Unbreak My Heart.charrismar_17
โพสต์นี้มีเนื้อหาที่อาจไม่เหมาะสมกับเยาวชน CUT: #คุยกับจีรนนท์ CH28


  • -B-



             เสียงนุ่มเอ็ดขึ้นเมื่อผมขบกัดบริเวณลาดไหล่เนียนทั้งยังเลือกฝากรอยแสดงความเป็นเจ้าของในบางจุดที่จะสามารถเห็นได้ก็ต่อเมื่ออีกฝ่ายเปลือยเปล่าดังเช่นตอนนี้ คอเสื้อถูกรั้งลงต่ำด้วยปลายนิ้วจนมองเห็นจุดสีเข้มที่เนินหน้าอกทั้งสองข้าง ผมได้แต่กลืนน้ำลายกับภาพนั้นขณะที่กำลังสำรวจเรือนร่างของอีกฝ่าย จินเหมาะกับเสื้อยืดแบบฟรีไซส์ ไม่รู้ทำไมเหมือนกันแต่ผมชอบเวลาเห็นร่างกายผอมบางนั่นใส่เสื้อตัวโคร่งจนไหล่ตกและยาวมากพอจนสามารถปกปิดบั้นท้ายกลมได้มิดรับกับกางเกงขาสั้นที่เจ้าตัวเคยบอกว่าใส่สบายแต่คนเห็นรู้สึกเหมือนจะตายทุกครั้งที่เรียวขานั้นยกขึ้น


    ทว่ายิ่งกว่าการแต่งกายสิ่งที่ผมชอบกลับเป็นกลิ่นโคโลญจน์อ่อนๆของอีกฝ่ายที่จินแทบไม่เคยเปลี่ยนมัน ชอบแม้กระทั่งใบหน้ายุ่งๆกับสายตาไม่พอใจที่ส่งมาแม้ว่าสุดท้ายเจ้าตัวจะปฏิเสธความต้องการของตัวเองไม่ได้ ชอบความเก้อเขินที่แสดงออกมาผ่านการกระทำรวมไปถึงมือสั่นๆที่กำลังเอื้อมมาถอดเสื้อออกจากร่างกายของผม


    ชอบทุกอย่างที่เป็นเขา


    และรักได้แค่เพียงผู้ชายที่ชื่อจินนนท์


    “ก็นั่นมันกู” เสียงนุ่มบ่นอุบ


    “กูทำได้แต่มึงห้าม อะ…อ๊ะ ไอ้จีรทีปต์!”


    ลมหายใจของร่างข้างกายขาดห้วงไปเมื่อผมเลือกที่จะล้วงมือเข้าไปในกางเกงขาสั้นและผ่านเข้าไปถึงอันเดอร์แวร์ตัวบางเพื่อกระทำการบางอย่าง แต่ดูเหมือนว่าคนที่เพิ่งทำตาโตราวกับตกใจจะไม่อยากเป็นฝ่ายเสียเปรียบเจ้าตัวจึงเลือกที่จะทำแบบเดียวกันกับผม เลือกที่จะปลุกปั่นอารมณ์ที่แต่เดิมเริ่มปะทุให้ทวีเพิ่มมากขึ้นด้วยการใช้ฝ่ามือนุ่มกอบกุมส่วนที่เริ่มแข็งขืนแล้วขยับข้อมือสาวรูดเบาๆ


    ร่างกายของผมร้อนผ่าว ยิ่งได้ยินเสียงพ่นลมหายใจของอีกฝ่ายความคิดในหัวก็ยิ่งเตลิด จินนนท์คนร้ายกาจยังคงสนุกอยู่กับการเค้นคลึงและกลั่นแกล้งให้ผมคลั่งตาย ยามที่ได้เห็นใบหน้าหวานขบเม้มริมฝีปากของตนเพื่อกลั้นเสียงคราง ผมก็ยิ่งรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองได้หายจากโลกนี้ไปแล้วจริงๆ


    มันคล้ายคลึงกลับคืนวันนั้นทว่าสิ่งที่แตกต่างกันคือความรู้สึกของเราที่บัดนี้ไม่มีสิ่งใดให้ค้างคาอีกต่อไปแล้ว เราสบตาขณะที่ต่างคนต่างขยับมือเป็นจังหวะที่สอดคล้องกันนั่นคือค่อยๆเร็วขึ้นเรื่อยๆ และเสี้ยววินาทีที่ผมหยุดการกระทำนั้นจินก็ขมวดคิ้วราวกับว่านายจีรทีปต์คนนี้ได้เผลอทำอะไรขัดใจเจ้าตัว


    “ขึ้นมา”


    “.......”


    “บนตัก” ผมว่า


    “ขึ้นมานั่งบนตักกู”


    ทันทีที่ร่างนั้นคร่อมทับผมก็รวบเอวบางแล้วยกขึ้นพาอีกฝ่ายเปลี่ยนไปนั่งบนเตียงแทนที่จะเป็นพื้นแข็งๆ มือข้างหนึ่งเกี่ยวดึงกางเกงและชั้นในของอีกฝ่ายออกไปให้พ้นทางซึ่งแน่นอนว่าการกระทำนั้นเร็วขึ้นเมื่อผู้ถูกกระทำให้ความร่วมมืออย่างดีก้อนเนื้อในอกด้านซ้ายเต้นแรงขึ้นเมื่อเห็นว่าภาพที่ตนเคยจินตนาการตอนนี้มันเกิดขึ้นจริงแล้ว และขอตอกย้ำสิ่งที่คิดอีกครั้งว่าจินนนท์น่ะเหมาะเหลือเกินกับการใส่เพียงแค่เสื้อตัวเดียว


    “บี...”


    “หือ?”


    ผมครางรับเสียงนั้นที่เรียกชื่อของตัวเองขณะประคองแก่นกายร้อนผ่าวของเราให้แนบชิดกันแล้วจึงค่อยๆใช้มือข้างขวาเริ่มขยับ และแน่นอนว่ามือซ้ายนั้นมีไว้เพื่อโอบกระชับเอวคอดให้เข้ามาแนบชิดก่อนจะเฟ้นก้นนุ่มอย่างเอาแต่ใจจนขึ้นสี แอร์เย็นที่ต้องผิวกายทำให้คิดได้ว่าคืนนี้จินไม่ควรต้องถอดเสื้อตามผม การได้กอดอีกฝ่ายขณะที่เจ้าตัวยังสวมใส่เสื้อนั้นยังคงเป็นสิ่งแปลกใหม่สำหรับผู้พบเห็นเสมอ และก็มันนานมากพอจนต้องทบทวนการกระทำนั้น


    โดยการทำให้เกิดขึ้นอีกครั้ง


    ริมฝีปากของเราเคลื่อนเข้าหากันราวกับมีแรงดึงดูด แรกเริ่มมันเป็นเพียงจูบนุ่มนวล ราบเรียบและค่อยๆเป็นค่อยๆไปทว่าเมื่อผมเริ่มขยับข้อมือเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น แรงโยกขย่มของคนที่นั่งทับตักอยู่ก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน จินนนท์แอ่นกายเข้าหารับทุกสัมผัสของผมราวกับลืมเลือนซึ่งมาดประธานสาขาผู้เรียบร้อย วินาทีนั้นเองที่จูบของเราแปรเปลี่ยนไป


    จินขบกัดริมฝีปากล่างของผมขณะที่ยังคงครางอู้อี้อยู่ในลำคอ อีกฝ่ายกล้าที่จะส่งปลายลิ้นเข้ามาเกี่ยวกระหวัดอย่างท้าทายจนผมคลั่งตายเป็นรอบที่สามในความคิด สองแขนที่เคยยกโอบรอบคอละออกไปข้างหนึ่ง จินปล่อยให้มือนั้นตกลงมาเพื่อช่วยผมกอบกุมส่วนแข็งขืนของเรา


    “บะ บี...มันจะถึง”


    ส่วนหัวของจินเริ่มมีน้ำสีขุ่นปริ่มออกมาไม่ต่างจากผม ยิ่งเจ้าของร่างนั้นขยับบั้นท้ายให้ถูไถกับตักของผมมากเท่าไหร่สติที่มีก็เริ่มเลือนลางขึ้นเท่านั้น จินผละริมฝีปากออกแล้วซบหน้าลงกับซอกคอของผม ลมหายใจร้อนที่รินรดทำให้จังหวะการสาวรูดนั้นเร็วขึ้นอีกก่อนจะเป็นอีกฝ่ายที่ถึงฝั่งฝันก่อน


    ร่างนั้นเกร็งกระตุกกายอยู่หลายครั้ง ใบหน้าหวานที่เงยเชิดขึ้นในจังหวะสุดท้ายดูคล้ายทรมานแต่กลับยั่วยวนเหลือเกินในความคิด จินปิดเปลือกตาลงพลางหอบหายใจ ริมฝีปากอิ่มเผยอออกเพื่อกอบโกยอากาศเข้าปอด น้ำสีขุ่นที่เลอะเปรอะบริเวณหน้าท้องของผมให้ความรู้สึกเย็นจนขนลุกเมื่อสัมผัสกับแอร์ที่เปิดไว้ และไม่นานเกินรอ ความรู้สึกอึดอัดที่ก่อตัวมาพักใหญ่ก็พังทลายลงเฉกเช่นเดียวกับคนน่ารักตรงหน้า มันมากเสียจนคราบข้นหนืดนั้นกระเด็นเปรอะเต็มเสื้อที่จินใส่อยู่ลากลามไปถึงอกบางที่ยังคงกระเพื่อมขึ้นลงเป็นจังหวะ


    เราต่างใช้เวลาพักใหญ่ในการปรับลมหายใจให้กลับมาเป็นปกติ เว้นเสียแต่ว่ามือของผมที่ยังคงทำงานอยู่และบีบเค้นก้นนุ่มไม่หยุดจนอยากจะโทษนิสัยเสียนี้ของตนที่ทำให้ผิวเนื้อนั้นเปลี่ยนเป็นสีเข้มเหมือนลูกพีช จินดูเหนื่อยอ่อนแต่เหมือนว่าเจ้าตัวน่าจะรู้ดีว่าคืนนี้ของเรายังไม่สิ้นสุดถึงได้ซุกหน้าลงมาบนลาดไหล่ของผมอีกครั้งราวเพื่อพักเหนื่อย


    “ชั้นไหน?”


    “สอง” เสียงนุ่มพึมพำตอบ


    “อยู่ชั้นสองหมดเลย”


    คำถามไร้ซึ่งที่มาที่ไปถูกเอ่ยขึ้นและคนถูกถามก็สามารถตอบได้ทันควันโดยไม่จำเป็นต้องใช้เวลาคิดนาน ผมเกลี่ยปอยผมไม่เป็นทรงของอีกฝ่ายที่บดบังดวงตากลมออกก่อนจะอุ้มร่างนั้นให้ขยับมายังกึ่งกลางของเตียงแล้วจึงค่อยเอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักเพื่อค้นหาสองสิ่งที่จินเคยเก็บมันเอาไว้ เจลขวดสีขาวสูตรน้ำแบบพิเศษขนาดพอดีมือถูกหยิบออกมาอ่านอย่างละเอียดเพราะไม่แน่ใจว่ามาร์คซื้อแบบไหนมาให้ ทว่าแว๊บหนึ่งที่ภายในใจอดชื่นชมการเลือกซื้อของเพื่อนสนิทเมื่อผมพบว่ามันเป็นเจลแบบไม่ทิ้งคราบหลังการใช้ในแบบที่จินซึ่งบัดนี้ขยับออกไปนอนกลิ้งอยู่ข้างๆแล้วชอบมากเป็นพิเศษ


    “ไอ้นั่นมันน่าสนใจมากกว่ากูเหรอ?”


    และวิธีการเรียกร้องความสนใจของจินก็ยังคงทำให้ผมรู้สึกพ่ายแพ้เสมอ…


    ร่างนั้นที่ขยับเข้ามาใกล้ขณะที่มือสองข้างก็วุ่นอยู่กับการพยายามถอดกางเกงของผมออกเป็นภาพที่ชวนให้ใจเต้นแรงเพราะน้อยครั้งที่จินนนท์จะรุกก่อนแบบนี้ ผมยิ้มออกมาขณะที่ทำแบบเดียวกันโดยอีกฝ่ายช่วยยกสะโพกขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้จัดการบางสิ่งได้ง่ายยิ่งขึ้นก่อนจะดันคนตัวเล็กกว่าให้นอนราบลงไปกับเตียง มืออีกข้างจัดแจงเปิดขวดเจลออกโดยเลือกที่จะเมินกล่องถุงยางเพียงเพราะคิดว่าคืนนี้คงไม่จำเป็นต้องใช้ ยิ่งไปกว่านั้นคือผมอยากรู้สึกถึงอีกฝ่ายให้มากเท่าที่ใจต้องการ อยากให้จินโอบรัดตัวตนของผมโดยไม่ต้องมีสิ่งใดกั้นขวาง ดังนั้นกล่องสีชมพูขนาดพอดีมือนั่นจึงถูกวางนิ่งไว้อยู่ข้างเตียงโดยที่นายจีรทีปต์ไม่แตะต้องมันอีก


    “ปิดไฟได้ไหม?”


    “ปิดทำไม? อยากเห็นหน้ามึงชัดๆ”


    ผมหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อเห็นใบหน้าดื้อๆแสดงอาการขัดใจออกมาอย่างชัดเจน มือหนึ่งสาวรูดส่วนอ่อนไหวของตนที่ยังคงหยัดสู้มืออยู่ไปพร้อมๆกับไล่พรมจูบทั่วผิวเนียนตั้งแต่ลาดไหล่บาง หน้าอก ลากลามมาจนถึงหน้าท้องแบนที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจก่อนจะห่อลิ้นไล้เลียวนรอบแอ่งสะดือจนเจ้าของร่างแขม่วเกร็งอย่างน่ารัก


    เสียงครางที่ดังเล็ดลอดให้ได้ยินยิ่งชวนให้รู้สึกอยากแกล้งให้ร้องดังกว่าเดิม ปลายนิ้วไล้ลูบตามแนวสีข้างไล่ต่ำลงมาถึงชายเสื้อแล้วเลิกขึ้นสูงจนเห็นตุ่มไตบนหน้าอกทั้งสองข้าง ผมมองร่างกายสมส่วนของอีกฝ่ายอย่างพินิจ จินไม่ได้มีส่วนเว้าโค้งชัดเจนแบบผู้หญิงแต่ถึงอย่างนั้นผมก็รู้สึกชอบมากอยู่ดี ชอบเสียจนอดไม่ได้จริงๆที่จะทำรอยทับบนหน้าท้องนั้นอีกครั้งกระทั่งได้เห็นร่องรอยสีเข้มที่เกิดขึ้นประปรายนั้นเด่นชัดขึ้นนั่นล่ะถึงจะเลิกคิดที่จะกลั่นแกล้งอีกฝ่าย


    และเปลี่ยนเป้าหมาย...


    จุดสีเข้มบนแผงอกนั่นเตะตาเกินไปจนอดก้มหน้าลงไปงับเบาๆไม่ได้ เสียงนุ่มเริ่มครางอีกครั้งหลังจากที่ผมดูดเม้มยอดอกของอีกฝ่ายแรงมากพอที่จะทำให้มันเปลี่ยนเป็นสีที่เข้มขึ้นโดยมีมืออีกข้างกระทำในแบบเดียวกันนั่นคือการใช้ปลายนิ้วบดคลึงจนคนโดนกระทำหายใจผิดจังหวะ


    มันเป็นการเบี่ยงเบนความสนใจที่ดีผมคิดแบบนั้นขณะที่เปลี่ยนทิศทางของใบหน้ายืดขึ้นไปป้อนจูบให้คนรัก ริมฝีปากของเราร้อนผ่าวหลังการสัมผัสหลายต่อหลายครั้ง ความอดทนที่เคยมีเริ่มต่ำลงเรื่อยๆและมันเกือบจะหายไปจนหมดเมื่อเจลเย็นถูกเทออกและทารอบบริเวณรูจีบ ผมใช้ปลายนิ้วกดคลึงผิวเนื้อนุ่มเบาๆเพื่อเตรียมการบางอย่าง


    “อึก...มันเย็นจังอะ”


    “แล้วชอบไหม?”


    “อื้อ...”


    “ชอบอะไร?”


    “ชอบเวลาบีจูบ”


    ดูเหมือนว่าจะกลายเป็นผมเองที่ตกหลุมพรางของจิน


    “แค่นั้นเองเหรอ?”


    “เวลาเรามีอะไรกันด้วย”


    “.......”


    เสี้ยววินาทีหนึ่งที่ผมตัดสินใจดันข้อนิ้วของตนเข้าไปจนสุด ดวงตากลมของคนตรงหน้าก็เบิกกว้างขึ้น ริมฝีปากอิ่มเผยอออกราวกับต้องการพูดอะไรสักอย่างแต่สุดท้ายสิ่งที่จินนนท์ทำได้กลับเป็นการเปล่งเสียงครางออกมาเมื่อผมเริ่มขยับนิ้วถี่ตั้งแต่แรกเริ่ม


    “อ่า...บี บีครับมัน”


    “มันอะไรครับ?”


    ผมยิ้มออกมาเมื่อเห็นเจ้าของดวงหน้าหวานเบะปาก เจลที่ถูกใช้เป็นตัวหล่อลื่นช่วยทำให้อะไรๆง่ายขึ้นมากจริงๆตั้งแต่การสอดนิ้วแรกไปจนถึงการเพิ่มจำนวนจากหนึ่งเป็นสอง


    “มันเสียว อึก...”


    และนิ้วที่สามถูกสอดเข้าไปในระยะเวลาที่ไล่เลี่ยกัน ผมมองภาพคนใต้ร่างบิดตัวเร่าขยับสะโพกตามนิ้วของผมที่หมุนคว้านอยู่ในช่องทางด้านหลัง มือบางกำผ้าปูที่นอนแน่นจนส่วนปลายหลุดออกมาจากมุม ช่องทางอ่อนนุ่มขมิบรัดถี่เสียจนคนที่กำลังขยับข้อมืออดทนไม่ไหวอีกต่อไป ผมอยากจะทำให้เขาเป็นของตัวเอง ทำให้จินร้องครางแค่ชื่อของผู้ชายที่ชื่อจีรทีปต์ และผมก็ทำอย่างที่คิดจริงๆ


    ขวดเจลถูกนำมาใช้อีกครั้ง คราวนี้มันถูกบีบลงบนแก่นกายที่แข็งจนขึ้นเป็นเอ็นก่อนชโลมจนทั่ว ผมจับส่วนอ่อนไหวค่อยๆถูกไถวนรอบรูจีบก่อนจะค่อยๆดันส่วนหัวให้เข้าไป เพียงแค่นั้นช่องทางอ่อนนุ่มก็ขมิบรัดตัวตนของผมแน่นเสียจนหลุดสบถคำหยาบคายออกมา


    ขาเรียวถูกทั้งสองมือของผมจับแยกออกจากกันให้กว้างขึ้นเพื่อที่ร่างของเราจะได้ใกล้ชิดมากกว่าที่เคยก่อนผมจะหันมาสนใจแก่นกายของตนที่ยังคงกดย้ำเข้าออกช่องทางนั้นอยู่อีกหลายครั้งเพื่อให้คนใต้ร่างคุ้นชินและผ่อนคลายมากขึ้นเนื่องจากเราสองคนไม่ได้กอดกันมานานพอสมควรจึงไม่แปลกที่ผมจะเห็นความกังวลฉายชัดอยู่ในดวงตาคู่นั้นอยู่ครู่หนึ่ง


    “อื้ออ…บะ บี”



    “หือ ว่าไง?”




    “เข้ามาได้แล้ว อ๊ะ!”



    จินหลุดร้องเสียงหลงเมื่อผมดันแก่นกายเข้าไปในช่องทางอ่อนนุ่มทีเดียวจนสุดความยาว อีกฝ่ายอาจจุกนิดหน่อยแต่ว่าทุกอย่างจะดีขึ้นถ้าหากผมหยุดการกระทำไว้เพียงครู่หนึ่งเพื่อให้อีกฝ่ายคุ้นชินกับสิ่งที่ฝากฝังอยู่ในร่างกาย



    “บอกให้ทำแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าให้กระแทกเข้ามาจนสุดไหมอะ...” คุณประธานคนเก่งเบะปาก



    “มันเจ็บอะ จุกด้วย ขนาดของมึงมันแบบ...”



    “ครับๆ บีขอโทษครับ”



    ผมหัวเราะออกมาขณะก้มหน้าลงกดจูบขมับชื้นเหงื่อแทนการปลอบประโลมก่อนจะหยุดอยู่ที่ติ่งหูนิ่ม เป็นอีกครั้งที่ผมอดที่จะใช้ฟันงับกลั่นแกล้งให้คนใต้ร่างย่นคอหนี และกระซิบถ้อยคำที่ทำให้ดวงหน้าหวานขึ้นสีไม่ได้...



    “เลิกทำตัวน่าเอาได้แล้ว”



    ‘เพี๊ยะ!’



    รวมถึงแรงฟาดที่หัวไหล่นี่ก็ด้วย



    “ทำไมเวลาเขินชอบตีหือ?”



    “จะให้กูบอกรักมึงแทนหรือไงล่ะ?”



    “พูดไม่เพราะ”



    ผมเลิกคิ้วกับคำพูดนั้นก่อนจะถอนกายของตนออกมาเพียงชั่วครู่แล้วกดย้ำเข้าไปจนสุดอีกครั้ง



    “เหี้ยบี! จีรทีปต์ไอ้คนเหี้...อ๊าา”



    และอีกครั้ง...



    ร่างบางสั่นคลอนตามจังหวะการกระทั้น ผมเริ่มกระทำทุกอย่างเร็วตั้งแต่ต้นทว่าเมื่อทำไปได้พักหนึ่งก็หยุดการขยับสะโพกอีกครั้งซึ่งแน่นอนว่ามันสร้างความขัดใจให้จินอย่างมหาศาลเลยเชียวล่ะ



    “ยะ...หยุดทำไม”



    “พูดเพราะๆก่อน”



    “มันใช่เวลาไหมจีรทีปต์?”



    “ก็อยากฟัง” ผมว่า



    “แทนตัวเองเหมือนที่เคยทำ แค่นั้นเองง่ายจะตาย”



    “บีครับ...” วงแขนเรียวโอบรอบต้นคอของผมให้ก้มต่ำลงจนปลายจมูกของเราสัมผัสกัน



    “เอาจินต่อเถอะนะ”


    “…….”


    เกินไป...เกินไปจริงๆ


    “บี...อึก”


    ไม่รอให้เสียงนุ่มร้องขอเป็นครั้งที่สอง ผมช้อนข้อพับขาของจินให้ยกสูงขึ้น ฝ่ามือทั้งสองข้างเท้าบนเตียงและเมื่อหาที่ยึดได้แล้วก็เริ่มเร่งจังหวะเสียบเสยอย่างอุกอาจ ศีรษะทุยโคลงจนเรือนผมนุ่มชื้นเหงื่อที่ถูกไถไปกับหมอนใบโตยุ่งเหยิงและแนบลู่ไปกับข้างแก้มนิ่ม


    “ตรงนั้น อื้ออ...ตรงนั้นมัน”


    “จินอย่าถี่”


    คำพูดนั้นไม่อาจไปถึงคนฟังเพราะสิ่งที่อีกฝ่ายยังคงทำคือการขมิบรัดตัวตนของผมแน่นเช่นเดียวกับแรงกอดรัด เล็บทู่ของอีกฝ่ายจิกลงมาบนหัวไหล่ของผมหลังจากที่แก่นกายของผมกระทบกับจุดกระสันที่ทำให้จินเกร็งตัวจนเผลอกลั้นหายใจ


    “อย่ากัดปากแบบนั้นสิ”


    “มันเสียว…เดี๋ยวบ้านข้างๆ อื้อออ! ได้ยิน”


    “อยู่ห่างกันตั้งไกล”


    “น...นั่นแหละ”


    จินคว้าต้นคอผมลงมาจูบอีกครั้ง เราจูบกันท่ามกลางเสียงหอบหายใจเมื่อส่วนล่างยังคงดำเนินไป เสียงเนื้อกระทบกันดังมากกว่าเสียงครางที่อีกฝ่ายพยายามสะกดกลั้นมันเอาไว้ทว่ากลับไม่มีใครให้ความสนใจกับมัน ผมยังคงสาละวนอยู่กับริมฝีปากอิ่มและพยายามหักห้ามใจไม่ให้ตัวเองเลื่อนหน้าลงต่ำไปฝากร่องรอยที่ต้นคอขาว


    “แฮ่ก...ท่านี้มัน”


    “มันทำไม?”


    ผมแกล้งถามหลังจากช้อนเอวของคนตัวเล็กกว่าขึ้นมาให้นั่งทับบนตักของตนทั้งที่ส่วนนั้นยังคงสอดใส่อยู่ในร่างของอีกฝ่าย เส้นขนดำที่ยังคงเลอะคราบสีขุ่นแนบตัดกับสีผิวเนื้อของจินและดูท่าว่าเจ้าตัวก็คงจะคิดอะไรคล้ายคลึงกับผมเพราะเมื่อดวงหน้าหวานก้มมองต่ำลงริมฝีปากอิ่มก็เม้มเข้าหากันแน่น


    “มันลึก...”


    และคำตอบแสนตรงไปตรงมาของจินก็เปรียบเสมือนหมัดฮุกที่ทำให้ผมอยาก...


    “อ๊ะ! บะ บีครับ...จินเสียว”


    การกระแทกสะโพกสวนเมื่อครู่ทำให้อีกฝ่ายเบ้หน้า ผมคิดว่าตัวเองอาจเป็นผู้ชนะแต่นายจีรทีปต์คิดผิดเพราะจินนนนท์น่ะร้ายกาจกว่าที่ผมคิดไว้ คนๆนั้นทำให้ผมเกือบคลั่งตายโดยการยกตัวให้ลอยขึ้นก่อนจะนั่งทับลงมาเป็นการเอาคืน


    “อ่า...ขยับอีกสิ”


    ผมว่าขณะใช้มือทั้งสองข้างแหวกแก้มก้นนุ่มออกเพื่อให้ตัวตนของตัวเองถูกโอบรัดขึ้นอีกนิดและเพื่อช่วยให้การขยับของจินดำเนินต่อไปได้โดยที่ส่วนแข็งขืนไม่หลุดออกจากร่างนั้นกลางคัน คุณประธานคนเก่งยังคงเรียนรู้ไวเสมอ จินเข้าใจทุกการกระทำของผมโดยที่เราไม่ต้องพูดคุยกันเลยด้วยซ้ำ
    อีกฝ่ายค่อยๆจับจังหวะแล้วกลายเป็นฝ่ายควบคุมทุกอย่างแทนผม เจ้าตัวทำหน้าที่นั้นได้อย่างดีเยี่ยมจนกระทั่งเสียงนุ่มเริ่มพึมพำคำว่าเหนื่อยออกมานั่นล่ะการขยับจึงหยุดลงและเปลี่ยนเป็นบดคลึงจนผมอยากจะตีก้นนุ่มแรงๆสักทีให้หายมันเขี้ยว


    ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่จินนนท์เริ่มรู้จักวิธีการร่อนเอวแบบนี้ แบบที่ทำให้ผมรู้สึกวูบไหวไปทั้งร่างกับการกระทำนั้นจนต้องปล่อยร่างบางให้นอนราบไปกับเตียงแล้วหันมาเป็นคนควบคุมทุกอย่างอีกครั้ง ส่วนอ่อนไหวของจินที่ถูไถกับหน้าท้องของผมจากสัมผัสเมื่อครู่ทิ้งคราบบางอย่างไว้เป็นตัวบอกได้อย่างดีว่าอีกฝ่ายใกล้จะอดทนไม่ไหว


    “บอกว่าอย่ากัดปากไง” ผมเอ่ยดุ


    “เลือดออกแล้ว”


    ก่อนจะส่งปลายนิ้วของตนให้คนรักดูดเม้มแทน มันช่วยทำให้เสียงครางที่จินไม่ปรารถนาเบาบางลงขณะเร่งจังหวะในช่วงสุดท้าย เราสบตากัน ต่างคนต่างเก็บเกี่ยวภาพคนตรงหน้าไว้ และสิ่งที่ผมเห็นตอนนี้คือดวงตากลมที่คลอไปด้วยหยาดน้ำใส แก้มนิ่มขึ้นสีและริมฝีปากอิ่มที่ดูแล้วมันน่า...


    “บี...มะ มันจะถึง อื้อออ”


    ผมซี๊ดปากเมื่อรับรู้ได้ถึงแรงจิกที่บริเวณแผ่นหลังจากมือทั้งสองข้างของจิน เล็บอีกฝ่ายอาจไม่ได้ยาวมากพอจะทำให้เกิดเป็นรอยข่วนยาวแต่มันก็สามารถฝังลงมาในผิวเนื้อได้อยู่ดีหลังจากที่ผมกดกายลึกและกระแทกมันซ้ำๆอยู่อย่างนั้นจนริมฝีปากอิ่มเปล่งเสียงครางออกมา


    “อ๊ะ...อา อ๊า”


    สะโพกอวบส่ายรับจังหวะสุดท้าย ช่องทางอ่อนนุ่มขมิบตอดรัดแก่นกายของผมที่เต้นตุบเพียงไม่นานจินก็เกร็งกระตุกร่างก่อนจะปลดปล่อยทุกความรู้สึกออกมาในที่สุด


    “อึก...บี”


    “อีกนิดนะ”


    ผมมองใบหน้าชื้นเหงื่อของคนรักก็อดไม่ได้ที่จะก้มลงไปจูบพวงแก้มระเรื่ออย่างเอ็นดู และถึงแม้ว่าอยากจะพูดคำว่ารักออกมาแค่ไหนแต่เพราะคิดว่าการบอกรักขณะกระทำเรื่องแบบนี้มันชวนให้คำพูดดูไม่น่าเชื่อถือเท่าไหร่ ผมขยับกายอีกไม่กี่ครั้ง ราวกับมีกระแสไฟช็อตร่างกายจนภาพการมองเห็นเบื้องหน้าดับวูบไปชั่วขณะหนึ่งก่อนทุกอย่างจะสิ้นสุดลง กายร้อนยังคงกดแช่ค้างไว้






    +++


    กลับไปอ่านต่อที่

    https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1711245&chapter=29

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in