him and himRoslyn
(OS) Ralph
  • Title: Ralph
    Pairing: Minno (Jaemin & Jeno)
    Special thanks: Doyoung & Nong Ten






     

    ///
     
     


    แจมินถือปืนด้วยมือข้างขวาและจ่อไปที่ขมับด้านซ้ายของเจโน่เจโน่ถือปืนด้วยมือขวาและจ่อขมับซ้ายของแจมิน ทั้งสองคนยืนกอดกัน เจโน่ยังคงร้องไห้และไม่มีท่าทีว่าจะหยุดง่ายๆ หัวใจของทั้งคู่เจ็บปวดจนไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ถ้าทางที่เลือกมันคือสิ่งที่ดีที่สุด คงต้องปล่อยให้เป็นแบบนั้น แจมินขยับตัวเพื่อที่จะจูบซับน้ำตาให้กับผู้เป็นที่รักเจโน่ผวากลัวว่ามือของตัวเองจะลั่นไกออกไป หน้าผากของทั้งคู่ชนกันกระซิบบอกรักอย่างแผ่วเบาราวกับกลัวมีใครผ่านมาแถวนี้แล้วได้ยินเข้า ทั้ง ๆที่ทั้งคู่อยู่ในห้องนอนของตนเอง

     
    “…”

    “…”

     
    ไม่มีคำพูดใด ๆ นอกจากเสียงสะอื้นร่ำไห้ของเจโน่ทั้งคู่ลืมตาขึ้นมา กระชับอ้อมกอดแน่นกว่าเดิม เสียงลั่นไกดังออกมาพร้อมกัน เจโน่หลับตาลงแจมินหลับตาลง ไม่มีใครเจ็บปวดกับสิ่งที่เกิดขึ้นแต่ทว่าหากคนที่ยังอยู่นั้นไม่เลย ไม่เลยสักนิด คิมโดยองร้องตะโกนสุดเสียงอยู่หน้าห้องพักเรียกหาน้องชายผู้เป็นที่รัก และผู้เป็นที่รักของน้องชาย...
     



     
    .
    .
    .
     


    ///



     
    คุณดูดีขึ้นกว่าเมื่อวาน

    ผมดูดีทุกวันต่างหาก


     
    แจมินยิ้มออกมาเล็กน้อยความสุข ー นั่นคือแจมินในตอนนี้ ไม่รู้ว่าเกิดขึ้นเมื่อไหร่ เจโน่ที่เป็นต้นเหตุของรอยยิ้มและความสุขทั้งหมดแจมินที่วางแผนอนาคตไว้แค่การเล่นดนตรีตามร้านอาหารไปวัน ๆ ใช้ชีวิตที่เรียบง่ายแต่ทว่ากลับเริ่มประกอบความฝันได้สมบูรณ์มากขึ้นเมื่อเจอช่างถ่ายภาพอิสระที่ชื่อว่าเจโน่การเริ่มเก็บเงิน การสร้างความมั่นคงให้กับตนเองเริ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ เขาทั้งคู่ไม่มีใครพูดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นว่าคืออะไรหากเพียงแต่รับรู้ถึงความสบายใจนั้น เป็นพอแล้ว

     


     
    แต่ทว่าบทลงโทษของผู้ที่คิดโกหกทำให้ต้องเกิดความเจ็บปวด ทั้งคู่มีความลับต่อกัน ซึ่งเป็นความลับที่บอกใครไม่ได้แม้กระทั่งเขาทั้งคนรักของตนเอง ทุกครั้งที่แจมินหายไป ทุกครั้งที่เจโน่หายไปไม่มีใครสงสัยกันและกัน ภายใต้ความรักที่มีให้นั้นกลับมีข้อแม้ซึ่งกันและกันอยู่เสมออ้างว่าต่างคนต่างให้เวลาส่วนตัวของกันและกัน ความลับของทั้งคู่ถ้าคนใดคนหนึ่งล่วงรู้ก่อนเท่ากับว่าคนนั้นจะต้องเจ็บปวดทรมานหัวใจไปเสียเหลือเกิน แน่นอนว่าแจมินกับเจโน่เป็นคู่รักที่ไม่รู้จักกันเลยถึงแม้ว่าพวกเขาจะรักกันมากก็ตาม หรือไม่อันที่จริงแล้วเขาทั้งคู่ต่างรู้ความเป็นไปของอีกฝ่ายเสมอ
     




    ///
     



     
    โกดังร้างกับที่ซ่อนกลุ่มโจรไร้หัวใจ ー หมายถึงพวกเขาสามารถฆ่าใครก็ได้ที่พึงพอใจ ทั้งถูกและผิด โดยไม่ได้สนกฎหมายหรือผู้ถือกฎหมายเพียงเพราะกลุ่มของเขาต้องการให้ฆ่า ภายใต้คำสั่งผู้บังคับบังชา หนึ่งสมาชิกแลกกับชีวิตของผู้บริสุทธิ์แต่ช่างน่าตลกร้ายที่คนเหล่านั้นส่วนใหญ่เป็นคนมีครอบครัวอยู่แล้วรวมถึงเจโน่ที่มีแจมิน ทุกครั้งที่แจมินหายไปเจโน่รู้ เขาไม่ได้โง่เกินกว่าที่จะไม่รู้ว่าแจมินเป็นตำรวจแจมินมีความลับและไม่ใช่ความลับที่เป็นเรื่องดีต่อตัวเขา วันที่หัวหน้ากลุ่มของเจโน่เรียกไปคุยเพื่อวางแผนฆ่านาแจมินตำรวจน้ำดีที่ฝีมือเก่งกาจ หัวใจเขารู้สึกเจ็บปวดแต่ทว่าไม่แสดงท่าทีอ่อนแอ ฆ่าแจมินแลกกับการยอมรับของคนในกลุ่มไม่มีสมาชิกคนใดในกลุ่มรู้ว่าเขากับแจมินมีสถานะที่ลึกซึ้งกัน แต่ทว่าสายตาของหัวหน้ากลุ่มที่มองมาทางเขานั้นทำให้เจโน่ต้องคิดเรื่องนี้ใหม่



     
    ต่อให้คุณจะรักเขามากแค่ไหนคุณก็ต้องทำลายเขาได้เช่นกัน
     



     
    ///



     
     
    แจมินเป็นตำรวจนั่นคือความลับและเจโน่คือคดีของเขา วันที่รู้เรื่องราวทั้งหมด ราวกับหัวใจสลาย ー คล้ายกับโลกทั้งใบพังทลายเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่ามือเจโน่จะเปื้อนเลือดผู้บริสุทธิ์มากมายเขาไม่เคยสงสัยในตัวอีกคนเลย เจโน่เป็นคนรักที่ดีมาเสมอทุกครั้งที่เจโน่หายไปจะกลับมาพร้อมกับรอยยิ้ม รอยยิ้มนั่นคงอาบยาพิษมาเสียจนขมพร่า แต่ทว่าทุกครั้งที่ได้ลิ้มลองริมฝีปากนั้น ไม่มีครั้งไหนที่ไม่หวานเอาซะเลย เพราะแบบนั้นมันจริงหรือที่เจโน่ฆ่าคนได้อย่างไร้หัวใจ ทุกครั้งที่แจมินสัมผัสบนหน้าอกข้างซ้ายอัตราการเต้นของหัวใจยังคงเต้นปกติอย่างที่เคยเป็นมา ฉะนั้นแจมินจึงมีความลับมันเป็นผลดีต่อเจโน่ ผู้ชายที่เขารักสุดหัวใจ ถึงแม้ต้องตายในหน้าที่เพราะการละเลยของตนเพื่อปกป้องเจโน่แล้ว แจมินจึงเป็นเพียงผู้รักษากฎหมายที่ไม่เอาไหน

     
    เครียดเกินไปแล้ว
     
    “…”
     
    ผมอยู่กับคุณ
     
    “…”
     
    รู้ใช่ไหม
     
     
    ข้อความถูกส่งจากบุคคลปริศนาที่โทรศัพท์ของเจโน่นั่นคือ ฆ่าแจมินก่อนที่แจมินจะรู้ทุกอย่าง แต่เมื่อมันเป็นไปแล้วเจโน่จะทำอย่างไร ที่เคยพูดกับเจโน่ไว้ว่า เขาให้ได้แม้กระทั่งชีวิต นั่นไม่ใช่เรื่องโกหกแต่ถ้าเจโน่ทำไม่สำเร็จคนกลุ่มนั้นจะจัดการเจโน่ทันทีถ้าเป็นแบบนั้นแล้วแจมินคงให้อภัยตัวเองไม่ได้
     

    เจโน่เปิดประตูห้องน้ำออกมาเห็นแจมินถือโทรศัพท์เจโน่เอาไว้ด้วยมือหนึ่งข้างและอีกข้างยื่นปืนของตนเองมาให้
     

    เพื่อที่คุณจะปลอดภัยทำมันให้สำเร็จเถอะครับ
     

    ไม่มีคำพูดใดไม่มีความกล้าใดที่มากพอจะเปล่งเสียงออกมา ราวกับเด็กน้อยถูกผู้ใหญ่จับได้ว่าโกหกทั้งที่เตรียมใจไว้แล้วแต่กลับพังไม่เป็นท่าเพราะความใจดีของคนตรงหน้าได้รับโอกาสให้ทำผิด ー มีแค่ทำให้สำเร็จตามที่แจมินบอกหรือกลับไปมือเปล่าและโดนฆ่าทิ้งเสีย
     


    คุณเป็นคดีของผม
     
    “…”
     
    แต่เพราะผมรักคุณมากเกินไป
     
    “…”
     
    มันถึงไม่สำเร็จเสียที
     
    ...


     
    เรี่ยวแรงที่มีหายไปดังพริบตาเจโน่ทรุดเข่าลงกับพื้น ก้มหน้าและน้ำตาค่อย ๆ ร่วงริน เจโน่คิดว่าทุกอย่างมันจะง่ายกว่านี้เขาไม่เคยนึกเลยว่าที่แจมินเคยพูดกับตนไว้ว่าให้ได้แม้กระทั่งชีวิตนั่นคงเป็นคำพูดบอกรักธรรมดา ๆ อย่างที่ใครหลายคนพูดกัน แต่กับแจมินนั้นไม่ใช่เขายังคงเป็นตำรวจที่ดีของประชาชนและคนรักที่ดีเสมอ ยอมตายเพื่อปกป้องชีวิตเขาไว้แบบนั้นมันได้ที่ไหนกัน การกระทำของแจมินยิ่งทำให้เจโน่เกลียดตัวเองขึ้นเรื่อย ๆ แล้วทำไมเจโน่ต้องทำตามคำสั่งของหัวหน้ากลุ่มงี่เง่าแทนที่จะอยู่กับแจมินและแจมินยังคงมอบอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นนี้ให้เจโน่เหมือนเคยและถ้าเขาไม่ทำเขาเองคงต้องเป็นฝ่ายจากโลกนี้ไป แบบนั้นแล้วแจมินคงตรอมใจตายตามเขา



     
    อ้อมแขนหนึ่งโอบกอดเจโน่ไว้ หากแต่มืออีกหนึ่งข้างยังคงไว้ซึ่งจุดมุ่งหมายเดิมนั่นคือยื่นปืนให้เจโน่เพื่อทำคำสั่งนั้นให้สมบูรณ์แจมินพูดปลอบประโลมเจโน่ไปเรื่อย ๆ พร้อมกับบอกที่ซ่อนของเงินทั้งหมดตั้งแต่ที่เริ่มทำงานมาจนถึงตอนนี้เมื่อฆ่าตนแล้วให้เจโน่หนีไปให้ไกลสุดสายตาของตำรวจเพราะอาจจะเป็นคดีใหญ่เนื่องจากมีคำสั่งให้แจมินตามสืบเรื่องของกลุ่มที่เจโน่อยู่


     
    คุณทำให้ทุกอย่างมันง่ายเกินไป

    ความรู้สึกอาจจะยากหน่อยแต่วันหนึ่งคุณจะดีขึ้น


     

    เจโน่สะอื้นไห้อย่างที่ไม่เคยเป็นคนทำผิดย่อมได้รับบทลงโทษและนี่คงเป็นบทลงโทษที่เจโน่สมควรได้รับ คนทรยศจะต้องสูญเสียสิ่งที่สำคัญและแจมินคือสิ่งนั้นเจโน่ที่ไม่มีสติมากพอจึงไม่รับรู้ถึงสัมผัสของปืนสีดำที่เคยเห็นแจมินใช้มันบ่อย ๆแต่ทว่าตอนนี้กลับมาอยู่ที่มือตนเอง แจมินยังคงกุมมือเจโน่อยู่เหมือนเดิมดวงตาประกายคล้ายกับแสงสุริยันกระทบผืนน้ำทอดมองเจโน่ด้วยความรัก – ที่ซึ่งเต็มไปด้วยความรักนั่นคือคำสัตย์ที่เคยกล่าวไว้ รักจนหมดหัวใจ ยิ่งทำให้น้ำตาของเจโน่ทะลักเหมือนน้ำในเขื่อนที่ถูกปล่อยไปให้เกษตรแถวนั้นได้ใช้สอยเพื่อการเกษตร เจโน่หลับตาลง ปล่อยให้ความรู้สึกเป็นไปในทิศทางที่ตนเองกำหนดมันไว้อย่างยุ่งเหยิงความรักหนึ่งครั้งที่จะอยู่ในใจเจโน่



     
    ปัง!!




    ตลอดกาล
     

     
    ///
     


     
    คิมโดยองได้รับโทรศัพท์จากน้องชายของตนน้ำเสียงร้อนรนนั่นคงไม่ใช่เรื่องดีเป็นแน่ เมื่อวานก่อนเจโน่นั่งซับเวย์มาหาเขาแล้วบอกว่าต้องการเงินจำนวนหนึ่งสำหรับการหลบหนีเรื่องงานที่เจโน่ทำโดยองรับรู้มาโดยตลอดด้วยความเต็มใจ ยื่นมือช่วยเหลือมานับครั้งไม่ถ้วนหากแต่ประหลาดใจกับการปรากฏตัวของแจมิน ตำรวจหนุ่มคนนั้นซึ่งเป็นคนรักของเจโน่เขาไม่คิดว่าการที่เจโน่คบหาดูใจกับแจมินมันเป็นเรื่องที่ดี แจมินเป็นตำรวจน้ำดีชื่อเสียงผลงานของเขาเป็นที่เลื่องลือ จะไม่รู้เชียวหรือว่าเจโน่เป็นใคร ในตอนแรกโดยองคิดด้วยซ้ำว่าแจมินมาเพื่อใช้เจโน่เป็นตัวล่อในการสาวเรื่องไปถึงคนบงการหรือหัวหน้าของเจโน่แต่ทว่ากลับเป็นเพียงผู้ชายคนหนึ่งที่ชอบเล่นดนตรีในเบื้องหน้าที่ถูกจัดขึ้นเพื่อการทำงานและมีชีวิตส่วนตัวคือดูแลเจโน่อย่างมาตลอดแต่ถึงอย่างนั้นยังไงเสียโดยองก็เลือกที่จะทำเป็นไม่รู้เรื่องของทั้งสองคนนี้ต่อไป
     
     

    โดยองตอบกลับคนปลายสายด้วยน้ำเสียงร้อนรนเช่นกันแต่ทว่าอีกฝั่งกลับไม่พูดโต้ตอบกลับมา คล้ายกับคนสองคนกำลังสนทนากันเองเสียมากกว่าเขาจึงรีบหยิบกุญแจรถเพื่อตรงไปยังที่พักของน้องชาย ได้เพียงภาวนาให้พระเจ้าเห็นใจกัน


     
    ผมคงอยู่ไม่ได้เหมือนกัน


    สิ่งที่ปรารถนาที่สุดคงเป็นการที่คุณมีความสุข

     
    ถ้ามีคุณอยู่ด้วยกันมันเป็นแบบนั้นได้

     
    ตอนนี้ไม่ได้แล้ว

     
    นั่นสิ
     

    ผมเลือกคุณ

     
    ความเจ็บปวดของคุณไม่ใช่สิ่งที่ผมคาดหวังมันไว้
     

    ผมจะไม่เจ็บปวดอีกต่อไป







    ///




     
     
    แจมินถือปืนด้วยมือข้างขวาและจ่อไปที่ขมับด้านซ้ายของเจโน่เจโน่ถือปืนด้วยมือขวาและจ่อขมับซ้ายของแจมิน ทั้งสองคนยืนกอดกัน เจโน่ยังคงร้องไห้และไม่มีท่าทีว่าจะหยุดง่ายๆ หัวใจของทั้งคู่เจ็บปวดจนไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ถ้าทางที่เลือกมันคือสิ่งที่ดีที่สุด คงต้องปล่อยให้เป็นแบบนั้น แจมินขยับตัวเพื่อที่จะจูบซับน้ำตาให้กับผู้เป็นที่รักเจโน่ผวากลัวว่ามือของตัวเองจะลั่นไกออกไป หน้าผากของทั้งคู่ชนกันกระซิบบอกรักอย่างแผ่วเบาราวกับกลัวมีใครผ่านมาแถวนี้แล้วได้ยินเข้า ทั้ง ๆที่ทั้งคู่อยู่ในห้องนอนของตนเอง


     
    “…”

    “…”
     


    ไม่มีคำพูดใด ๆ นอกจากเสียงสะอื้นร่ำไห้ของเจโน่ทั้งคู่ลืมตาขึ้นมา กระชับอ้อมกอดแน่นกว่าเดิม เสียงลั่นไกดังออกมาพร้อมกัน เจโน่หลับตาลงแจมินหลับตาลง ไม่มีใครเจ็บปวดกับสิ่งที่เกิดขึ้นแต่ทว่าหากคนที่ยังอยู่นั้นไม่เลย ไม่เลยสักนิด คิมโดยองร้องตะโกนสุดเสียงอยู่หน้าห้องพักเรียกหาน้องชายผู้เป็นที่รัก และผู้เป็นที่รักของน้องชาย ก่อนที่คิดจะพังประตูเข้าไปภาพไม่น่ามองปรากฏขึ้นสู่สายตาของโดยอง เจโน่และแจมินที่นอนอยู่บนพื้นห้อง ไม่มีสัญญาณใดที่บ่งบอกว่าทั้งคู่ยังมีชีวิตอยู่เครื่องแบบของแจมินถูกจัดวางบนเตียงนอนอย่างเป็นระเบียบรวมไปถึงชุดสีดำของเจโน่ด้วย



     
    ในชีวิตโดยองนับครั้งที่ตนจะร่ำไห้ได้ ตั้งแต่สูญเสียคนรักไปในครานั้นโดยองไม่คิดที่จะนำความเสียใจนั่นออกมาใช้อีกทว่ากลับตลกร้ายเสียเหลือเกิน ความเสียใจนั่นถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งกับน้องชายที่สิ้นลมหายใจและจากโลกนี้ไปเสียแล้วโดยที่ไม่มีประโยคบอกลาใด ๆ





     
    ///
     
     




    โดยองกำลังนอนบนพื้นหญ้าในสวนสาธารณะแห่งหนึ่งซึ่งจำชื่อไม่ได้ในบอสตันลืมตามองขึ้นไปบนท้องฟ้าจินตนาการว่าตนเองเห็นเจโน่และแจมินกำลังยืนยิ้มให้ตนอย่างมีความสุขเด็กสองคนนั้นดูมีความสุขกว่าที่เคยเป็น นั่นคงเป็นเรื่องที่ดีในช่วงหลายปีมานี้คดีของแจมินยังคงเป็นปริศนาและกลุ่มของเจโน่ยังคงไม่ถูกจับ ไม่รู้ว่าพวกนั้นจะไปปรากฏตัวที่ใดอาจจะสักแห่งหนบนโลกใบใหญ่นี้ โดยองได้แต่ภาวนาขออย่าให้เขาได้เจอกับคนกลุ่มนั้นอีกก่อนที่โทรศัพท์จะดังขึ้นพร้อมกับโชว์ชื่อเพื่อนร่วมงานที่เอาแต่ใจเป็นที่หนึ่ง ขี้บ่นจู้จี้จุกจิกรองลงมา แต่กลับทำงานดีไม่เคยมีข้อผิดพลาดซะงั้น


     
    Ten...


     
    ว่าไง

     
    นายไปมุดหัวอยู่ที่ไหน ทีมอัลฟ่าเรียกประชุมตอนบ่ายโมงห้ามเลท
     







    .

    .

    .


    Thank you

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in