ไดอารี่?เพลิงRF
03012017: ตู้ไปรฯหน้าหมู่บ้านเราเปิดอยู่
  • 08:04 PM

    เราคุ้น ๆ ว่าช่วงนี้ไปรษณีย์กลับมาส่งของแล้ว เราเลยได้เอาส.ค.ส.ไปส่งซักที แต่ตู้ไปรฯที่หน้าหมู่บ้านเรามัน.. อืม ไอ้ด้านหลังที่ควรจะมีกุญแจล็อคอ่ะ ไม่มี เปิดอ้าซ่า เรามองเห็นช่องหนึ่งมีคนมาหย่อนบัตรประชาชนทิ้งเอาไว้ด้วย พ่อว่าอาจจะโดนคนมางัด ส่วนแม่ก็บอกว่าบางทีเจ้าหน้าที่อาจจะลืมล็อก

    (เราเชื่อพ่อมากกว่า)

    เราเลยนั่งเลยไปหย่อนในตู้อีกหมู่บ้านหนึ่งแทน หวังว่ามันจะไม่หาย เราวาดใหม่ไม่ได้แล้ว

    วันนี้เราก็ยังโดนที่บ้านลากออกไปใช้เวลาร่วมกันในวันหยุดอยู่ ที่ร้านส้มตำแถวบ้าน (คนเยอะฉิบหาย คนเยอะโคตร ๆ คนเยอะไปไหน) และก็ห้างอีกแล้ว.. เราตั้งใจจะรีบดูของแล้วรีบกลับ เพราะด้วยอะไรหลาย ๆ อย่างในครอบครัวเรา ยิ่งเดินนานเท่าไหร่ พ่อแม่ก็ยิ่งเสียเงินเยอะขึ้นเท่านั้น

    อย่างไรก็ดี เราได้ของขวัญปีใหม่มาเป็นกล่องใสไว้ใส่สมุดวาดรูป อย่างที่บอก เรามีเยอะ ลิ้นชักเราจะหัก เราต้องหาอะไรมาใส่มัน แต่บนฝากล่องมันมี.. ไม่รู้สิ บางทีเราก็ไม่ค่อยจะเข้าใจอิเกียเหมือนกัน

    (ภาษาไทยมันเขียนว่า: ระวังการอุดตันทางเดินหายใจ.. เราจะระวังไม่สูดมันเข้าไปนะ)
    จริง ๆ มันมีอย่างหนึ่งที่เราอยากได้มาก แต่เขาไม่ซื้อให้ ซึ่งเราไม่แปลกใจเท่าไหร่ XD

    (มันลดราคาด้วย จากสามร้อย > สองร้อย > ร้อยเดียว อยากได้ฉิบ)

    แล้วแม่ก็บังคับให้เราซื้อเสื้อผ้า–ที่–ไม่–ทอม

    ในที่นี้หมายถึงกระโปรง

    เราต่อรองจนได้.. โช้คเกอร์? อันหนึ่งมาแทน เขาบังคับให้เราใส่ เราเลยคิดว่าเราจะเก็บตัวในบ้านไปจนกว่าจะเปิดเทอม

    เราถึงบ้านตอนสองทุ่มนิด ๆ เหนื่อยเหลือเกิน ไว้เราจะวาดรูปตอนดึก ๆ แทน

    อย่างไรก็ดี เป้ปเปอร์ลันช์ที่ไม่ได้กินมาห้าเดือนนี่มันอร่อยจริง ๆ 


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in