ขนปุยดู?Piti Pui
ขนปุยดู Joker
  • มาแล้ว หนังที่เราตั้งหน้าตั้งตาคอย Joker กับการตีความของนักแสดงที่ชื่อ วาควิน ฟีนิก


    [เขียนความรู้สึกที่ได้ดูมาแบบไร้สปอยล์ก่อน]


    ปกติเราเป็นคนดูพากย์ไม่พากย์ก็ได้ แต่ฉากหัวเราะในเทรลเล่อร์เล่นทำให้ลุ้นว่ามันจะเอาซาวด์แทรกมาฉายไหม ซึ่งโชคดีที่โรงที่ดูประจำเอาซาวด์แทรกมาฉายด้วย (แม้รอบจะน้อยกว่าพากย์ไทย) ใครจะไปดูก็แนะนำว่าไปดูซาวด์แทรกนะ ดูเสียงจริง ๆ ที่ตัวละครหัวเราะ เรื่องนี้เสน่ห์คือ "เสียงหัวเราะ"

    ส่วนความรู้สึกหลังดู คือมัน อึน ๆ ไปเลย คือมันเหมือนได้ดูงานแสดงที่เข้มข้น งานแสดงที่มันเข้าถึงตัวละคร เข้าถึงภาวะจิตใจที่บิดเบี้ยว ดูแล้วรู้สึกว่าทุกการเคลื่อนไหว ทุกเสียงหัวเราะที่มันเกิดขึ้น โอ้ย ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามันคือการแสดง เหมือนมันเป็นของจริง มาจากบุคคลจริง ๆ

    หนังโฟกัสการแสดงของวาควินฟีนิก ตัวละครตัวอื่นเป็นแค่พร๊อพประกอบ (ไม่ได้หมายความว่าตัวอื่นเล่นไม่ดีนะ หมายถึงเขาจงใจให้โลกหมุนรอบโจ๊กเกอร์) นอกจากนั้นเรื่องภาพ แสงสีที่ยอมในการถ่ายทำ มันส่งอารมณ์ได้ดี เรียกว่าเป็นงานปราณีต อาจจะรู้สึกนิดนึงตรงที่ฉากทุกฉากน่าจดจำไปหมด มันเลยกลายเป็นพีคจริง ๆ ไม่มี เพราะแม่งพีคทุกจุด เหอะ ๆ ๆ

    ออกจากโรงแล้วมีประเด็นน่าคุยเต็มเลยอ่ะ



    [เอาเป็นว่าเข้าสู่ช่วงที่จะเขียนแบบมีสปอยล์แทรกเลยแล้วกันเนอะ]


    "โลกหมุนรอบโจ๊กเกอร์!!!"

    หนังเน้นการแสดงของวาควินฟีนิกมาก ซึ่งเขาก็แสดงดีมาก ตัวละครตัวอื่นเผยให้เห็นแค่นิด ๆ หน่อย ๆ พอออกจากโรงเราเลยคิดว่าหนังมันทำเหมือนว่า "โลกหมุนรอบโจ๊กเกอร์" ทีนี้คำว่าโลกหมุนรอบใครซักคน เหมือนเป็นคำที่ฟังดูว่าคนที่โลกหมุนรอบมีสิทธิพิเศษ แต่จริง ๆ แล้วอาจจะเปราะบางกว่านั้น เพราะคนที่คิดถึงว่าตัวเองโดนกระทำอยู่ฝ่ายเดียวตลอด ก็อาจจะเรียกได้ว่าเป็นพวกที่โลกหมุนรอบตัวเองเหมือนกัน เพียงแค่หมุนแบบดาร์ก ๆ หน่อย เราเลยมองว่าภาวะทางจิตของคนบางคนที่บิดเบี้ยว อาจจะทำนองนี้เหมือนกันคือ หลุดออกไปจากโลกที่ตัวเองสร้างขึ้นมาไม่ได้ มีแต่ตัวเองที่เป็นตัวเอกแห่งความเศร้าและการถูกย่ำยี

    เรื่องที่ตีความใหม่ ให้ตัวละครมีปม มันค่อย ๆ เผย ว่าถูกทารุณมาแต่เด็ก แม่ก็ป่วยจิตขี้มโนเลยหลอกลูกชายไปด้วย ปมตรงนี้เสริมความขี้มโนของตัวละครมาก ในเรื่อง อาเธอร์คงอยากหลุดพ้นกับสิ่งที่เป็นอยู่ ก็เลยมโนว่าไปออกรายการของเมอรเรย์เอย มโนว่าได้ไปเดทกับสาวข้างห้องเอย มันเหมือนยิ่งมโนยิ่งเป็นทุกข์เพราะโลกความจริงมันต่างกับสิ่งที่คาดคิดในหัวมาก ยิ่งทีแรกคิดว่าโทมัสเวนย์เป็นพ่อของตน แต่พอไปเจอตัวโทมัสเวนย์จริง ๆ ไปสืบค้น ยิ่งอกหัก ตอนที่เราดูหนังแล้วมันสืบเจอโปรไฟล์เก่าของแม่มันนะ เราก็คิดในหัว เป็นเรานี่ อีแม่ เมิงงง!!!! ตาย ในหัวเราก็รู้สึกอยากจะฆ่าแม่เหมือนกันเลยอ่ะ หนังเข้าถึงสันดานดิบของคนดูหรือเปล่า?

    การที่ตัวละครตัวนึงจะกลายเป็นตัวละครสุดโฉดโหดร้าย มันเกิดขึ้นได้ยังไงนะ? เราว่าเพราะโจ๊กเกอร์คิดว่าโลกหมุนรอบตัวเองนี่แหละ ประเด็นสำคัญ เราอาจจะใช้คำไม่ค่อยดี คำว่าโลกหมุนรอบ แต่เราคิดอย่างงั้นจริง ๆ ตอนที่ออกรายการของเมอเรย์ แล้วพูดก่อนที่จะควักปืนมายิง คำพูดนั้นมันบ่งบอกว่าชีวิตของอาเธอร์ไม่มีซักชั่วขณะจิตเลยที่เป็นโมเม้นท์ที่ดี คือชีวิตเศร้าตลอด 24ชั่วโมง เป็นเซเว่นอีเลฟเว่นเลยไหมล่ะ แล้วแบบทุกครั้งที่โจ๊กเกอร์ฆ่าใคร คือมันเหมือนไม่ผ่านกระบวนการทางสมองเนอะ เหมือนทำไปด้วยสัญชาตญาณหรืออะไรบางอย่าง อันนี้เราไม่อาจจะทราบได้ เพราะเราเข้าไม่ถึงจุดนั้นจริง ๆ แต่อย่างที่เขาแสดงในหนัง มันสมจริงมาก จังหวะตอนที่จะฆ่าเมอเรย์คือชัดมาก แบบก็กรูอยากยิงแล้วอ่ะ เอาอย่างงี้แล้วกันเนอะ ให้อารมณ์อยากทำไรก็ทำเลย ไม่คิดเยอะ

    นักแสดงปล่อยของ ฉากที่การแสดงดีมาก มีเยอะ เยอะจนรู้สึกว่า พีคไปหมด ไม่มีจุดไหนที่ไม่พีค จนกลายเป็นว่า เราอึน ๆ ไปกับการแสดงสุดจิตของมันทั้งเรื่อง (มันทึ่งจนไม่รู้จะหาจุดในมาทึ่งแล้ว) ฉากที่เราชอบแล้วว่าติดใจ ก็ตั้งแต่ได้ยินมันหัวเราะตอนแรกเลย คือหัวเราะแล้วมีสะอึก อึก ๆ เล็ก ๆ ในคอ ไม่ได้อยากหัวเราะหรอกนะ มันห้ามไม่ได้ มันเลยหายใจไม่ค่อยสะดวกหรือยังไงซักอย่าง อันนี้ทำดีมาก ๆ ต่อมาที่ชอบอีกก็มีฉากที่เป็นตัวตลกแล้วปืนหล่น อันนี้ดูเนียนมาก ตรงที่ต้องเล่นเป็นตัวตลกมืออาชีพ ปืนหล่นก็ต้องทำเป็นชะอุ้ยปืนหล่น หันไปหาเด็กทำปากชู่ว ๆ อย่าบอกใครนะ อีกฉากที่ติดใจแบบไรว้า คือ ฉากขุดตู้เย็น เปิดตู้เย็นมาโกย ๆ ๆ ของออก แล้วก็เข้าไปในตู้เย็น อันนี้ชอบเหมือนมีกิมมิคให้จดจำ ส่วนฉากตอนเต้นแบบปลดปล่อยอารมณ์ศิลปินนี่โดนหมดทุกฉาก ตั้งแต่เต้นในส้วมสาธารณะหลังฆ่าเหยื่อ 3 รายแรก ต่อมาก็เต้นตรงบันไดสูง ๆ ก่อนจะวิ่งหนีตำรวจ และเต้นตอนฉากจบ ที่คนเชียร์ อันนี้ทั้งการแสดง แสงสีการถ่าย คือดี องค์ประกอบภาพสวย โดยเฉพาะตอนยืนเต้นบนรถตำรวจ

    มาเรื่องผ่อนคลายบ้าง เรื่องนี้มันมีจุดนึงที่ตลกจริง คือ อีเพื่อนคนแคระ หนีตาย แล้วตอนที่จะเปิดประตู กลอนมันอยู่สูง เลยต้องเรียกอาเธอร์ไปเปิดให้ คือ อย่างที่บอกถ้าใครอ่านขนปุยดูกันมาซักพักจะรู้ว่าเราชอบตลกร้ายสไตล์นี้ ฉากนี้คือ โดนเลย โดนตรงที่ทำไมต้องมีเพื่อนเป็นคนแคระ เพื่อซีนเปิดประตูไม่ถึงโดยเฉพาะ ดูแล้วก็ลุ้นแทนมันว่ามันจะรอดไหม พร้อมทั้งฮาไปด้วย

    การตีความใหม่ และเรื่องแต่งที่เกี่ยวข้องกับเส้นเรื่องของแบทแมน เราว่าทำได้ดี เรื่องตีความว่าการมีอยู่ของอาเธอร์จนกลายเป็นโจ๊กเกอร์ปลุกกระแสคนในสังคม และมีหนึ่งในคนชุมนุมใส่หน้ากากตัวตลกไปฆ่าพ่อบรูซเวนย์ในที่สุด ตรงนี้เราว่าเป็นเส้นเรื่องที่ดี มีทางลงให้มาเอี่ยวกับเส้นเรื่องแบทแมนได้สวย ก็เป็นเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ชอบนะ

    สรุปทั้งหมดทั้งมวล ด้วยการแสดงอันสุดยอดขนาดนี้ โอ้ย เห็นแล้วเป็นห่วงนักแสดงเลย หวังว่าเล่นเรื่องนี้จบ ฮีจะไม่โรคจิตไปเสียก่อน และถ้ามีผลงานต่อ ๆ ไป เราพร้อมที่จะติดตามแน่นอน

    ประทับใจ บวกกับคิดเยอะเลยหลังดูจบ

    ขนปุยเอง
    OCT 3, 2019 7:43PM
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
Teeradon Pauginsang (@fb3094918990579)
เราไปดูแล้วรู้สึกหายใจไม่ออกเลยอะ ต้องเค้นพยายามหายใจตลอดเวลา โดยเฉพาะเวลาที่โจ๊กเกอร์ขำนะยิ่งอึดอัด ออกมาจากโรงนี่แทบอ้วกอะ รู้สึกมีแรงกดดันตีกันเต็มไปหมด สุดยอดเลย ยกให้เป็นหนังดีที่สุดของปี
Piti Pui (@pitipui)
@fb3094918990579 ไม่น่าเชื่อเลยเนอะ จะมีอารมณ์ร่วมไปกับหนังได้มากขนาดนี้
janieishappy (@janieishappy)
อยากไปดูแล้ววววววว
Piti Pui (@pitipui)
@janieishappy ถ้าได้ดูแล้ว ย้อนกลับแวะเวียนมาคุยหนังกันได้นะคะ ว่าชอบไม่ชอบอย่างไรบ้าง