My First StoryLOSERCATLOVER
Turn On the Write... แด่ฉันในวัยเด็ก...​ฉันรักเธอนะ เธอเท่มาก :)
  • ฉันมักนึกถึงเรื่องราว บรรยากาศ ความคิด ความรู้สึก ในอดีตเสมอ จนกลายเป็นนิสัยติดตัว
    หลายสิ่งอย่างที่ฉันยังติดอยู่มันไม่สามารถละทิ้งไปได้เสียที
    บางทีฉันยังให้อดีตเหล่านั้น มารบกวนปัจจุบัน และแน่นอนมันอาจจะกระทบไปถึงอนาคต

    ในวัยเยาว์ ตั้งแต่ฉันเข้าอนุบาล ฉันกลายเป็นเด็กแว่น ในชั้นเรียนคนแรก 
    ความมั่นใจของฉันได้หายไปหมดเกลี้ยง เหลือเพียงใจหวิว ๆ ที่รู้สึกว่า 
    ฉันเป็นมอนเสตอร์หรือไง
    มองอยู่ได้ แถมบางคนก็หัวเราะคิกคักกันสนุกใหญ่ 

    ฉันอายและไม่มั่นใจมาก ฉันไม่กล้าเข้าไปเล่นกับเพื่อน ๆ เท่าไหร่ 
    หรือมักจะเข้าไปแบบเงียบ ๆ เรียกว่า เนียน ก็ได้
    ฉันเพื่อนน้อยแต่เด็ก เพราะขาดความมั่นใจ

    อยากกลับไปตบไหล่ตัวเองเบา ๆ แล้วบอกว่า เฮ้ เท่จะตาย ไม่เห็นมีใครใส่แบบเราเลย
    ฉันคงจะมีเพื่อนเล่นมากกว่านั้น แล้วไม่กลายเป็น เด็กเงียบ ที่ได้แต่นั่งมองเพื่อนสนุกกัน
    เมื่อฉันไม่มั่นใจ ฉันรู้สึกว่าตัวเองแตกต่าง ฉันกลายเป็นเด็กเงียบ 
    ไม่กล้าพูด ไม่กลัาปฏิเสธ และ ไม่มั่นใจ จนมาถึงทุกวันนี้

    เพื่อนน้อย กลัวผี ไม่มั่นใจ ไม่กล้าหาญ ... ไม่กล้าไปเข้าห้องน้ำ
    ฉันกลายเป็นเด็กที่ฉี่ราด หรือฉี่รดกางเกงทุกวัน เพราะฉันไม่กล้าไปเข้าห้องน้ำ
    ฉันขึ้กลัวมาก วันไหนที่มีโอกาสได้ไปห้องน้ำกับเพื่อน หรือคุณครู พี่เลี้ยงพาไป 
    ถือเป็นวันที่โชคดีของฉัน
    กลิ่นฉี่ติดตัวฉัน จนไปติดบนเบาะรถของพ่อ พ่อฉันก็ว่าตลก(ร้าย) และพยายามหาทางแก้
    แต่ตอนนั้นฉันเอาชนะความกลัวไม่ได้เสียที

    พ่อฉันมารับฉันเย็นมาก ๆ รถกระบะคันนั้น กับเพลงลูกกรุง
    ฉันรอทุกวันกับลุงยามหน้าโรงเรียน เพราะฉันเป็นคนสุดท้ายประจำ
    (ลุงก็คงต้องทนกลิ่นไม่ค่อยพึงประสงค์จากฉัน ในวันที่ฉันฉี่ราด)
    ฉันรู้สึกได้ว่า บรรยากาศมันเงียบเหงาจัง 
    โรงเรียนก็เงียบ เหลือแต่เสียงไม้กวาดของแม่บ้าน กับการปิดเก็บร้านขนม
    แต่เมื่อเวลาอันดีมาถึง ฉันได้ขึ้นไปนั่งรถแอร์เย็นฉ่ำ กับฟังเพลงลูกกรุงของพ่อ
    ฉันก็รู้สึกชื้นใจขึ้นมา ถึงแม้ในใจจะบ่นอยากให้พ่อมารับเร็ว ๆ บ้างก็เถอะ

    เรื่องในอดีตที่น่าจดจำนั้นก็มีมาก ที่รบกวนจิตใจก็มีมากไม่แพ้กัน
    วันนี้เมื่อฉันโตขึ้นมา ฉันอยากย้อนกลับไป 
    มันเป็นอดีตที่ฉันรู้สึกว่าโหดร้าย (สำหรับตอนนั้น)
    แต่ตอนนี้มันโหดร้ายยิ่งกว่า ฮ่าๆ
    ฉันอยากกลับไป มอบความเข้มแข็ง สดใส ให้กับตัวเอง 
    เผื่อว่าวันนี้ฉันจะเป็นผู้ใหญ่ที่จิตใจเข้มแข็ง ไม่ต้องเผชิญกับความซึมเศร้า
    ฉันอยากกลับไปกอด และปลอบโยน ให้กำลังใจฉันตอนนั้น 
    ทั้ง ๆ ที่ตอนนี้ฉันก็ต้องการสิ่งเหล่านั้นเหมือนกัน

    แด่ฉันในวัยเด็ก ...​ฉันรักเธอนะ เธอเท่มาก :) <3



Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in