os - drowning | nominrougecerise
dear loved one
  • thai au
    note : zhen - na jaemin

               jing - lee jeno

               jay - jung jaehyun



    ——————————


    ผมชอบทะเล
    อาจเป็นคำว่าเคยชอบ


    ถ้าไม่ติดที่ว่ารองเท้าแตะสีขาวข้างนั้นกำลังถูกพัดให้ไกลออกไป ผม กับรองเท้าแตะอีกข้างในมือซ้าย ก็คงไม่ต้องเดินฝ่าคลื่นให้ตัวเปียกแบบไร้สาระแบบนี้



    “ คุณ!! “
    “ ได้ยินมั้ย!! “
    “ หยุดเดิน! ผมบอกให้หยุดก่อนไง “


    สิ้นเสียงของคนแปลกหน้าที่ได้ยินแล้วคุ้นหู
    หลังคำสบถหลุดออกจากปากผม

    หันกลับไปหาเขา

    อยากแกล้งจมลงไปให้รู้แล้วรู้รอดไปซะตอนนั้น




    “ ทำอะไร? “

    “ รองเท้ามันลอยไป “

    “ แล้วจะเดินตามหรอ ก็เห็นอยู่ว่าคลื่นมันแรง “

    “ .... “

    “ มันอันตราย “

    “ แล้วไง? “

    “ มันไม่แล้วไงหรอกเจิน “
    “ ....ดูแลตัวเองหน่อย “




    “ เดินดีๆได้มั้ย? “

     “ ได้ “ 



    แต่ถ้าไม่ใช่เพราะมือบนไหล่ขวาที่ออกแรงดึงตัวออกมา
    ผมก็คงได้แผลลึกกลับบ้านจากเศษแก้วบนหาด


    “ เจ็บมั้ยเมื่อกี้? “

    “ ไม่เป็นไร เหยียบไม่โดนตรงนั้น “


    ผืนทรายยวบยาบ
    ไม่คงที่
    ไม่ต่างจากความรู้สึก

    ผมเซไปข้าง
    ทางกายภาพเพราะผื้นผิวใต้เท้า
    ทางอารมณ์เพราะเขา



    รองเท้าผ้าใบสีดำที่เขายื่นมา
    ผมชอบทุกอย่างของมัน
    ลวดลาย น้ำหนัก หรือจะรูปแบบ

    ติดที่ว่าของผมเป็นสีขาวเท่านั้น


    “ ใส่ไปก่อน “
    “ ในรถจริงมีอยู่คู่เดียว “

    “ ขอบคุณ “

    “ เดี๋ยวไปส่งที่รีสอร์ต “

    “ ไม่ต้องก็ได้ เดี๋ยวเจินเดินไปเอง “

    “ เช่าที่เดียวกัน อยู่บ้านข้างๆกัน “
    “ เล่นออกมาสูบบุหรี่ตั้งแต่ตีสาม ทำไมจะไม่เห็น “



    “ นี่ยังไม่เลิกอีกหรอ “

    “ หมายถึง? “

    “ บุหรี่ “

    “ ยัง “

    “ จริงเลิกแล้วนะ “

    “ ก็ดีแล้วไง “
    “ ถือว่าดูแลตัวเอง “



    มือเราชนกันตอนที่ผมจะเลื่อนไปปรับหน้ากากแอร์ออกจากตัว
    ส่วนเขากำลังจะกดปุ่มเปิดเพลงที่อยู่ใกล้ๆกัน

    เพราะผมถกแขนเสื้อขึ้น และเขาที่ใส่เชิ้ตแขนสั้น
    เราสองคนบังเอิญเห็นสัญลักษณ์บางอย่างที่ข้อมือของเราทั้งคู่ที่ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความบังเอิญ



    เพลงถูกเร่งเสียงให้ดัง
    ปฏิเสธเสียงในรถที่เงียบจนเกือบได้ยินเสียงหายใจ

    เพลงโปรดของผมถูกเล่นเป็นเพลงที่สาม 

    เผลอยิ้มออกมา เพราะเขาเคยบอกกับผมว่าเขาไม่ชอบมัน



    “ มาคนเดียวหรอ “

    “ อืม “


    เขาถาม ผมตอบ
    บทสนทนาจบลงแค่นั้น

    ด้านหลังรถยังคงมีของวางระเกะระกะ

    และผมก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ



    “ อ้าว เจิน ว่าจะทักอยู่เลย “

    “ ไม่ได้เจอกันนานนะครับ “

    “ พี่เจเป็นไงบ้าง? “

    “ ก็โอเค เรื่อยๆอ่ะ “
    “ ช่วงนี้มีวันหยุดได้พักงานพอดี ไอจริงอยากมาเที่ยวเลยติดมาด้วย “
    “ แล้วช่วงนี้เราเป็นไงบ้าง? ไม่ค่อยแวะมาบ้านเลย “

    “ อยากออกมาเปิดหูเปิดตาบ้างครับพี่ วันๆไปแต่บ้านเพื่อนก็ยังไงๆมั้ย “


    และเพราะว่าคนเรามีสิทธิ์ที่จะโกหกนอกเหนือจากในเอพริลฟูลเดย์


    “ ผมเบื่อจริงมันแล้วเหมือนกัน “


    มองกลับไปที่เจ้าของชื่อที่กำลังเดินมาทางนี้
    เรายิ้มให้กันภายใต้แรงบีบบังคับของสถานการณ์ตรงหน้า



    “ คืนนี้เราว่างรึเปล่า? “

    “ ครับ? “
    “ ก็ว่างนะ “

    “ อยากมาดื่มด้วยกันมั้ย? “

    “ ร้านไหนครับพี่ “

    “ ที่นี่แหละ พี่มีติดกระเป๋ามาด้วย “

    “ คือ.... “

    “ บ้านข้างๆกันเอง มาดิๆ พี่น้องอยู่กันสองคนมันเหงา “
    “ จริงมันก็น่าจะดีใจอยู่แล้ว เราสองคนสนิทกันอยู่แล้ว นานๆทีไง “

    “ ...... “
    “ งั้นเดี๋ยวเจอกันนะครับ “


    ขาสองข้างจุ่มลงในทะเล
    ความเปียกชื้นไล่ขึ้นมาระดับเอว
    ผมหวังว่ามันจะยังไม่อันตรายขนาดนั้น



    j : เจิน พี่ว่าได้เวลาแล้ว
    j : 555555
    j : อยากมาเมื่อไหร่ก็มาได้เลยนะ
    j : sent a picture


    ภาพขวดแก้ววางสะเปะสะปะ แก้วเปล่าสองสามใบ กับเสี้ยวหน้าของคนที่หน้าคล้ายกับเขา
    ต่างกันแค่ดวงตาคู่นั้นเวลายิ้มออกมา 



    zhen : ได้ครับพี่ ขอผมเก็บของก่อน

    j : เร็วๆนะเดี๋ยวไม่ทัน จริงมันเริ่มแล้ว

    zhen : ออกตัวแรงมากนะ

    j : แผลสดก็งี้แหละ

    zhen : อ๋อ
    zhen : ครับ

    zhen : 55555



    “ จริง มึงเบาๆหน่อย “
    “ แค่มึงคนเดียวนี่จะหมดสองขวดแล้วนะ “


    ผมนั่งถือแก้วในมือ
    มองเขาที่หน้าแดงก่ำไปทั้งหน้า
    แน่นอนว่าคนคอแข็งแบบนั้นยังไม่เมาง่ายๆ

    รู้จักกันดี

    แต่ก็มากพอแล้ว


    “ ดูมันดิ “
    “ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมีแฟน “
    “ สงสัยคนนี้รักจริง ช้ำมาก “

    “ ผมว่าไม่ขนาดนั้นหรอกครับพี่ “
    “ มันไม่เห็นเคยบอกเลยว่าเสียใจเรื่องนี้ “


    ไม่เคยบอกว่าชอบรสชาติแอลกอฮอล์
    แต่คงไม่แย่ไปกว่าความสัมพันธ์
    และคงไม่เย็นชาไปกว่าสายตาคู่นั้นที่มองมา




    “ จริงไปไหนแล้วครับพี่เจ “

    “ ล้างหน้าล้างตาอยู่ในห้องน้ำ “
    “ นี่เราเริ่มเมาแล้วรึเปล่าเนี่ย ไม่ไหวบอกกันก่อน “

    “ สบายมากพี่ ยังไหวอยู่ “


    หกนาทีที่แล้วที่เขาเดินออกไป
    คงเป็นหกนาทีที่ผมดื่มหนักสุดตั้งแต่เกิดมา


    “ ตอนรู้ว่ามันอกหักพี่งงเลยนะ “
    “ วันๆขลุกอยู่กับเราทั้งวันอ่ะ เอาเวลาไหนไปหาแฟนวะ “

    “ ไม่รู้สิครับพี่ บางเรื่องจริงก็ไม่ค่อยบอกใคร ปิดความลับเก่ง “


    “ ถามไรหน่อยสิ “
    “ รู้จักแฟนเก่ามันมั้ย “

    “ รู้จักครับ “

    “ อยากรู้ชื่อ “


    “ ไม่ใช่ตัวเจแล้วกันครับ 555 “


    “ หญิงหรือชาย “

    “ ชายครับ “

    “ อายุเท่ากันมั้ย “

    “ เท่ากันครับ “
    “ ห่างกันสี่เดือนได้ “

    “ นั้นก็อายุเท่าเจินเลยสิ “

    “ ครับ “


    เหมือนกับว่าตอนรู้สึกตัวอีกที ผมก็เดินมาลึกเกินกว่าจะเหยียดเท้าให้ถึงพื้นแล้วเดินกลับไป


    จะตะโกนหรือยกมือขอความช่วยเหลือก็ทำไม่ได้

    ผมกลัวว่าจะจมเกินกว่าจะทำแบบนั้น



    “ แล้ว.... “
    “ จำได้มั้ยว่าเลิกกันเพราะอะไร “


    สุดท้าย เป็นผมที่ร้องไห้ออกมา
    เลือกที่จะปล่อยทุกอย่าง โดยเลือกใช้คำแก้ตัวว่าผมเมาแล้วชอบร้องไห้ จบที่ตีโพยตีพาย ขอให้เขาอย่างใส่ใจเรื่องนี้




    เราสองคน หน้าประตูบานเลื่อนของบ้านพัก
    ตาของเราบวมเป่งไม่ต่างกัน คนที่ดูดีที่สุดตอนนี้คงจะเป็นพี่ชายของเขาที่เมาแล้วหลับไปเฉยๆ

    ผมย้ายบุหรี่จากในมือขวามาเป็นมือซ้าย

    เพราะเขายืนอยู่ด้านขวามือของผม



    “ สูบเข้าไปนะ “
    “ เอามานี่ “

    “ อะไร? “

    “ ไม่สูบแล้วได้มั้ย? “
    “ รู้ตัวมั้ยว่าโทรมมากแล้ว “

    “ ไม่คิดหรอว่าโทรมเพราะป่วย “

    “ คนป่วยที่ไหนจะยังดิ้นรนสูบบุหรี่อีกล่ะ “


    ผมยอมแพ้และยื่นบุหรี่ให้เขา
    คนที่อาจโกหกว่าเลิกบุหรี่แล้วที่กำลังอัดควันร้อนเข้าไปเต็มปอด



    “ ขอโทษที่ทำให้ร้องไห้ “


    คำพูดก้องอยู่ในความคิดได้นานพอๆกับความรู้สึกที่ตีรันเข้ามา

    วินาทีที่เรามองหน้ากัน 

    ภาพโลกทั้งใบของผมก็ขุ่นมัวไปหมด

    ทั้งจากควันบุหรี่ และความร้อนที่เริ่มเกาะกลุ่มอยู่ที่ขอบตา


    มันคงจะเหมือนกับโลกของเขาตอนไม่ใส่แว่นสายตาตามที่เขาชอบพูดให้ฟัง



    “ ขอโทษที่ร้องไห้ “

    “ แล้วก็..ขอโทษที่ทำให้ร้องไห้


    “ .... “
    “ ขอโทษที่ร้องไห้เหมือนกัน “



    มันก็แค่นั้นเอง




    เราสองคน บนเตียงในบ้านพักของผม

    สภาพเราสองคนดูไม่ได้ มันคงดูเหมือนผมเป็นไองั่งที่เมาค้างมากกว่าเป็นแค่เซ็กส์เมื่อชั่วโมงก่อน


    ข้อมือข้างซ้ายของผมถูกจับไว้ ขนานอยู่กับข้อมือข้างขวาของเขา

    เรามองรอยสักที่มีรูปแบบเหมือนกันอยู่นาน


    แต่ความหมายของมันคงจะต่างออกไป นับตั้งแต่วินาทีนี้



    “ ตอนนั้นคิดอะไรกันอยู่วะ “


    “ นั่นสิ ไม่รู้เหมือนกัน “

    “ ก็คิดว่ารู้กันแค่สองคนอยู่แล้ว “

    “ เจไม่รู้เรื่องนี้ด้วยซ้ำ 


    “ แล้วต่อจากนี้จะบอกคนอื่นว่าไง “


    “ เจินก็คงบอกได้ว่าเป็นกลุ่มดาวตามวันเกิดตัวเอง “

    “ จริงก็คงบอกว่ามันเป็นกลุ่มดาวที่ชอบ ไม่ก็กลุ่มดาวตามวันเกิดของใครซักคนเหมือนกัน “



    เป็นร้อยเป็นพันครั้งในค่ำคืนถึงรุ่งสาง

    ผมรู้สึกเหมือนตัวเองจะแหลกสลายต่อหน้าเขา


    “ ถ้าจริงทั้งโชคดีและโชคร้ายในเวลาเดียวกัน.... “

    “ มันคงไม่มีแค่เจินคนเดียวมั้ง ที่เกิดเข้ามาในชีวิตจริงแล้วบังเอิญเกิดราศีนี้ “



    ข้อมือข้างซ้ายที่เคยถูกกอบกุมถูกยกขึ้นมาใช้ซับน้ำตาที่ดูไม่ค่อยได้ผล


    ปฏิเสธไม่ได้ว่าเสียใจ ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่ได้ฟูมฟาย

    ผมแค่ไม่ได้อยากดูอ่อนแอต่อหน้าใครโดยเฉพาะเขา 

    อยากให้เขาเห็นว่าผมไปได้ดีกับสิ่งใหม่ๆที่เข้ามาในชีวิต

    เพียงแต่มันไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นได้จริงตั้งแต่ผมจับใจความสำคัญในปัจจุบันได้ว่าเขาไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว


    ข้อมือของผมถูกดึงกลับไปหาเจ้าของที่ผมยินยอมให้เขาเป็นมาตลอด

    เขาจูบจุดเล็กๆบนข้อมือของผมราวกับสั่งลา


    บนข้อมือของเขา ผมทำแบบเดียวกัน 

    แต่ราวกับรั้งให้อยู่ต่อ

    ถึงรู้อยู่แก่ใจ ผมไม่มีสิทธิ์อะไรทั้งนั้น


    หวังว่ามันจะเป็นเพราะเราดื่มหนักเกินไป

    หรือถ้าไม่ใช่เรา


    ก็ขอให้ทั้งหมดเป็นแค่ผมเอง



    ผมชอบทะเล
    อาจเป็นคำว่ายังคงชอบ


    ถ้าไม่ติดที่ว่าเขานั้นกำลังถูกพัดให้ไกลออกไป ผม กับตำหนิโดยตั้งใจบนข้อมือซ้าย ก็คงไม่ต้องเดินฝ่าคลื่นให้จมลงไปแบบนี้


    ผมอาจจมลงไปลึกเกินกว่าที่เขาจะรู้ตัว

    ลึกเกินไปจนซักวัน คุณอาจลืมเรื่องของผมไปก่อนที่ผมจะแหวกว่ายขึ้นมาบนผิวน้ำ

    าอากาศหายใจ


    หากมันยังคงทันการ



    ——————————

    ทั้งวาดทั้งเขียนงานออกมาไม่รู้เรื่องเหมือนกันเลย5555 
    แต่ก็ขอบคุณมากๆที่มาด้วยกันถึงตอนจบนะคะ ใครงงอะไรยังไงหรือมีคอมเมนท์อะไรอยากบอกกันก็มาพูดคุยกันได้ตลอดนะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ ;-)

    ( มีพาร์ทของเจโน่นะคะ )
    ( รูปที่ทวิตไปไม่อยากให้เอาไปใช้การอื่นนะคะ 🙇‍♀️🙇‍♂️ )

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
treasure9400__ (@treasure9400__)
อ่านแล้วแบบใจมันชาๆมากเลยอ่ะㅠ ㅠ ไม่เลิกกันได้มั้ย ถ้ายังรักยังเป็นห่วงกันอยู่แบบนี้ แงงงง รู้สึกหน่วงในใจสุด บรรยายโอเคเลยค่ะไรต์ สู้ๆนะค้า (⌒▽⌒)