ไดอารี่ของฉันatcha
วันไม่(เคย)หยุดงาน
  • ฉันตัดสินใจโทรไปยกเลิกการซ่อมตู้น้ำ ที่สายน้ำดีรั่ว เพื่อจะไปจ้างช่างประปาอีกคนทำแทน คิดว่าค่าแรงน่าจะถูกกว่าการให้ช่างซ่อมตู้น้ำมาซ่อมประปา งานนี้จึงถือว่าค้างอยู่ ยังไม่เสร็จ ตอนนี้ก็ต้องปล่อยให้น้ำซึมไปก่อน เพราะยังไม่เจอช่างประปาเลย

    วันนี้เป็นวันทำงาน ที่ได้ทำงาน เพราะงานของฉัน ค่อนข้างสวนทางกับคนอื่น วันหยุดคนอื่น คือวันทำงานของฉัน แต่วันทำงานของคนอื่น ฉันก็ทำงานนะ แต่ไม่มีงานให้ทำ  ฉันทำงานอาทิตย์ละ 7 วันไม่หยุดมาเป็นสิบปีแล้ว 

    เมื่อก่อนสมัยสาวๆ ต้องการวันหยุดมาก อาทิตย์หนึ่งต้องมีวันหยุดอย่างน้อย 1 วัน แต่ยิ่งทำงาน วันหยุดเหมือนมันต้องการน้อยลงไปทุกวัน โรงหนังไม่ได้เข้าเลย ตั้งแต่เลิกกับแฟนคนก่อน พอไม่มีเพื่อนดู ก็ไม่ดูในโรง โหลดในเน็ตมาดูแทน 

    ฉันเคยมีเพื่อนสนิท ที่ไปเที่ยวทั่วไทยด้วยกันบ่อยๆ ถ้าไม่มีนัดเที่ยวต่างจังหวัดกับเพื่อนฉันก็ไม่หยุด จะหยุดตอนไปเที่ยวต่างจังหวัดกับเพื่อนเท่านั้น เท่ากับปีหนึ่งๆ หยุดไม่ถึง 30 วัน ปีหนึ่งไปแค่ 2-3 ทริป ทริปหนึี่ง 2-3 วัน 3-5 วันบ้าง รวมๆแล้ว ก็แค่ สิบกว่าวันเอง พอเพื่อนแต่งงานก็เลิกเที่ยว

    ตอนหลังฉันมาเที่ยวกับครอบครัวพี่ชาย ปีหนึ่งไปต่างประเทศครั้่งหนึ่ง อย่างมากก็ 10 วันไม่เกินนี้ เที่ยวในประเทศอีก สัก 2 ทริป ได้มั้ง รวมๆแล้วต่อปี ก็ประมาณ สิบกว่าวันอีกเช่นกัน แต่ตอนนี้พี่ชายไปทำงานต่างประเทศแล้ว ขาดเพื่อนเที่ยวอีก 

    ปีนี้ผ่านมาครึ่งปี ฉันหยุดเที่ยวพม่าวันเดียวเอง เที่ยวพม่าแบบไปเช้าเย็นกลับ เป็นทริปที่โหดสำหรับฉันพอสมควร เพราะไปสนามบินตั้งแต่ ตี3 เดินทาง 6 โมงเช้า บินกลับถึงกรุงเทพ เที่ยงคืน กว่าจะนอนเกือบตี2 เป็น 1 วันที่ย่างกุ้งเต็มๆ แบบไม่ค้างคืนเลย  แต่วันรุ่งขึ้นทำงานแต่เช้าไม่ไหวนะ ขอนอนตื่นสายเถอะ เริ่มงานตอนบ่ายแทน



    ฉันทำงานกับเด็ก เปิดร้านเกม ที่วันธรรมดาเด็กไปโรงเรียน ฉันเปิดร้านก็ไม่มีลูกค้า กว่าเด็กจะเลิกเรียนมาก็เย็น ทำงานช่วงเช้าไม่ค่อยมีงาน แต่จะมาหนักเย็นกับดึกแทน  แล้วเสาร์-อาทิตย์ที่เด็กหยุดเรียน ก็เป็นวันทำงานของฉัน เพราะเด็กไม่ไปโรงเรียนก็มาร้านเกม  วันเสาร์-อาทิตย์จึงเรียกได้ว่าเป็นวันทำงานจริงๆทั้งวัน 

    ส่วนวันนี้บางโรงเรียนหยุด ก็มีเด็กบางส่วนมาเล่นเกมตอนเช้า และบางคนก็มาตอนเย็น พรุ่งนี้ โรงเรียนหยุด วันอาสาฬหบูชา เด็กก็จะมาเล่นเกม ก็เป็นวันทำงานของฉัน ในขณะที่คนอื่นๆหยุดกัน 

    ตัวงานจริงๆมันก็ไม่ได้หนักนะ แต่ว่ามันกินเวลายาวนาน และไม่สามารถหยุดได้ ร้านเกมสมัยนี้รายได้ไม่ได้ดีนัก เหมือนสมัยก่อน ที่เด็กมาต่อคิวเล่นเกมทั้งวัน แล้วก็นั่งเต็มทุกโต๊ะ กำไรเหลือเฟือ  เดี๋ยวนี้มาเล่นแค่บางคน และมีโต๊ะว่างเหลืออีกหลายตัวที่ไม่มีคนนั่ง  แต่ก็จำเป็นที่จะต้องเปิดร้านต่อไป   เพราะฉันก็ยังนึกไม่ออกว่า ถ้าไม่ทำร้านเกม จะไปทำอะไรเหมือนกัน  ก็ต้องทำตรงนี้ต่อไปก่อน เพราะยังมีลูกค้าเข้าร้านอยู่ แม้จะไม่ได้มากมายเหมือนแต่ก่อนก็ตาม


    ปีก่อน ฉันลงทุนเปลี่ยนโต๊ะเก้าอี้ใหม่ ปรับปรุงร้านไปรอบหนึ่ง หมดไปเป็นแสน ทุกวันนี้ยังทำงานใช้หนี้ไม่หมดเลย ที่ยังต้องเหนื่อย เพราะมีหนี้พร้อมดอกเบี้ย รออยู่เนี่ยแหละ แถมปีหน้า มีโครงการอยากจะเปลี่ยนสายแลนในร้าน จากสายเคยเบิ้ลสีขาว ที่รองรับเน็ต10/100Mbps มาเป็น สายไฟเบอร์สีดำ ที่รองรับเน็ต 100/1,000 Mbps เพื่อให้เน็ตในร้านเร็วขึ้น ตามยุคสมัยให้ทัน ก็ต้องใช้เงินลงทุนอีก

    นั่นก็แปลว่า ฉันยังคงต้องทำงานหนักต่อไป เพราะต้องการใช้หนี้เก่าให้หมดก่อนจะก่อหนี้ใหม่ เพื่อปรับปรุงเน็ตให้เร็วขึ้น ตามยุคสมัยให้ทัน ทุกการลงทุนมันคือเงินทั้งนั้น ที่ต้องหามาเอง เพื่อลงกับร้าน แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว 

    ชีวิตในการทำงานมันมีหลายเรื่องให้คิด แม้ทุกวันมันจะดูงานซ้ำซากจำเจก็ตาม งานก็ทำเหมือนเดิมทุกวัน แต่มันก็มีบางอย่างที่ไม่เหมือนกันทุกวัน คือ ต้องคิดงานไปเรื่อยนั่นแหละ เพื่อให้ทุกอย่างมันออกมาดูราบรื่น ต้องแก้ปัญหาที่มันเกิดขึ้น ที่บางทีก็ซ้ำซาก และ บางทีก็ไม่คาดคิดมาก่อน ก็ต้องทำไปเรื่อยๆ ชีวิตจำเจมาก  




Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in