เด็กบ้าไปเซิร์นVichayanun Wachirapusitanand
Day 23: Board game night
  • หมายเหตุ: ภาพประกอบไม่เกี่ยวกับเนื้อหานะครับ

    เนื่องจากผมใช้เวลาวันเสาร์-อาทิตย์ไปกับการเอะอะตะลอนเที่ยว ๆ ๆ ทั่วสวิตเซอร์แลนด์ ผมจึงต้องมาชดใช้กรรมด้วยการมาทำงานบ้านในวันจันทร์ครับ คือซื้อกับข้าวจากคาร์ฟูร์ (ที่ปกติปิดทุ่มครึ่ง แต่ดันปิดตอนเที่ยงอย่างโคตรอินดี้ในวันอาทิตย์) กับการเอาผ้าไปซัก กว่าจะทำกับข้าวกินเสร็จก็สามสี่ทุ่ม ผมจึงต้องเดินแบกเสื้อผ้าที่ใส่แล้วของผมไปยังห้องซักผ้าตอนกลางคืน

    ระหว่างที่ผมเดินกลับมาจากห้องซักผ้า ผมสังเกตเห็นกลุ่มคนมากกว่าห้าคนกำลังชุมนุมทางการเมืองเล่นบอร์ดเกมกันอยู่ ด้วยความอยาก ผมจึงไปเล่นกับเขาด้วยระหว่างรออบผ้าเสร็จนั่นแหละ

    เกมที่เขาเล่นมีชื่อว่า Ricochet Robots ครับ เป็นเกม puzzle ประเทืองปัญญาที่สามารถล้อมวงเล่นกันได้หลาย ๆ คน ตัวเกมจะประกอบไปด้วยตัวเดินห้าสี กระดานช่องตารางที่มีเส้นขีด ๆ เป็นกำแพง และสัญลักษณ์เป้าหมาย ผู้เล่นจะเริ่มรอบด้วยการเปิดชิปที่มีรูปสัญลักษณ์บนกระดาน เป้าหมายคือให้นำตัวเดินสีที่กำหนดไปยังสัญลักษณ์ที่ปรากฎบนชิปด้วยตาเดินที่น้อยที่สุด โดยตัวเดินสามารถเดินไปตามแนวนอนหรือแนวตั้งได้ แต่ต้องเดินให้สุดกระดานหรือชนเพดานหรือตัวเดินอื่น ๆ ห้ามหยุดเดินกลางคัน และเรายังสามารถใช้ตัวเดินอื่น ๆ เพื่อช่วยหยุดได้อีกนะครับ ไม่จำเป็นต้องเดินตัวเดียว ขอให้ใช้ตาเดินให้น้อยที่สุดก็พอ


    และวิธีไปแจมของผมคือ ยืนดูเขาเล่นก่อน แล้วค่อยเล่นต่อ

    "เล่นด้วยกันมั้ย" เพื่อนฝรั่งถาม
    "ไม่ดีกว่า เราขอดูกฎก่อน"

    วิธีเล่นของเขาคือ ถ้าเราได้วิธีแล้ว ให้บอกจำนวนตาที่ใช้ทันทีในวง และเขาจะเริ่มจับเวลาหนึ่งนาที ถ้าไม่มีใครมีวิธีที่สั้นกว่านี้ ผู้ที่ขานคนแรกจะต้องแสดงวิธีเดิน แต่หากมีคนที่หาวิธีที่สั้นกว่านี้ได้อีก จะต้องแสดงวิธีเดินหลังจากหมดเวลาหนึ่งนาที

    เริ่มเกมรอบใหม่ ผมเริ่มเข้าใจกฎบ้างละ ผมจึงเริ่มคิดทั้ง ๆ ที่ยืนอยู่วงนอกนั่นแหละ

    "หก" ผมโพล่งขึ้นมาขณะที่ผู้เล่นคนอื่น ๆ นั่งล้อมกระดานกันอยู่
    "เฮ้ย ได้แล้วเหรอ มา ๆ นั่ง ๆ" แล้วคนหนึ่งในวงก็จัดแจงที่นั่งให้ผมมานั่งที่แบบเดียวกับคนอื่น ๆ ในเกม รอบนั้นผมชนะครับ

    จบเกม ผมชนะไปสี่จากสิบสองรอบ

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in