Slice of LifePATTARAKAMON
NAPKIN


  • เธออาจต้องการความสัมพันธ์ที่เรียบง่าย ไม่วุ่นวาย ไม่ซับซ้อน...

    เหมือนกระดาษทิชชู่ดึงฉึกออกมาจากกล่อง พอเสร็จสิ้นวัตถุประสงค์การใช้งาน ไม่ว่าจะเป็นการชำระคราบความเหงา หรือเช็ดชะร่องรอยแห่งความอ้างว้าง พอให้คลายโศกได้ชั่วประเดี๋ยวก็โยนทิ้งไป 

    ไร้สิ้นเยื่อใย ไม่มีสิ่งใดหลงเหลือ...

    ทว่าฉันนั้นหลงใหลในพิธีรีตอง ความมากเรื่อง และการเก็บเกี่ยวรายละเอียดต่างๆ นานา ความสัมพันธ์ที่ฉันต้องการจึงคล้ายกับลักษณะของผ้าเช็ดหน้าผืนโปรด ที่เราจะยังคงซักและใช้มันอยู่ซ้ำๆ 

    ทั้งซึมซับหยดเหงื่อในวันที่อ่อนล้า

    ซึมซับแม้กระทั่งหยาดน้ำตา ในวันที่ทำนบอันแสนอ่อนไหวเอ่อล้น

    เพราะฉันคิดสรุปเอาเองว่านั่นเป็นสิ่งที่คนเราพึงคาดหวังในความสัมพันธ์ การโอบรับประคับประคองซึ่งกันและกัน นั่นไม่ใช่สิ่งที่ใครต่อใครต้องการหรอกหรือ?

    และฉันก็รู้ว่าการที่เธอเลือกใช้ทิชชู่นั้น หาใช่เพราะเธอมักง่ายหรือเกียจคร้านที่จะใส่ใจดูแลผ้าเช็ดหน้า ฉันเดาว่าเธออาจหวั่นกลัว 

    หวั่นกลัวว่ามันจะหล่นหาย..

    ไม่ก็หวั่นกลัวว่ามันอาจจะขาดวิ่นจนไม่สามารถซ่อมแซมให้ฟื้นสภาพกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้

    ฉันรู้ว่าครั้งหนึ่งเธอเองก็เคยมีผ้าเช็ดหน้าผืนโปรด ผ้าเช็ดหน้าที่ฉันไม่เห็นเธอหยิบจับขึ้นมาใช้งานเสียนานแล้ว

    มันขาดหรือ?

    หรือเธอทำหายไป?

    แน่นอนว่าฉันไม่ได้ออกปากถาม ทั้งหมดที่ฉันทำ คือการเฝ้ามองเธอดึงทึ้งกระดาษทิชชู่ออกมาจากกล่องด้วยท่วงท่าราวกับว่าเธอสะดวกใจที่จะใช้มัน โยนทิ้งเศษซากเหล่านั้นลงในถัง โดยไม่แม้แต่จะก้มลงไปมองว่ามันตกลงไปในตำแหน่งที่เธอต้องการหรือเปล่า

    และในท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่ฉันทำก็คือการวางผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งลงตรงข้างกล่องทิชชู่นั่น 

    แม้ไม่แน่ใจว่าเธอจะยอมรับมันเอาไว้หรือไม่

    แม้ไม่แน่ใจว่าเธอจะยอมหยิบมันขึ้นมาใช้มั้ย

    ต่อให้กระดาษทิชชู่ในกล่องนั่นจะถูกดึงออกมาจนหมดแล้วก็ตามที

    ฉันไม่ได้นั่งอยู่ตรงนั้นเพื่อเฝ้ามองว่าเธอจะทำยังไงต่อไป ฉันเพียงแต่ยิ้มเล็กน้อยในตอนที่ลุกขึ้นเดินจากไป เพราะฉันตระหนักดีว่าไม่ว่าเธอจะเลือกทางไหน

    ผ้าเช็ดหน้าผืนนั้น...
    มันก็ได้ตกเป็นของเธอแล้ว...โดยสมบูรณ์


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in