LIST D.EMMARY
[CollinsPeter] Sunflower2
  • เฟอร์ริเออร์เดินไปตามถนนลูกรังที่ถูกสร้างด้วยฝีมือของคุณดอร์สัน อดีตเจ้าของเรือมูนสโตนใน
    สงครามดันเคิร์ก โดยมันเป็นหนทางเดียวที่จะนำพาเขาไปสู่บ้านหลังเล็กๆของครอบครัว ผู้ไม่เหลืออะไรเลยนอกจากบ้านเเละลูกชายเพียงคนเดียว 
    ชายหนุ่มต้องก้าวเดินไปอย่างระมัดระวัง หลบหลุมบ่อเเละน้ำขังจนมาถึงรั้วไม้อันเอนเอียง ภาพตรงหน้าทำให้เขาหัวใจเต้นรัวเเทบทุกครั้ง ไม่นานนักคุณเจ้าของบ้าน ซึ่งกำลังขะมักเขม้นในการพรวนดิน เดินเข้ามาทักทายด้วยประโยคเดิมๆ

    "ทานข้าวมารึยัง อืม" คุณดอร์สันเริ่มเปิดฉากถามไถ่ทันที เขาอยากจะตะโกนออกไปเสียเหลือเกินว่าทานมาเเล้ว เเต่ก็อดไม่ได้ที่จะโกหกออกไป

    "ผมว่าจะมาฝากท้องที่นี้นะครับ" 

    "พีทต้องดีใจเเน่ๆ เวลาเขาทำอาหารให้คุณ จะมีความสุขมาก" เด็กคนนั้น ปีเตอร์ เจ้าของผมสีทองสว่างเหมือนดอกทานตะวัน ลูกชายคนเเรกของครอบครัว ผู้มีชีวิตรอดจากสงครามเเต่สูญเสียคนข้างกายไปถึงสองครั้ง 

    "เเต่ก่อนพีทชอบทำอาหารให้จอร์จกิน"  
    ครั้งเเรกคือสูญเสียน้องชาย 

    "ส่วนคอลลินส์นี่เเล้วใหญ่ ชวนพีททำอาหารตลอด"
    ครั้งที่สองคือการสูญเสียคนรัก โดยไม่มีวันได้กล่าวอำลาใดๆออกมา

    "ครับ เห็นคอลเคยบอกว่า ตัวเองชอบชวนปีเตอร์ทำอาหารทุกครั้งเวลามาเยี่ยม" เขาตอบเเล้วนึกถึงภาพในอดีตขึ้นมา ภาพของเจ้าหมาน้อยยิ้มร่าเริงเวลากลับมาที่ฐานRAF จนรู้สึกหมั่นไส้ชอบกล

    "นั้นสินะ...พอฉันนึกๆดูเเล้ว ทำไมเธอถึงไม่บอกความจริงกับพีทไปละว่าคอลลินส์เขา.. "

    "ให้น้องคิดว่าคอลลินส์ไปทำงาน จะดีกว่าที่รู้ความจริงนะครับ" 

    "มันก็เหมือนๆกันไม่ใช่รึไง"

    "มันต่างครับ คุณไม่มีวันเข้าใจ"

    ใช่คุณไม่มีวันเข้าใจถ้ายังโกหกตัวเองว่า คอลลินส์จะกลับมา
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in