Fasica's Story (เดี๋ยวมาแก้ชื่อนะ คิดชื่อเก๋ๆแปป)Fasica Fasica
THE DAY I MET U , FEELING LIKE DREAM COMES TRUE / ช่วยบีบมือของฉัน แล้วบอกว่าวันนี้ไม่ได้ฝันไปปปปป
  • Note:

    - อยากเก็บไว้เป็นความทรงจำเฉยๆ แต่ดันเป็นคนที่เล่าอะไรแล้วไม่ค่อยรู้เรื่อง ถ้าไม่รู้เรื่องก็ขอโทษด้วยนะ เผื่อมีใครหลงเข้ามาอ่านงี้ 5555555555
    - และที่สำคัญ "ไม่มีสาระเลย" ................. at all อะ .

    เอาจริงๆ เรื่องนี้มันเกิดขึ้นเมื่อวาน แต่ดันท้องเสียแบบหนักมากกกกก เลยไม่มีแรงจะทำอะไรทั้งสิ้น เอาเถอะ จะเข้าเรื่องละ ขอเล่าเรื่องก่อนที่ฟีลเมื่อวานจะหายไป อิอิ


    คุณเคยอยากเจอใครมากๆไหม แล้วคุณก็ดันบังเอิญ เจอเค้าจริงๆ แต่คุณดันมัวเขิน ทำตัวไม่ถูก จนสุดท้ายคุณก็พลาด แม้แต่โบกมือทักทายเค้ายังไม่ได้ทำ ทั้งๆที่โอกาสนั้น อยู่ตรงหน้าแล้ว...   



    Flashback.

               ย้อนกลับไปตอนที่เราไปเที่ยวกรุงเทพฝั่งธน ก็ตั้งใจกับการเที่ยววันนั้นมาก ตื่นเต้นกับหลายๆอย่าง จนเวลาผ่านไปเกินครึ่งวัน ก็คุยกันกับ ขุ่นแม่ (เพื่อนเราเอง ที่พาเที่ยวทริปนี้) ว่ากลับกันเถอะ แล้วช่วงบ่ายไง แดดก็แรงได้อีก เลยเดินไปหาที่ร่มๆหลบแดดกัน ก็เห็นว่ามีคนจำนวนหนึ่งอยู่ในเตนท์ ก็คิดในใจว่า นี่มีคนมาเดินเที่ยวกุฎีจีนแบบเราด้วยหรอ ทัวร์จีนป้ะวะ มากันเยอะจัง 555555 จนเดินไปถึงเตนท์ถึงได้รู้ว่า ที่เห็นคนเยอะๆน่ะ กองถ่ายจ้า 
               
    ด้วยความเป็นคนอยากรู้อยากเห็น เลยแอบเหล่ดูว่าเค้าถ่ายใคร เผื่อรู้จัก 
    มองไปเรื่อยๆ ก็เริ่มรู้สึกคุ้นๆ เหมือนใครสักคนที่รู้จัก
    ............

    ปิ๊ง! พี่เฟย 

    พี่เฟย เห้ย ใช่ป่าววะ พี่เฟย กรี้ด จริงๆอะ ตัวจริงอะแก ฮืออออ 

    Note: พี่เฟย คือ คนที่เราปลื้มตั้งแต่ยังไม่เข้าวงการ สมัยพี่แกเรียนปี 1 สมัยปิ๊กกะแอน (ละครเวทีนิเทศ) เผื่อคนสงสัยว่าเอ๊ะ ตอนนั้นเค้ายังไม่เข้าวงการแล้วไปรู้จักเค้าได้ไง อ่อ นี่เคยอยากเรียนนิเทศ จุฬามากๆ เลยตามฟอลไอจีรุ่นพี่ที่เรียนนิเทศ จนรู้จักพี่เฟย นั่นแหละ /ซาแซงที่แท้ทรู .______. 
    เราคุยกับตัวเองประมาณครึ่งนาทีได้ พอได้สติจึงกระซิบบอกขุ่นแม่ด้วยเสียงที่เบาที่สุดในชีวิต
    "พี่เฟยยยย อะขุ่นแมมมม่ ฮืออออ" 
    /สติยังคงหลุด
    หลุดจนพี่เฟยและกองถ่ายเดินจากไปแล้ว สติก็ยังไม่กลับมา

     
    แต่ถ้าย้อนกลับไปตอนนั้น สติก็คงจะหลุดนั่นแหละ 
    เพราะแม่งไม่คิดไงว่าจะมาเจอ แล้วเจอในที่เที่ยวที่ไม่ใช่ landmark แบบนี้ด้วย 
    (ถ้าเจอแถวสยาม หรือในห้างยังไม่แปลกใจ) 
    ความรู้สึกมันแบบ unexpected อะ 
    ทั้งๆที่เราก็(คิดว่า)ไม่ได้ชอบเค้ามากกกกกกกกแบบแต่ก่อนแล้วก็ตาม 
    แต่พอได้เจอจริงๆแล้วแบบตื่นเต้นเหมือนแอดมิชชั่นติดอันดับ 1 / เวอร์


    ก็นั่นแหละค่ะ สุดท้ายเราก็นก เรือข้ามฟากมาพอดี 
    จะข้ามกลับไปขอถ่ายรูป ขุ่นแม่ก็บอกให้ข้ามกลับไปเอง นางจะรอตรงนี้ (ใจแข็งมาก หึ้มมมมมม) 

    ทั้งๆที่เจอแล้ว 
    ห่างกันแค่เดินไปก้าวเดียวก็ถึงตัวพี่เค้าแล้ว 
    ได้แต่ปลอบใจ (หรือหลอกตัวเองก็ไม่รู้) ว่า 
    ไม่อยากกวนเค้า (ฟีลลิ่งคนดี) , อย่างน้อยก็ได้เจอตัวจริงแล้ว 
    แต่คนเราอะนะ มันหลอกคนอื่นได้ 
    แต่หลอกตัวเองไม่ได้หร้อกกกก

    หลังจากเหตุการณ์วันนั้น ฟ้าสิก้าก็สภาพไม่ค่อยต่างจากคนอกหักเท่าไหร่ 
    แต่จะโทษใครได้เล่า 
    ปล่อยให้โอกาสหลุดมือเองอะ 
    ฮืออออออออออออ

    (อันนี้เพื่อนเราเขียนเกี่ยวกับทริปนี้แหละ ซึ่งมีเขียนถึงเรื่องนี้ด้วย 55555555 ลองตามไปอ่านกันดูจ้า http://minimore.com/b/0Wn2H/1









  • Finally, this day has come. 

    หลังจากเหตุการณ์วันนั้น เราก็สัญญากับตัวเองว่า จะไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้ว ถ้าจะติ่ง ก็ต้องติ่งให้สุดดิวะ 
    พอรู้ข่าวจาก กาน เพื่อนที่ตามติ่งแก็งค์ เกรียนพอสสิเบิ้ล 
    (จากรายการทางช่อง gmm น่ะ ในแก็งค์นี้ก็มีพี่เฟยด้วยนั่นแหละ 555555555 ลองไปเสิร์จในกูเกิ้ลดูนะ <3 ) ว่าพี่เฟยจะมาถ่ายรายการที่เชียงใหม่ (รายการเดียวกับตอนไปเจอที่กรุงเทพนั่นแหละ - -) 

    วิญญาณติ่งในร่างก็ดิ้นทันที ก็อย่างที่บอกไง ว่าจะไม่พลาดอีกเว่ย 
    ไม่มีวันนนนนนนนซะหรอก

    จนเมื่อวานเรากับกานไปตามติ่งด้วยกัน ได้ข่าวว่าเค้าจะมาถ่ายรายการที่กาดหน้ามอ 1 ทุ่ม 
    กานก็นัดแบบจริงจังมากกกก 
    /จริงจังแค่ไหนล่ะไปก่อนเวลาด้วย 55555555 
    รอจนเกือบ 2 ทุ่มก็มองหน้ากันกับกาน 
    หรือว่าเราจะนกวะ 
    ไม่นะกูจะนกอีกไม่ด้ายยยยยยยยยยยยยยยยย
    เดินกาดหน้ามอสลับกับกาดมาลินประมาณ 3 รอบได้ก็ยังไม่มาสักที
    .........
    หรือเราจะนกจริงๆวะ

    จนเห็นรถตู้ขับออกมาจากประตูมอ 
    ใช่ค่ะ นั่นคือรถตู้ของรายการ
    /ยืนยันว่าเป็นรถตู้รายการจริงๆ 
    โดย กาน ผู้ชี้รถตู้ด้วยความตื่นเต้น"นั่นไง ป้ายโตแล้วๆๆๆ" 
    (โตแล้ว = ชื่อรายการ / ชื่อรายการจริงๆแก ไม่เชื่อลองเสิร์จดู)
     อย่าว่าแต่กานเล้ยยยยยย นังฟ้าสิก้าก็ตื่นเต้นไม่แพ้กันจ้าาาาา
    คนแรกที่เห็นเลยคือ พี่ก้อย 
    Note: พี่ก้อยก็นิเทศ จุฬาอีกแล้ว รู้จักสมัยยังไม่เข้าวงการอีก และใช่ สมัยปิ๊กกะแอนอะเกน ป.ล.พี่ก้อยกับเราเกิดวันเดียวกัน กี้สสสสสส ป.ล.อีก พี่ก้อยเป็นคนที่เก่งมากกก มีความสามารถมากๆคนนึงในสายตาเราอะ นับถือๆ เป็นอีกคนนึงที่เราอยากเจอ

    พี่ก้อยตัวจริง ตัวเล็กมากกกกกกกกกกกกกก 
    และที่สำคัญ ใจดีมากกกก เทคแคร์แฟนคลับดีมาก ชวนเราไปกินกับพี่แกด้วยอะ คิดดู๊ววว

    ฮืออออ เป็น first impression ที่ดีมากจริงๆ

    ..........

    แต่ก็ต้องยอมรับว่าเป้าหมายหลักของเราก็คือพี่เฟยคนเดิมนั่นแหละ
    ด้วยความที่คอนแทคเลนส์เริ่มแห้ง ตาก็จะล้าๆ แต่ด้วยใจที่สู้ เราก็เพ่งหาพี่เฟย
    และในที่สุด เราก็เห็นเค้าเดินมาทางที่เราเดินค่าาาาาาาา

    ใจนี่แบบ yes !!!!! finallyyyyyy !!!!


    เรารวบรวมความกล้าทั้งหมดเรียกพี่เฟย
    "พี่เฟยยยย"
    เราโบกมือพร้อมยิ้มไปด้วย
    แกกกกกก แค่พี่เฟยยิ้มกลับ เราก็แบบ completed แล้วอะชีวิต
    พี่เฟยคือยิ้ม คือคุยดี เออ เหมือนที่เห็นใน ig เลยอะ คือดีจนชั้นเขินนนนนนนน

    ช่วงนั้นเหมือนเค้าน่าจะยังไม่รู้ว่าจะถ่ายอะไรกันบ้างมั้ง เลยดูว่างๆ
    เราเลยใช้โอกาสนี้ เดินไปขอถ่ายรูป แล้วก็ได้คุยกับพี่แกนิดหน่อย
    เลยเล่าว่าเคยเจอพี่แกไปถ่ายที่กุฎีจีน 

    ตอนแรกพี่เค้าจำไม่ได้ บอกว่าพี่ออกกองเยอะ
    แต่พอบอกว่าหนูกับเพื่อนที่ไปยืนกางร่มข้างเตนท์พี่อะคะ 

    ก็เหมือนพี่เค้าพอจะนึกออกนิดนึงมั้ง / หรือนี่มโนก็ไม่รู้55555555

    แล้วที่พีคกว่านั้นคือ ปิ่น (รุ่นน้องคณะ) ไปบอกพี่เฟยว่า เราปลื้มพี่แกตั้งแต่ยังไม่เป็นดารา 

    พี่แกก็ทำหน้างงๆ 
    นี่ก็กลัวพี่แกจะกลัว เลยเสริมไปว่า 

    "เอ่อ ตอนปิ๊กกะแอนอะค่ะพี่" 

    ดูน่ากลัวน้อยลงมั้ยไม่รู้ 
    แต่พี่แกบอกสุดยอด แถมทำท่ากดไลค์ (ท่าอะไรวะที่ชูนิ้วโป้งอะ 555555)ให้เราอีก 

    /เขิล


    ส่วนพี่ก้อยนี่ก็บอกว่า ชอบพี่ตั้งแต่ปิ๊กกะแอนเหมือนกัน (บอกแบบไอ้ปิ่นเดี๋ยวพี่แกกลัว -*-) 
    พี่แกเลยจับมือเรา /เขิล

    ฮือ พี่ก้อยใจดีจริงๆอะ  


    ..................


    โอ้ยยยยย โคตรแฮปปี้ โคตรคอมพลีท 

    เอาจริง ตอนแรกๆก็แอบกลัวนะ ว่าเค้าจะคุยกับเราดีรึป่าว กลัวเราไปกวนเค้า แต่แบบมันดี ดีจริงๆ ที่เขียนไปนี่เทียบกับตอนที่เจอจริงๆไม่ได้เลยอะ 

    ถ้าเป็นไปได้ก็อยากเจออีกนะ

    :D    

    หวังว่าจะจำซาแซงคนเด๋อคนนี้ได้นะ 
    ถึงเราจะตามพี่มานานแล้ว แต่เราไม่น่ากลัว 
    จริงๆนะ 5555555555555

    ป.ล. โคตร proud ตอนที่บอกว่าปลื้มตั้งแต่สมัยเรียนนิเทศ 
    ถึงจะดูน่ากลัวนิดๆ 
    แต่มันแบบชั้นมาก่อน ชั้นมั่นใจ 555555555555


    จบดีกว่าเนอะ 
    ฟ้าสิก้าซาแซง เอง
    11/08/2017

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in