The year of twenty-fiveE.K.
ความคิดถึง
  • I miss you already.
    คืืนนั้นที่เราเจอกัน คืนนั้นที่เราสบตากัน คืนนั้นริมฝีปากเราสัมผัสกัน คืนนั้น มันวนเวียนอยู่ในหัว ถึงจะผ่านมาหลายค่ำคืนแล้ว มันกระวนกระวายใจ มันไม่มีสมาธิจะคิดเรื่องอะไร นอกจากเรื่องของเธอ

    Because of you
    เรารู้จักกันไม่นานนัก แต่ก็นานพอที่ทำให้หัวใจฉันเต้นรัว เมื่อไม่ได้เจอ ฉันก็อยากเจอ แต่เมื่อได้เจอ ฉันกลับพูดอะไรไม่ออก ทำอะไรไม่ถูก ไม่ได้เป็นฉันอย่างที่เคยเป็น ฉันอยากให้เธอสนใจ ฉันอยากให้เธอประทับใจ ฉันอยากให้เธอนึกถึงฉันคนแรกเสมอ แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง

    I fears. Time flies.
    เวลาความสุขมันผ่านไปอย่างรวดเร็ว เหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ราวกับเธอมีสัมผัสที่หก สัมผัสความรู้สึกลึกๆในใจของฉันได้ เธอถามฉัน ฉันตอบ เธอโอบกอดฉัน ในคืนนั้น ริมหาดทราย ใต้แสงดาว ที่มีแค่เราสองคน ฉันอยากให้ช่วงเวลานั้นเป็นนิจนิรันดร์ แต่มันคงเป็นไปได้ยาก มันคงเป็นไปไม่ได้ ฉันกลัว 

    Then I flies.
    และก็ถึงเวลาที่เราต้องจากกัน ฉันไม่ได้เตรียมตัวรับมือกับมันมาก่อน ฉันไม่รู้ว่าจะรับมือกับมันอย่างไร ฉันไม่รู้ว่าจะรับมือกับมันได้ไหม แต่ก็จำเป็นต้องรับมือกับมันให้ได้ ฉันได้แต่ฝันว่าความสัมพันธ์ของเราจะกลายเป็นจริง ไม่ใช่แค่ฝัน แต่มันคงเป็นไปได้เพียงเท่านี้

    Will always be you.
    มันเป็นความรู้สึก ที่ไม่อยากรู้สึก แต่ห้ามไม่ได้ มันเป็นการรอคอย ที่ไม่อยากรอคอย แต่ก็คงต้องรอ มันเป็นความหวังริบหรี่ที่ของแค่เพียงได้หวังลึกๆก็พอ ถ้ามีโอกาสก็ขอแค่เธอยังคงคิดถึงกัน เพราะฉันก็ยังคงคิดถึงเธอ
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in