โลกซึมเศร้าAtlas K.
โลกซึมเศร้าของแอตลาส
  • ฉันเดินเหม่อลอยมาตลอดทางจนถึงที่นี่... ดวงตาที่อ่อนล้าของฉันมองท้องฟ้าที่หลากสีในยามเย็น... พยายามลากกายที่โหยหากาลสิ้นสุดของมันเองมาจนถึงสถานที่ที่ฉันกำลังนั่งเขียน(หรือพิมพ์)บรรทัดที่คุณกำลังอ่าน

    ฉันว่า... ฉันควรเล่าเรื่องนี้ให้โลกฟัง
    มันคือเรื่องจากโลกของฉัน

    ใครๆ ก็ชอบบอกว่าฉันเป็นคนชอบ 'แบกโลกไว้ทั้งใบ'
    ก็จริงอย่างที่เขาว่า

    ฉันชอบดึงทุกเราเข้ามาหาตัวแล้วตั้งตนเป็นคนรับผิดชอบ หัวใจฉันก็มีแขน เพราะมันชอบถืออะไรไว้เยอะแยะ ฉันผู้เป็นเจ้าของร่างกายมารู้เอาทีหลังว่ามันแบกอะไรต่างๆ ใน 'โลก' ของฉันไว้มาก ก็ในวันที่ร่างกายมันเหนื่อยล้าไปหมดแล้ว

    หลายคนชอบถาม...
    'ทำไมไม่ปล่อยๆ มันออกไปบ้าง'
    นิสัยฉันเป็นคนคิดมากเสียด้วยสิ ถ้าไม่ใช่มนุษย์ที่ชอบเก็บอะไรมาคิด... ป่านนี้หัวใจคงไม่ต้องแบกรับอะไรไว้เยอะแยะจนพะรุงพะรังแบบนี้

    วันดีคืนดี... ก็นึกขึ้นได้ว่าตัวฉันน่ะเหมือนใครคนหนึ่งในเทพปกรณัมกรีก
    'แอตลาส' ยังไงล่ะ
    แอตลาสคือยักษ์ไททันตนหนึ่งที่ได้รับมอบหมายหน้าที่ให้แบกโลกทั้งใบไว้(หรือบางตำนานก็ว่าแบกผืนฟ้า)

    ฉันว่าฉันเองก็คงไม่ต่าง
    ฉันมีโลกของฉัน และฉันแบกมันไว้บนบ่า
    โลกของฉันที่มีการเรียน การงาน การเงินและความสัมพันธ์
    บางครั้งโลกก็หนักหนาและเต็มไปด้วยมลพิษจนมันกลายเป็น 'โลกซึมเศร้า' ไปในที่สุด

    แด่ โลกที่ฉันแบก
    ฉันขอโทษนะ...

    นี่คือบทนำสู่โลกของฉัน
    โลกที่ป่วยเป็นโรคซึมเศร้า

    แอตลาส เค. ขอต้อนรับคุณผู้อ่านถึงบรรทัดนี้ด้วยความหมองเศร้า
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in