เรื่องสั้นThe masterplankaweesiri
“In the end , i’m gonna be alright”

  • “พี่ผมเศร้าว่ะช่วยผมที เธอบอกกับผมว่าเราจบกันแล้ว “

    เลียมได้โทรหาโจศักดิ์

    มันอาจะต้องใช้เวลาหน่อยนะกับความเจ็บปวดครั้งนี้ โจศักดิ์กล่าว

    เลียมพลางนึกในใจมันน่าจะใช่เวลาตลอดกาลแน่เลย

    สุดท้ายมันจะไม่เป็นไร แม้ต้องใช้เวลา100ค่ำคืนที่นอนไม่หลับ โจศักดิ์กล่าว

    เลียมคิดในใจอีกว่า นี้มัน360วันแล้วที่ผมนอนไม่ค่อยหลับ

    สักวันความทรงจำของเธอกับนายก็จะเลือนลางไป โจศักดิ์กล่าว

    เลียมบอกว่าผมพยายามปล่อยไปทีละนิดแล้ว แต่ไม่หมดสักที แม้ว่าสิ่งที่เราเคยมีและเราเคยเป็นใครมันช่างชัดเจนเหลือเกิน

    นายต้องพยายามออกจากบ้านบ้าง โจศักดิ์กล่าว

    เลียมบอกไปว่า ผมออกไปแล้วแต่มีบางสิ่งบางอย่างทำให้ผมนึกถึงในที่ที่เคยผ่านมา

    น้ำตาเลียมเริ่มไหล...


    โจศักดิ์บอกว่า ควบคุมน้ำตาไว้ คิดซะว่าเธอคนนั้นเองก็สูญเสียเหมือนกัน

    เลียมถามโจศักดิ์ว่า สุดท้ายผมจะไม่เป็นอะไรใช่ไหมพี่

    “โจศักดิ์บอกว่า เออมันต้องใช้เวลาหน่อยนะ”

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in