ไดอารี่ของฉันatcha
แนวคิด(ธุรกิจ)ห้องนั่งเล่น(มือถือ)
  • ฉันเปิดร้านเกม วันเสาร์-อาทิตย์ ควรจะเป็นวันที่ขายดี มีเด็กมานั่งเล่นเต็มร้าน แต่นั่นกลายเป็นภาพในอดีตไปแล้ว เพราะทุกวันนี้ เด็กมาเล่นเกมน้อยลงทุกวัน ทั้งที่เด็กเข้าร้านไม่ได้น้อยลง 

    ทุกวันนี้กลายเป็นว่า เด็กเอาโทรศัพท์มานั่งเล่นในร้านเกม แต่ไม่ซื้อชั่วโมงเล่นเกม  แค่มานั่งตากแอร์ มาเจอเพื่อนคุยกัน นั่งเล่นเกมในโทรศัพท์กับเพื่อน ในร้านเกม เท่ากับฉันมีลูกค้าแต่ไม่มีรายได้ 

    ฉันนั่งมองเด็กเล่นโทรศัพท์แล้ว ก็เกิดความคิด น่าจะทำห้องให้นั่งเล่นโทรศัพท์กันเลย แล้วเก็บค่าใช้บริการห้อง จะนั่ง จะนอนเล่นโทรศัพท์ก็ตามสบาย จะเล่นกันเองก็เชิญ 

    ในหัวของฉันเกิดภาพห้องนั่งเล่นขึ้นมา สถานที่นั่งเล่นโทรศัพท์ อยากจะนั่ง จะนอนตามสบาย มีโซฟา มีแอร์ มีปลั๊กให้ชาร์ทไฟ แต่กำลังคิดว่า จะมีไวไฟให้เล่นด้วยดีหรือเปล่า  และ อีกปัญหาคือ จะนับเวลายังไง เพราะไม่รู้จะเอาอะไรมากำหนด 

    ถ้านับเป็นชั่วโมงละ 20 บาท เด็กๆน่าจะรับได้ แต่ถ้านับเป็นวันละ 100 บาท เด็กๆไม่มีเงินใช้บริการแน่นอน และเด็กก็ไม่ได้อยู่ทั้งวัน ส่วนชั่วโมง ถ้าหมดชั่วโมงแล้ว จะได้ยังไงว่าคนไหนต้องออก คนไหนได้อยู่ มันนับเวลาค่อนข้างยาก

    บริเวณที่จะทำ ฉันคิดว่าจะเอาชั้น 2 ของบ้าน เปิดให้บริการ  เมื่อก่อนตอนที่ร้านเกมขายดีมาก จนต้องต่อคิวเล่นเกม นั่งรอเล่นเกมกันเป็นชั่วโมง บางคนนั่งรอถึง 3 ชั่วโมงกว่าจะถึงคิวได้เล่นเกม  เคยมีเด็กบอกให้ฉัน เปิดชั้น 2 เป็นร้านเกม  แต่มันควบคุมยาก เพราะฉันไม่กล้าทิ้งหน้าร้านขึ้นไปข้างบน ทำให้ตอนนั้นตัดสินใจไม่ทำร้านเกม 2 ชั้น  ซึ่งมาตอนนี้ ทำให้รู้สึกว่าคิดถูกแล้วที่ไม่เปิดชั้น2 เพราะแค่ชัั้นเดียวตอนนี้ 12 เครื่องยังไม่เคยเต็มเลย 



    พอคิดเรื่องทำห้องนั่งเล่น(มือถือ)ขึ้นมา ก็ทำให้ความคิดเก่าๆ วนกลับมาอีกครั้ง เป็นไอเดียที่เคยคิดแล้วก็พับโครงการไป ครั้งนี้กลับมาคิดใหม่ ไม่รู้ว่ามันจะพับโครงการลงไปอีกหรือรอบหรือเปล่า ก็คือ ทำไม่สำเร็จนั่นแหละ

    ฉันเคยคิดไอเดีย ทำบ้านเป็นสนามเด็กเล่น เพราะปัญหาเด็กในชุมชนไม่มีที่วิ่งเล่นเนี่ยแหละ อย่างวันนี้เด็กจะเล่นดอกไม้ไฟ ตรงโน้นก็ไม่ได้ ตรงนี้ก็ห้าม กลายเป็นไม่มีที่เล่น  ถ้าไม่พูดถึงดอกไม้ไฟ ก็เอาอย่างที่ฉันเจอทุกวัน ก็คือ เด็กๆชอบมาที่ร้านเกม แต่มาเล่นกันเอง  เพราะไม่รู้จะไปเล่นที่ไหน มันไม่มีที่สาธารณะสำหรับเด็ก  จะให้ไปเล่นสนามบอล กลางวันก็ร้อน แดดแรง ไม่มีที่หลบแดด ก็ไม่อยากไปเล่นกลางวัน จะไปเล่นเย็นๆ บางทีผู้ใหญ่ก็แย่งใช้สถานที่ เตะตะกร้อบ้าง เต้นแอร์โรบิคบ้าง เรียกว่าที่ส่วนกลาง มีจำกัดและแย่งกันใช้

    อย่างปัญหาที่เจอตอนนี้ เด็กมานั่งเล่นโทรศัพท์ในร้านเกม ทั้งที่ควรจะเล่นที่บ้านไม่เล่น มาร้านเกมแต่นั่งเล่นโทรศํพท์มือถือตัวเอง มันใช่ที่หรือเปล่า  มันก็ควรจะมีสถานที่ให้เด็กนั่งเล่นโทรศัพท์ไปเลย หรือว่ามีสนามเด็กเล่นให้เด็กวิ่งเล่นไปเลย  แต่คงไม่ฟรี  เพราะไม่ใช่ที่สาธารณะ การเก็บเงินค่าสถานที่ ที่เด็กพอจ่ายได้ คิดว่าเป็นไปได้


    ฉันจึงอยากทำบ้านเป็นสถานที่เด็กเล่น โดยใช้ชั้น 2 ของบ้าน แบ่งเป็น 3 ส่วน
    1.ด้านหน้าเป็นห้องเด็กเล่น มีของเล่น ที่ให้เด็กประมาณ 5-10 ขวบ เล่นได้ เล่นในห้องทั้งปลอดภัยและเย็นสบาย เด็กๆน่าจะชอบ รวมถึงพ่อแม่ด้วย ไม่ต้องห่วงว่าลูกไปวิ่งเล่นริมถนนจะโดนรถชน หรือไปที่อื่นหาไม่เจอ คือมาฝากลูกไว้ที่นี่ได้เลย

    2. ตรงกลาง เป็นห้องสำหรับวัยรุ่น 11-15 ปี มานั่งเล่นโทรศัพท์ ทำรายงาน การบ้าน จับกลุ่มนั่งคุยตามสบาย  ทานอาหารก็ได้ มีน้ำขนมขาย สำหรับคนที่เบื่อบ้านตนเอง อยากไปนั่งเล่นบ้านคนอื่ีน แต่เข้าบ้านเพื่อนไม่ได้ ก็นัดเพื่อนมาเจอกันที่นี่ได้เลย

    3. ด้านหลังเป็นลานตากผ้า กลางแจ้ง ทำเป็นสวนหย่อมเล็กๆ ให้นั่งชิงช้าเล่น มีต้นไม้ มีดอกไม้ มีน้ำตก ให้ชื่นชมบรรยากาศ สำหรับคนอยากนั่งเล่นโทรศํพท์กลางแจ้ง รับลมธรรมชาติ เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจ

    ความยาวของบ้าน 4x 20 ม. มันเพียงพอสำหรับที่จะทำนะ เรียกว่ามีที่ มีไอเดีย แต่ไม่มีเงิน

    ชั้นล่าง ยังคงทำธุรกิจเดิม 

    1. ด้านหน้ายังคงเป็นร้านขายของ น้ำกับขนม เหมือนเดิม หิวก็ลงมาซื้ออะไรกิน หรือซื้อขนมไปนั่งกินข้างบนตามสบาย

    2. ตรงกลางเป็นร้านเกม ที่ต้องอัพเกรด เปลี่ยนสายแลน จาก 100 Mbps เป็น 1,000Mbps เพื่อรองรับอินเตอร์เน็ตปัจจุบันที่มันแรงมากขึ้น

    3. ด้านหลังเป็นพื้นที่ส่วนตัว เก็บของ และ ครัว 

    ส่วนตัวฉันอยู่บ้านด้านหลัง ที่เป็นพื้นที่ส่วนตัว ยกบ้านด้านหน้าเป็นพื้นที่ธุรกิจทั้งหมด 

    คิดได้แต่ไม่รู้ทำได้หรือเปล่า  ความต้องการเกิดขึ้นแล้ว เหลือแค่แรงผลัดดัน และผู้ช่วย จะหาจากไหน ทั้งคนทำและเงินทุน ปัญหาหลักของโครงการทั้งหมดเลย  ไม่รู้ต้องพับโครงการไปอีกรอบหรือเปล่า ได้แค่คิด แต่ไม่ได้ทำ





Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in