My First StoryUnpredictablegirl
บันทึกของคนที่ยังสับสน(2)
  • กิจกรรมเป็นสื่อนำแห่งความสำเร็จ แปะ แปะ แปะ

    ฉันเชื่ออย่างนั้นมาตลอดชีวิต 
    กิจกรรมคือใบเบิกทางที่ทำให้เราได้เติบโต ได้เข้าสังคม ได้เจอคนใหม่ ๆ ได้สร้างคอนเนคชั่น
    แล้วเราอยากเจอคนใหม่ ๆ จริงหรือเปล่า?

    ความคิดของฉันเริ่มตีกันในหัวเมื่อได้เข้ามาอยู่ในมหาวิทยาลัย

    ครั้งหนึ่งที่ฉันมุ่งมั่นทำกิจกรรมฉันเคยถามว่า
    ‘คนที่เค้าไม่เข้ากิจกรรมเค้าทำอะไรกัน กลับหอไปไม่เบื่อหรอ’

    ตอนนี้ฉันเองกลับกลายเป็นคนแบบนั้น อยากรีบกลับเพื่อไปพักผ่อนในพื้นที่ส่วนตัว
    ดูสิ่งที่อยากดู กินข้าวที่อยากกิน คุยกับคนที่อยากคุย 

    มันตลกดีเหมือนกันที่ฉันเคยคิดว่าชีวิตในมหาวิทยาลัยมันคงสนุกและเต็มไปด้วยสีสัน มีเพื่อนพ้องมากหน้าหลายตาที่จะไปไหนไปกัน

    แม้แต่กิจกรรมที่ฉันเคยมองว่ามันสนุกสนาน และอยากจะเป็นส่วนหนึ่งของมันเสียเหลือเกิน ตอนนี้ฉันได้แต่มอง แล้วคิดว่าฉันเคยชอบมันจริง ๆ หรือมันคือความสนุกที่ฉาบฉวยเท่านั้น

    ชีวิตทุกวันนี้ฉันอยากไปไหนมาไหนกับเพื่อนแค่ไม่กี่คนที่เขาพร้อมจะรับฟังปัญหาของฉัน แล้วไม่รู้สึกว่าฉันช่างโง่เง่าซะเหลือเกิน เอ้อ อันนี้สิสำคัญ

    ถ้าถามว่ามันถูกต้องมั้ยที่ฉันจะใช้ชีวิตแบบนี้แล้วอยู่กับตัวเองให้มากขึ้น
    ฉันก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน แต่ตอนนี้ฉันยังอยู่ได้





Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in