ไดอารี่ของฉันatcha
วันเกิดปีนี้
  • ชีวิตผ่านวันเกิดมา ครบ 48 ครั้งแล้ว จนแทบจะไม่อยากนับวันเกิด หรือว่าอยากมีวันเกิดเลย เพราะถึงวันเกิดทีไร แก่ขึ้นทุกที ปีนี้ไม่มีอะไรพิเศษเลย  เพราะถือว่าการได้ไปเที่ยวอังกฤษแบบไม่คาดฝันเดือนก่อน ถือเป็นของขวัญสำหรับชีวิตในปีนี้พอแล้ว  ของขวัญจากคนอื่นได้มาเยอะหลายปีมากพอแล้ว ตอนนี้แก่แล้วไม่ต้องการอะไรจากคนอื่นแล้ว 

    วันเกิดที่ผ่านมา ตอนเช้าไปวัดทำสังฆทาน เสร็จแล้วก็ไปช่วยพี่ชายโอนเงินส่งให้หลาน การจะโอนเงินไปอเมริกาไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะฉันไปที่ธนาคารกรุงเทพ สาขา ปิ่นเกล้า เรื่องเยอะจริงๆ ทางโน้นไม่ได้เป็นซิตีเซ้นต์ ไม่มีกรีนการ์ด คุณไม่ใช่ญาติ ไม่นามสกุลเดียวกัน โอนไม่ได้ ถ้าทางโน้นไปเรียนต่อ ก็ต้องมีวีซ่านักศึกษา จะเป็นวีซ่าท่องเที่ยวก็โอนไปไม่ได้ สรุปพนักงานแบงค์ไม่โอนแบบสวิซ์โค้ชให้ จะให้โอนผ่านยูเนี่ยนแทน ซึ่งค่าโอนแพงกว่ากันเท่าตัว แล้วก็ดูไม่ค่อยใส่ใจลูกค้าเท่าไหร่

    ฉันคุยกับหลานชายที่ทำงานธนาคาร ที่เคยถามเรื่องโอนเงินไปต่างประเทศ เขาก็บอกว่าไม่เห็นพนักงานฝ่ายต่างประเทศ จะเรื่องเยอะขนาดนี้เลย ทำให้ต้องไปโอนเงินที่สาขาอื่นแทน ไปที่พลับพลาชัย ที่หลานชายถามเรื่องโอนเงินมาให้  พอไปถึงพนักงานก็ดำเนินการโอนให้เลย ไม่เห็นถามมาก เรื่องมาก ว่าจะโอนไปให้ใคร โอนไปทำอะไร คนที่โอนไปเป็นญาติไหม มีวีซ่านักศึกษาหรือเปล่า ไม่มีคำถาม ไม่เรื่องเยอะ ทำให้โอนเงินได้สะดวก บริการดีอีกต่างหาก 

    โอนเงินเสร็จก็เดินไปสำเพ็ง ไปซื้อเครื่องรีดพลาสติก เพราะของเก่าพังไปแล้ว ซื้อถุงแก้วมาด้วย เอามาไว้ใส่ขนมขาย เสร็จแล้วก็กลับมาทำงานต่อ ตามปรกติ 



    ทั้งในไลน์ ในเฟส เพื่อนฝูง อวยพรวันเกิดกันเยอแยะ ตามขอบคุณทั้งวัน  ปรกติฉันไม่ใช่คนที่โพสต์อะไรในเฟสเลย ไม่เคยอัพเดทชีวิต ไม่เคยคุยในเฟส ไม่เล่นด้วย ไลน์ก็ไม่ได้คุยกับเพื่อนมากนัก มีแต่คุยธุระกับพี่น้องตนเอง แล้วก็ไว้ทำงาน กับแฟนยังนานๆคุยกันที บางทีไม่คุยกันเป็นเดือนก็มี (ไม่รู้คบกันแบบไหน)

    ขอบคุณทุกคนที่ยังส่งข้อความมาเบิร์ดเดย์วันเกิดกัน แม้ว่าไม่ได้ทักทายหรือพูดคุยกันเลยนานแล้วก็ตาม  รวมถึงฉันแทบจะไม่เคยส่งข้อความเบิร์ดเดย์ใครเลย ก็ขอบคุณที่ยังส่งมาเบิร์ดเดย์ฉัน 



    คอมตัวเองเสียไปหลายวัน ป่านนี้ยังไม่ได้ซ่อมเลย ตอนนี้ได้คอมหลานมาใช้ก่อน เลยมีคอมใช้  บวกกับช่วงนี้ ร้านเกมส์หนวกหูมาก เด็กเยอะปิดเทอม แทบจะไม่มีสมาธิเขียนอะไรเลย ไม่ว่างด้วย เลยไม่ได้เข้ามาโพสต์อะไรในไดอารี่หลายวัน 


    สำหรับตัวฉัน การจะไปผ่าตัดเป็นปัญหา เป็นเรื่องใหญ่ในชีวิตช่วงนี้  แต่พอคุยกับพี่สาวคนโต เธอก็พึ่งไปผ่าตัดริดสีดวงมา ไปแบบเหมือนฉุกเฉิน เจ็บก้นจนนั่งไม่ได้ หมอก็ผ่าเลย เข้ารพ.เอกชน ไม่เหมือนฉันที่เข้า รพ.รัฐ รอคิวผ่าตัดเป็นเดือน เธอก็เสียเงินไปเยอะพอสมควร  พี่ชายคนโตก็เจอปัญหา ลูกชายทำสาวท้องทั้งที่ยังเรียนไม่จบทั้งคู่  ทำให้ต้องต่อเติมบ้าน ทำห้องให้สะใภ้กับหลานเข้ามาอยู่ ก็เสียเงินและเสียหน้าพอสมควร  ทุกคนก็มีปัญหาของตนเองที่ใหญ่เหมือนกัน  เห็นปัญหาคนอื่นแล้ว ปัญหาตนเองก็เล็กลง ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แค่เตรียมรับมือกับค่าใช้จ่ายที่จะตามมาแค่นั้นเอง

    ฉันไม่ได้ใช้บัตร 30 บาท ดังนั้นฉันก็ต้องหาวิธีอื่นลดค่ารักษา พรุ่งนี้จะไปกาชาด เพื่อขอใช้สิทธิ์กาชาด เพื่อเป็นส่วนลดในการผ่าตัดที่ รพ.จุฬา อย่างน้อยก็ลดได้ 50 %  ส่วนประกันสุขภาพ AIA นายหน้าแนะนำให้จ่ายไปก่อน แล้วขอเคลมทีหลัง ก็ต้องไปดูทาง รพ.ว่า หักประกันจากทาง รพ.เลย มันสะดวกกว่าไหม หรือว่า จ่ายไปก่อนตามนายหน้าแนะนำ ต้องดูวันนั้นอีกที  หวังว่าจะช่วยลดค่าใช้จ่ายลงได้


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in