ไดอารี่ของฉันatcha
แต่งด่วน
  • พี่ชายของฉัน ประกาศว่าจะทำบุญบ้าน ถามพี่น้องในไลน์ว่า มีใครจะมาบ้าง ฉันก็ตอบตกลงไปร่วมงาน ตามกำหนดการคือ วันนี้ จัดงานทำบุญบ้าน  แต่ฉันพึ่งรู้เช้านี้เองว่า เป็นงานแต่งงาน น้องชายส่งรูปหลานแต่งชุดเจ้าบ่าวส่งมาให้ดู ฉันถึงพึ่งรู้ว่าเป็นงานแต่งหลาน ฉันนี่แทบตั้งหลักแทบไม่ทันเลย ลื้อตู้เสื้อผ้า หากระโปรงมานุ่ง มารีดผ้าเช้านี้เอง  ถ้าไม่รู้จะแต่งตัวเสื้อยืดกางเกงยีนส์ไปร่วมงานแล้วนะ

    ฉันรู้เดือนก่อนว่า หลานชายไปทำสาวท้อง พี่ชายฉันเล่าให้ฟัง ว่าจะทำบ้านใหม่ กั้นห้องให้ว่าที่ลูกสะใภ้กับหลานอยู่ ฉันก็อึ่งไปรอบหนึ่งแล้ว แต่มีพูดว่าคงไม่จัดงาน อย่างมากก็รับผิดชอบให้เข้ามาอยู่บ้านเลย เพราะตั้งหลักไม่ทันเหมือนกัน เตรียมการไม่ทัน ไม่คิดว่าจะมีลูกสะใภ้เร็วขนาดนี้

    พอพี่ชายบอกว่าจะทำบุญบ้าน ฉันก็คิดว่าเป็นงานทำบุญบ้าน เพราพึ่งทำบ้านใหม่เสร็จ ก็ไม่คิดว่าจะจัดงานแต่งเร็วขนาดนี้ เจ้าบ่าวพึ่งจบ ปวช. ยังไม่ได้ทำงานเลย เจ้าสาวยังไม่จบ ปวส. ไม่น่าใจเร็ว พลาดกันเลย งานนี้เรียนจบ คลอดลูกพอดี 

    งานแต่งเป็นไปอย่างเรียบง่าย สไตล์คนไทย ตามความต้องการทางฝั่งเจ้าสาว ก็จัดงานให้ในบ้าน เชิญพระมาสวดเหมือนทำบุญบ้าน ให้ศีลให้พร ว่าที่เจ้าบ่าวเจ้าสาว ถวายเพลพระ ทานกลางวัน ช่วงบ่ายเป็นการผูกข้อมือ บ่าว-สาว เสร็จแล้วฉันก็กลับ

    เป็นครั้งแรกสำหรับฉัน สำหรับงานผูกข้อมือ เพราะไม่เคยไปร่วมงานแต่งแบบผูกข้อมือมาก่อน ก็ไม่รู้เขาทำกันยังไง  ไม่มีการกินน้ำชาแบบคนจีน แต่ฉันก็เตรียมทอง เอาพระเลี่ยมทองที่ตนเองมี ยกให้หลานชาย หาใหม่ก็ไม่ทันนะ เพราะพึ่งรู้ก็เอาเท่าที่มีไปละกัน ให้ตอนผูกข้อมือ

    แขกที่มาร่วมงาน ญาติพี่น้องของฉัน ก็พึ่งรู้เช้านี้เช่นกัน ว่าเป็นงานแต่งงาน ไม่มีใครรู้ล่วงหน้ามาก่อน เพราะพี่ชายของฉันพูดไม่ออก บอกไม่ถูก เรียกว่าพูดไปก็อายเขา จึงไม่อยากพูด เลยบอกว่าเป็นงานทำบุญบ้าน  มีแต่ทางฝั่งเจ้าสาวที่รู้ว่างานนี้เป็นงานแต่งงาน แต่ญาติฝ่ายชายไม่มีใครรู้มาก่อนเลย

    แม่เจ้าสาวมีการเรียกร้องสินสอดทองหมั้น แต่ทางฝั่งเจ้าบ่าว ฐานะทางบ้านก็ไม่ได้พร้อมจะมีสินสอดให้ การจัดงานแต่งให้ ก็ถือว่าเป็นการรับผิดชอบแล้ว เงินทองที่ได้จากการผูกข้อมือ ตรงนี้ยกให้บ่าว-สาว แต่คงไม่ได้มีให้แม่เป็นค่าน้ำนม แต่เชื่อได้ว่า หลังแต่ง เจ้าสาวก็ต้องส่งเงินให้แม่ใช้ ตามสไตล์คนไทย ที่แม่มักจะเรียกร้องเงินทองจากลูกสาว ต้องมีส่งทุกเดือน 

    แม่เจ้าบ่าวบอกว่า ถ้าอยากได้ค่าเสียหาย หรือสินสอด คงต้องรอให้เจ้าบ่าวทำงานเก็บเงิน แล้วตามไปจ่ายทีค่าสู่ขอหลังละกัน เพราะตอนนี้เจ้าบ่าวยังไม่ได้ทำงานเลย จะมีเงินจ่ายค่าสินสอดได้ยังไง  งานนี้จึงไม่มีค่าสินสอดสำหรับแม่เจ้าสาว มีแต่ให้กับบ่าวสาวเท่านั้น 

    การยอมจัดงานแต่งให้ ยอมรับเข้าบ้าน ถือว่ามากพอแล้ว เพราะไม่ได้เตรียมใจมีสะใภ้มาก่อน แล้วอยู่ดีๆ ก็ต้องมารับผิดชอบความผิดพลาดของลูกชาย แค่นี้ก็ถือว่ามากพอแล้ว สำหรับคนเป็นพ่อแม่ที่ไม่ได้มีฐานะ การเงินดีเท่าไหร่ ทำให้เท่าที่สามารถทำได้  

    ฉันก็มีหลานสะใภ้เพิ่มอีกคน และปีหน้าก็คงได้เห็นหน้าเหลน นับญาติแล้วรู้สึกตนเองดูแก่จัง จะเป็นย่าคนแล้ว เหล่าโกว แก่จริงๆ 


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in