until the lilacs are goneletto
วันสุดท้ายของการพบหมอ
  • สวัสดีผู้อ่านทุกคนนะคะ หายไปนานมากกกก เพราะยุ่งๆเรื่องซื้อชุดนักศึกษา ซื้อของเข้าหอน่ะค่ะ กว่าจะผ่านมาได้ เล่นเอาเราเหนื่อยมากๆ

    จริงๆมันคือวันพรุ่งนี้แหละค่ะ แต่เราตื่นเต้นนน
    ตื่นเต้นมากๆ อยากรู้ว่าถ้าเรากลับมาเป็นคนปกตินี่ มันจะเป็นไงนะ ลืมความรู้สึกนี้ไปนานมากแล้ว

    เอาจริงๆ มันก็มีบ้างนะคะในช่วงที่เราหายไป มันก็ยังมีอาการอยู่ ปัจจุบัน​ยังมีเลยค่ะ ส่วนใหญ่จะเป็นนอนไม่หลับ นอนเช้า ไม่นอนทั้งวันก็มี(ปิดเทอมอะเนอะ ว่างเหลือเกิน)​ แต่ความรู้สึก​เหงา เศร้า เสียใจมากๆไม่ค่อยมีค่ะ รู้สึกชีวิตเบากว่าแต่ก่อนมาก เราว่าอาจจะเพราะหมดช่วงมรสุมม.ปลายแล้วที่เรามีปัญหา​เรื่องเพื่อน (แต่กำลังจะเจอมรสุมมหาลัยที่หนักกว่าเก่า😭)​​

    เราก็จะพยายามสู้ต่อไปเนอะ อย่างน้อยตอนนี้เราก็มีความคิดที่โตกว่า รู้จักคิดแยกแยะได้มากกว่าเดิม แต่อีกใจก็หวั่นว่า ถ้าเป็นอีกจะหนักกว่าเดิมเพราะอยู่คนเดียวแล้ว ไม่มีใครคอยซัพพอ​ร์ต​เวลาเราท้อ เราเหนื่อย เราดิ่ง มันจินตนาการ​ไม่ออกจริงๆค่ะว่าถ้าถึงเวลานั้นเราอยากจะมีชีวิต​อยู่​ไหม? ถ้าไม่ล่ะ?? แต่ก็.. นะคะ มันเป็นเรื่องของอนาคต อย่าพึ่งใส่ใจมันเลยค่ะ

    สุดท้ายนี้ขอให้ผู้อ่านที่กำลังลงเรือลำนี้ที่ชื่อว่าซึมเศร้าแบบเรา ขอให้รู้ว่ามีกำลังใจน้อยๆของเราอยู่ตรงนี้นะคะ มาสู้กับเจ้าหมาดำไปด้วยกันนะ💜

    ขอให้ทุกๆวันเป็นวันที่ดีของทุกคนค่ะ🌈

    ขอบคุณ​ที่อ่านจนจบนะคะ🙏
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in