ลืมตาในความเศร้าtan_fx
ความสัมพันธ์ 4.0
  • คืนนี้ฝนตกแรงมาก แรงจนไฟดับ

    "โห่ กะจะปั่นงานให้เสร็จคืนนี้ซะหน่อย ไฟดับซะงั้น"

    "เอาน่า ทำไงได้ล่ะ แต่คอมยังมีแบตนี่ ก็ทำๆ ไปก่อนสิ"

    "ก็ใช่ แต่มันเปิดเพลงจากยูทูปฟังไม่ได้ไง"

    "จ้า แม่สาวติสท์ แล้วเน็ตมือถือไม่มีรึไง"

    "มันเปลือง"

    "แม่คุณ จะสุนทรีย์ก็ยังจะมางง เออ ว่าแต่ในตู้เย็นมีเบียร์มั้ย ไหนๆ ไฟก็ดับแล้ว เก็บไว้มันก็ไม่เย็น เอามากินตอนเย็นๆ นี่แหละ จะได้ไม่เสียของ"

    "อยากกินก็บอก ไม่ต้องมาอ้างเลย ไหนว่าจะมาช่วยทำงาน ยังทำได้ไม่ถึงไหนก็จะผลาญเบียร์ฉันซะละ"

    "อย่าบ่นเลยน่า ไม่เคยได้ยินที่เอ็ดการ์ อัลลัน โพลกล่าวไว้เหรอ เขียนงานตอนเมา ตรวจทานตอนสร่างน่ะ"

    "พ่อคนดาร์ค ไม่ใช่ทุกคนจะอ่านนิยายของลุงโพลมั้ยล่ะ อีกอย่าง ฉันเป็นก็อปปี้ไรเตอร์ ไม่ใช่นักเขียนนิยายหลอนประสาท"

    "กินเบียร์เหอะ จะได้เลิกบ่น"

    หลังจากที่เขาดื่มเบียร์หมดไปหนึ่งกระป๋อง

    "เธอว่าความสัมพันธ์สมัยนี้มันแปลกๆ มั้ย แบบ คนเรานะ คุยกันทุกวัน แต่ก็ไม่ได้เป็นแฟนกัน ไปไหนมาไหนกันสองต่อสอง แต่ก็ไม่ได้คบกันจริงจัง พอจะถามหาสถานะ ก็บอกว่าไม่มีสถานะ ก็เป็นเพื่อนกัน คิดอะไรมาก แม่ง โคตรงง"

    "ฉันว่าไม่เห็นแปลก มันก็ตอบโจทย์ชีวิตคนสมัยนี้ดี"

    "เธอหมายถึงยังไง มันไม่เห็นจะตอบโจทย์ฉันตรงไหน สับสนจะตายห่า"

    "ก็ เธอนึกดูสิ ตั้งแต่สมัยที่เล่น MSN แล้ว เวลาคนเราจะคุยกัน มันก็ง่าย จะเปิดกี่หน้าต่าง จะสลับไปสลับมายังไงก็ได้ พอมามี BBM ยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่ จะคุยกับใครตอนไหนก็แค่ควักมือถืออกมาแล้วก็กดสั่นไป หนักสุดเลยคือยุคที่มี Facebook กับ Line โอ้โห ทีนี้ตัวเลือกเพียบจ้า แชทสลับไปสลับมาสบายมาก"

    "แล้วมันเกี่ยวกันยังไง"

    "เกี่ยวสิ ก็ เดี๋ยวนี้คนเราไม่ต้องรอการตอบกลับอีกต่อไปแล้วไง ถ้านายคนนั้นไม่ตอบฉันตอนที่ฉันอยากคุย ฉันไปคุยกับคนอื่นทันทีเลยก็ได้"

    "อ้าว เจ้าชู้นี่แบบนี้"

    "เจ้าชู้อะไร ก็ฉันไม่ได้เป็นแฟนใครนี่ ฉันไม่ได้นอกใจใคร ไม่ได้ไปบังคับใครด้วยว่าให้รอฉัน ฉันแค่อยากได้ในสิ่งที่ฉันต้องการ ในเวลาที่ฉันต้องการ แปลกตรงไหน มีใครชอบการรอคอยด้วยเหรอ"

    "ก็ แล้วทำไมเธอไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนไปซะล่ะ"

    "ก็การมีแฟนมันไม่ตอบโจทย์ปัญหาระยะยาวของฉันนี้ นายลองคิดดูนะ ถามว่าฉันอยากมีลูกมั้ย ก็ไม่ได้อยากมี ลำพังตัวเองยังจะเอาไม่รอดเลย แล้วถ้าไม่อยากมีลูก ก็ไม่รู้จะมีสามีไปทำไม ถ้าไม่ได้ต้องการจะมีสามี ก็ไม่เห็นต้องมีแฟนก็ได้ ถูกป๊ะ"

    "มันก็ใช่ แต่... สักวันคนเรามันก็ต้องลงหลักปักฐานป่ะวะ"

    "ก็ สักวันไง แต่ยังไม่ใช่วันนี้ ฉันยังชอบใช้ชีวิต ยังชอบเดินทาง ยังอยากเห็นโลก ขนาดงานที่ทำนี่ยังไม่รู้จะอยากทำไปตลอดชีวิตรึเปล่าเลย นับประสาอะไรกับคนๆ นึง ฉันจะต้องมาเลือกคนที่ฉันจะต้องเห็นหน้าไปทั้งชีวิตตั้งแต่ตอนนี้เนี่ยเหรอ ฝันไปเถอะ"

    "อืม เธอก็มีเหตุผลของเธอ แล้วเธอไม่สงสารคนที่เขารอคุย รอไปต่อกับเธอเหรอ"

    "เขาก็มีมือถือนะ มี Facebook มี Line มี Tinder ให้ปัด เขาเองจะคุยกับใครก็ได้เหมือนกัน ฉันไม่ได้ไปบังคับให้เขาคุยกับฉันแค่คนเดียวนี่ ฉันแค่ขอให้เขาตอบมาตอนที่ฉันอยากคุย มาเจอตอนที่ฉันอยากเจอ ไปทำอะไรที่เราชอบเหมือนๆ กัน แค่นั้นเอง"

    "แล้วถ้าเขาไปคุยกับคนอื่น เธอจะไม่หึงรึไง"

    "ก็แล้วแต่ว่าชอบแค่ไหน ถ้าชอบมาก ใครจะไม่หึงล่ะ แต่ฉันรู้ตัวดี ว่าฉันเลือกใช้ชีวิตแบบนี้ ฉันไม่อยากถูกใครผูกมัดตอนนี้ ฉันก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปผูกมัดเขาเหมือนกัน มีแต่พวกที่อยากให้ตัวเองมีอิสระ แต่ก็อยากผูกมัดคนอื่นด้วยเท่านั้นแหละที่ฉันบอกว่ามันไม่แฟร์"

    "เออ ไอ้อันหลังเนี่ยไม่ชอบเลย ทำชาวบ้านเขาปวดหัว ทำตัวไม่ถูก แม่ง"

    "แหน่ะ ส่วนตัวละอันเนี้ย ทำไม ไปเจอใครเขาคลุมเครือใส่มาล่ะสิ"

    "เออไง ไม่งั้นจะมานั่งกินเบียร์อยู่นี่เหรอ กระป๋องที่เท่าไหร่แล้วเนี่ย คนเราแม่ง รู้มั้ยไว้อีกฝ่ายเขาเปลืองเบียร์ขนาดไหน มานั่งรอนั่งลุ้นว่าจะได้คบต่อมั้ยหรือแค่คุยเฉยๆ"

    "ทำเป็นบ่น เบียร์ก็เบียร์ฉันมั้ยล่ะ"

    "เออ แต่คนลงพุงคือฉันเว้ย พูดแล้วก็หงุดหงิด เปิดอีกกระป๋องแม่งเลย"

    "พอละ เปลืองๆ งานการก็ไม่ถึงไหน ยังจะมาเปลืองเบียร์ฉันอีก"

    "แหม ที่เธอดอยบุหรี่ฉันแทบทุกวัน ฉันยังไม่บ่นสักคำ ของแพงนะเว้ย กว่าจะมีคนหิ้วเข้ามาก็ต้องรอตั้งนาน จะสูบของไทยก็ไม่ไหว แพงเหลือเกินตั้งแต่ไทยแลนด์กลายเป็นเวอร์ชั่น 4.0 เนี่ย"

    ฉันเอามือเอื้อมไปล้วงบุหรี่จากกระเป๋าเสื้อเขาในขณะที่เขากำลังบ่น

    "ฉันถึงดอยบุหรี่นายอยู่ทุกวันนี้ไง ไทยแลนด์ 4.0 เมืองไทยที่มาพร้อมกับความสัมพันธ์ยุค 4.0 ที่เดินหน้าด้วยความเร็วเท่าๆ กัน"

    ฉันยักคิ้วให้เขาทีนึง ย้ำให้รู้ไปว่ายังไงฉันก็ดอยบุหรี่เขาสำเร็จวันยังค่ำ

    "ยังไงฉันก็ชอบความสัมพันธ์แบบคนรุ่นพ่อรุ่นแม่เรามากกว่าอยู่ดี ทุกอย่างชัดเจน ไม่ต้องมานั่งสับสนอยู่แบบทุกวันนี้"

    "จ้า พ่อคนโรแมนติก พ่อ nostalgic เหนือใครเพื่อน"

    ฉันแบมือแล้วกระดิกนิ้ว เป็นสัญญาณมือที่เราสองคนรู้กันว่าเขาต้องส่งไฟแช็ค Zippo มาให้ฉัน

    ฉันจุดบุหรี่มวนนั้นสูบ กลิ่นบุหรี่นอกมันช่างเข้ากันได้ดีกับกลิ่นน้ำมัน Zippo จริงๆ แต่ฉันอาจจะคิดไปเองก็ได้เพราะคนอื่นบอกว่ามันเหม็น ช่างเถอะ ฉันเหมือนใครคนอื่นที่ไหนล่ะ

    เขาหยิบบุหรี่จากกระเป๋าเสื้อขึ้นมางับไว้ แล้วยื่นหน้าเอาบุหรี่มาที่ปลายมวนบุหรี่ของฉันเพื่อจุด เขาก็น่ารักของเขาแบบนี้แหละ แต่ฉันจะไม่บอกเขาหรอก ว่าฉันชอบอะไรแบบนี้ มันยังไม่ถึงเวลา

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in