Museum of Memoryfive95594
I shall welcome you to the museum of memory

  • 1 #ป่วน


    ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้มานั่งเขียนอะไรแบบนี้

    สามทุ่ม ตาฉันสว่าง สว่างพอๆกับโทรศัพท์ที่กำลังจิ้มอยู่

    ความรู้สึกหมุนวน เหมือนพายุกลางมหาสมุทร 

    รอบข้างเงียบสงบ แต่ภายในปั่นป่วนซะเสียยิ่งกว่าอะไร

    ฉันค่อยๆรวบรวมความรู้สึก ถักทอออกมาเป็นถ้อยคำให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

    รวมออกมาเป็นผ้าผืนใหญ่ ผ้าที่เธอเป็นส่วนประกอบของมันทั้งหมด 

    ทำไมกันนะ คำถามวนในหัว

    ทำไมต้องเป็นเธอ ทำไมเธอต้องมีอิทธิพลขนาดนี้กัน 

    เหมือนว่ายอยู่ในลู่แข่ง แต่ลู่เเข่งนี้ไม่มีเส้นชัยให้เอื้อม 

    นานเข้าร่างกายยิ่งชา อากาศค่อยๆหายไปจากปอดช้าๆ 

    ขา แขน ทั้งตัวแทบหมดแรงที่จะว่ายต่อแล้ว 

    แต่พอเห็นเธอ สระน้ำจินตนาการนี้ก็หายวับไปทุกครั้ง 

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in