ลุ่ม - หลง - ใหลwhenwehavetime
Lust and Thrust
  • เราสองคนต่างรู้ดีว่า 
    ไม่มีใครไร้เดียสาเกินกว่าจะไม่รู้ว่าสถานการณ์ตอนนี้เป็นยังไง


    ทันทีที่แอลกอฮอล์ไหลวนในกระแสะเลือด  ทุกสัมผัสของเธอเริ่มมีความหมาย
    ชุดประโยคบทสนทนาเริ่มเชิญชวน ในห้องพักขนาด 40 ตารางวาเริ่มดูแคบ
    วิวทะเลนอกห้องพักดูไร้ความหมาย ใต้แสงไฟที่สลัว
    ฉันมึนเกินกว่ายืนมองวิวนั้น  แต่มีสติพอที่จะนั่งมองเธอตรงหน้า


    เธอเป็นนักดูแลที่น่ารัก อย่างน้อยก็ไม่รังเกียจที่ฉันเมาจนต้องพากลับห้องพัก
    ชั่วขณะฉันแอบมองเธอ 

    แอบมองไหล่ที่ไม่กว้างเกินไป ไม่เล็กเกินไป
    แอบมองรอยสึกของรองเท้าที่เธอกำลังถอด 
    แอบมองปลายผมที่ยาวจนเริ่มไปตรงต้นคอ
    แอบมองสันจมูก ที่โค้งได้รูป ริมปากและ ดวงตา


    เราสบตากัน


    เธอยิ้ม

    และโน้มตัวกระซิบข้างหู

    “รู้มั้ย มองคนอื่นด้วยแววตาแบบนี้ไม่ได้นะ โดยเฉพาะตอนเมา”


    ฉันไม่ได้ตอบอะไร 

    ริมฝีปากเธอสัมผัสที่แก้ม  ร่างกายเริ่มแนบชิด
    ทุกอย่างชวนสะท้าน เราสบตากันอีกครั้ง ใกล้ชิดกว่าครั้งก่อน
    สุดท้ายเราไม่อาจต้านแรงดึงดูดของกันและกัน

    เธอประกบปากฉันอย่างอ่อนโยน 
    ฉันตอบสนองอย่างว่าง่าย 

    เธอไม่ปล่อยจะจังหวะขาดช่วง พรมจูบที่ใบหูไล่เลี่ย จบถึงปากอีกครั้ง
    มือเริ่มซุกซน เหมือนคลำหาบางสิ่งที่ซ้อนไว้

    ทุกตำแหน่งที่เธอสัมผัส ไม่มีอะไรในตัวฉันที่ปฎิเสธเธอได้
    ปลายลิ้นท่ีผ่านปาก ปลายนิ้วที่กำลังปลดเปลื้องเสื้อผ้า
    ฉันใจสั่นเกินกว่า จะใช้ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์มาอ้างอีกต่อไป

    เธอที่ยืนอยู่ขยับเข้ามาใกล้ ฉันที่ยังนั่งอยู่บนโต๊ะเคาเตอร์
    ใบหน้าซุกไซ้ไปตามลำคอ มือข้างมือเธอปลดชั้นในฉันจากด้านหลังสำเร็จ 
    เธอยังอ่อนโยน ละเมียดละไมในทุกสัมผัส  
    และไม่ปล่อยในทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างเชื้องช้า 

    ทันทีที่ปลายลิ้นเธอสัมผัสเนินอก ปลายนิ้วเธอเริ่มไขว้คว้าช่วงล่าง
    ร่างกายฉันที่สะท้านในสัมผัส ทำได้แต่เอนตัวตอบรับ 
    และพยายามไม่ส่งเสียงร้อง โอบกอดคอเธอไว้ปกปิดความละอาย

    เธอขยับตัวเข้าใกล้จนฉันต้องเริ่มกางขา
    เธอเปลี่ยนปลายลิ้นเป็นมือเข้ามาเก็บละเอียดเอียดที่หน้าอก 
    มืออีกข้างที่ว่างเริ่มลงมือสำรวจ และถอดกางเกงอย่างคล่องแคล่ว


    เราสบตากันอีกครั้ง
    แต่ครั้งนี้ฉันเลือกที่จะหลบตาหนี เพราะรับรู้ได้ว่าตัวเองกำลังเสียเปรียบ


    เราจูบกันอีกครั้ง และอีกครั้ง หนักหน่วงและดื่มด่ำ 
    มือกับปากเธอทำงานอย่างรู้หน้าที่ 
    “ไม่เป็นไร” - เธอกระซิบ


    ฉันกอดคอเธอแน่นเหมือนรู้ถึงสิ่งที่กำลังจะตามมาก 
    หอบหายใจแรง และเก็บเสียงไม่ได้อีกต่อไปเมื่อเธอเลื่อนตัวลงต่ำ
    จับสะโพกฉันด้วยมือทั้งสอง และปลายลิ้นจรดลง ดำดึกหาไข่มุกด้านล่าง
    ฉันสะดุ้งร้องเสียงผ่านรำคอตั้งแต่สัมผัสแรก 

    ลิ้นอุ่นของเธอทำงานกับช่วงล่างอย่างไม่ปรานี 
    หมุนวน จนฉันแทบแตกสลาย
    เธอคงรู้สึกได้จากลมหายใจที่ถี่กระชั้น 

    เธอเริ่มประคองจังหวะ ตอนที่ฉันเริ่มสติแตกกระจาย
    จับต้นขาฉันให้เข้าที่ ก่อนดันตัวเองเข้าไปในร่างกายฉัน


    เธอยังพยายามนุ่มนวลจนถึงวินาทีสำคัญ 
    พยายามทำเหมือนตัวเองไม่ใช่ตัวบุกรุกเข้ามาในร่างกายคนอื่น
    ฉันยังทำได้เอนตัวตอบรับจังหวะเหล่านั้น เธอสัมผัสหน้าใบฉันอย่างแผ่วเบา 
    ขณะที่กำลังขยับเข้าออกอย่างช้าๆ เธอจูบหน้าผากฉันอย่างอ่อนโยน 


    …เป็นครั้งสุดท้าย


    เมื่อเธอเห็นว่าร่างกายฉันเริ่มตอบสนอง เธอจึงเร่งจังหวะอย่างเอาแต่ใจ
    เน้นย้ำ และหนักแน่น  

    ประหลาดใจเล็กน้อยที่โต๊ะเคาน์เตอร์ของโรงแรมแข๊งแรงพอที่จะรับน้ำหนักของเราทั้งสอง
    เราไม่มีแม้ปล่อยให้ส่วนไหนของร่างกายแยกจากกันและกัน
    สองมือเธอบนเนินอกและช้อนต้นขา มือฉันที่กำแน่นบนศีรษะและแผ่นหลัง
    ทุกอย่างดูเอ่อล้น ทั้งความสุขและความโหยหา
     สะโพกที่ยังขยับและเบียดชิด


    เราสบตากัน

    “สายตาแบบนี่อีกแล้วนะ “ เธอกล่าว


    วินาทีที่ร่างกายฉันกระตุ้น มันบีบคั้นไปถึงช่วงล่าง
    จนเธอใส่จังหวะสุดท้าย ใส่ร่างกายฉันอย่างเต็มเปี่ยม 


    ทำเราสองคนไร้เรี่ยวแรง 
    หอบหายใจใต้แสงสลัว 
    เหมือนว่าคืนนี้เราสองคน อยู่ในจักรวาลที่ไกลแสนไกล

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in