อารมณ์เขียนเล่นnxxun
เขา ผู้กลายเป็นความทรงจำ
  • วันและคืน ไหลไปไม่ย้อนกลับ

    แต่ใจเรายังคงคำนึงถึงเขาอยู่

    ทุกๆคนต่างก็มีใครสักคนที่แม้จะจากไปนานแล้ว

    แต่เขายังคงอยู่

    ไม่เคยจากไปไหน

    สามปีที่แล้วเขาอาจจะเป็นคนที่เรารักนักหนา

    ปีแล้วเราเขาอาจเป็นคนที่เราเฝ้าคิดถึง

    สี่วันที่แล้วเขาอาจจะเป็นคนที่เราส่งยิ้มเล็กให้ในห้วงคำนึง

    และในตอนนี้เขาเป็นความทรงจำของเรา

     

    ความทรงจำที่ทั้งสุข

    แต่ก็ปนไปด้วยความเศร้า

     

    มันเหมือนเขาเป็นตะกอนที่ตกอยู่ในกล่องความทรงจำ

    ที่เมื่อมีอะไรไปกระทบ

    แม้เพียงเล็กน้อย

    เขาคนนั้นก็ฟุ้งขึ้นมา

    ให้เราได้คิดถึง

    ราวกับเขาเข้ามาสัมผัสเราอย่างแผ่วเบา

    ลอยคละคลุ้งไปทั่วหัวใจ

    แล้วค่อยๆตกลงไป

    ไปยังส่วนลึกของความทรงจำ

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in