#familymanKDwhalebrudae
chapter 10
  • ไม่

    ทำไมครับ” จงอินจับฝ่ามือเล็กให้ผละออกจากใบหน้าน่ารัก..และตอนนั้นเองที่เขาได้เห็นมะเขือเทศสุกปลั่งสองลูกบนแก้มกลมๆของน้อง ดวงตากลมโตเคลือบไปด้วยหยาดน้ำใสหน่อยๆ ไม่แน่ใจว่ากลัวหรือเขินอายจนอยากร้องไห้กันแน่ ไหนจะคำพูดนชวนน่าฟัดจากริมฝีปากอิ่มสีสดที่สั่นระริกนั่นอีก

    ฮื่ออ ก็เค้าเขิน

    ถ้าไม่ติดว่าจงอินเกรงใจลูกน้อยในพุงนิ่มของเมียจะตื่นตระหนกตกใจว่าเกิดแผ่นดินไหวหรือเปล่า คืนนี้อย่าหวังว่าจะได้นอนเลยคยองซู

              คนตัวโตยึดข้อมือเล็กทั้งสองข้างไว้เหนือศีรษะของคนใต้ร่าง ก่อนจะไล่สายตาสำรวจเนื้อตัวนุ่มนิ่มช้าๆอย่างเก็บรายละเอียด แผ่นอกบางหอบหายใจกระเพื่อมรุนแรงกว่าเดิมเมื่อเจ้าตัวเขินอายกับสายตาคู่คมจนในที่สุดคยองซูทำได้แค่หลับตาปี๋แล้วเอ่ยขอร้องเสียงสั่น

              “ปิดไฟได้มั้ย

              “ว้าว หนูอยากเปลี่ยนบรรยากาศก็ไม่บอก” ผิวปากแซวน้อง แต่ก็ยอมทำตามคำบัญชาแต่โดยดี ถึงแม้เขาอยากเห็นความเซ็กซี่ของภรรยาตัวน้อยยามสู้รบกันในสนามรักแค่ไหน แต่ถ้าคำขอนั้นเป็นความสบายใจของคนรักล่ะก็..เขายอมได้ทั้งนั้น

    เอาน่า..รอให้น้องชินกับเขาในเวอร์ชั่นนี้อีกซักหน่อย พอถึงเวลานั้นจะไม่มีคำว่าเมตตาปราณีในพจนานุกรมของเขาอีกต่อไป!!—คิม จงอิน 2018,ไม่ได้กล่าวไว้

    ความเขินอายถูกแปรเปลี่ยนเป็นความตื้นเต้นซะอย่างนั้นเมื่อทั้งห้องเหลือเพียงแสงสลัวๆจากโคมไฟที่ตั้งอยู่ตรงหัวเตียง คนตัวเล็กมองเงาตะคุ่มๆของพี่จงอินที่เดินกลับมาหาเขาในความมืดอย่างลุ้นระทึก
    ฝ่ามือบางลูบแขนตัวเองที่ช่วงบนเปลือยเปล่าเพราะเสื้อนอนถูกถอดตั้งแต่บนโซฟา คยองซูได้พักหายใจหายคอได้ไม่นานก็ต้องสะดุ้งเบาๆเมื่อถูกคนตัวโตรั้งข้อเท้าจนตัวเขาเลื่อนลงไปกองปลายเตียง ก่อนที่สามีตัวร้ายจะแทรกตัวเข้ามาอยู่ระหว่างเรียวขาอีกครั้ง..แล้วรั้งกางเกงนอนขายาวถอดออกในครั้งเดียวจนทั้งร่างเหลือเพียงชั้นในชิ้นจิ๋ว

    ฮือออ บ๊ายบายกางเกงนอนลายเป็ดตัวโปรด ไว้ค่อยเจอกันใหม่นะ..

    ฝ่ามืออุ่นร้อนค่อยๆสำรวจผิวเนื้อนุ่มนิ่มลูบไล้ตั้งแต่ปลีน่องขาวจั๊วะ เรื่อยจรดต้นขาจนความรู้สึกวูบวาบแล่นพล่านไปทั้งร่าง คยองซูกัดริมฝีปากกลั้นเสียงน่าอายเอาไว้ หารู้ไม่ว่าการกระทำนั้นภายใต้แสงไฟสลัวๆยิ่งปลุกอารมณ์ดิบของคนตัวโตให้พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ..และเขาไม่รอช้าที่จะบรรเลงเพลงรักต่อไป
    จงอินเลื่อนตำแหน่งฝ่ามือวางตรงสะโพกเล็กที่ช่างเข้ากับมือของเขาพอดิบพอดี ฝังใบหน้าคมจูบหน้าท้องนิ่มที่นูนหน่อยๆแผ่วเบา พร้อมกระซิบกระซาบบางอย่างตามประสาพ่อลูก ทำเอาคุณแม่ตัวน้อยที่ไม่สามารถจับใจความประโยคได้ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงงุ้งงิ้งกว่าปกติ

    พี่จงอินทำอะไร

    อ๋อ พี่บอกลูกว่าไม่ต้องตกใจ อีกซักครู่อาจมีแผ่นดินไหวเพราะครั้งนี้คุณพ่อขอรักคุณแม่แบบฮาร์ดคอร์หน่อย

    ฮื่ออ คนลามก

    ตรงไหนครับ ไม่เห็นมีคำไหนลามกเลยคยองซู” จงอินหลุดขำในลำคอ เขาก็พูดเย้าแหย่น้องไปตามประสาคนชอบหยอก ไม่คิดว่าเจ้าตัวจะยกฝ่ามือปิดหน้าจนเขาอดใจไม่ไหวเคลื่อนตัวขึ้นยึดข้อมือเล็กทั้งสองข้างไว้ในกำมือ จากนั้นจึงงับก้อนแก้มกลมอย่างหมั่นเขี้ยว งับแบบงับจริงๆจนคยองซูเผลอเอียงหน้าหนีไปอีกฝั่ง..และนั่นก็เป็นการเปิดโอกาสให้เขาได้ก้มซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนได้สะดวก

    คยองซูหายใจติดขัดเมื่อเรียวปากหยักขบเม้มตรงซอกคอนวลเนียน ทุกสัมผัสถูกตอกย้ำด้วยลมหายใจอุ่นร้อนของคนตัวโตที่รินรดผิวเนื้อสีระเรื่อไม่ห่าง คยองซูขยับตัวดุ๊กดิ๊กๆใต้ร่างสามี พร้อมฝ่ามือบางที่เผลอบีบไหล่กว้างเมื่ออีกฝ่ายผละมือที่บีบเฟ้นสะโพกเคลื่อนต่ำไปกว่านั้น ในขณะเดียวกันนั้นเรียวปากหยักก็พรมจูบสำรวจผิวเนื้อที่ขึ้นสีระเรื่อไปด้วยราวกับนักสำรวจมือหนึ่ง ไม่มีบริเวณไหนที่เขาไม่แวะเยี่ยมเยียนทักทาย

    ฮื่ออ พ..พี่จงอิน

    จ๋า

    เจ้าของชื่อขานรับเสียงแหบพร่า ก่อนจะมองใบหน้าน่ารักที่เชิดสูงขึ้นตามแรงอารมณ์ที่คืบคลานดวงตากลมโตที่มีฉ่ำวาวด้วยหยาดน้ำใสๆ ริมฝีปากสีสดที่ช้ำหน่อยๆ บวกกับเสียงหวานที่พร่ำเรียกชื่อเขา ทำเอาจงอินต้องขบกรามอดทนต่อความต้องการที่อยากลึกซึ้งกว่านี้..ล้ำลึกกว่านี้

    อะ..อ๊ะ” คนตัวเล็กสะดุ้งสุดตัวเมื่อสามีตัวร้ายใช้ริมฝีปากครอบครองเม็ดเชอร์รี่จิ๋วที่แสนช้ำอีกครั้ง พร้อมใช้ปลายลิ้นสะกิดเบาๆจนคยองซูกัดปากตัวเองแน่น แต่ทำอย่างนั้นได้ไม่นานพี่จงอินก็ส่งก้านนิ้วเข้าปากให้เขางับแทน

    หนูอย่ากัดปากตัวเอง

    ฮื่ออ ออื๊ออ” คยองซูผวากอดรอบลำคอคนตัวโตเมื่ออีกฝ่ายยังไม่เล่นสนุกกับแผ่นอกของเขาราวกับนั่นคือขนมหวานรสโปรด ร่างน้อยสะท้านเฮือกจนหมดแรง ทำได้แค่นอนหอบเป็นแม่เป็ดสิ้นฤทธิ์ให้พี่จงอินเอาแต่ใจอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งชั้นในชิ้นจิ๋วถูกมือหนาถอดรั้งอย่างรวดเร็วและส่งฝ่ามือมาโอ้โลมส่วนอ่อนไหวอย่างเนิบนาบ

    อ๊ะ อื้ออ พ..พี่จงอิน

    จ๋า

    คยองซูมินิถูกฝ่ามือหนากอบกำไว้แล้วค่อยๆรั้งรูด น้ำหนักมือกึ่งเบากึ่งหนัก สลับช้าและเร็วอย่างรู้จังหวะทำให้ดวงตากลมโตปริ่มคลอด้วยหยาดน้ำใสเพราะรู้สึกดีมากจนร่างกายกระตุกเกร็งไม่อาจกลั้นเสียงครางสั่นได้ ไม่นาน..นมข้นหวานก็ถูกปลดปล่อยเต็มฝ่ามือหนาในเวลาต่อมา

    จงอินก้มจูบหน้าผากเนียนชื้นเหงื่อของคนรักที่หอบหายใจรุนแรง จูบริมฝีปากอิ่มซ้ำๆย้ำๆ หากแต่ไร้ซึ่งการรุกล้ำใดๆ รอจนกระทั่งจังหวะการหายใจของน้องปกติ จึงเอื้อมไปจับมือน้อยมาวางทาบทับตัวตนของเขาที่แข็งขืนร้อนผ่าว

    ชิเมโจได๋คิดถึงคยองซูแน่ะ

    น้องร้องฮือออออในลำคออย่างน่าฟัดตอนเขาบอกอย่างนั้น มือเล็กของคนที่ยันตัวลุกขึ้นนั่งสั่นกึกๆยามสัมผัสหนอนน้อย (ที่ไม่น้อยไว้ในอุ้งมือโดยมีพี่จงอินจับมือของเขาเพื่อเป็นจีพีเอสนำทางอีกที ไม่วายคิดไปต่างๆนานา

    ไม่สบายใช่มั้ยเจ้าหนอน ตัวร้อนเชียว..

    แบบนี้เหรอ

    คนตัวโตคำรามเสียงแหบต่ำเมื่อฝ่ามือนุ่มนิ่มเริ่มขยับเคลื่อนไหวเชื่องช้าอย่างไม่ประสีประสา ให้ตาย คยองซูหนู คนตัวเล็กเผลอบีบหน้าขาของตัวเองระบายความซ่านสยิวไปด้วยยามได้ยินน้ำเสียงแบบนั้น..เสียงหอบหายใจ ใบหน้าคมที่แสดงถึงความต้องการชัดเจนแม้ในความมืด..ก็ยิ่งอยากทำให้พี่จงอินพอใจ

    หากแต่ยังไม่ได้ปลดปล่อย ไหล่เล็กก็ถูกมือหนาดันเบาๆให้นอนราบไปกับผืนเตียง พอแล้วครับที่รัก ถึงเวลาที่คยองซูต้องเตรียมตัวบีบรัดพี่แน่นๆแล้ว

    งื่ออ พี่ลามก

    พี่จงอินหัวเราะในลำคอก่อนจะแทรกตัวเข้าไปอยู่ระหว่างเรียวขาเล็กให้แยกออกจากกัน แล้วส่งมือไปบีบแก้มก้นนุ่มนิ่มอย่างเมามันส์ ไม่นาน..ส่วนแข็งขืนร้อนผ่าวก็ถูไถตรงช่องทางรักย้ำๆไปมา คยองซูสะดุ้งกลายๆส่งมือไปแนบแผงอกกว้างแล้วเอ่ยตามที่ใจคิดเสียงเบาหวิว

    เบาๆนะ..”

    คนตัวโตขบกรามแน่น เขาจะเบาไม่ได้เพราะน้ำเสียงแง้วๆที่แสนอ้อนนี่แหล่ะใบหน้าคมก้มจูบริมฝีปากนุ่มเบาๆเป็นเชิงรับคำก่อนจะค่อยๆกดปลายของส่วนแข็งขืนเข้าไปช้าๆ จงอินสอดประสานมือตัวเองเข้ากับฝ่ามือเล็กของน้อง แล้วค่อยๆดันกายเข้าจนสุด..ค่อยๆถอนกายออกอย่างเนิบนาบเพราะน้องร้องเจ็บ จงอินหยุดชะงัก..รอจนกระทั่งร่างนุ่มนิ่มปรับตัวได้แล้วจึงสานต่อบทรักอย่างไม่เร่งรีบนักสวนทางกับเหงื่อเม็ดโตที่ผุดตามไรผมที่บ่งบอกว่าเขาอดทนต่อความต้องการจนแทบระเบิด

    คยองซูหายใจขาดห้วงยามเจ้าหนอน (ที่ตัวร้อนเพราะไม่สบายค่อยๆแทรกเข้ามาในตัวอีกครั้ง ดวงตากลมโตเคลือบไปด้วยหยาดน้ำใส ริมฝีปากอิ่มสีหวานฉ่ำอ้าเผยอน้อยๆเพราะรู้สึกทั้งจุกและซ่านสยิว เพิ่งเข้าใจความรู้สึกของแม่วัวที่ถูกเชือดก็วันนี้แหล่ะ  

    ฮื่ออ อย่าเพิ่งขยับนะพี่จงอิน อย่าเพิ่ง อ๊ะ

    สามีตัวโตก็แสนดี..อดทนจนคยองซูเห็นเส้นเลือดเกร็งตามแนวขมับ คนตัวเล็กจึงโน้มใบหน้าจูบเรียวปากหยักเบาๆ พี่จงอินคลี่ยิ้มอบอุ่นเหมือนเคยก่อนจะโน้มตัวลงมาจูบซับหยาดน้ำตาเม็ดโตอย่างอ่อนโยน ปลอบโยน..รักใคร่ จนกระทั่งคุณแม่ตัวน้อยเริ่มผ่อนคลาย ความเจ็บถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกวูบวาบสยิวกิ้วแซ่บสะบ้าล่าเฮ้ คยองซูจึงดันตัวเข้าหาน้องหนอนเป็นการบอกพี่จงอินกลายๆว่าเขาพร้อมแล้ว

    ในตอนนั้นเองที่ความอึดอัดตรงช่วงล่างเริ่มขยับ..เนิบนาบและเพิ่มเลเวลตามแรงอารมณ์ในเวลาต่อมา ดวงตาสองคู่สบประสานกันในความมืดที่มีแค่แสงสลัวๆจากโคมไฟสีนวล แต่นั่นก็ชัดเจนพอให้เห็นถึงสายตาหยาดเยิ้มของกันและกัน

    เรียวแขนเล็กที่คล้องรอบลำคอหนาร่วงลงมาวางแหมะบนแผงอกกว้างตามแรงสวนกายของคนตัวโต คยองซูลูบไล้ตามเนื้อหนั่นแน่นไปมาอย่างเผลอไผล ในตอนนั้นเองที่จงอินใช้ก้านนิ้วยาวชี้ไปทางเม็ดลูกเก็ดบนแผงอกตัวเองเป็นเชิงให้น้องจัดการ โดยที่ไม่ได้หยุดเคลื่อนไหวช่วงล่างแต่อย่างใด

    ไม่วายเอ่ยเย้าแหย่ “—ลูบได้  จับได้ แต่อย่าหยิกนมนะ อ่าห์ ไว้หยิกตอนคยองซูโมโหพี่ก็พอ

    คนบ้า!—อ อ๊ะ อื๊ออ” เรียวนิ้วเล็กลูบเม็ดลูกเกดคนตัวโตเบาๆเพราะกลัวพี่เจ็บ พร้อมๆใบหน้าน่ารักที่บิดเบ้เชิดสูงอย่างคนใกล้จะถึงฝั่งฝัน จงอินเองก็เช่นกัน..เขาเร่งจังหวะ ก่อนจะก้มจูบปากน้องแทบจะกลืนกินจนเกิดดเสียงจ๊วบจ๊วบที่เร้าอารมณ์เป็นบ้า

    อ๊ะ ม..ไม่ไหวแล้ว พ..พี่

    พร้อมกันนะคนเก่ง

    ลมหายใจอุ่นๆผสานรินรดไม่ห่าง ดวงตาหวานซึ้งไม่ละจากกันแม้แต่เสี้ยววินาที ต่างได้ยินน้ำเสียงสุขสมจากอีกฝ่ายที่ไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อยๆจนกระทั่งในที่สุด..หยาดหยดความต้องการก็ถูกปลดปล่อยทั้งช่องทางรักและหน้าท้องแกร่ง



Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in