ไดอารี่ของฉันatcha
ปักครอชติช2
  • วันนี้ฉันใช้เวลาว่างนักปักครอสติชตัวอักษร U  แต่ระหว่างนั่งปัก ก็มีลูกค้ามาใช้บริการอินเตอร์เน็ต  เธอเป็นเด็กสาวที่ฉันคุ้นเคยดี ตัวเล็กๆ สูงแค่ 140กว่าเอง เรียนพาณิชย์ เธอมาใช้คอมคุยเฟสกับเพื่อน เพราะโทรศัพท์ของเธอแบตหมด แล้วเธอก็ยังไม่อยากกลับบ้าน ก็เลยมานั่งเล่นร้านเกมก่อน เพื่อรอให้ถึงเวลาเลิกเรียน ค่อยกลับบ้าน

    เธอบอก ขอระบายหน่อยได้ป่าว เธออยากเล่าให้ฟัง เธอกลุ้มใจมาก ฉันก็ยินดีรับฟัง วันนี้เธอโดนครูไล่ออกจากโรงเรียน เพราะเธอโดนครูจับได้ว่ามียาเสพติดในกระเป๋า  เธอบอกว่าเธอไม่ได้ขาย เธอแค่รับฝากของเพื่อนไว้เฉยๆ  ฉันถาม " แล้วทำไมไม่บอกครูละ ว่าไม่ใช่ของหนู ของเพื่อน "  เธอตอบว่า " หลักฐานมันคาตาขนาดนี้ ถ้าหนูพูดไปก็หาว่า หนูโกหก ครูไม่ฟังหรอก "

    เธอยอมรับว่าเธอสูบบุหรี่ เธอเล่นยา แต่ว่าเธอไม่ได้เป็นคนขาย แต่เธอก็ไม่ยอมบอกครูว่า ใครขาย ฉันเดาว่า คนขายเธอน่าจะสนิทสนน จนยอมรับผิดเอง ไม่ยอมโยนความผิดให้เพื่อน  ที่เธอกลุ้มใจ ไม่ใช่เพราะครูจับได้อย่างเดียวหรอก  แต่ปัญหาใหญ่คือ  ครูให้เธอโทรเรียกผู้ปกครองมาพบ แต่เธอโกหกไปว่า ไม่มีเงินในโทรศัพท์ แบตหมดด้วย(หมดจริง) เธอไม่โทรหาผู้ปกครอง ครูก็เลยเชิญกลับบ้าน

    ครูสั่งให้พรุ่งนี้พาผู้ปกครองมาพบ ซึ่งเธอกลุ้มใจเนี่ยแหละ จะบอกแม่ยังไง เพราะเธอกลัวแม่รู้ กลัวแม่โกรธ  ฉันบอก" พรุ่งนี้ก็พาพ่อไปแทนซิ "  เธอตอบว่า " หนูต้องดูหน้าพ่อก่อนนะ พ่อหนูไม่เหม่ือนใคร ถ้าพ่ออารมณ์ดี ก็ไปได้ แต่ถ้าพ่ออารมณ์ไม่ดี พ่อเตะหนู ต่อยหนูเลยนะ  หนูทนได้ เพราะเจอมาตั้งแต่เด็กแล้ว ถ้าหนูผิดจริง พ่อก็เอาตาย แต่ถ้าไม่ผิด พ่อก็ไม่ทำ  แต่ครั้งนี้หนูผิดไง หนูก็กลัวพ่อเหมือนกัน "  ฉันเลยไม่รู้จะช่วยยังไงเลย

    เธอเล่าว่า นี่ไม่ใช่ความผิดครั้งแรกของเธอ  ครั้งแรกเธอเคยมีปัญหาตบตีกับเพื่อนมาแล้ว เธอก็โดนพักการเรียนมาแล้วรอบหนึ่ง นี่เป็นรอบสองแล้ว โดนข้อหายาเสพติดอีก ถ้ามีอีกครั้งเธอโดนไล่ออกแน่เลย เธอกลุ้มใจอยู่เนี่ยแหละ

    เธอเล่าวีรกรรมการตบตีกับเพื่อนของเธอให้ฟัง  เพราะเธอตัวเล็กโดนรังแกบ่อย เธอก็เลยโมโห วันนั้นเพื่อนเริ่มก่อน หาเรื่องเธอก่อน เธอโมโหก็เลยเอาคืนกลับ จิกผม ตบตีกัน แล้วเธอก็คว้าปากกามาแทงเพื่อน ตอนแรกนึกว่าจะโดนกรีดหน้า แต่กลายเป็นทิ่มตา เลือดอาบเลย แต่เธอก็ยังไม่หยุด ยังยกเก้าอี้ มาฟาดใส่เพื่อนอีก จนเพื่อนคนอื่นๆต้องมาห้าม แล้วพาอีกฝ่ายไปส่งโรงพยาบาล ปรากฎว่าคู่กรณีตาบอด ไปข้างหนึ่ง แต่คนที่หาเรื่องก่อนคือฝ่ายโน้น ทำให้เธอไม่ผิด แต่ก็โดนพักการเรียน พ่อของเธอก็ต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้กับทางโน้น 

    ฉันถามว่าเธอไม่ตกใจหรอ ที่เห็นเพื่อนเลือดอาบ เลือดไหลออกจากตา เธอบอกว่า ไม่ เพราะเธอกำลังโกรธมาก โมโห ก็เลยเอาเต็มที่ ฉันก็เลยพูดไม่ออก เพราะฉันคงไม่โหดขนาดนี้

    ฉันถามเธอว่า " แล้วหนูเสพยาทำไม " เธอตอบว่า " หนูเครียดเรื่องเพื่อนไง กินยาเข้าไปแล้ว หนูก็นอนเลย มันหลับสาย ตื่นมาไม่เครียด "  ฉันถามเธอเสพอะไร เธอตอบมา ฉันไม่รู้จักสักตัว เธอบอกว่าเธอเล่นแบบเบาๆ ไม่ติด  เธอไม่ได้ตัวแรงๆ อย่างยาบ้าหรือยาอี สักหน่อย 

    ฉันฟังเธออธิบายเรื่องยาเสพติดแล้ว ฉันดูโง่มากเลย ที่ไม่รู้เรื่อง ไม่รู้จัก ไม่เคยเห็น  ฉันจำได้ว่า เคยมีเด็กผู้ชายเรียน ม.1 ก็มาเล่าเรื่องยาเสพติดให้ฟัง แต่เด็กคนนั้นก็ออกจากโรงเรียนแล้ว ไม่ได้เรียนต่อ ม.2 โดนข้อหาค้ายา   ไม่รู้ฉันผ่านช่วงวัยรุ่นมาได้ยังไง ที่ไม่เคยรู้จักยาเสพติด ทั้งที่เด็กเล่าให้ฟัง มันเหมือนเรื่องธรรมดามาก ในโรงเรียน ที่ใครๆก็รู้จักกัน  ว่ามีอะไรบ้าง ฤทธิ์เป็นยังไง หาซื้อที่ไหน เสพยังไง  ฉันรู้น้อยกว่าเด็กอีกนะ 

    ที่เธอโดนจับได้ เพราะเธอซื้อขายในโรงเรียน แล้วมีเพื่อนไปฟ้องครู จนครูมาค้นกระเป๋าเนี่ยแหละเจอหลักฐาน ฉันก็ไปไม่เป็นเหมือนกัน ไม่รู้จะช่วยเธอแก้ปัญหายังไง ได้แค่บอกว่า ทำยังไงก็ได้ ให้เรียน ปวช.ให้จบละกัน ตอนนี้อยู่ปี 2 แล้ว อีกปีเดียว ขอให้จบ 



    เธอคุยเฟสกับเพื่อน เธอก็เล่าปัญหานี้ให้เพื่อนฟัง  ฉันได้ยินเธอคุยเสียงดัง เพื่อนบอกว่าให้ขอโทษครู ว่าหนูจะไม่ทำอีกแล้ว แต่เธอตอบเพื่อนไปว่า ไม่ทำได้ยังไง คนโน้นก็มาขอยา คนนี้ก็มาขอยา แล้วไม่ให้กูขายได้ยังไง เพื่อนก็ทั้งรับฟัง และช่วยเธอแก้ปัญหา  ส่วนฉันสงสัยปักครอสติชอยู่ในทุ่งลาเวนเดอร์  ตอนเรียน มีแต่เรียนกับเรียนพิเศษ เรียนทั้ง 7 วัน กิจกรรมโรงเรียนเต็มไปหมด การบ้าน รายงานเยอะแยะ ไม่เคยเจอปัญหายาเสพติด ไม่เคยเห็นในโรงเรียน  ก็ไม่รู้จะแก้ยังไง ไม่ยุ่ง ปล่อยเธอแก้ปัญหาตัวเองละกัน ได้แค่รับฟัง   ไม่คิดว่าสาวน้อยน่ารัก ตัวเล็กๆ จะร้ายเพียงนี้ 


    ฉันมีความขยันปักครอสติช เพียงแค่วันละ 1 ตัวอักษรเอง 









    ความสุขมันอยุ่ตรงที่ ผ้าเปล่าๆไม่มีอะไรเลย  ปักเสร็จแล้วมันมีลายออกมาสวยงามน่ารัก คือเราทำสำเร็จแล้ว งานที่ต้องใจเย็นและละเอียด ผลงานเล็กๆน้อยๆก็สร้างความสุขระหว่างวันได้ 
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in