียบกับเวลาจริงที่เกิดขึ้นบนโลกนี้




    เคยมีคำถามไหม ทำไมคนเราต้องรักษาความสะอาด ทำไมต้องอาบน้ำ ทำไมต้องทำบ้านให้สะอาด ทำไมต้องปรุงอาหารให้สุกก่อนกิน ทำไมต้องล้างมือก่อนกินอาหาร ถ้าเรามองย้อนกลับไปในอดีต ว่าทำไมมนุษย์ต้องทำสิ่งเหล่านี้ เราเพียงแค่ไปดูประวัติศาสตร์ ทางการแพทย์ เกี่ยวกับโรคระบาด ก็อาจจะเข้าใจได้ง่ายขึ้น

    เพราะคนสมัยก่อน ตายด้วยโรค กาฬโรค เป็นจำนวนมาก สาเหตุมาจากหมัดหนู ทำให้คนตายทั่วโลกประมาณ 75 ล้านคน กว่าจะคิดค้นยารักษาได้ ก็คือ หลังจากเกิดโรคมา 500 ปี ปัจจุบันไม่มีโรคนี้ระบาดแล้ว เพราะเรามีสุขอนามัยที่ดีขึ้น ไม่สกปรก ไม่อยู่ร่วมกับหนูที่เป็นพาหะนำโรค ถ้าเราไม่มีสาธารณะสุขที่ดี โรคนี้ก็อาจจะกลับมา

    การกินอาหารสกปรก มีแมลงวันตอม หรืออาหารสุกๆดิบๆ อาจทำให้เรามีพยาธิ รวมถึงท้องเสีย ท้องร่วง และถ้าร่วงหนักๆ นั่นก็คือ อหิวาต์โรค ท้องเสียจนตาย


    ดังนั้น กว่าเราจะมาถึงทุกวัน ต้องทำโน้นทำนี่ เพราะในอดีตเราให้บทเรียนแล้วไง ว่าถ้าสกปรกจะเกิดอะไร ถ้ากินดิบจะเป็นยังไง อาหารที่เรากินทุกวันนี้เลยต้องสะอาด ส้วมจะขี้กลางทุ่งไม่ได้แล้วนะ ต้องมีห้องน้ำ ต้องล้างมือ กันเชื้ออหิวาต์ 



    การเรียนรู้อดีต ก็เพื่อก้าวไปอนาคต คนสมัยนี้เรียกว่า ต่อยอด ไม่ต้องไปเสียเวลาเรียนรู้ใหม่ เอาความรู้เดิมๆมาใช้ได้เลย แค่นั่งเรียนไม่กี่ปี ประวัติศาสตร์ เป็นร้อยเป็นพันปีก็อยู่ในมือเราแล้ว 

    น่าเสียดายที่คนไทย ไม่มีนิสัย เป็นนักประดิษฐ์ นักวิจัย ค้นคว้า เพื่อพัฒนาอนาคต ทำให้เราต้องคอยเดินตามฝรั่ง ไม่ก้าวเป็นผู้นำกับเขาเสียที ประสบการณ์ของคนไทยชั่งน้อยนิด เมื่อเทียบกับประเทศอื่น เขาค้นคว้าเติบโต มาเป็นพันปี เรามีอดีตแค่ไม่กี่ร้อยปีเอง



    แล้วเคยสงสัยกันไหม ว่าโครตเง้าของเรามาจากไหน ปู่ย่าของฉันมาจากเมืองจีน พ่อของฉันเปลี่ยนแซ่เป็นนามสกุลคนไทย แต่ถ้าย้อนรอยกลับไป โครตเง้าที่เมืองจีน ตระกูลของฉัน ย้อนกลับไปต้นตระกูลเฉิน ก่อนคริสตกาล 1,043 ปี สมัย โจอู่อ๋อง ประวัติโครตยาวไกล อยู่กันมา 3,000 กว่าปี ตระกูลนี้ ขยายไปทั่วเอเชีย ในไทยก็เยอะ


    ไปดูญาติเราซิ ที่ไม่เคยรู้จักกัน ร่ำรวยทั้งนั้น ไม่ว่า นามสกุล รัตกูล,   โภภณพาณิชย์,    เกยุราพันธ์,
    ชุนหะวัณ,   วสุรัตน์,  ตั้งมติธรรม,   ด่านไพบูลย์,   ตันติเวชกุล,   ตันติเวชพงศา,    ตันติวิริยะ,    ตันเจริญ
    ญาติเราเก่งๆทั้งนั้นเลยนะ แต่เราไม่เก่งเลย แถมไม่รวยอีกต่างหาก

    การรู้ที่มา รู้ว่าเราเป็นใคร มันก็ช่วยตอบโจทย์ได้ว่า ทำไมเราถึงคิดต่างกับคนอื่น ทำไมเราถึงคิดเหมือนคนบางคน อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเราเป็นใคร มาจากไหน ตัวตนของเรา มีเชื้อสายมาจากใคร 




    เคยคิดไหม ทำไมประเทศไทยเจริญช้าหรือน้อยกว่าเขา ก็ได้คำตอบแล้วว่า ในขณะที่เราเริ่มหัดเขียน ก.-ฮ. อังกฤษเขาเปิดเรียน มหาวิทยาลัยก่อนเราเป็นร้อยปีแล้ว เราเรียนรู้ช้ากว่าเขาเป็นร้อยปี

    ทำไมบางเศรษฐีบางคนถึงได้ร่ำรวย  ฉลาด เก่ง  ก็ดีเอ็นเอของเขา สืบเชื้อสายมา 3,000 ปี  ในขณะที่บางคน แค่ 700 ปี 
     

    ดังนั้นคนเรียนหนังสือ 12 ปี จะไปสู้อะไรกับคนที่เรียนหนังสือมา 20 ปี    คนเราสะสมความรู้ไม่เท่ากัน  ความสามารถก็ย่อมต่างกัน  คนที่สะสมความรู้มาก ย่อมได้เปรียบคนที่สะสมความรู้น้อยเป็นเรื่องธรรมดา 
      
    ถ้าคิดว่าเราหาประสบการณ์เองก็ได้ ทำงานสร้างประสบการณ์เอา กว่าเราจะเก่ง 10 ปี ในขณะที่อีกคน เรียนต่อ 2 ปี ก็ได้ประสบการณ์เท่ากับเราแล้ว เอาเวลาไปนั่งเรียน 2 ปีไม่ดีกว่าหรอ ประหยัดเวลาไปตั้ง 8 ปี แถมประหยัดตังค์ เพราะค่าประสบการณ์บางคน อาจจะแลกมาด้วยชีวิต ในขณะที่บางคน อาจจะสูญเงินเป็นล้าน  บางคนแลกมาด้วยความล่มสลายของครอบครัว  ดังนั้นกว่าจะได้ประสบการณ์ มันคือได้บาดแผลกลับมานั่งเอง ไม่เจ็บไม่จำไม่รู้หรอก ว่าเป็นยังไง  จะไปเสี่ยงทำไม นั่งตากแอร์ฟังอาจารย์สอนง่ายกว่าไหม 


    ชีวิตใช้เวลาเรียนรู้ 20 ปี ใช้เวลาทำงาน 40-50 ปี สร้างประวัติศาสตร์ให้โลกแค่นิดเดียวเอง เป็นเศษเสี่ยวของประวัติศาสตร์อันยาวนานบนโลกในบนี้ แทบจะไม่มีค่าอะไรเลย แต่ถ้าเราไม่สะสมความรู้ให้คนรุ่นถัดไปไปต่อยอดอีกที  อีก100 ปี เราก็ยังเจริญไม่เท่ากับคนอื่น เดินตามหลังเขาต่อไป 

      

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in