Majourney DiaryDiary Kulmarin
เด็กหญิงผู้หลงรักญี่ปุ่น
  • Konnichiwaaaaaaaaa (ลากยาวให้สุดเสียง)

    เชื่อว่าใครต่อหลายคนที่ไปญี่ปุ่นแล้ว กลับมาพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า
    ไม่จบที่รอบเดียวแน่นอน....และฉันเองเป็น 1 ในนั้น การเดินทางจึงเริ่มต้นอีกครั้ง
    .....................................................
    เด็กหญิงในที่นี้ ก็คือเราเอง ที่มีความฝันอยากเป็นเด็กตลอดเวลา ช่วงเวลาที่ไปเที่ยว ณ สถานที่น่ารักๆแบบ ญี่ปุ่น มันทำให้เรารู้สึกว่า เราไม่ต้องคิดอะไร ไม่ต้องเครียด เที่ยว เล่น กิน นอน เหมือนสมัยที่เรายังเป็นเด็ก แน่นอนว่าเราต้องเสพความเป็นเด็ก นั้นให้มากที่สุด ก่อนที่จะกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง นั้นก็คือ "วัยทำงาน" 
    ปู้น ปู้น .... นึกถึงญี่ปุ่น สำหรับเรานึกถึงรถไฟ ในรีวิวของนักเดินทางทั้งหลาย ร้อยละ 99 เดินทางด้วยรถไฟ เพราะ สะดวก ตรงเวลา
    การเดินทางครั้งนี้ เราไปคนเดียว ครั้งแรกในชีวิตจ้า เลยเลือกที่จะไปญี่ปุ่น นี้แหละ 
    ก่อนเดินทางก็กลัวมากว่าจะรอดไหม..แต่พอถึงแล้วความกลัวนั้นหายไปเลย 
    เมืองที่จะพาไปเดินทางด้วยกัน เราเลือกไปโซน Chubu
    History ของภูมิภาคนี้คือ.....ไปปรึกษาลุงกูลเอาเหนอะ Hahaha
    เริ่มต้นการย้อนเวลาเป็นเด็กที่เมือง Nagoya เมืองอุตสาหกรรมของญี่ปุ่น 
    ที่นี้เป็นทางผ่านในการจะต่อรถไปเมืองอื่น เลยไม่มีความทรงจำอะไรมากมาย
    ระหว่างทางที่ถ่างตาบนรถ..วิวข้างทางสวยมาก ฉันเลยนำรูปนี้ไปถาม staff ที่พัก
    และได้คำตอบมาว่านี้คือ Japan alpine (สวยมากและค่าขึ้นไปชมก็แพงมากเช่นกัน)
    หากใครกำลังทรัพย์ถึง..แนะนำว่าไปเถิดอย่ารีรอเสียเวลาคิดอยู่เลย
    Takayama...วันแรกของการใช้ชีวิตกับตัวเอง แน่นอนว่าความหลงต้องมาเยือนแต่เราจะผ่านมันไปได้...ฉันคิดแบบนั้นเสมอตลอดทริปนี้
    (Takayama Station)
    ญี่ปุ่นโดดเด่นมากในเรื่องของ คาแร็คเตอร์ มุ้งมิ้งกันทั้งประเทศไปเลยคร่าคุณ
    ร่วงโรย....และจะกลับมาสวยงามอีกครั้งเมื่อถึงเวลา :)
     ศิลปินที่สร้างผลงาน ฉันไม่รู้ว่า ตอนที่ออกแบบเขาต้องการสื่ออะไร
    และศิลปินก็ไม่รู้หรอกว่า ฉันเสพศิลป์ในสิ่งที่เขาต้องการสื่ออยู่หรือเปล่า
    แต่ฉันคิดว่าทุกงานออกแบบที่ออกมา..มีความหมายเสมอ
    หิวเมื่อไหร่ก็แวะไป....ออกแบบมาให้เข้ากับเมืองเก่าๆของที่นี้ น่ารักจริงๆ
    คู่รัก..ต่างชาติ (ยิ้มไปกับรอยยิ้มของเขา)
    เมืองนี้เขาว่าเด่นเรื่องสะพานแดง ไปคะ เราต้องไปแลนด์มาร์คของเขา 
    ...สารภาพก่อนว่าก่อนมาตั้งความหวังกับหิมะไว้สูงมาก
    แต่เมื่อมาถึง....ไหนลูกกกกกไหนหิมะ ไม่ตกให้เห็นสักนิดหน่อยหรอ T_T
    แต่เอาเถอะ ความทรงจำเราสร้างมันได้เอง และถึงมันไม่ขาวโพลนเหมือนที่ฝัน
    แต่สิ่งที่เห็น...มันยังคงความสวยไว้อย่างดี ดวงจันทร์และดวงดาวยังเป็นใจให้กับฉัน
    .................
  • Kanazawa เมืองน่ารักๆ ที่ทำให้หลงรักมากๆ

    ที่นี้ฉันได้พบกับเพื่อนใหม่ เธอชื่อ K เป็นสาวชาวฮ่องกง มาเที่ยวคนเดียวเหมือนกัน
    เราคุยกันก่อนนอนแล้วก็พบว่า วันรุ่งขึ้นสถานที่จะไปเป็นที่เดียวกัน ด้วยความที่เรา
    เป็นเด็กหญิงวัยใกล้เคียงกัน เราเลยตัดสินใจไปด้วยกันซะเลย
    ทำให้เมืองนี้ฉันไม่ roam alone อีกต่อไป :)
    เริ่มต้นวัยใสๆด้วย ตลาดสด Omi - Cho
    "ตลาดสด" แค่ได้ยินชื่อก็ได้กลิ่นโชยๆลอยมาแล้ว แต่ที่นี้ไม่ใช่แบบนี้
    ที่นี้สะอาดและน่าเดินมากๆ ของกินสดๆ อร่อยๆ เดินทะลุทุกตรอก ซอก ซอย
    ทุกอย่างเป็นระเบียบ สะอาด สด ใหม่ ตามฉบับคนนิฮง
    หลังจากหนังท้องตึง เราก็กลับไปนอน (จะบ้าหรอ) เราก็ต้องไปต่อกันคร่า
    สวน Kenrokuen สวนแห่งนี้เขาว่ากันว่าเป็น 1 ใน 3 ที่สวยที่สุดในญี่ปุ่น
    ฉันมาปักมุดไว้แล้วเรียบร้อยและตามคำร่ำลือสวยมากจริงๆ ฉันปักหลักอยู่ในสวนนี้
    เกือบ 3 ชั่วโมง นั่งเฉยๆ รับลมสูดอากาศให้เต็มปอด
    เกิดความสงสัยกับเส้นที่ตราตรึงกิ่งไม้ไว้เป็นทรงสามเหลี่ยม
    ตอนแรกก็คิดว่า เห้ย! มีความอาร์ทอีกละ จริงๆแล้วไม่ใช่ เขาตรึงไว้ไม่ให้
    ต้นไม้ล้มในวันที่มีหิมะสีขาวโพลนถล่มใส่ Good Idea สุดๆไปเลย
    ในระแวกใกล้เคียง..มีพิพิธภัณฑ์ศิลปะไว้ดื่มด่ำดึงความเป็นอาร์ทในตัวคุณออกมา
    แต่...........วันที่ฉันไปมันปิด ได้แต่ถ่ายรูปรอบๆตัวอาคาร ชอกช้ำระกำใจมาก T_T
    เมื่อเข้าสู่ช่วงเปลี่ยนฤดู...ความสดใสของใบไม้ก็ร่วงโรย
    เพื่อเตรียมรับกับสีขาวของธรรมชาติ 

    ฟ้าเริ่มมืดลง อากาศก็เริ่มเย็นขึ้นเรื่อยๆ แต่ตาและสมองฉันยังคงตื่นตัวอยู่
    ฉันและK ถึงเวลากล่าวคำว่า Say Goodbye 
    เป็นเวลาเศร้าแปลกๆที่ต้องแยกจากกัน ทั้งที่เรารู้จักกันแค่วันเดียว
    ฉันอยู่ในโหมดตัวคนเดียว เหมือนวันที่ผ่านมา
    และคืนนี้ก็เช่นกัน ฉันก็ยังคงขอบคุณดวงจันทร์และดวงดาวที่ยังคง
    สว่างสดใสให้ฉันมีรอยยิ้มดีๆเวลาแหงนหน้ามองขึ้นไป
    การเดินทางครั้งนี้ได้พบกับเพื่อนที่มาเที่ยวคนเดียวเหมือนกัน
    แต่ละคนมีประสบการณ์มากมายกับการเดินทาง และทุกคนให้กำลังใจฉันที่รู้ว่านี้คือ
    "การเดินทางคนเดียวครั้งแรกของฉัน"
    ฉันเคยมีคำถามกับตัวเองว่า จะไม่เหงาหรอ ถ้าทำอะไรคนเดียว
    ฉันได้คำตอบนั้นกับตัวเองแล้วว่า "ไม่เหงาเลย"
    ฉันได้อยู่กับตัวเอง ได้รักษาตัวเองให้เข้มแข็งขึ้น
    และค้นพบว่าความสุขที่ดีที่สุดคือการที่ตัวเราเองสร้างมันขึ้นมา
    ...................................
    ขอบคุณที่ติดตามเรื่องราวของเรา
    เมื่อเราออกเดินทางใหม่ เราจะมาเจอกันอีก :)




Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in