The Shape of Mindidontwanttobeyouanymore
Part Of Me
  •           จิตใจ สำหรับฉันนั้น เปรียบเสมือนโลกใบหนึ่งที่ฉันสร้างขึ้นมา มีเพียงฉันและฉันเท่านั้นที่อาศัยอยู่ อาณาจักรที่กว้างใหญ่ไพศาล ไร้ซึ่งจุดสิ้นสุด เหมือนจักรวาลที่มีผืนดินและผืนน้ำ อาณาจักรที่ฉันได้สร้างมันขึ้นมานี้ ฉันตั้งชื่อมันว่า Tlalog’

    โลกของฉันถูกแบ่งออกเป็นสองฟากอย่างชัดเจนคือ 
    ด้านมืด (Dark Side) และ ด้านสว่าง (Bright Side) 

    Dark Side 

    ท้องฟ้ามืดครึ่มไม่เห็นแม้กระทั่งแสงตะวัน 

    แม่น้ำลำธารเหือดแห้ง ต้นไม้ไม่ออกดอกผลิใบ 

     มีเพียงความมืดมิดและความหนาวเหน็บเท่านั้น 

    ปราสาทสีดำตั้งตระหง่าน ราชานีผู้ดูแลอาณาจักแห่งนี้คือ 

    คร์ฮน่า เธอเป็นส่วนหนึ่งของฉัน 

    จิตใจด้านที่มืดมนของฉัน ไม่มีความรู้สึกรัก หรือ สุข มีเพียงความเย็นชา 

    บางครั้งก็สัมผัสได้เพียงความเกลียดชังและความเห็นแก่ตัวเท่านั้น ไร้ซึ่งความเมตตา 

    แต่ก็เป็นส่วนที่มีความเข้มแข็งและไม่อ่อนไหวกับอะไรง่ายๆ ตัดสินใจได้อย่างเชียบขาด 

    ไม่ลังเล เหตุผลอยู่เหนือความรู้สึก

    Bright Side

    ท้องฟ้าสว่างสดใส 

    รับรู้ได้ถึงความอบอุ่นของแสงอาทิตย์ 

    ต้นไม้ออกดอกสวยงาม 

    ลำธารใสสะอาดไหลโอบล้อมรอบปราสาทสีขาว 

    ราชินีผู้ปกครองอาณาจักรแห่งนี้คือ 

    เอเลนน่า  ส่วนหนึ่งของฉัน 

    จิตใจด้านที่สว่างสดใส เต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย ทั้งความรัก ความสุขและความเมตตา 

    แต่เธอนั้นก็มีจุดอ่อนคือความอ่อนแอ และอ่อนไหวกับอะไรง่ายๆ ความรู้สึกมักอยู่เหนือเหตุผล


    ทั้งสองอาณาจักรมีเส้นแบ่งอาณาเขตที่ชัดเจนคือหน้าผา โฮลเดน หน้าผาแห่งความว่างเปล่า มีสะพานเชื่อมระหว่างสองอาณาจักร 

    ราชินีทั้งสองไม่ได้เป็นปรปักษ์ต่อกัน เธอเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน
    เปรียบเสมือนฝาแฝดที่ถูกแยกออกจากกัน

    ฉันมักจะปล่อยให้เอเลนน่าควบคุมฉันเสมอ ตัวตนเกือบทั้งหมดที่ฉันแสดงออกมาล้วนมาจากเอเลนน่าทั้งสิ้น เนื่องจากเธอมีความเป็นมนุษย์มากกว่าไคร์ฮน่า แต่บางครั้งที่ฉันปล่อยให้เอเลนน่าทำตามใจมากเกินไป ปัญหาที่เกิดตามมาก็คือความเจ็บปวด

    เมื่อความเจ็บปวดเพิ่มมากขึ้นโดยที่ฉันไม่สามารถควบคุมมันได้อีกต่อไป 
    ไคร์ฮน่าจึงจำเป็นต้องนำเอเลนน่าไปขังไว้ในส่วนลึกของจิตใจ 
    ซึ่งฉันเรียกมันว่าคุก ชากันทาร่า’  
    คุกแห่งคำสาปที่จะทำให้เอเลนน่าสูญเสียความทรงจำที่ทำให้ฉันเจ็บปวดไป 
    แต่มันต้องใช้เวลา เพราะฉะนั้นระหว่างนี้ 
    ฉันจึงจำเป็นต้องให้ไคร์ฮน่าควบคุมจิตใจของฉัน 
    เธอไม่มีความรู้สึก ฉันก็ไม่มีความรู้สึกด้วย 
    เธอคือฉัน และฉันคือเธอ

    ฉันจะไม่เจ็บปวดอีกต่อไป….

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in