WHAT THE FUCK IS LOVE!?junejuly
chapter one
  • ผมไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่ผมพบเจอมามันคือความรัก ความชอบ หรือว่ามันคืออะไร 
    เพราะผมคิดว่าความรักเป็นความรู้สึกที่ค่อนข้างซับซ้อน

    วันนี้คุณอาจจะรักผม 
    พรุ่งนี้ล่ะ คุณจะรับประกันหรือเปล่า 
    'ว่าคุณจะยังรักผม'
    คำพูดเป็นเพียงลมปาก คนเราสามารถพูดโดยที่ไม่รู้สึกกับมันได้

    เอาหล่ะ คุณลองมาอ่านเรื่องราวของผม แล้วลองคิดตาม
    มันใช่ความรักจริงๆหรือเปล่า

    "ความรักของผม"
    มันจะใช่ ตอนที่ผมรู้ตัวว่า
    แอบมองเพื่อนคนนึงในห้องหรือเปล่า
    แอบมองจนเพื่อนที่นั่งใกล้ๆแซวว่าทำไมมองคนนั้นบ่อยๆ
    วันนั้นในปีสุดท้ายของการเรียนที่โรงเรียนแห่งนั้น
    วันนั้นที่ครูประจำชั้นให้นักเรียนทุกคนเปลี่ยนที่นั่ง
    และในที่สุด
    ผมก็ได้นั่งข้างเขาคนนั้น คนที่ผมแอบมองมาตลอดเทอม

    การที่ผมได้นั่งข้างเขา ทำให้เพื่อนของผมยิ่งแซวบ่อยขึ้น
    จนทำให้เขารู้ว่าผมแอบมองเขาอยู่
    เพื่อนของเขายุให้เขามาถามผมตรงๆว่าผมรู้สึกยังไงกับเขา
    ผมตอบเขาไปว่า 
    "กูไม่รู้หรอกว่ามันเรียกว่าชอบหรือเปล่า แต่เวลาที่กูไม่มีอะไรทำ
    รู้สึกตัวอีกทีสายตากูก็หยุดที่มึงแล้ว"
    หลังจากนั้นผมจำไม่ได้ว่าเขาตอบผมว่าอะไร
    รู้ตัวอีกทีเพื่อนของผมก็จดเบอร์โทรศัพท์ของผมให้เขาคนนั้นไปแล้ว

    หลังจากนั้นเราได้คุยกันมากขึ้น
    ทั้งที่โรงเรียน และหลังเลิกเรียน
    ความสัมพันธ์ของผมและเขาดีขึ้นมาเรื่อยๆ
    จนพัฒนาจากเพื่อนร่วมห้องกลายมาเป็นแฟน
    ในวันวาเลนไทน์ปีนั้นของเรา
    เขาให้ขวดโหลแก้วกับผม ในโหลแก้วมีลูกอมอยู่เต็มโหล
    ส่วนผมไม่มีอะไรให้เขา นอกจากคำว่า "ขอบคุณนะ"

    ความสัมพันธ์ของผมกับเขาดำเนินต่อไปเรื่อยๆ
    จนถึงวันสุดท้ายของการเรียนที่โรงเรียนแห่งนั้น
    เราสองคนไม่มีคำพูดที่แตกต่างไปจากทุกวันที่เจอกัน
    เราสองคนไม่มีคำอวยพรที่บอกให้เขาเจอเพื่อนที่ดีที่โรงเรียนใหม่
    เหมือนยังเป็นวันๆนึงที่เราสองคนที่แยกย้ายกันกลับบ้าน
    และวันพรุ่งนี้เราค่อยกลับมาเจอกันใหม่

    เราสองคนไม่ได้เจอกัน นับตั้งแต่มาเรียนที่โรงเรียนแห่งใหม่
    โรงเรียนของผม และโรงเรียนของเขา อยู่ห่างจากกันค่อนข้างมาก
    ทั้งผมและเขาต่างไม่มีเบอร์โทรศัพท์ใหม่ของกันและกัน
    ทำให้ความสัมพันธ์ของเราห่างกันเรื่อยๆ
    ทุกอย่างดำเนินมาจนถึงจุดจบของความสัมพันธ์
    ผมและเขาต่างไม่รู้ว่า
    อะไรคือจุดที่ทำให้ความสัมพันธ์ของเราสิ้นสุด
    เราสองคนต่างหายไปจากชีวิตของกันและกัน
    และผมรู้ว่ามันไม่มีวันที่เราสองคนจะโคจรกลับมาเจอกันอีก

    ผมไม่รู้ว่าตอนไหนที่ผมไม่รู้สึกอะไรกับเขา
    ผมไม่รู้ว่าตอนไหนที่ในสายตาของผมไม่มีเขาอยู่
    ผมไม่รู้ว่าตอนไหนที่เราสองคนไม่พยายามที่จะหาทางติดต่อกัน
    และผมก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่ผมเล่ามาเรียกว่า "ความรัก" หรือเปล่า

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in