[CUT] #ซีนเมื่อคืน / yocatkinookokei
scene 19 cut

  • “แข็งจัง” แววตาขี้เล่นฉายออกมาตอนที่เขาพูดอย่างนั้น ผมกุมมือเขาผ่านกางเกงอีกที 

    “อยากเอาเธอแล้วไง”

    มันแข็งจริงๆ นั่นแหละ

    “แล้วรออะไรอะ” นั่นคือคำตอบของพี่ซีน

    “...”

    “อยากให้เอาจะตายอยู่แล้ว”

    ผมถอดกางเกงทันที มือพี่ซีนเองก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ เขาอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายของตัวเอง แป๊บเดียวเท่านั้นเราก็เท่าเทียมกัน เบื้องหน้าผมคือยอดอกที่เป็นสีแดงเถือกไปด้วยแรงอารมณ์ของเจ้าตัว เห็นแล้วก็ห้ามไม่ให้สร้างรอยที่แดงกว่าบนนั้นไม่ได้ พี่ซีนเริ่มหายใจหนัก แต่ก็ต้องสะดุดเพราะท่อนร้อนที่แทรกเข้ามาทางช่องด้านหลัง 

    เจลหล่อลื่นช่วยให้เราเคลื่อนไหวง่าย ดวงตากลมโตประสานกับผมตอนที่ร่างกายเราแนบชิดกันช้าๆ เรียวขาเขาเกี่ยวลำตัวผมไว้ ปลายนิ้วมือเย็นวางทาบมือผมซึ่งจับอยู่ที่เอวเขา ส่วนมืออีกข้างก็จับกลางกายของตัวเองเอาไว้ด้วยความกระสัน

    “ฮือ...เธอ แรงๆ เลย” เสียงหวานว่าอย่างนั้น ผมจึงทำตามคำขอ ในหัวเผลอนึกกลัวว่าป๊าแม่ที่อยู่อีกห้องจะได้ยินเราไหม แต่ก็แค่ชั่วขณะเดียว ทั้งหมดในหัวของผมคือจังหวะกระชั้นถี่ของเรา ปลายนิ้วเท้าของคนด้านล่างจิกกับผ้าปูที่นอนสีขาว ใบหน้าที่เชิดขึ้นจนเห็นแนวลำคอเด่นเร้าอารมณ์ผมได้แปลกๆ ทั้งที่เพิ่งเริ่มแต่มันทั้งเร็วและแรงขึ้นในทุกครั้งที่ขยับ เสียงหอบหายใจและเสียงครางเบาๆ บ่งบอกว่าเขากำลังรู้สึกดี ผมเองก็รู้สึกอย่างเดียวกัน

    “เธอแม่ง...โคตรดี”

    ดวงตาที่ปิดไปแล้วด้วยต้านแรงอารมณ์ไม่ไหวปรือขึ้นมาสบกันอีกครั้ง “ดีก็...อื้อ เอาเค้า”

    ไปเอามาจากไหนนะ การเรียกตัวเองว่าเค้า

    ไม่รู้เหรอว่ามันโคตรน่ารัก ยิ่งใช้ถูกเวลาแบบนี้

    ผมกระแทกเข้าไปจนสุด ความเสียวซ่านก็ทำให้หลุดเสียงน่าอายออกมาไม่ต่างกัน

    แล้วเหมือนเขาจะรู้ว่ามันทำให้ผมไม่เคยไปเป็นเลย

    “เรียกชื่อเรา”

    “พี่ซีน”

    “เอาชื่อเฉยๆ”

    เท่านั้นไม่พอ ปลายนิ้วที่เคยเย็นเฉียบหากตอนนี้ร้อนพอๆ กับร่างกายผมเลื่อนมาสะกิดตรงตุ่มไตบนหน้าอกย้ำๆ คล้ายเป็นการเร่งเร้า

    “โรม เรียกชื่อเค้า”

    ผมรวบรวมสติเล็กน้อย การเรียกชื่อเขาไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิด ที่ยากมันก็แค่การเปล่งเสียงออกมาเป็นคำในตอนนี้ “ซีน”

    “อึ้ก อื้อ!”

    ริมฝีปากเล็กยิ้มน้อยๆ ที่มุมปาก แต่ไม่นานนักก็ต้องกัดปากล่างตัวเอง หน้าท้องพี่ซีนหดเกร็งด้วยความกระสัน ความเสียวที่เพิ่มขึ้นในทุกๆ นาทีทำให้ผมต้องเร่งจังหวะระหว่างเราขึ้นอีก คิดว่ามากแล้วยังมากได้อีก คิดว่าสุดแล้วก็ยังสุดได้อีก 

    เขาโคตรเก่ง

    แม้รอบนี้จะจับมือผมไว้แน่น มือเราประสานกันทั้งสองข้าง ความร้อนระอุของร่างกายชวนให้อยากจะปลดปล่อยทุกสิ่งออกมา

    “เรา...เราขึ้นให้”

    ที่สุดแล้ว คนนี้

    เมื่อพี่ซีนพลิกขึ้นมาคร่อมอยู่ด้านบน แค่ก้นนิ่มๆ สัมผัสกับหน้าขาก็แทบไม่ต้องทำอะไร ข้างในตัวผมปั่นป่วนยิ่งกว่าเดิม ยิ่งตอนที่เขาจับแก่นกายที่ถูกเคลือบไปด้วยสารหล่อลื่นของผมรูดขึ้นลง ก่อนจะใช้บั้นท้ายตัวเองทำหน้าที่แทน ความยาวที่เคลื่อนไปตามร่องก้นชวนวาบหวามแม้จะยังไม่ได้ถลำลึก แค่เห็นสะโพกเขาขยับนิดหน่อย แค่นี้ผมก็พร้อมจะเสร็จได้ทันที

    แต่ยัง...ยัง

    พี่ซีนโน้มตัวมาจูบปากผม ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาสัมผัสกับความเฉอะแฉะภายในปาก เขาเลียริมฝีปากล่างผมคล้ายจะชิมรส ก่อนจะดูดคลึงหนักๆ อย่างไม่ปกปิดความต้องการ ในขณะเดียวกันท่อนล่างของเราชนกันบางที แต่แล้วเขาก็ขยับสะโพกให้ความคับแน่นทั้งสองมาเบียดเสียดกันอย่างจงใจ 

    จะตายเอา แบบนี้

    “อยากได้เราไหม” เสียงกระเส่าเอ่ยถามเมื่อเขาผละกายออกห่าง ทว่ามือจับที่ท่อนล่างผมนั้นลูบคลำมันช้าๆ ก่อนจะเน้นหนักตรงส่วนปลายจนเสียววูบ

    “ก็ได้แล้ว” ผมตอบเขา หากหน้าแมวจอมยั่วคนนี้ดูยังไม่พอใจ เขาขยับข้อมือไปมา ความปวดคัดแล่นขึ้นมาถึงท้องน้อย พี่ซีนถามอีกรอบ

    “ตอนนี้ล่ะ”

    หัวใจผมเต้นเป็นจังหวะหนักหน่วงจนรู้สึกได้ 

    “อยากสิครับ”

    ต้องใช้ความพยายามทีเดียวในการเค้นคำตอบออกมา

    “แล้วเธอล่ะ”

    “...”

    “อยากเป็นของเราไหม”

    พวงแก้มเขาเป็นสีเลือดฝาด กลีบปากที่อมยิ้มอยู่นั้นทำให้ผมผ่อนคลาย “ก็เป็นอยู่แล้ว”

    คนเก่ง

    ไม่รอช้า พี่ซีนขยับสะโพกเล็กน้อย ไม่ต้องมอง แค่ภาพเขาที่ค่อยๆ นั่งลงที่ตัก กับความอุ่นที่โอบรัดกลางกายก็ทำให้รู้ว่าเขากำลังจะเป็นของผมอีกรอบอย่างที่พูด 

    จากช้า ไปเร็ว

    สุดท้ายก็แทบไม่เหลือช่องว่างแม้แต่ให้หอบหายใจ

    ในตอนแรกมือทั้งสองข้างจับมือของผมไว้ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะถนัดกว่าหากวางมือตัวเองไว้บนหน้าท้องผม ผมจึงช่วยเขา

    พี่ซีนกัดริมฝีปากเมื่อผมจับที่แก่นกายเขาบ้าง

    บั้นท้ายที่ขย่มอยู่ด้านบนไม่ได้ผ่อนจังหวะลง ขณะเดียวกันการรุกเร้าทั้งสองทางก็ทำให้เขาครางให้ได้ยินมากกว่าทุกครั้ง 

    “โรม...เรา เหมือนจะ อื้อ...เราจะเสร็จ” 

    เหมือนกัน...ผมตอบออกไปไม่ได้ เพราะภาพเขาที่แทบจะทนไม่ไหวมันก็ทำให้ผมแทบจะทนไม่ไหวไม่ต่าง

    เขาตัวเล็ก แต่ก็ไม่ได้ให้ความรู้สึกน่าทะนุถนอมขนาดนั้น ในฐานะคนรักผมก็อยากถนอมเขาอยู่แล้ว แต่คนชื่อซีนนั้นให้ความรู้สึกอีกอย่าง

    ก็แสบขนาดนี้

    ยั่วเก่งขนาดนี้

    “เธอ”

    “คะ”

    “เปล่า”

    แต่บางทีก็เหมือนแมวขี้อ้อน

    “กวนเหรอ” ผมถาม บทสนทนาดูไม่เข้ากับสถานการณ์เท่าไร เพราะนอกจากพี่ซีนจะไม่ตอบแล้วยังสูดปากระบายความหวามไหว มือที่เคยวางที่หน้าท้องผมเริ่มจะเปลี่ยนเป็นกำมือตัวเอง แมวตัวนี้หายใจไม่เป็นจังหวะ อารมณ์พัดกระหน่ำอย่างกับพายุ เพียงแต่ทุกอย่างเกิดขึ้นภายในกายแต่ละฝ่าย...ผมเองก็ด้วย แต่ตอนนี้เขาแทบไม่ไหวแล้ว ผมรู้

    “ฮือ...เธอ”

    “อะไรคะ”

    “มือเธอ อ๊ะ”

    เพราะเป็นผู้ชายเหมือนกันล่ะมั้ง ผมถึงรู้ว่าทำแบบไหนเขาถึงจะไปถึงฝั่ง ร่างเล็กที่นั่งอยู่บนตักผมกระตุกเกร็ง เขาชะงักการเคลื่อนไหว ช่องทางด้านหลังยังรัดผมแน่น หากด้านหน้า ผมยังคงสาวมือเพื่อให้ของเหลวขาวขุ่นที่เปรอะหน้าท้องผมแล้วส่วนหนึ่งถูกปลดปล่อยออกมาจนหมด

    เขาดูผ่อนคลาย กลีบปากที่ขบเม้มจนกลายเป็นสีชมพูเข้มเผยอน้อยๆ เพื่อปรับลมหายใจเข้าออก ปลายนิ้วมือเรียวลูบหน้าท้องผมไปมา น้ำขุ่นๆ ที่กระเด็นเปรอะอยู่แล้วจึงกลายเป็นชโลมไปทั่ว ทำแบบนั้นแล้วพี่ซีนนิ่งไปแป๊บหนึ่ง จากนั้นเขาก็ค่อยๆ ขยับบั้นท้ายออกจากตักผม ท่อนร้อนที่ยังไม่คลายความแข็งกลับออกมาสู่ภายนอก แต่ก็แค่แป๊บเดียวเท่านั้น เพราะพี่ซีนรีบถดตัวไปนั่งตรงพื้นที่ว่างระหว่างขาผมแทน 

    “เราช่วยนะ”

    น่ารักตลอด

    มือเขาจับที่ส่วนโคน ออกแรงรูดนิดหน่อยใบหน้าก็เลื่อนลงต่ำ ลิ้นที่ทั้งอุ่นทั้งชื้นดูดดุนตรงส่วนหัวอย่างรู้งาน ดวงตากลมโตเหลือบมามองผม ก่อนเขาจะครองครองมันไว้ทั้งหมดและผงกหัวขึ้นลงเป็นจังหวะ

    โคตรชอบเลย 

    ในปากเขาให้ความรู้สึกที่แตกต่าง แล้วก็เป็นครั้งที่เท่าไรไม่รู้ที่ผมต้องห้ามตัวเองไม่ให้ขยับสะโพกตามด้วยกลัวเขาจะสำลัก อันที่จริงตอนนี้มันก็ใกล้เต็มที แค่เขาลงเกือบสุด แล้วก็ขึ้น แล้วก็ลง...มันอัดอั้นมาเต็มที่แล้ว แค่เขาลากลิ้นสัมผัสด้วยท่าทียั่วยวนแบบนั้น

    ไม่แตกก็ให้มันรู้ไป

    พี่ซีนเผลอร้องในลำคอเบาๆ ส่วนผมไม่ทันได้แสดงออกอะไรแต่ก็ตกใจเล็กน้อย รู้ว่าทำแบบนี้มีตอนจบอยู่ไม่กี่แบบ ไม่ข้างในก็ข้างนอก แต่ไม่เคยจริงๆ 

    ไม่เคยที่มันจะไปเลอะใส่หน้าเขาขนาดนั้น




    ต่อในจอยเลยค่า


เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in