ไดอารี่ของฉันatcha
วันเดย์เวิร์ค
  • บางทีชีวิตก็มีเรื่องไม่คาดฝันบ่อยๆ  พี่สาวชวนฉันเที่ยว พม่า วันเดย์ทริป หลังปีใหม่ เป็นการไปไหว้พระในย่างกุ้ง แบบไปเช้าเย็นกลับ ฉันเคยไปปีที่แล้ว มันโหดมากสำหรับฉัน ที่ต้องตื่นตี3 เพื่อไปสนามบินตี 5 เตรียมไปขึ้นเครื่อขึ้นในรุ่งเช้า 7 โมงเช้า  แล้วก็กลับถึงกรุงเทพเที่ยงคืน กลับถึงบ้านตี 2 ในอีกวัน

    อยูดีๆพี่สาวก็ชวนไปเป็นเพื่อนไปช่วยงาน บินไปฮ่องกง วันเดย์เวิร์ค คือบินรอบดึก แล้วกลับ ดึกอีกวัน จะเป็นประสบการณ์ในการบินที่ไม่อยากได้เลย  แต่ต้องทำ เพราะเป็นการทำงานใช้หนี้ เนื่องจากฉันได้ไปเที่ยวฟรีอังกฤษมาแล้ว  และกำลังจะไปเที่ยวพม่าฟรีอีก คราวนี้ก็ได้บินฟรี แต่ไม่ได้เที่ยว คือไปทำงาน อย่างมากก็คือ ได้ไปกิน บะหมี่ฮ่องกง ที่ฮ่องกง แต่คงแถวสนามบิน แค่นั้นแหละ เดินทางกลับแล้ว

    เป็นความแตกต่างระหว่าง คนทำงานประจำ ที่ต้องอยู่ติดที่ไปไหนไม่ได้ ต้องเฝ้าร้าน ต้องเปิด-ปิดร้าน เป็นเวลา ทำงานเป็นเวลา กินเป็นเวลา ตื่นนอน เข้านอนเป็นเวลา ทุกอย่างต้องตรงเวลา    กับ คนทำงานฟรีแลนซ์ ที่ต้องเดินทางตลอดเวลา ไม่มีคำว่าเข้างาน หรือเลิกงานเป็นเวลา  แล้วแต่เที่ยวบิน และ การเดินทาง เป็นชีวิตที่ไม่ได้ติดบ้านเลย ไม่มีเวลากลับบ้านที่แน่นอน และ ไม่มีเวลานอนที่แน่นอน กินก็ไม่เป็นเวลาด้วย   และที่ต่างอีกอย่างคือ รายได้ ไม่แน่นอนเหมือนกัน แต่ฐานตัวเลขไม่เท่ากัน  เขาทำงานฐานตัวเลขสูงกว่าฉันเยอะ รายได้ก็สูงกว่าเยอะ  เพราะลำบากกว่ากันเยอะ

    ตัวฉันเองก็ไม่ได้มีความถนัดในการใช้ชีวิตแบบฟรีแลนซ์เท่าไหร่ พี่สาวแค่โทรมาแจ้งให้เตรียมตัว ส่วนไปวันไหนยังไม่บอก แต่ที่แน่ๆเดือนนี้แหละ แจ้งทีหลังแต่เดินทางก่อน  เรื่องนอนไม่เป็นเวลา  ไม่ได้หลับนอนตรงเวลา เป็นเรื่องใหญ่มาก สำหรับฉันเลยทีเดียว




    แล้วอาทิตย์ก่อน หน้าร้านฉันยังเงียบๆอยู่เลย ไม่ค่อยมีลูกค้า แต่ว่างานอย่างอื่นของฉันก็ดันเยอะกว่างานประจำ แต่มา 2 วันนี้ เงินเดือนออก คึกคักมาก จนฉันไม่ว่างเลย  

    ค้าขายไม่ดี จะโทษร้านค้าไม่ดีเอง โทษเศรษฐกิจไม่ดี หรือว่า โทษเงินเดือนไม่ออกดีล่ะ  เพราะยามเงินเดือนออก ก็คึกคักมาก ไม่ว่าจะโอนเงิน เติมเงินโทรศัพท์ เด็กๆก็มีเงินเล่นเกม ซื้อขนม เดินกันคึกคัก คนเข้าออกทั้งวัน  แต่พอเลยไปสักอาทิตย์ก็กลับสู่สภาพเดิม เริ่มเงียบเหงาแล้ว ยิ่งช่วงปลายเดือนยิ่งเงิียบใหญ่  กลับมาคึกคักใหม่ ต้นเดือนอีกครั้ง  บรรยากาศมันเป็นแบบนี้บ่อยมาก 


    ฉันเจอลูกค้าจะไปทำบุญทอดผ้าป่า วันพระบาทน้ำพุ  ฉันก็เลยว่าจะฝากของไปบริจาค เป็นชามสังกะสี ที่เก็บไว้นานแล้ว  วันนี้ลื้อมาเปลี่ยนกล่อง เห็นหนังสือพิมพ์ที่รองก้นกล่อง ปี 2533  ปีหน้าก็จะ 2563  ฉันก็พึ่งรู้ว่า ชามสังกะสีนี้ เก็บมาจะ 30 ปีแล้ว ไม่ได้ใช้เลย ของใหม่ สติ๊กเกอร์บนชามยังอยู่ จำนวน 12 โหลเต็มกล่อง ยังไม่ได้ใช้เลย มีสนิทเกาะขอบๆบ้างบางใบ ก็ตามอายุขัย สภาพที่เก็บมานานอะนะ แล้วก็มีช้อนสเตนเลส 8 โหล ยังไม่ได้ใช้เหมือนกัน  ว่าจะฝากเขาไปบริจาควัด  ไม่รู้ว่าเขาจะรับไปด้วยหรือเปล่า แต่ก็เตรียมไว้ก่อน พรุ่งนี้จะลองถามลูกค้าดู ว่าไปได้ไหม



Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in