LETHAL ทะนงsavedbywolf
Baby's got another lover.
  • LETHAL


    To know so deeply how unwanted you’re … is almost lethal.

    การรับรู้ว่าตนเองไม่เป็นที่ต้องการมากเพียงใดนั้น ... อันตรายถึงชีวิต




    • 04: Baby's got another lover.


    เป็นอีกคืนที่จงอินนอนไม่หลับ ...


    อันที่จริง มันก็สองสามคืนแล้วที่เขาแทบไม่ได้นอนในตอนกลางคืนเลย


    ก็ตั้งแต่ที่เซฮุนเอ่ยปากขอหย่าเป็นครั้งแรก


    ตั้งแต่ที่เด็กหนุ่มเก็บข้าวของออกไปนอนอีกห้อง


    และในวันนี้เอง สดๆร้อนๆ ที่ความจริงบางอย่างเพิ่งจะปรากฏขึ้น



    ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาดังเฮือกก่อนร่างสูงใหญ่จะขยับตัวพลิกไปพลิกมาอยู่บนเตียงกว้างเพียงคนเดียว จงอินนอนไม่หลับอย่างจริงจัง เขาคิดทบทวนเกี่ยวกับอะไรหลายๆอย่าง แล้วเริ่มรู้สึกว่าเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ การควบคุมมันเริ่มหลุดลอยออกไปจากฝ่ามือของเขาเรื่อยๆ แน่ล่ะว่าจงอินไม่คุ้นชินกับความรู้สึกพวกนี้เพราะที่ผ่านมา เขามั่นใจมากกว่าอะไรว่า เขาเอาอยู่


    แต่สิ่งที่เพิ่งรู้มา มันไม่ได้อยู่ในแผนเดิมของเขา


    อะไรหลายอย่างเริ่มควบคุมไม่ได้อีกต่อไป


    คนหนอคน เล่นกับอะไรไม่เล่น ...


    โง่เขลานัก อยู่มาตั้งกี่ปี ไม่รู้เหรอว่า ‘ความรู้สึก’ นี่แหละคือสิ่งที่ทรงพลังมากที่สุดแล้ว


    พอรู้อย่างนั้น ชายหนุ่มก็ถอนหายใจใส่ตัวเองอีกเฮือกแล้วก็เตะผ้าห่มให้พ้นตัวด้วยความหงุดหงิดใจเต็มที ดวงตาคมเข้มค่อยๆละออกจากความว่างเปล่าบนเพดานห้องก่อนใบหน้าหล่อจัดจะหันไปมองที่ว่างบนเตียงอีกฝั่ง ซึ่งบัดนี้มันเย็นเฉียบมาได้สามคืนเต็มๆแล้ว อะไรบางอย่างกำลังตะโกนบอกจงอินว่าทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป


    ทำให้ชายหนุ่มได้รู้ว่าครั้งนี้ ตัวเองได้ทำพลาดไปเสียแล้ว


    จงอินพยายามหลับตาลงอีกครั้ง


    หลังจากที่เขาได้เอาข้าวต้มและยาแก้ปวดหัวไปให้เซฮุนนั้น เจ้าตัวดูสงบแล้วก็ใจเย็นขึ้นมาก เด็กหนุ่มนั่งกินข้าวอย่างเงียบๆก่อนจะกินยาตาม ไม่นาน พอเขาลุกไปหยิบกะละมังกับผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้ เซฮุนก็ยังไม่พูดอะไรสักคำ พอทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ก็เป็นจงอินเองที่จนใจจะชวนคุย สภาพเซฮุนดูแย่มาก เขากลัวว่าถ้าคุยอะไรกันอีก เดี๋ยวก็จะต้องทะเลาะกันเหมือนเดิมนั่นแหละ เขาจึงเดินออกไปจากห้องอย่างว่าง่าย ไม่เซ้าซี้เรื่องให้กลับไปนอนด้วยกันที่ห้องใหญ่หรือพูดถึงเรื่องชู้เมื่อตอนเช้าเลยสักนิด


    แล้วพอออกมา ...


    ก็เป็นเขาเองนี่แหละที่นอนไม่หลับเสียที ย้อนคิดไปถึงเมื่อสามสี่ปีที่แล้ว ที่เราได้เจอกันครั้งแรก สิ่งที่แรกที่จงอินสังเกตเห็นเกี่ยวกับตัวเด็กคนนี้ก็คือ รอยยิ้มอันสว่างไสวของเซฮุน ตอนนั้นเมียเขาอยู่ในชุดสูทสีดำสนิทตั้งแต่หัวจรดเท้า หุ่นโปร่งบาง ร่างสูงชะลูดราวกับนายแบบมาเอง ตอนนั้นจงอินไม่รู้จริงๆว่าเด็กคนนี้เป็นใคร เราเจอกันที่งานเลี้ยงสังสรรค์ทั่วไป เขาก็คิดว่าเซฮุนคงจะเป็นแขกของเจ้าภาพงานนี้นั่นแหละ


    จงอินยืนมองเด็กคนนี้อยู่นานมาก มองจนเซฮุนรู้สึกตัว ไม่นานนักดวงตาสีน้ำตาลเข้มๆก็ค่อยๆมองตอบกลับมาคล้ายกับอาการเขินเมื่อโดนจ้อง แล้วพอเขาเข้าไปใกล้พอที่จะพูดคุยกันได้ ก็เป็นรอยยิ้มเล็กๆติดใบหน้าขาวจัดนั่นแหละที่ทำให้จงอินตัดสินใจจะถามชื่อของอีกฝ่าย


    คืนนั้น เราสองคนตัวติดกันทั้งคืน


    เขาจำได้ว่าเซฮุนหัวเราะกับทุกมุกตลกที่เขาปล่อยออกไป แล้วมันก็ทำให้อีโก้ของชายชาตรีในตัวของเขาพองโตนัก จงอินถอนหายใจอีกรอบก่อนความคิดของเขาจะกลับมาสู่ปัจจุบัน ไม่อยากกลับไปคิดถึงเรื่องนั้นต่อไป ตอนนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปหมดแล้ว เขาบอกตัวเองให้ลืม และอย่าหันกลับไปมองมันอีก
    แต่ก่อนที่จะได้ ‘ลืม’ เสียงเล็กๆในหัวก็ดึงตัวเขากลับไปอีกจนได้


    ‘แต่ที่ผ่านมานายคิดผิด ... เซฮุนไม่รู้เรื่องด้วย ทุกอย่างมันเป็นแผนของไอ้คนเห็นแก่ตัวนั่นทั้งหมด’


    เสียงเล็กเสียงน้อยพูดกลับมา เหมือนเสียงที่เซฮุนเคยใช้ตัดพ้อ ใช้เฝ้าถาม ใช้คอยพะเน้าพะนอคอยเอาอกเอาใจเขาสารพัดตลอดเวลาที่ผ่านมา ชายหนุ่มยกหลังมือขึ้นมาก่ายหน้าผาก ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดมากมายจนหลับไม่ลงอยู่ในตอนนี้


    แต่เขาก็ตัดมันทิ้งจนได้ ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นจากเตียงไปยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าต่างบานใหญ่ภายในห้องนอน ดวงตาของจงอินมองออกไปที่ท้องฟ้า แต่ในใจยังคงคิดตลอดเวลาว่าตอนนี้เซฮุนจะหลับไปหรือยัง จะยังปวดหัวอยู่บ้างไหม เพราะบอกตามตรงสภาพของเด็กหนุ่มเมื่อตอนหัวค่ำ ทำเอาเขาตกใจอยู่ไม่น้อยเชียวล่ะ


    จงอินรู้ ... ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้


    เซฮุนคงจะแอบขึ้นมาร้องไห้เรื่องที่ทะเลาะกันเมื่อเช้าอีกแน่ๆ แต่จะให้เขาทำอย่างไร จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม แต่จงอินไม่มีวันยอมถ้าหากเซฮุนจะมีคนอื่น พอย้อนกลับไปคิด ฝ่ามือทั้งสองข้างของชายหนุ่มก็กำแน่นอยู่ข้างตัว เป็นโชคดีของไอ้ผู้ชายคนนั้นแล้วที่เขาไม่รู้ชื่อมันในวันนี้ ไม่อย่างนั้นอะไรจะเกิดขึ้นบ้าง จงอินก็ตอบไม่ได้ เพราะเขาน่ะ ใจร้อน เขารู้ดี 


    แต่ท้ายที่สุด คนอย่างเขา ... คิมจงอิน


    ผู้ชายที่อยู่เหนืออารมณ์และความรู้สึก อย่างที่เขาตั้งใจจะเป็นตลอดมา


    ไม่เลย ...


    โอเซฮุน เด็กคนนี้ไม่ได้อยู่เหนือความรู้สึกของเขาแม้แต่น้อย





    ในจังหวะที่รถของจงอินจอดลง

    เซฮุนก็รีบคว้ากระเป๋าเสื้อผ้าแล้วเปิดประตูรถของคุณสามีลงจากรถแล้วเดินเข้าบ้านของฮยองนิมไปในทันที ไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่าจงอินจะลงตามมาหรือจะขับรถออกไปเลย เมื่อเช้าที่ลงมานั่งกินข้าวด้วยกันตามปกติ เซฮุนก็ทนกินขนมปังไปได้ไม่กี่คำ ตอนนั้นจงอินเหมือนกำลังจะเจ้ากี้เจ้าการให้เขากินเข้าไปอีก แต่พอสบตากับ จู่ๆดวงตาของชายหนุ่มอ่อนลงแล้วก็ไม่ยอมพูดอะไรอีก เซฮุนจึงรีบยกแก้วน้ำส้มขึ้นมาดื่มเพราะบอกตามตรง

    เขายังทนมองหน้าอีกฝ่ายไม่ได้เลย

    แล้วในตอนที่เขาบอกว่าจะมานอนค้างที่บ้านของฮยองนิมสักคืน จงอินก็ให้มาอย่างง่ายๆแต่มีข้อแม้ว่าเจ้าตัวจะต้องเป็นคนขับรถมาส่งเขาแล้วก็จะเอารถคืนไปด้วย เซฮุนอยากจะขำนัก ถ้าเขาจะมีคนอื่นจริงๆ จะมีรถใช้หรือไม่มีมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย แต่เขาก็ขี้เกียจเถียง เอาเถอะ อยากจะทำอะไรก็ทำ เพียงแต่ว่าตอนนี้เขาอยากได้เวลาอยู่กับตัวเองเงียบๆเท่านั้นเอง

    “ทำไมถึงได้ผอมแบบนี้ วันๆเรากินอะไรบ้างรึเปล่า ฮึ?” เจอหน้ากันปุ๊บ ฮยองนิมก็ถามทันที ในขณะที่เซฮุนเอายิ้มแล้วปล่อยให้พี่ชายลากตัวเขาเข้าไปกอดก่อนเจ้าตัวจะหันไปพูดกับภรรยาของตัวเองเสียงดัง “จูฮยอน! คืนนี้ทำของโปรดของเซฮุนกินกันนะ”

    พอเสียงของฮยองนิมจบลง เซฮุนก็หันไปยิ้มกับพี่สะใภ้ของตัวเองในทันทีเช่นกัน ในขณะที่พี่สะใภ้ของเขาก็ค่อยๆเดินเข้ามาหาช้าๆแล้วดึงเขาเข้าไปกอดบ้าง แต่ก็กอดได้แค่เพียงหลวมๆเพราะติดท้องที่นูนออกมาจากการตั้งครรภ์ของอีกฝ่าย เป็นเสียงของจูฮยอนที่หัวเราะออกมาก่อน แล้วเขาก็หัวเราะตาม

    “อย่าไปสนใจจุนมยอนเลยนะ เซฮุน ตาแก่นั่นก็ขี้บ่นอย่างนี้อยู่เรื่อยแหละ” พี่สะใภ้ของเขากระซิบที่ข้างหู เซฮุนหันไปมองฮยองนิมยิ้มๆก่อนเราทั้งคู่จะขำออกมาอีกรอบ

    “นินทาอะไรกัน พี่ได้ยินนะ!”

    “ฉันไม่ได้นินทาคุณสักหน่อย แต่ฉันตั้งใจให้คุณได้ยินเลยแหละจุนมยอน” จูฮยอนว่าก่อนจะเธอจะเดินช้าๆเข้าไปจูบแก้มพี่ชายเขาเสียเต็มรัก

    หลังจากนั้น เราทั้งสามคนก็ย้ายไปห้องนั่งเล่นในที่สุด

    ในขณะที่บ้านของเขากับจงอินมีแต่ความเย็นชา หมางเมิน แต่บ้านของฮยองนิมกับภรรยานั้นกลับตรงกันข้าม ถึงแม้พี่ชายเขาจะมีปัญหาเรื่องการเงินก้อนใหญ่อยู่ แต่บ้านของฮยองนิมกลับเต็มไปด้วยความอบอุ่นและแสนจะสะดวกสบาย

    ห้องนั่งเล่นก็หอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นชาเขียวร้อนๆและกลิ่นหอมของอโรมาเพื่อสร้างบรรยากาศให้บ้านหลังนี้ผ่อนคลายสำหรับคนท้องมากที่สุด ในที่แห่งนี้ เซฮุนสามารถเป็นตัวเองได้อย่างไม่มีข้อแม้ ไม่มีความกังวล ทำตัวสบายๆ ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับทุกสิ่งทุกอย่าง คนที่เขาไว้ใจมีเพียงฮยองนิมและพี่สะใภ้ของเขาเท่านั้น

    เซฮุนรู้มานานแล้วว่าตัวเองเป็นลูกติดของคุณพ่อ

    เขารู้ ทุกคนในบ้านก็รู้

    แต่ไม่เคยมีสักครั้งที่คุณพ่อจะพูดมันออกมาตรงๆแบบนี้ ฮยองนิมสิเป็นลูกแท้ๆ แต่ทั้งคุณพ่อทั้งฮยองนิมเองกลับเกลียดกันจนตัดพ่อตัดลูกไปตั้งหลายปีแล้ว พอฮยองนิมทำพลาดเรื่องธุรกิจ คุณพ่อถึงได้ไม่ดูดำดูดีจุนมยอนเลย จึงเป็นจงอินที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเพื่อที่พี่ชายของเขาจะไม่โดนฟ้องจนหมดตัว คุณพ่อมักจะพูดเสมอว่าคุณพ่อต้องการทายาทมารับช่วงต่อ แต่เขาไม่คิดเลยจริงๆว่านั่นจะเป็นเหตุผลที่แท้จริงสำหรับการแต่งงานของเขา

    แล้วพอเขาแต่งงานไป ตามที่คุณพ่ออยากจะให้เป็นนั้น กลับเป็นฮยองนิมกับพี่จูฮยอนเสียมากกว่าที่เป็นฝ่ายเข้ามาดูแลเซฮุนในเกือบทุกด้าน

    และนี่จึงเป็นเหตุผลสำคัญที่เซฮุน ... ไม่กล้าหนีไปจากชีวิตแต่งงานอันเส็งเครงนี่

    ครอบครัวของจุนมยอนกำลังจะกลับมาลืมตาอ้าปากได้อีกครั้ง ด้วยเหตุผลที่เขาไม่อยากจะยอมรับด้วยซ้ำว่ามันมาจากเงินของจงอิน เซฮุนทำอะไรไม่ได้เลย สิ่งเดียวที่เขาทำได้ก็คือพยายามปกป้องครอบครัวของพี่ชายให้ได้มากที่สุด 

    “เซฮุน” เสียงของพี่สะใภ้เรียกอยู่ใกล้ๆทำเอาเด็กหนุ่มหลุดออกจากภวังค์

    “เย็นนี้อยากจะกินอะไร เดี๋ยวพี่จะจัดให้สุดฝีมือเลย พี่ชายเราน่ะ รายนั้นเค้าร้องจะกินเนื้อย่าง แล้วเราอยากกินอะไรจ้ะ”

    เซฮุนไหวไหล่ก่อนจะยิ้มให้จูฮยอนจนตาปิด มองดูแล้ว ว่าที่คุณแม่คนนี้ดูอวบขึ้นมาก ถ้าบอกไปเจ้าตัวอาจจะไม่ชอบ แต่เขาว่าอวบๆแบบนี้มีน้ำมีนวล ดูดีขึ้นเยอะเชียวหล่ะ แก้มเป็นก้อนๆ ดูท่าฮยองนิมจะหลงพี่สะใภ้เขาน่าดู

    “เนื้อย่างก็ได้ครับ ที่จริงผมกินอะไรก็ได้ เดินเหินไม่ค่อยสะดวกแบบนี้ พี่ไม่ต้องลำบากหรอก”

    “โธ่ พูดอะไรแบบนั้นล่ะ คืนนี้พี่จะขุนเราให้อ้วนไปเลย เห็นพี่ชายเราบ่นหลายรอบว่าช่วงนี้บ้านนู้นเขาโทรมาบอกว่าเราน่ะ ไม่ค่อยยอมกินอะไร ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ ฮึ?”

    เซฮุนนิ่งไปในทันที แต่อึดใจถัดมาเขาจึงแกล้งยิ้มเหมือนไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น “ผมก็กินปกติแหละครับพี่จูฮยอน แต่ช่วงหลังๆจะกินพวกนมกับขนมปังเยอะมากกว่า เรื่องแค่นี้ไม่เห็นจำเป็นต้องโทรมาฟ้องเลย”
    จูฮยอนพยักหน้าก่อนเธอจะยิ้มแล้วเดินลูบท้องตัวเองเข้าไปในครัว พี่ชายเขาก็เดินตามเข้าไปด้วย ไม่นานนักเสียงหัวเราะหยอกล้อของคนทั้งคู่ก็ดังขึ้น ทำเอาเซฮุนสะท้อนใจขึ้นมาไม่ได้ ดีจัง ถึงแม้ฮยองนิมจะมีปัญหาในชีวิตมากแค่ไหน จากคนที่เคยมีทุกอย่าง ใช้ชีวิตราวกับเจ้าชายยุคใหม่ แต่จู่ๆชีวิตก็พลิกจากหน้ามือมาเป็นหลังมือ

    แต่พี่สะใภ้ของเขาก็ยังไม่ไปไหน

    ยังคอยอยู่เคียงข้าง แม้แต่ในตอนที่จุนมยอนไม่เหลืออะไรสักอย่างแม้กระทั่งบ้านที่จะอยู่อาศัย

    แต่เขาล่ะ ... เขาไม่มีใครเลย มีแค่ตัวเอง

    แม้แต่เซฮุนยังต้องยอมรับกับตัวเองจนได้ สิ่งที่พี่ชายเขามี คือสิ่งที่เขาฝันอยากจะมีบ้างมาตลอด ครอบครัวเล็กๆแสนอบอุ่น มีสามีที่ดี ที่เหมือนหลุดออกมาจากในนิยาย มีลูกสักสองคนหรืออาจจะมีสัตว์เลี้ยงอีกสักตัวก็ได้ ชีวิตของเราจะเรียบง่าย เขาทำอาหาร รอสามีกลับบ้าน เมื่อสามีกลับมาก็จะช่วยลูกทำการบ้าน เราจะนอนด้วยกันทุกคืน เมคเลิฟกันในกลางดึก แล้วก็กระซิบกระซาบบอกรักกันทุกๆวัน

    ทุกอย่างที่เขาคิดไว้มันมีแต่ความสมบูรณ์แบบ

    แต่ในชีวิตจริง คุณพ่อกลับเลือกให้เขาแต่งงานกับคิมจงอิน บอกแค่ว่าผู้ชายคนนี้ พ่อเลือกมาให้แล้ว จงอินโปรไฟล์ดีแล้วการแต่งงานครั้งนี้มันจะดีกับครอบครัวของเราทั้งคู่

    จงอินเป็นโปรดิวเซอร์ทำเพลงชื่อดัง สามีของเขาเขียนเพลงส่งให้ค่ายใหญ่ๆมากมายทั้งที่เกาหลีใต้และญี่ปุ่น อีกอย่างภายใต้เบื้องหลังวงไอดอลที่ดังเป็นพลุแตกมากมาย ส่วนมากจะมีชื่อของคิมจงอินมีส่วนร่วมอยู่ด้วยแทบทุกวง ตอนนั้น เซฮุนคิดเอาไว้แล้วว่าเขาจะได้แต่งงานกับผู้ชายในฝันในที่สุด

    แต่ความเป็นจริงนั้น

    คิมจงอินเกลียดเขา ...

    เช่นเดียวกับคุณพ่อนั่นแหละ

    “คราวนี้จงอินมันทำอะไรอีกล่ะ ทะเลาะอะไรกัน เราถึงได้หนีมาบ้านพี่แบบนี้” สิ้นเสียงของฮยองนิม ร่างสันทัดของอีกฝ่ายก็ทรุดตัวนั่งลงข้างๆเขาในทันที

    เซฮุนส่ายหัวก่อนจะยิ้มๆกลับไป เขากำลังจะตอบ แต่เสียงของจูฮยอนก็ตะโกนกลับมาจากในครัวเสียก่อน

    “พอสักทีเถอะน่าจุนมยอน เมื่อวานจงอินเขาก็บอกแล้วไงว่าไม่มีอะไร เซฮุนจะมานอนบ้านเราบ้าง มันจะไปแปลกอะไรกันล่ะ คุณนี่จริงๆเลย”

    ไม่นาน ว่าที่คุณแม่ก็เดินออกมาจากในครัวพร้อมกับแก้วนมและจานเค้กเนยสดหอมๆ หญิงสาวสบตากับเซฮุนด้วยความรู้กันในตอนที่ฮยองนิมไม่ได้สังเกตเห็น

    “เอาอย่างนี้นะคะที่รัก วันนี้ฉันเดินจนปวดขาแล้ว เซฮุนก็มาเพิ่งถึงเหนื่อยๆ คุณช่วยออกไปซื้อของสดตามที่ฉันจดไว้ให้หน่อยได้ไหมคะ” จูฮยอนพูดกล่อมเสียงอ่อน ก่อนจะมองหน้าสามีของเธอด้วยแววขอร้อง พอพี่ชายเขาลุกขึ้นโดยที่ไม่พูดอะไรอีก เธอก็รีบยื่นกระดาษแผ่นเล็กๆให้ในทันที “ขอบคุณนะคะที่รัก”

    พอร่างของฮยองนิมลับสายตาไปเท่านั้นแหละ

    บรรยากาศระหว่างเขากับจูฮยอนก็เปลี่ยนไปในทันที

    ร่างอวบของหญิงสาวเป็นฝ่ายทรุดตัวลงนั่งเคียงข้างเขาแทนที่คนที่เพิ่งลุกไปก่อนจูฮยอนจะกางแขนออก เซฮุนมองเธอด้วยความขอบคุณแล้วเอนตัวเข้าหาเธอในทันที เขากอดเธอกลับไป สูดกลิ่นของเพศหญิง ความเป็นแม่ ความอบอุ่นหัวใจในแบบที่พี่ชายเขาให้ไม่ได้

    “จุนมยอนก็เป็นแบบนี้แหละเซฮุน อย่าไปถือสาเลยนะ เขาน่ะ นอกจากพี่แล้วก็ลูก ก็ห่วงเราอยู่คนเดียว”
    “ผมรู้ครับ” เซฮุนยิ้มก่อนจะค่อยๆกางฝ่ามือแตะกับท้องนูนๆของหญิงสาวแผ่วเบา

    “เรารู้ใช่ไหมว่ามีอะไรไม่สบายใจ เราคุยกับพี่ได้ทุกเรื่อง” จูฮยอนตอบกลับมาอีกครั้ง พี่สะใภ้ปล่อยให้เขาเล่นท้องของเธอโดยที่ไม่พูดอะไร

    เด็กหนุ่มพยักหน้าแล้วขยับตัวเข้าหาเธอมากกว่าเดิม กลิ่นนมผสมกับกลิ่นแป้งเด็กที่ลอยออกมาจากตัวของเธอทำให้เขาผ่อนคลายอย่างน่าประหลาด เซฮุนสงสัยว่าในตอนนั้น ตอนที่เขายังท้องอยู่ เวลาจงอินนัวเนียเข้าใกล้ คุณสามีจะได้กลิ่นแบบนี้ออกจากตัวเขาบ้างไหมนะ

    “ผมก็แค่ไม่อยากให้พวกพี่เป็นห่วง ทุกครั้งที่ผมทะเลาะกับจงอินแล้วหนีมาที่นี่ ฮยองนิมก็จะโมโหแล้วก็จะตามไปเอาเรื่องทุกครั้ง เคยลงไม้ลงมือกันมาแล้ว ผมไม่อยากให้มันเกิดขึ้นอีก คราวนี้ทั้งจงอินกับฮยองนิมจะมองหน้ากันไม่ติดจริงๆเอาน่ะสิครับ”

    จูฮยอนถอนหายใจออกมาในทันที แต่ในจังหวะที่เขาเงยหน้าขึ้นไปมอง เธอกลับสบตากลับมาด้วยรอยยิ้ม “ไม่หรอกน่า พี่ชายเราน่ะบางทีก็ใจร้อนไม่เข้าเรื่อง จงอินก็เหมือนกัน มันคงเป็นสัญชาติญาณของทั้งสองคนนั่นแหละ แต่จะทะเลาะกันยังไงก็ตาม สุดท้ายมันก็ต้องกลับมาเป็นครอบครัวเดียวกันอยู่วันยันค่ำ อีกอย่างจะให้พวกพี่ไม่ห่วงเราน่ะ มันเป็นไปไม่ได้หรอก โดยเฉพาะจงอินนะ รายนั้นยิ่งไม่ค่อยยอมพูดอะไร พี่ก็ยิ่งต้องคอยห่วงเขาไปด้วย”

    เซฮุนพยักหน้าแล้วก็ถอนใจตามจูฮยอนไปอย่างอดไม่ได้ จริงอยู่ที่ฮยองนิมกับจงอินไม่ได้เกลียดอะไรกัน แต่ก็ไม่ได้ถือว่าเข้ากันได้ดีสักเท่าไหร่นัก บางครั้งพี่ชายเขาก็แสดงออกว่าไม่ชอบอย่างโจ่งแจ้งเสียด้วยซ้ำเพราะรู้ว่าบางทีจงอินก็ดูแลเขาไม่ดี แต่ถามว่าจุนมยอนอยากให้เขาเลิกกับอีกฝ่ายไหมนั้น พี่ชายเขาก็ตอบตรงๆว่าไม่

    เพราะอะไรล่ะ

    ก็เพราะว่าจุนมยอนรู้อยู่เต็มอกน่ะสิ

    ว่าเขาน่ะ รักจงอินมากแค่ไหน

    ส่วนเรื่องลงไม้ลงมือกันระหว่างฮยองนิมกับจงอินก็ผ่านมาได้สักพักใหญ่ๆแล้ว เกือบครึ่งปีได้ ที่เซฮุนขับรถมาที่นี่ทั้งน้ำตา ละล่ำละลักบอกพี่ชายว่าจงอินแอบมีคนอื่น แน่ล่ะว่าตัวต้นเรื่องยืนยันว่าไม่มี แต่เพราะหนังสือพิมพ์ลงข่าวใหญ่โตน่ะสิว่าสามีของเขาแอบเดทอย่างลับๆกับไอดอลดาวรุ่งคนหนึ่ง ตอนนั้นคำที่จุนมยอนเคยเตือนเขาก่อนจะแต่งงาน แวบกลับเข้ามาในหัวของเซฮุนทันที

    ‘เชื่อพี่สิเซฮุน อย่าลองของกับจงอิน อ่อนๆอย่างเรา เอาผู้ชายคนนี้ไม่อยู่หรอก ...’

    พ่ออยากให้แต่งงาน

    แต่พี่ชายเตือนว่าไม่ให้คบ

    แล้วเซฮุนไม่เชื่อ เขารัก เขารู้อย่างเดียวว่าเขารัก

    แล้วก็คิดเอาง่ายๆว่าความรักจะชนะทุกอย่าง

    วันนั้นพอฮยองนิมรู้เรื่อง ไม่ถึงชั่วโมงจงอินก็ขับรถอีกคันมาตามเขากลับบ้าน ตอนนั้นแหละที่พี่ชายของเขาฟิวขาด ฮยองนิมไม่พูดพร่ำทำเพลง พอเท้าของคุณสามีเหยียบเข้ามาในบ้านหลังนี้ได้ จุนมยอนก็ต่อยชายหนุ่มเสียล้มคว่ำไปกองกับพื้น

    ทั้งสามี ทั้งพี่ชายต่อยกันนัวเนียอยู่ที่พื้นเหมือนเด็กวัยรุ่นเลือดร้อน เซฮุนทั้งห้าม ทั้งเข้าไปแยกก็ไม่มีใครยอมหยุดจนกระทั่งจูฮยอนโผล่มา เอาสายยางรดน้ำต้นไม้ฉีดน้ำใส่เข้าไปกลางวงนั่นแหละถึงได้ยอมเลิก คืนนั้นเขากลับบ้านไปกับจงอิน หน้าหล่อๆของคุณสามีช้ำไปเป็นแถบ เซฮุนทำแผลให้ไปตามหน้าที่ แต่ในใจนั้นอ่อนเป็นขี้ผึ้งในตอนที่อีกฝ่ายบอกว่า ไม่ได้มีอะไรจริงๆ ก่อนจะไปจบที่เตียงโดยที่เขาไม่มีแต่จะห้ามปรามจงอินเลยสักนิด

    พอกลับไปย้อนคิดถึงเรื่องเก่าๆ เซฮุนก็ร้องไห้ออกมาโดยไม่รู้ตัว เขาร้องไห้ โดยมีมือเล็กๆของหญิงสาวคอยลูบไปลูบมาอย่างปลอบประโลมที่หัวไหล่

    “ผม ... ผมอยากจบเรื่องทุกอย่างนี่” เด็กหนุ่มสะอื้น เขาร้องไห้เสียจนไหล่สั่นแล้วกอดเธอแน่นเข้าไปอีก

    “ไม่เป็นไรนะ ...” จูฮยอนเอ่ยย้ำซ้ำๆอย่างคอยให้กำลังใจ เขารู้ว่าเธอจะต้องเข้าใจว่าการอยากจบของเขาหมายถึงอะไร

    “ผมบอกจงอินไปแล้วว่าผมต้องการหย่า” เซฮุนพูดในที่สุด

    จูฮยอนไม่ได้ตอบอะไรกลับมาพักหนึ่ง แต่เธอกลับเป็นฝ่ายที่กอดเขาแน่นมากขึ้นพร้อมกับที่ฝ่ามือที่ย้ายจากหัวไหล่ขึ้นมาลูบศีรษะของเขาไปมา

    เหมือนกับพี่สะใภ้กำลังจะบอกเขาว่า ... ไม่เป็นไรนะ ไม่ว่าจะตัดสินใจอย่างไร พวกเราก็จะอยู่ข้างเธอเสมอ

    “อยากหย่าจริงๆใช่ไหมเซฮุน”

    เขาพยักหน้าแล้วตอบกลับไปไม่เต็มเสียง “ครับ”

    “ถ้าอย่างนั้น ใจเย็นๆแล้วฟังพี่นะ” จูฮยอนพูดแล้วดันตัวเขาให้ลุกขึ้นนั่งดีๆ ดวงตาของเธอมองเขาอย่างค้นหา แต่มันไม่ได้มีความกดดันอยู่ภายในนั้นแม้แต่น้อย “รู้ใช่ไหม ว่าถ้าหย่าไปแล้ว ชีวิตคู่เราจบ แต่มันไม่ได้แปลว่าความรู้สึกของเราจะจบลงไปด้วยนะเซฮุน มันจะยาก ยากมากๆ”

    เด็กหนุ่มพยักหน้า เซฮุนกัดริมฝีปากเอาไว้ไม่ให้ส่งเสียงสะอื้นใดๆออกมา แต่กลับห้ามน้ำตาที่ไหลลงมาตามใบหน้าไม่ได้เลย

    “ถ้าแน่ใจแล้วว่าจะหย่า พี่ว่าพี่ชายเราเขาก็คงไม่ห้ามหรอก ถ้าไม่อยากอยู่กับจงอินก็มาอยู่กับพี่ พี่จะดูแลเราเองนะ มาช่วยพี่เลี้ยงหลาน มาอยู่ด้วยกันนี่แหละ จะได้ไม่เหงา”

    พอได้ยินคำว่าเลี้ยงหลาน ...

    เลี้ยงลูก เท่านั้นแหละ

    จิตใจของเขามันเปราะบางพร้อมแตกสลายได้ทุกเมื่ออยู่แล้ว มันก็รับไม่ไหว เซฮุนร้องไห้ปล่อยจนสุดออกมาในทันที เขาโผเข้ากอดหญิงสาวอีกรอบ

    ทำไมเขาต้องมาเลี้ยงลูกของคนอื่น

    ทำไมเขาถึงไม่ได้เลี้ยงลูกของตัวเอง

    ทำไม ทุกอย่างถึงเป็นแบบนี้

    ก็เพราะว่า ลูกที่เขาอยากจะมีมากมายคงไม่มีวันได้เกิด

    เซฮุนตั้งใจจะให้เป็นแบบนั้น

    หรือถ้าคิมจงอินอยากจะมีลูกมากนัก


    ก็ให้กลับไปมีกับผู้หญิงที่ตัวเองรักก็แล้วกัน







    Talk : ขอโทษนะคะที่มาช้า
    มาช้ายังดีกว่าไม่มาน้าาาาา ♥


    เขียนโดย LONE WOLF
    Twitter hashtag: #ทะนงKH


    -  Thank You  -





Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
zsh_94 (@zsh_94)
น้องงงง สงสารน้อง ความเป็นจริงกับสิ่งที่ฝันไว้มันไปคนละทาง แต่ว่าคุณสามีความจริงคือก็รักน้องใช่ไหมม ที่บอกว่าความรู้สึกคือสิ่งที่ทรงพลังที่สุดนี่คือตัวเองก็รักน้องไปแล้วปะ ที่ผ่านมาไม่ชัดเจนเพราะอคติกับน้อง ทำร้ายจิตใจสารพัด พอถึงจุดที่น้องไม่ไหวจะขอหย่าบวกกับที่พึ่งรู้ว่าน้องไม่รู้เรื่องอะไรเลยนี่เหมือนกับสั่นคลอนความรู้สึกไหมอ่ะ เริ่มพยายามดีด้วยแต่คือน้องไม่ไหวแล้ว สิ่งที่เจอมามันมากเกินไป พักนะลูก บ้านพี่จุนคือที่ฮีลใจชั้นดีเลย
datayang_ (@datayang_)
เศร้ามากกกกกกกกก น้องเปราะบางเกินไปอ่ะ น้องไม่ควรมาเจออะไรแบบนี้ ภาพความฝันหลังแต่งงานของน้องคือแบบมันสวยงามไง แต่พอความดป็นจริงที่ต้องเจอมันดันไม่เป็นไปตามที่ฝัน จิตใจน้องมันเจ็บปวดขนาดไหนกันนะ ยิ่งน้องยอมทุกอย่างเพราะคำว่ารักแค่คำเดียวแล้วยิ่งเจ็บ รักในขณะที่อีกคนไม่ได้รู่สึกอะไรด้วยเลย ตอนน้องคิดว่าจะไม่มีลูกกับจงอินนี่เสียใจไปหมด น้องคงไม่อยากมีลูกถ้าหากว่ามันไม่ได้เกิดจากความรักยอมให้เขาไปมีงูกกับคนที่เขารักมากกว่า ฮื้ออออออออออ จะร้องไห้ตามน้องแล้วเนี่ย ฟิคหน่วงแห่งปีเลยค่ะ แล้วตอนน้องเล่ากับจูฮยอนว่าจะหย่าแลเวจูฮยอนบอกว่าจบความสัมพันธ์ใช่จะจบความรู้สึก แต่ถ้าอยู่ต่อน้องก็ไม่รู้ไงว่าจะเรื่องราวมันจะดีขึ้น บวกกับรู้ความจริงหลายๆอย่างเขา ก็คงทนมองหน้าสามีไม่ไหวแล้วจริงๆ
chubbymei_ (@chubbymei_)
เพราะคาดหวังวาดฝันไว้สวยงามเลยผิดหวังมากเมื่อมันไม่เป็นอย่างที่คิด
จูฮยอนพูดถูกอะถึงความสัมพันธ์จะจบแต่ความรู้สึกเรายังไม่จบ เฮ้ออ😧
chubbymei_ (@chubbymei_)
เพราะคาดหวังวาดฝันไว้สวยงามเลยผิดหวังมากเมื่อมันไม่เป็นอย่างที่คิด
จูฮยอนพูดถูกอะถึงความสัมพันธ์จะจบแต่ความรู้สึกเรายังไม่จบ เฮ้ออ😧
aday1412 (@aday1412)
จะร้องไห้อีกแล้ววว สงสารน้อง ความฝันที่น้องวาดไว้กับความเป็นจริงคือต่างกันลิบลับ ทำไมถึงเล่นกับใจคนได้ขนาดนี้ ไม่เข้าใจ อยากให้น้องมีความสุขเป็นของตัวเองจัง อยากให้น้องเข้มแข็งเร็วๆ
yoursways (@yoursways)
สงสารน้อง ลูกแม่ฮืออยากดึงมากอดแรงๆ สงสารตอนที่ทำไมต้องมาเลี้ยงลูกคนอื่นมากๆ อยากเห็นน้องกลับมาสดใสเหมือนเดิม
tua_o (@tua_o)
เหมือนจะดีแต่ก็ยังอคติกับน้องเราอยู่ดี เห็นความผิดตัวเองบ้างมั้ยคุณนักแต่งเพลง ก็ให้นอนคิดกับที่ว่างๆเย็นชืดไปอีกยาวๆเลย อยากขอบคุณในเรื่องที่จูฮยอนเข้ามา รู้สึกเหมือนมีทีมคุณแม่ที่มาโอ๋น้องแล้ว ไม่เป็นไรนะคะใครไม่รักก็ช่างเขา จะหนีมีเมียน้อยสิบคนก็เอาให้เต็มที่เลยค่ะ หย่าให้น้องเราด้วยละกัน ไม่หย่าเราก็เชียร์น้องฟ้องให้หมดตัวกันไปข้าง #ทีมยังโกรธ
patchar03358207 (@patchar03358207)
จริงๆจงอินก็รักน้องเหมือนกันใช่ไหม เพราะ สนใจแต่แรก ยังหวงที่น่องจะไปมีคนอื่นอีก แต่พ่อน้องทำพังงี้ ผญคนนั้นไม่มีจริงใช่ไหม T T สงสารน้อง
somjuphalidha (@somjuphalidha)
เฮ้อออ 3ปีกับชีวิตคู่ของเซฮุน เหมือนฝันสลายอ่ะ
คนๆนึงแค่ชีวิตครอบครัวแบบง่ายๆ ยังเป็นของปลอม กลายเป็นตุ๊กตาให้คนอื่นจับวาง สงสารร
แต่จูฮยอนกับเซฮุนเป็นความสัมพันธ์ที่น่ารักมากๆนะ
รักกันหวังดีต่อกันแบบจริงๆ อย่างน้อยบ้านนี้ก็ไม่เกี่ยวข้องกับพ่อเลี้ยงเซฮุน ไม่ได้ตัวคนเดียว
กับจงอินนี่ก็ยังไม่เข้าใจนะ ว่าคิดอะไรอยู่
แค่โดนขอหย่าก็หย่าเริ่มรวน เพราะทุกอย่างมันไม่ได้อยู่ในการควบคุมหรือยังไงคะคุณสามี
แล้วเขาจะมีคนอื่นมันทำไม เสียเชิงเสียหน้า
หรือว่าเสียใจที่โดนหักหลัง??? แคร์มากงั้นสิ
จนกว่าจะรู้ตื่นลึกหนาบาง จะชังขี้หน้าไปงี้แหละ เชอะๆๆๆๆ นอนคนเดียวให้ผีหลอกไปเลย สมมมม
sehunl94 (@sehunl94)
สงสารน้องอ่ะ ฮืออออ ตอนที่น้องวาดฝันว่าอยากใช้ชีวิตครอบครัวเป็นแบบนี้ แต่ความเป็นจริงคือไม่ได้ซักเสี้ยวนึงเลย แล้วจงอินคือลึกๆก็รู้สึกดีกับน้องใช่มั้ยอ่ะ
mylegbigclub39 (@mylegbigclub39)
น้องน่าสงสารมาก ตอนที่บอกว่าทำไมต้องมาเลี้ยงลูกคนอื่นนี่เศร้าเลย 😢 จงอินจะหย่ากับเซฮุนมั้ย จริงๆไม่อยากให้หย่ากันเลย แต่อยากให้จงอินดูแลและใส่ใจเซฮุนให้มากๆหน่อย เพราะเซฮุนอ่อนไหวสุดๆ
sunwanlovekh (@sunwanlovekh)
หนักใจกับทั้งสองทั้งจงอินทั้งฮุน
uknowloveinny (@uknowloveinny)
คุณสามีเขาจะยอมหย่าให้ไหมเนี้ย กลัวจะหวงก้างยึดทะเบียนสมรสไว้ขู่น้องมากกว่า แบบน้องจะทำอะไรก็ตามรังควนอ้างตัวเป็นผัวนี่สิ อยากให้น้องกลับมาสวยแซ่บสดใสเร็ว เสน่ห์ของน้องต้องไปกระแทกตาใครคนใหม่ที่ดีกว่าผัวเฮงซวยนี่แน่นอน งี่เง้าแล้วยังเอาแต่ใจ คิดว่าตัวเองเอาอยู่ โถถถถถถถถ พ่อคุณตอนนี้ละจะได้รู้กันใครมันจะดิ้นพร่านๆ น้องต้องใจแข็งนะ มาขนาดนี้แล้ว เดินหน้าหย่าลูกเดียวค่ะ อนาคตสดใสรอเราอยู่ ส่วนคุณสามีอ่านถึงตอนที่นางมองน้องในงานแล้วตัวติดแหนบน้องทั้งคืนแค่นี้ก็รู้โดยไม่ต้องสืบละค่ะว่ามีซัมติง คนเราถ้าไม่มีในใจบ้างมันจะออกมาแบบนี้เหรอ ยิงมุขรัวๆนี่จีบนะคะแถวบ้านอะ รู้สึกดีด้วยก็คือชอบอะ ไม่รู้ว่าใจจริงก็แอบรักน้องไปแล้วรึป่าวตอนนี้ ดูจะกระวนกระวายนอนไม่หลับขนาดนั้น หมดความเขลาแล้วถามตัวเองจริงๆดูนะคะคุณว่าใจจริงรักน้องไปแล้วรึยัง ใครสักคนที่รอคุณอยู่คนนั้นกับน้องตอนนี้ใจคุณอยู่ไหน อย่าทำร้ายคนสองคนในเวลาเดียวกัน
cvlsaaj (@cvlsaaj)
สงสารน้องอ่ะ น้องไม่เหลือใครแล้วนะจงอินไม่เห็นใจน้องหน่อยหรอ