ลุงข้างบ้านnillzeronoun
Children's Day
  • 2019 | 01 | 12

    Children's Day 🤸🤸🤸


    พรุ่งนี้ทากาฮิโระไม่ต้องไปโรงเรียนและไม่มีเรียนพิเศษ นั่นไม่ใช่แค่เพราะเป็นวันเสาร์ แต่ว่ามันเป็นวันเด็กด้วย ทากาฮิโระรู้ทันทีว่าคงเป็นวันเสาร์ที่น่าเบื่อแน่ๆ ตอนที่ม๊าเปิดประตูห้องนอนแล้วบอกว่าน้องชายเขามีนัดไปหาหมอพรุ่งนี้ และททุกคนจะต้องพากันไปโรงพยาบาลตามเคย คงไม่มีใครคิดถึงวันเด็กอะไรนั่นหรอก

    เด็กชายเดินไปหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องจิ๋วรุ่นล่าสุดที่ป๊าซื้อให้ แล้วกดคอลหาเบอร์ที่มีประวัติการโทรมากที่สุดในบันทึก

    'ลุงข้างบ้าน' เป็นชื่อที่ถูกเมมไว้

    เสียงรอสายดังไม่เกินสามวิ เหมือนอีกฝ่ายติดมือถือไว้ตลอดเวลา สัญญาณหายไปก่อนจัตามด้วยเสียงทุ้มต่ำคุ้นเคยที่เด็กชายชอบฟังดังทักกลับมา

    ทร : ไงเจ้าเปี๊ยก ใจร้อนเหรอ กำลังจะโทรไปน่า
    อาบน้ำอยู่
    ทก : อ้าว....คุยได้ป่าว เดี๋ยวไฟช็อตนะฮะ งั้นเดี๋ยวผม
    โทรใหม่ก็ได้
    ทร : เสร็จแล้วๆ คุยได้ ทำไมมีไรหึ เสียงหงอยมา
    เชียว
    ทก : พรุ่งนี้ลุงไปไหนป่าว
    ทร : วันเสาร์...นอนอยู่บ้านดิ
    ทก : ง่ะ...ไม่พาผมไปเที่ยวหน่อยหรอ
    ทร : ให้เด็กมันเรียนหนังสือมั่ง
    ทก : ไม่มีเรียน
    ทร : หาเรื่องโดดอ่ะดิ
    ทก : จริงๆครับ พรุ่งนี้งด
    ทร : อ้าว...ทำไมล่ะ
    ทก : ลุงก็ไม่รู้หรอ
    ทร : รู้แค่ว่าวันเสาร์
    ทก : งืม...วันเสาร์ก็วันเสาร์ ผมง่วงละ แค่นี้นะฮะ
    ทร : เดี๋ยว...งอลจริงดิ แหย่แค่นี้เอง เจ้าเปี๊ยกกกกก
    ทก : ง่วง...
    ทร : งอล
    ทก : ป่าวงอล
    ทร : งอลแน่ๆ ง้อด้วยไอติมในตู้ได้ป่ะ
    ทก : ....
    ทร : เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปรับครับ
    ทก : ....
    ทร : แต่งตัวหล่อๆล่ะ
    ทก : มารับทำไม แค่วันเสาร์เฉยๆนี่
    ทร : วันเด็กไง วันของเด็กข้างบ้าน ใครจะลืมได้ล่ะ
    ทก : ...มารับแน่นะ
    ทร : เสียงไม่ดีเลย เปิดกล้องดิ้
    ทก : ไม่เอา
    ทร : ดื้อหรอ
    ทก : ไม่เปิด
    ทร : ร้องไห้รึเปล่า
    ทก : ป่าวร้องสักหน่อย
    ทร : เปิดกล้องหน่อยนะครับ
    ทก : ....
    ทร : น่านะ...นิดเดียว ถ้าไม่ร้องต้องกล้าดิ
    ทก : นิดเดียวนะ
    ทร : อื้อ


    ทก : ลุง !!! โป๊อยู่หรอ ไมไม่ใส่เสื้ออ่ะ
    ทร : อ้าวก็บอกไปแล้วว่าเพิ่งอาบน้ำเสร็จ
    ทก : ....
    ทร : ยิ้มให้ดูหน่อย ตาแดงนะเราอ่ะ
    ทก : (-_-)
    ทร : แค่เนี้ย กว้างกว่านี้อีก
    ทก : (^____^)
    ทร : ดีมาก เก่งมากๆ
    ทก : พรุ่งนี้มารับด้วยนะ
    ทร : เยสมายลอร์ด รีบนอนล่ะ ฝันดีครับ
    ทก : ฝันดีคร้าบ




    ลุงข้างบ้านกดกริ่งหน้าประตูอยู่สองครั้ง เจ้าเปี๊ยกพร้อมกระเป๋าเบ็นเทนวิ่งปรื๋อออกมา ได้ยินเสียงม๊าเดินตามมาเร็วๆ

    มทก : ขอบคุณมากนะคะ ฝากดูแลตาหนูด้วยค่ะ
    แกอยากไปมาก แต่ที่บ้านต้องไป
    โรงพยาบาลกันจริงๆ
    ทร : ไม่เป็นไรครับ ทางนี้จะดูแลให้เองครับ
    ทก : เดี๋ยวผมรีบไปรีบกลับฮะม๊า
    มทก : อย่าซนนักล่ะ เกรงใจพี่เค้า ระวังตัวด้วยนะ
    ทก : รับทราบฮะ // ไปฮะลุง เล็ทสะโก


    สวนสนุก XYZ

    ทก : คนเยอะจัง ;-;
    ทร : นั่นสิ จับมือกันเถอะ เดี๋ยวหลง
    ทก : ครับ...ว่าแต่ เราเล่นไรก่อนดี
    ทร : ม้าหมุนมั้ย
    ทก : ชิงช้าสวรรค์ดีกว่า ผมอยากดูวิว
    ทร : อ่า....ดูคนเยอะนะ ม้าหมุนดีกว่ามั้ง
    ทก : แถวสั้นสุดแล้ว ไปๆๆๆๆๆ
    ทร : อ่า...ไปก็ไป
    ทก : ลุง...มือเปียก ทำไมมือเปียก
    ทร : อากาศร้อนน่า ขึ้นเถอะถึงคิวละ
    ทก : ....
    ทร : .....
    ทก : ลุง...ไหวป่าว หน้าซีดอ่ะ
    ทร : มะ...ไม่เป็นไร สงสัยหิวข้าวเฉยๆ
    ทก : ลุงกลัวความสูงหรอ
    ทร : ไม่ใช่ซะหน่อย !!!
    ทก : อิอิ กลัวแน่ๆอ่ะ
    ทร : อย่าพูดบ้าๆน่า
    ทก : เฮ้อ...อยู่กับผมน่ะ ลุงไม่ต้องเข้มแข็งตลอดก็ได้
    ทร : จะทำอะไร นั่งเฉยๆเจ้าเปี๊ยก
    ทก : อ่ะให้ยืมอก ผมจะกอดลุงเอง อดทนไว้นะครับ
    ทร : ....
    ทก : ....
    ทร : ....
    ทก : ปล่อยได้แล้วมั้ง จะครบรอบแล้ว
    ทร : ยังกลัวอยู่เลย เนี่ยตัวสั่นเลย
    ทก : อ้าวหรอ จิงดิ
    ทร : อื้อ...หอมมาก เอ้ยนิ่มมาก เอ้ยกลัวมาก
    ทก : ลุงๆ เห้ย...มันขึ้นไปอีกรอบแล้ว
    ทร : ไม่เป็นไรนายกอดฉันไว้แล้ว
    ทก : กลัวจริงป่ะเนี่ย
    ทร : กลัวจริงดิ เนี่ยกอดแน่นเลย
    ทก : อ่ะๆ ลูบหัวช่วย ไม่ต้องกลัวนะครับ
    ทร : ชักไม่อยากลงแล้วเนี่ย ชิงช้านิ่มมาก หอมด้วย
    ทก : พอเลย หิวแล้ว จบรอบจะไปหาหนมกิน
    ทร : ไม่ต่ออีกรอบหรอ
    ทก : ไม่เอาาาา
    ทร : ( ・ิω・ิ)




    ทร : ยากิโซบะเจ้านี้อร่อย
    ทก : งั้นเอา
    ทร : ทาโกยากิอันนี้ก็อร่อย
    ทก : เอาๆๆๆ เอาด้วย
    ทร : ว้าไอติมร้านนี้ เหลือแต่รสนม
    ทก : อ๋า....งั้นเดี๋ยวค่อยไปกินรสตอรี่บ้านลุง
    ทร : โอเค เอาไรอีกป่าวครับ
    ทก : พอก่อนครับ ไปหาที่นั่งกัน
    ทร : กี่โมงละเนี่ย
    ทก : บ่ายโมงเอง
    ทร : เดี๋ยวสักบ่ายสามค่อยกลับเนอะ
    ทก : ได้....แวะไปนั่งเล่นบ้านลุง ทุ่มนึงค่อยกลับบ้าน
    ทร : วางแผนไว้หรอ
    ทก : วางแผนละจะทำไม ลุงไม่ให้อยู่หรอ
    ทร : ให้ครับๆ แหม งงเลยบ้านใครเนี่ย
    ทก : คราวนี้ต้องสอนเล่นเกมส์จริงๆนะ
    ทร : ได้...แต่ถ้าแพ้ต้องโดนทำโทษนะ
    ทก : โอเค๊ ลุงเกียมตัวไว้เลย
    ทร : หึหึ
    ทก : หิวๆ เอาทาโกะมาหน่อย
    ทร : อ้าปากเดี๋ยวป้อนให้
    ทก : เป่าด้วย เดี๋ยวร้อนนะ
    ทร : เรียบร้อยครับ กินได้ กัดแล้วไม่ร้อน
    ทก : หือ...อร่อยจริงๆด้วยง่ะ
    ทร : อยากกินมั่ง ;-;
    ทก : กินดิ อันนี้เราแบ่งกัน
    ทร : ป้อนหน่อย
    ทก : ....
    ทร : อ้าาา
    ทก : ....
    ทร : ร้อนๆๆๆๆ หูยร้อน
    ทก : สมหน้า 5555555555
    ทร : แกล้งกันหรอหนอย
    ทก : ไม่รู้ไม่ชี้


                                   --------------


    ทร : เจ้าเปี๊ยกเอาเป๋ามา เดี๋ยวฝากของก่อน
    ทก : เล่นไรต่ออ่ะ
    ทร : หึหึ....ตามมาๆ
    ทก : อะไรอ่ะ ทำไมต้องมีความลับ เดี๋ยวนะ....นั่นมัน
    ทร : ถูกต้องนะคร้าบบบ
    ทก : ไม่อาวววว กลับบ้าน ผมอยากกลับบ้านแล้ว
    ทร : ไม่ได้ !! ฉันอยากเล่นอันนี้ กลัวอ่ะดิ ป็อดว่ะ
    ทก : ....
    ทร : กลัวจริงดิ บ้านผีสิงเองนะ
    ทก : ไม่เล่น
    ทร : ของหลอกเด็กน่า มาเถอะ
    ทก : ....
    ทร : นายกลัวผีจริงดิ ฮ่าฮ่า ตลกอ่ะ
    ทก : ไม่ตลกนะ
    ทร : อย่าทำหน้างั้น ไม่เล่นก็ได้ เดี๋ยวไว้ฉันมาเอง
    ทก : .....
    ทร : งั้นกลับบ้านกันนะ
    ทก : ....ลุงอยากเล่นหรอ
    ทร : ไม่เป็นไร ฉันมาวันหลังก็ได้
    ทก : แต่วันนี้เข้าฟรีหมดเลย...
    ทร : ช่างมันเถอะ ไม่เป็นไร
    ทก : ....
    ทร : หืม....
    ทก : ลุงอย่าปล่อยมือนะ
    ทร : นาย....
    ทก : สัญญามาก่อน
    ทร : ไม่ต้องเล่นก็ได้ ไม่เป็นไรจริงๆ
    ทก : ห้ามปล่อยมือเด็ดขาด
    ทร : ....
    ทก : สัญญามา
    ทร : ได้...ฉันจะไม่ปล่อยมือนายเด็ดขาด



                                        --------------


    ทร : เจ้าเปี๊ยก ฮ่าฮ่า ปล่อยได้แล้วน่า จบเกมส์แล้ว
    ทก : ....
    ทร : เกาะเป็นลูกลิงเลยเว้ย ตกลงมากะคนป่ะเนี่ย
    ทก : หลุดออกมายัง
    ทร : สุดทางแล้ว จบแล้วๆ
    ทก : ฮื่อออ น่ากลัว
    ทร : อื้อ กอดอยู่นี่ไง ไม่เป็นไรแล้ว
    ทก : กลับบ้าน...
    ทร : ฮื่อ...กลับบ้านกัน
    ทก : ลุง...ขอขี่หลังแบบนี้ก่อนได้ป่าว
    ทร : อ้าวทำไมล่ะ
    ทก : ขา...ขาสั่น
    ทร : ฮ่าาา โอ้ยย ขอโทษ คราวหลังไม่แกล้งแล้ว
    ทก : ลุงอ่ะ....นี่แกล้งกันหรอ
    ทร : ขอโทษไม่รู้จริงๆว่ากลัวขนาดนี้
    ทก : โป้งแล้ว ผมจะฟ้องมาม๊า
    ทร : คนที่จะเดินเองยังทำไม่ได้คิดว่าจะฟ้องได้ป่ะ
    ทก : ทำไมชอบแกล้งผม ลุงคนไม่ดี
    ทร : ก็เราน่ารักไง คนน่ารักต้องโดนแกล้ง
    ทก : ลุง.....ชอบผมหรอ
    ทร : ทำไมกลายเป็นงั้น
    ทก : สมพงษ์บอกว่าถ้าชอบใครให้แกล้งเขาเยอะๆ
    ทร : สมพงษ์รู้มากจัง
    ทก : ลุงชอบแกล้งผม ต้องชอบผมแน่ๆ
    ทร : แล้วนายจะทำไงล่ะ
    ทก : ผม...
    ทร : จะไม่ชอบฉันรึเปล่า เพราะฉันคงแกล้งนายต่อ
    ทก : ไม่....
    ทร : แกล้งไม่ได้หรอ
    ทก : ห้ามแกล้ง
    ทร : งั้นไม่แกล้งก็ได้ แต่ชอบได้มั้ย


    ทร : ฉันชอบเด็กข้างบ้านได้รึเปล่า



    ทร : เจ้าเปี๊ยก...




    ทก : แต่ผมไม่ชอบลุงอ่ะ


    .
    .

    .
    ทก : แกล้งนะครับ :)












Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in