My First Storyonthecccccc
I WILL CALL YOU BY MINE
  • "CALL ME BY YOUR NAME"


    จริงๆเป็นภาพยนตร์ที่กระแสแรงมากๆ (สำหรับในทวิตเตอร์) เราเองเล็งหนังเรื่องนี้ไว้นานแล้ว ตั้งแต่อ่านรีวิวของต่างชาติ ตอนนั้นก็คิดอยู่ว่า เอ้ะ มันจะมีโอกาสเข้าไทยบ้างไหมนะ ถึงจะเล็งไว้แค่ไหน ถึงเวลาหนังเข้าโรง (House RCA) ก็ไม่มีเวลาว่างไปแถวพระรามเก้าเลย เวลาผ่านไปจนหนังมันจะออกจากโรง ไม่มีรอบฉายแล้ว คิดได้กับเพื่อนเลยชวนๆกันไป

    *หลังจากนี้มีการสปอยนะคะ*


    เราอยากเริ่มต้นด้วยการให้คะแนนหนัง 10/10  ไปเลย ชอบมาก

    หนังที่ดีสำหรับเราคือหนังที่เราออกจากโรงมาแล้วความรู้ต่างๆตอนอยู่ในโรงมันติดมาด้วย
    ภาพยนตร์ที่สมบูรณ์แบบในทุกด้าน ทั้ง  Cinematography / Plot / Dialogue / Costume / Editing และอื่นๆอีกมากมาย

    ( ตอนที่เข้าไปดูโรงเงียบๆ เรากับเพื่อนคือผู้หญิงไม่กี่คนในโรง ที่เหลือเป็นคู่รัก (คิดว่า) ที่มากันเป็นคู่ จนเราเขินตั้งแต่หนังยังไม่เล่น (55555555) )

    "ภาพยนตร์ที่เป็นมากกว่าหนังเกย์ดาษดื่น"

    เรื่องราวต่างๆของโอลิเวอร์ชายหนุ่มจากต่างแดนที่ดูสุดจะฮอต กับ เอลิโอยัยตัวดีที่น่าหยิก เอลิโอคือเด็กผู้ชายที่สนใจโอลิเวอร์ ชอบเค้าตั้งแต่แรกๆ (ชอบแบบคลั่งมากๆเลยล่ะ ในส่วนนี้หนังบรรยายไม่หมด แต่จากการตามไปอ่านหนังสือคือบอกได้เลยว่า"โคตรคลั่ง") หนังนำเสนอออกมาให้เรารู้สึกว่ามันก็แค่ความรักของคนสองคน มันไม่เกี่ยวกับเรื่องเพศ มันคือช่วงเวลาซัมเมอร์ในความฝัน ซัมเมอร์ในโลกคู่ขนาน ที่มีแค่เขาสองคน สองคนที่รักกันโดยไม่ต้องสนใจฐานะทางสังคม บรรทัดฐานใดๆ 


    "จอมวางแผนแต่โดนซ้อนแผนตลอด"

    จอมวางแผนที่ว่าคือ เอลิโอ เป็นตัวละครที่มีความคิดซับซ้อนอยู่ตลอดเวลา เจ้าวางแผน เอลิโอรู้อยู่แล้วว่าถ้าทำแบบนี้ ผลลัพธ์จะออกมาในแง่มุมไหน แต่ก็นั้นแหละ ถึงจะเป็นจอมวางแผนแค่ไหน แต่ในที่สุดความรักก็อาจทำให้เราสมองเบลอ สุดท้ายเอลิโอก็ตกอยู่ภายใต้สิ่งที่เรียกว่า 'ความรัก' อยู่ดี :)


    "THE APRICOT"

    เนื่องจากอ่านรีวิวฉากลูกพีชในตำนานมาแล้ว ถึงจะเข้าไปในโรงภาพยนตร์แล้วรู้อยู่แล้วว่าจะเจออะไร แต่เราก็เขินมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆอยู่ดี 

    พีชลูกนั้น

    ตีความได้หลากหลายมากๆ มันคือซีนที่แทบไม่ต้องพูดอะไรมากเลย แต่กลับบอกได้ถึงสิ่งที่โอลิเวอร์และเอลิโอต้องการ แถมยังบอกได้ถึงการยอมรับในตัวตนของเอลิโอ และมันเป็นช่วงเวลาแห่งความรัก แห่งความฝัน เกิดขึ้นอย่างเป็นทางการ


    "SAD BUT REAL END"

    ข้ามมาเล่าถึงซีนที่เราชอบที่สุดในภาพยนตร์เรื่องนี้ คือหลังจากที่โอลิเวอร์และเอลิโอแยกจากกัน ฤดูกาลผ่านไป ในวันคริสมาสต์ของชาวยิว มีโทรศัพท์ทางไกลจากโอลิเวอร์เข้ามา ว่าเขากำลังจะหมั้นกับหญิงสาวคนนึง เป็นการบอกกล่าวนัยๆ ให้เอลิโอก้าวเดินออกมาจากซัมเมอร์ที่ผ่านพ้นไปตั้งนานแล้ว โลกคู่ขนานที่เขาสองคนเคยสร้างมันเป็นเพียงอดีตไปแล้ว และนี่คือโลกแห่งความจริง ไม่ว่าเราจะรักกันมากขนาดไหน แต่ปัจจัยของรักไม่ใช่แค่คนสองคนอีกต่อไป 

    ในตอนที่ทิ้งซีนให้เอลิโอนั่งร้องไห้เงียบๆอยู่หน้าเตาพิงมันเป็นซีนที่ทำให้เรารวบรวมความคิดที่กระจัดกระจายมารวมกัน พิจารณาถึงหลักความเป็นจริงในอนาคตที่ชีวิตต้องเดินต่อไป และซัมเมอร์ในอดีตที่คนสองคนเคยมีคู่กัน มันคือเดอะเบสท์ซีนที่ทำให้เราร้องไห้ไปพร้อมกับเอลิโอทั้งที่ตัวละครไม่มีไดอาล็อคอะไรเพิ่มเติมเลย และ หลังจากออกจากโรงเรายังมีความรู้สึกหลายๆอย่างตามออกมาด้วย


    แต่ก็นะ

    'ซัมเมอร์นั้นที่เราเคยเป็นของกันและกัน มันเคยเกิดขึ้นจริง'

    ราวกับเราในวัยเด็ก :)




    - ขอบคุณที่อ่านกันจนจบนะคะ หวังว่าทุกคนจะมีความรักที่ดี :D







Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
Piti Pui (@pitipui)
นัดกับคนข้าง ๆ ว่าจะไปดูมะลิลา พออ่านรีวิวอันนี้แล้วรู้สึกว่าเรื่องนี้น่าจะดีกว่าตอนแรกนึกว่าเฮ้าส์ถอดออกไปแล้ว หรือจะเปลี่ยนไปเฮ้าส์ดีน้า