DREAM ON, SUCKER | FICTOBER CHALLENGE #fictoberxxDark but Dazzling
Shy #fictober - Hwang Minhyun x Bae Jinyoung
  • Shy #fictober #fictoberxx

    Day-7
    Pairing : Hwang Minhyun x Bae Jinyoung
    Based on : Wanna City
    Author : Dark but Dazzling



    แพจินยองคิดว่าตัวเองตอนนี้กำลังไม่ค่อยมีสติ

    เอาล่ะ,
    ตอนนี้เขานอนอยู่บนเตียง
    นอนหงาย แต่หน้าหันไปข้างๆ
    หมอนสีขาวเต็มไปหมด ไม่รู้จะวางทำไมเยอะแยะ
    อ้อ, มีผ้าห่มผืนหนานั่นด้วย
    เตียงก็นุ่มดี, แถมยังกว้างอีก อาจจะเป็นควีนไซส์—หรือคิงไซส์ก็ช่างมันเถอะ
    อากาศดี—ไม่ใช่สิ—ก็แค่แอร์มันเย็นนั่นแหละ

    แต่ที่ทำให้แพจินยองไม่มีสติ ไม่ได้อยู่ในลิสต์ข้างบนนี้หรอกนะ

    สาเหตุที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้จนต้องพยายามระลึกว่านี่คือที่ไหน และเขาทำอะไรอยู่ ก็นอนอยู่บนเตียงนั่นเหมือนกับเขานี่ไง

    ไม่, อย่าเพิ่งเข้าใจผิด เขาไม่ใช่นางเอกหน้าโง่ในนิยายที่ปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้ตัวเองให้เมาจนโดนผู้ชายหลอกฟันตอนกลางคืน แล้วพอตื่นมาตอนเช้าในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยกับร่างกายไร้เสื้อผ้า ก็ตกใจแล้วอุทานว่า “นี่มันเกิดอะไรขึ้น?!” อย่างนั้นหรอก

    เพราะเขาคิดว่าเขาหน้าโง่กว่านางเอกพวกนั้นอีก

    อย่างแรก,เขารู้ว่าที่นี่ที่ไหน อย่างที่สอง,เขาไม่ได้เมา และอย่างสุดท้าย,ชุดนอนสีเทาชุดโปรดของเขาก็ยังอยู่บนร่างเหมือนปกติ

    แต่ที่ทำให้เขาดูหน้าโง่น่ะก็คือ เขากำลังเขินฮยองคนนึงที่ไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าการนอนกอดเขาอยู่แบบนี้ไง

    แพจินยองไม่ได้เป็นสาวน้อยตัวเล็กๆที่จะยิ้มอายๆเวลาผู้ชายมาแบคฮัก หรือแฟนคลับพี่มินฮยอนที่จะเขินและกรีดร้องกับทุกสิ่งทุกอย่างที่พี่เขาทำ

    แต่เขินมั้ย ก็ยอมรับเลยว่าใช่— เขินมาก

    ตอนนี้หลังของแพจินยองไม่ได้สัมผัสกับที่นอนโดยตรง เพราะมือข้างนึงของอีกฝ่ายถูกเอามาซ้อนหลังเขาไว้
    ส่วนมือข้างที่ว่างอยู่ ก็เอาแต่สะกิดเขาที่แขนอีก

    “ถึงช็อตถ่ายคู่สองต่อสองแล้ว”

    เขายังหันหน้าไปอีกข้าง แต่ก็สัมผัสได้ว่าพี่มินฮยอนกำลังมองเขาพร้อมยิ้มแซวๆ ส่วนนิ้วก็ชี้ไปที่กล้องที่ถ่ายอยู่

    โอ้ย— แพจินยองจะบ้าตาย แค่กอดเฉยๆก็เขินแทบม้วนแล้ว นี่ยังจะมาพูดอะไรแบบนี้อีก

    แล้วก็หยุดสะกิดสักทีสิโว้ย!

    “ผมเขิน”

    ตัดสินใจพูดๆไปทั้งที่หน้าพี่มินฮยอนนั่นน่ะเขาก็ยังไม่มองเหมือนเดิม เผื่อพี่เค้าจะได้หยุดทำตัวให้เขาเขินสักที

    “ทำไมอะ?”

    แค่คำสามคำก็ทำเขาจะบ้าตายอีกรอบ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าคนอย่างฮวังมินฮยอนรู้ดีถึงวิธีโชว์สเน่ห์ ที่ทำให้คนอื่น—คนอื่นที่เขาว่า ก็หมายถึงแทบทุกคนบนโลก—หน้าแดงได้ง่ายๆ

    “ก็เราอยู่บนเตียง”

    ใช่—การที่เขาอยู่บนเตียงกับพี่มินฮยอนมันน่าเขิน และอย่างที่บอก, แฟนคลับพี่มินฮยอนแค่ดูรูปก็เขินแล้วใช่ไหมล่ะ นับประสาอะไรกับแพจินยอง ที่อยู่ห่างจากคนข้างๆเป็นระยะแค่นี้กัน

    ตอนนี้ตัวแพจินยองก็ติดกับตัวกลิ่นพีชบลอสซั่มหอมๆของพี่มินฮยอน ใบหน้าเล็กๆของเขาก็ใกล้กับใบหน้าหล่อเหมือนเทพเจ้าสร้างของพี่เค้าแค่ประมาณ 5 เซนติเมตรได้ล่ะมั้ง ไหนจะเสียงนุ่มๆของพี่เค้าที่ดังอยู่ไม่ห่างเขาอีก

    นี่ยังไม่ได้พูดถึงมือที่มาลูบหัวเขาป้อยๆเลยนะ

    โอ้ย—พี่มินฮยอน-มึง-หยุด!!!

    “แล้วทำไมอ่าา”

    โอเค พี่มินฮยอนหยุดลูบหัวเขาแล้ว

    ไม่, ไม่โอเค พี่เค้ากำลังพลิกตัวเหมือนจะมาคร่อมเขาแทน—ไม่ได้การ เขาต้องหนี! เขาต้องเขยิบไปอีกฝั่ง! แพจินยองนายทำได้!

    “น่ารักจัง พุงน้อยๆของเรา”

    แต่นั่นไม่สำเร็จ เพราะพี่เค้าเอามือมากอดเขาไว้ไม่พอ ยังจะทำหน้ายิ้มตาปิดจ้องหน้าเขา ส่วนมือยังมาจับพุงน้อยๆของเขาอีก 

    โอ้ย ให้ตายเถอะ มีใครเคยละลายจากการถูกจับพุงบ้างไหม ถ้าไม่มี แพจินยองคิดว่าเขากำลังจะเป็นคนแรก

    เดี๋ยว—พี่มึง—ระวังมือด้วย มันจะไม่ใช่แค่พุงแล้ว!

    “น่ารักเนอะ”

    ยัง ยังไม่เลิกจ้องแล้วยิ้มแบบนั้น แถมมือก็พลางตีต้นขาเขาไปอีก—เกือบจะถึงก้นอยู่แล้วรู้มั้ย!

    ไม่-ไหว-แล้ว-นะ-โว้ย

    “โอ้ยฮยองพอเหอะ ถ้าคนอื่นเชื่อจริงจะทำไงอ่ะ”

    แพจินยองคิดว่าฉายาดีพดาร์คที่เขาได้มา มันไม่ได้ได้มางั้นๆหรอก เขาจึงทำหน้านิ่งแล้วรีบขยับตัวออกไปนั่งทับหมอนอีกฝั่งของเตียง
    —อย่างนั้นคงไม่มีใครรู้แล้วล่ะมั้งว่าเขาเขินจนแทบจะระเบิดอยู่แล้ว

    “เรื่องนั้นคนอื่นไม่เชื่อหรอกน่าาา—“

    แต่นั่นก็แค่สิ่งที่แพจินยองคิดไปเองคนเดียว

    “แต่เรื่องนี้พี่เชื่อนะ เรื่องที่เราเขินพี่ขนาดนี้อ่ะ”

    เนื่องจากมันเป็นเรื่องน่าเสียดายที่แพจินยองบังคับกลไกธรรมชาติของใบหน้าตนไม่ได้ แก้มน่ารักสองข้างนั่นจึงขึ้นสีแดงระเรื่อเฉลยให้คนเป็นพี่รู้ สองตามองไปยังคนที่ยังนอนอยู่ไม่ห่างกัน

    อืม, เขาว่าคนอื่นอาจจะเห็นรอยยิ้มละมุน—ซิกเนเจอร์ไสตล์ฮวังมินฮยอน—ที่ส่งกลับมา

    “แล้วก็, พี่ก็เคยทำให้เราเขินมากกว่านี้อีก แพก็จำได้ไม่ใช่หรอ?”

    แต่แพจินยองเห็นรอยยิ้มที่เจ้าเล่ห์ที่สุดไปเลย







    .


    .


    .


    .








    โอ้ย แล้วนั่นพี่อูจินจะกระโดดทำไมเยอะแยะเนี่ยโว้ย เตียงมันจะพังอยู่แล้ว!!!

    END.





    Talk:
    คิดดูกันนะคะว่าน้องเขินอะไร 🌚 เวิ่นเว้อมากมีแต่คำว่าเขินๆๆๆๆๆ จะแต่งวิ้งดีพ แต่มม.ในวอนนาซิตี้มันตรงโจทย์(เมื่อวานซืน)มากกก แง นยอนดี๊พพพ

    ปล. ถ้ามันเพ้อไปหน่อยก็ไม่ต้องสงสัยนะคะ จิงๆเป็นเมีย *เมีย ***เมีย ****เมน พี่มินฮยอนค่ะ นั่นแหละเหตุผล5555

    มาคุยมาติชมได้น้าา #fictoberxx @darkbutdazzling ค่า ขอบคุณมากค่าา

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in