The winter is come but you were gonela triste luna.
แล้วเขาจะกลับมามั้ย

  • "คืนนี้ดาวสวยเนอะ"
    "เราว่าถ้าถึงหน้าหนาวแล้วดาวสวยกว่านี้อีก"
    "งั้นถ้าถึงหน้าหนาวเมื่อไหร่ เดี๋ยวเรามาดูดาวด้วยกันนะ"

    หลังจบประโยคไปสักพัก ควันสีเทาหม่นถูกพ่นออกมาจากริมฝีปากใครบางคนที่ยืนอยู่ตรงริมระเบียงห้องพัก บรรยากาศในคืนนี้เงียบเชียบจนทำให้ได้ยินเสียงนาฬิกาในห้องนอน ตีสามกว่าแล้ว ลมแผ่วพัดผ่านกระทบผิวกาย เขาเริ่มขยับแขนเพื่อที่จะกระชับกอดให้แน่นขึ้น 

    นี่เธออยู่ในอ้อมกอดของเขามานานแค่ไหนแล้วนะ นานพอที่ทำให้เธอรู้สึกอุ่นที่หัวใจเวลาเขากอดเธอ นานพอที่จะทำให้หัวใจเต้นเร็วกว่าเดิมเวลาอยู่กับเขา หรือนานพอที่จะทำให้ในหัวคิดแต่เรื่องของเขากันนะ , เรื่องที่เกิดขึ้นสำหรับเธอและเขามันช่างฉาบฉวยเกินไป จนเธอคิดว่าไม่ควรไปคาดหวังหรือรู้สึกอะไรกับความสัมพันธ์ครั้งนี้ด้วยซ้ำ

    "ง่วงไหม จะตีสี่แล้ว" เธอถาม

    "ไม่ง่วง เดี๋ยวก็เช้าแล้ว เดี๋ยวเราก็กลับแล้ว" เขาพูดพรางยื่นคางมาเกยที่หัวไหล่คนที่อยู่ในอ้อมกอด
    "เข้าห้องกัน ง่วงแล้ว" เธอหันไปบอกพร้อมกับโอบเอวอีกคนอย่างแผ่วเบา ทว่าไม่มีเสียงตอบกลับมาจากคนตรงหน้า แต่เธอกลับได้รับจุมพิตอย่างอ่อนโยนที่หน้าผากแทนคำตอบ 
    "ปะ" 

    จุดเริ่มต้นของเส้นความสัมพันธ์ที่แสนยุ่งเหยิงนี้คงอยู่ที่ปลายเดือนสิงหาคม เธอและเขาไม่เคยคุยกันเรื่องสถานะหรือความสัมพันธ์ที่เป็นอยู่ ไม่มีใครรู้เกี่ยวกับความลึกซึ้งเกี่ยวกับเรื่องของเธอและเขา ทั้งคู่ทำตัวเหมือนคนที่รักกันมานานแต่ทั้งสองคนไม่เคยเอ่ยปากบอกว่ารัก และกลับไม่มีใครตั้งคำถาม เธอและเขาไม่เคยออกไปไหนมาไหนด้วยกัน ไม่มีประวัติการสนทนาในช่องแชท ทั้งคู่ไม่มีการแสดงออกอย่างเปิดเผยในความสัมพันธ์ครั้งนี้ ช่วงเวลาที่ทั้งสองอยู่ด้วยกันคือช่วงตอนกลางคืนเท่านั้น ตลอดสองเดือนที่ผ่านมา เขาชอบมาหาเธอตอนเที่ยงคืน และกลับตอนหกโมงเช้าเสมอ



    06.00 AM

    "กลับแล้วนะ"

    "แล้วคืนนี้จะมาอีกมั้ย"

    "ไม่รู้เหมือนกัน"


    แล้ว .. เขาจะกลับมาอีกมั้ยนะ







เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in