FICTION?draft
บ้าน
  • "สวัสดีปีใหม่"

    แม่ยืนแบงค์พันมาให้ เอ่ยคำยินดี โผเข้ากอดพร้อมหอมฟอดใหญ่

    ด้วยการตอบสนองที่เรียนรู้และสั่งสม จึงแสดงทีท่าผลักไสคล้ายไม่ชอบใจ เพราะคิดว่าโตแล้ว โดนแม่กอดรัดมันดูไม่ดี ไม่เท่ ไม่สมวัย

    สักพัก ไหล่ของผู้ให้กำเนิดเกิดสั่นคลอน เสียงเล็ดลอดดั่งสะอื้นที่ดังขึ้น ดังขึ้น

    น้ำตาพรั่งพรู หลั่งไหล่ลงจนถึงผู้ที่อยู่ในอ้อมแขน

    "แม่คิดถึงหนู"

    .
    .

    "แม่อยู่บ้านคนเดียวมาตลอด"

    ย้ายมาอยู่บ้านพ่อ 
    ครอบครัวที่แยกทาง 
    คุณตาที่ไม่เคยได้รู้จักกับหลาน 
    คุณยายที่กลายเป็นหมู่ดาวบนท้องฟ้า

    เฝ้าอยู่บ้าน

    ลูกคนแรกออกไปทำงาน ไม่ค่อยกลับบ้านเท่าไร
    ลูกอีกคนอยู่ในวัยเรียน มุ่งมั่นเพื่อสอบเข้า ตั้งใจจะย้ายไปอยู่หอ
    คุณพ่อที่ทำงานหนักเป็นประจำ เหนื่อยล้าอ่อนแรง

    .
    .

    แม้ตัวอักษรจะถ่ายทอดอะไรได้หลายอย่าง
    แต่ต่างต่างกลับมีมิติซับซ้อนมากยิ่งกว่า

    ทุกตัวละครต่างมีมุมมองของตน


    แต่เพราะเราเป็นผู้ดำเนินชีวิตของเรา
    และหลายครั้ง ที่เรามักจะมองเห็นเพียงเรื่องของตนเอง

    สวัสดีปีใหม่นะแม่

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in