keep on loving youalways
Chapter 2: Time will heal, but not this time
  • พฤศจิกา 2014


    ผ่านมาเกือบปีนับจากที่เขาจากไป

    ช่วงแรก ๆ ฉันคิดถึงเขาอยู่มาก

    มากพอที่จะทำให้ฉันแน่ใจว่าฉันรักเขาจริง ๆ 

    แต่พร้อมกันนั้น ฉันรู้ดีว่ามันสายเกินไป


    ฉันใช้ชีวิตไปตามปกติ เหมือนกับว่าไม่เคยมีเขาอยู่ตรงนี้

    แต่การใช้ชีวิตในที่ที่เคยมีเขาอยู่ มันทรมานไม่ใช่น้อยเหมือนกัน

    มีคำถามนึงวนเวียนในหัวฉันอยู่เสมอ ๆ

    ตอนนี้เขาทำอะไรอยู่ที่ไหนกันนะ


    มีข่าวคราวเกี่ยวกับเขาผ่านหูฉันอยู่บ้าง 

    ส่วนมากไม่น่าเชื่อถือเท่าไหร่หรอก

    แต่ฉันก็คอยเงี่ยหูฟัง 

    เพราะอย่างน้อยมันก็เป็นการยืนยันว่า

    เขาเคยมีตัวตนอยู่ตรงนี้จริง ๆ


    ฉันรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี

    หลังจากผ่านการใคร่ควรอยู่นาน

    กดโทรศัพท์ไปตามเบอร์ที่เขาทิ้งไว้ให้

    แค่โทรไปถามสารทุกข์สุขดิบ คงไม่เป็นไร

    เสียงรอสายดังนานอย่างเป็นจังหวะ

    ผิดกับหัวใจของฉันที่ดังถี่ขึ้น ๆ

    เขาไม่ได้รับสาย ฉันไม่รู้ว่าทำไม

    นั้นเป็นครั้งเดียวที่เบอร์นั้นถูกโทรออก

    ฉันไม่มีความกล้าเหลืออยู่อีกแล้ว


    ความหวังที่จะได้เจอเขาอีกมันน้อยลงทุกที

    ตอนนั้นฉันคิดจริง ๆ ว่าฉันกำลังลืมเขาได้

    ถ้าวันนั้น… 

    เขาไม่กลับมา

    โลกนี้กำลังเล่นตลกอะไร ถึงพาเขากลับมา


    พอได้เห็นเขา ความรู้สึกที่เคยมีมันย้อนกลับมา

    อย่างกับว่ามันไม่เคยจางหายไปไหน

    เขากลับมาทำงานที่เดิม

    แม้เราไม่ได้ทำงานด้วยกันเมื่อก่อน

    แค่อยู่ในที่เดียวกัน ใจฉันมันก็มีความสุขมาก ๆ แล้ว


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in