Intrapersonal Storiesam_vv
ลาก่อน 2017 Aitakatta! อยากจะได้พบ 2018
  • ไอ่ตะกัตต้าา ไอ่ตะกัตต้าาา ไอ่ตะกัตต้าาาา เยสสสสสสสสส!
    ไอ่ตะกัตต้าา ไอ่ตะกัตต้าาา ไอ่ตะกัตต้าาาา เยสสสสสสสสส!
    เจอกับเธอ.....


    คงไม่ช้าไปใช่มั้ยถ้าจะมาบอกลาปี 2017 ในต้นปี 2018 ฮ่าฮ่า ^^ 
    และคงงงๆ ด้วยสินะว่าเพลง Aitakatta มันเกี่ยวอะไรกับการส่งท้ายปี  

    ช่างเถอะ
    ถึงจะงง แต่เราพาเชื่อมโยงได้แน่ๆ
    ถึงจะช้า แต่อย่างน้อยเราก็ได้บอกลาปีที่เรา "ไปไม่สุด" ที่สุดละกัน


    ก่อนที่จะเล่าเรื่องไม่สุด เราขอเริ่มด้วยเรื่องดีๆ ก่อนนะ 
    จะพยายามบอกลาให้ช้ำใจน้อยที่สุด    
    ฮึก...


    เพราะจริงๆ แล้วปี 2017 เราได้ทำอะไรหลายอย่างที่ไม่เคย ไม่กล้าเริ่ม ไม่ตั้งเป้าที่จะทำมาก่อนเยอะมากๆ 
    ตั้งแต่ ... 

    - เริ่มเขียนบล็อกใน minimore (แม้จะไม่บ่อยและไม่เป็นกิจวัตรก็เถอะ 555)

    - มีโอกาสช่วยงาน TEDxKasetsartU (ดีใจและประทับใจมากที่ผ่านงานนี้มาได้)

    - เริ่มดริปกาแฟ :)

    - ได้วิ่งมินิมาราธอนมากถึง 6 อีเว้นท์

    - เริ่มรับงานแปลบทความ ไทย-อังกฤษ (แต่หลังๆ ไม่ได้รับเพราะภาระงานมากขึ้น ฮือออ TT)

    - เริ่มรับงานออกแบบบ้านหลังน้อยๆ (นี่คือสาเหตุของข้อบน)

    - สอบ TOEFL ได้ 98 คะแนนแล้ว ^^ (เพิ่งทำได้เมื่อธ.ค.ที่ผ่านมานี้เองแหละ ทรหดมาก!)

    เป็นต้น


    และแน่นอนเรา "ไปไม่สุด" ในหลายๆ อย่างที่ได้ทำ
    มันมีเรื่องผิดหวังทุกปี แต่ปีนี้เราคิดว่ามันเยอะจริงๆ เยอะจนดูเหมือนชิน

    แต่เอาเข้าจริงๆ มันไม่ชินหรอก


    เล่าเลยแล้วกันว่าปี 2017 เรา ...

    - สมัครทุนไปเรียนที่ยุโรป แต่โปรแกรมที่จะเรียนโดนยกเลิกกระทันหัน

    - สมัครทุนก.พ. จนไปถึงรอบสัมภาษณ์ แต่ก็ไม่ผ่าน ไม่ได้ทุน

    - สอบติดในสาขาที่อยากเรียน ป.โท ภาคพิเศษ เรียนเสาร์-อาทิตย์ในไทย แต่สุดท้ายก็ไม่มีเงินมาจ่ายค่าเทอมแรกเข้า และเงินเดือนเราไม่มากพอที่จะแบ่งมาจ่ายค่าเทอมในแต่ละเทอมได้ทัน จึงต้องทำใจสละสิทธิ์ไป  (จึงเป็นสาเหตุให้เริ่มรับงานนอกเข้ามาทำตอนค่ำคืน)

    - พอกลับมาโฟกัสที่การสมัครแอร์ (ตามความฝันและความอยาก) เราก็ตกรอบสัมภาษณ์ไฟนอลมากถึง 4 สายการบินในปีเดียว ไม่รวมที่ไปยื่น Resume แล้วโดนคัดตกระหว่างทางมาอีกหลายครั้ง

    - ส่วนงานประจำ เราได้รับมอบหมายให้ทำงานโปรเจ็คที่ใหญ่มากขึ้น และเยอะขึ้น จนเครียดและ "ทำได้ไม่สุด" ทั้งที่จริงงานไม่ได้ออกมาแย่ แต่พอเรารู้สึกว่าไม่เต็มที่ เราก็ไม่สบายใจกับผลงานอยู่ดี



    เล่ากว้างๆ เท่านี้แหละ




    จะเห็นได้ว่าที่สิ่งที่เราดีใจที่ได้ทำมันเป็นสิ่งเล็กๆ เป็นส่วนหนึ่งของตัวตนเรา
    แต่สิ่งที่เราพลาดมันคือตัวกำหนดอนาคต

    โอกาสหลายอย่างอยู่ตรงหน้า
    แต่เราทำไม่ได้ ไปไม่ถึง ไม่สุดแม้แต่ทางเดียว   


    เสียใจกับ 2017 ตรงนี้แหละ



    เราไม่ค่อยแสดงออกเท่าไหร่หรอกว่าเราเสียใจ 
    เพราะแค่ได้ของกินและกาแฟฟินๆ มันก็ช่วยรักษาได้ระดับหนึ่งแล้ว

    แต่ก็กลับมาคิดมากคนเดียวทุกครั้งที่ไปไม่สุด
    เราไม่โทษคนอื่น ไม่โทษสิ่งแวดล้อม ไม่โทษสถานการณ์อะไรทั้งนั้น 

    เราโทษตัวเอง
    เราไม่ดีพอ
    เราพยายามแต่มันไม่สุดไง! 



    ....

     

    ช่วงปลายปี 2017 เราจึงพักจากการสมัครเรียน สมัครทุน สมัครแอร์ ทบทวนและฝึกมากขึ้น (มั้ง)
    และ FOCUS!
    และเปิดทีวีคลายเครียดด้วย!


    ไม่น่าเชื่อว่าการเปิดทีวีแล้วเจอ Shoot! I Love You ฉายอยู่ จะทำให้เราคิดอะไรได้อย่างหนึ่ง
    .
    .
    .
    .
    เราต้องสู้เพื่อสิ่งที่ใช่! และเมื่อเจอสิ่งที่ใช่แล้วก็ลุยเลย! 


    ตัวละครหลักแต่ละตัวในเรื่องต่างมีวิธีสู้ มีความเพียรพยายามเพื่อความสำเร็จแตกต่างกันไป
    ไม่ว่าจะพลาด อุปสรรคเยอะมากมาย พวกเขาก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ
    ทำทุกอย่างให้ดี ให้สำเร็จ เพื่อตัวของพวกเขาเอง :)



    และไม่น่าเชื่ออีกเช่นกันที่เพลง Aitakatta อยากจะได้พบเธอ สามารถ Cheer up เราได้
    ตรงๆ เลยนะ เรายอมรับว่าครั้งแรกที่ฟังเพลงนี้ เราไม่ชอบเลย!


    ตอนนั้นรู้สึกเหมือนว่ากำลังฟังเพลงการ์ตูนหน้าทีวีตอนเช้าๆ สมัยเด็กน้อยอยู่ 
    สมองเราบอกว่าเพลงนี้จริงหรอ? ไม่ดิ? ไม่ใช่แนวมั้ง?!  แล้วก็ไม่ฟังอีกเลย
    55555555555555


    จนกระทั่งเพลงนี้ได้มาประกอบ Shoot! I Love You 
    เราตัดสินใจกดดูเอ็มวีเพราะนนกุลและหมอฟรัง (><) 
    กลับกลายเป็นว่าเพลงมันเข้ากับเนื้อเรื่องและเราเสพย์ติดเพลงนี้ไปโดยปริยาย



    ในเนื้อเพลงสื่อถึงความตั้งใจที่จะบอกรัก "เธอ"

    แต่สำหรับเราแล้ว คำว่า "เธอ" ในเนื้อเพลง คือความสำเร็จที่เราพยายามคว้าอยู่
    เราล้มและมีอุปสรรคมากมายเหมือนในเพลง
    ทั้งที่ก่อนหน้านั้นเราอยากจะยอมแพ้


    แต่ยิ่งฟังเพลงนี้ แล้วยิ่งคึก
    เราอยากจะสู้ต่อ!


    ปี 2018 นี้เราจะไปบอกรักเธอให้ได้!


    1! 2! 3! เฮ่!




    อุปสรรคมากมายที่ผ่านเข้ามาแม้จะเหนื่อย 
    ฉันจะปั่นมุ่งไปด้วยใจที่ไม่ยอมแพ้
    ลมจะแรง เส้นทางจะชันแค่ไหน
    ฉันจะฝ่า มุ่งไปสู่คำพูดว่ารักเธอ

    สิ่งที่ค้างคาในใจ เก็บไว้มันก็เท่านั้น 
    จงซื่อตรงกับความรู้สึกฉัน
    ที่ตั้งใจจะบอก บอกความจริงที่อยู่ในใจให้เธอฟัง!

    ถ้าหัวใจบอกมา แล้วจะห้ามมันไว้ทำไม
    ขอแค่พูดออกไป ให้ตัวเธอนั้นได้รับรู้
    ถ้าหัวใจบอกมา แล้วห้ามมันเอาไว้ไม่ได้
    พูดความจริงออกไป ให้หัวใจเธอได้รับรู้







Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in