ไดอารี่ของฉันatcha
วันแรกที่รู้จัก Minimore
  • เป็นการค้นพบโดยบังเอิญ จากการค้นหาเวปไซด์ อ่านหนังสือ เขียนหนังสือ เรียกว่า เราพึ่งรู้จักกัน ยังไม่สนิทเท่าไหร่  ถ้าแวะมาที่นี่บ่อยๆก็อาจจะสนิทและรู้จัก Minimore มากขึ้น สำหรับฉัน ที่นี่ยังใหม่มากๆ ไม่คุ้นเคยนัก ยังไม่รู้ว่าจะวางตัว จะเขียนเรื่องราวอะไร

    แต่ส่วนตัวเป็นคนชอบเขียนไดอารี่นะ เมื่อก่อนก็เคยเขียนใส่สมุดบันทึก แต่เดี๋ยวนี้แทบไม่ได้แตะหนังสือ ไม่ได้แตะสมุดเลย เพราะจับแต่คอมพิวเตอร์เนี่ยแหละ เลยเลิกเขียนไดอารีไปนานแล้ว

    การได้รู้จักเวปนี้ ก็ทำให้ฉันเห็นว่า ที่นี่เปิดกว้างให้เขียนไดอารี่ได้ ซึ่งก็อยากจะลองดูว่า มันโอเค สำหรับฉันไหม ที่จะบันทึกเรื่องราวต่างๆ ในชีวิตประจำวัน หรือว่า สิ่งที่พบเห็น หรือว่า แค่อยากเล่าให้ใครสักคนฟัง 

    เนื้อหาไดอารี่ของฉัน คงไม่ได้มีสาระอะไรมากมาย แต่คงไม่ได้วิ้นเวอร์ หรือว่าระบายอารมณ์เป็นเด็กวัยรุ่นเท่าไหร่ เพราะอายุก็มากแล้ว อาจจะออกไปในทางขี้บ่นมากกว่านะ ตามประสาคนแก่ 

    ถ้าคนอ่านอยากรู้จักชีวิตป้าแก่ๆคนหนึ่ง ที่เป็นแม่ค้าขายของไปวันๆ จะตามอ่านเรื่องราว หรือว่า แสดงความคิดเห็นอะไรก็ไม่ว่ากัน 

    ถึงจะแก่ แต่ก็ยังมีนิสัยผู้หญิง ที่ไม่ต่างกับวัยรุ่นนะ ที่ชอบตั้งเป้าหมายว่า พรุ่งนี้เช้าจะออกกำลังกาย แต่สุดท้ายก็นอนต่อบนเตียงเหมือนเดิม เช้ามาก็ขอนอนต่ออีกหน่อยเถอะ แล้วก็ไม่ได้ออกกำลังกายตามเคย 

    แล้วก็ตั้งเป้าว่า จะลดความอ้วน แต่ก็ดื่มโค้กทุกวัน เลิกไม่ได้สักที ของทอดก็ยังชอบกินเหมือนเดิม ลดความอ้วนก็ไม่สำเร็จเหมือนกัน

    รวมถึงเป้าหมายว่า จะพยายามหางานใหม่ให้ตนเองให้ได้ ไม่อยากเป็นแม่ค้าขายของไปจนแก่ตายหรอกนะ แต่ก็ยังหางานใหม่ให้ตนเองไม่สำเร็จอีกเช่นกัน  ความเคยชินที่ทำงานประจำ การใช้ชีวิตแบบเดิมๆ ก็ทำให้เราเคยชินกับชีวิตเดิมๆ ไม่ไปไหนสักที  ได้แค่คิด แต่ไปทำอะไรก็ไม่รอด 

    สรุปแล้วชีวิตเรามีอะไรดีมั่งเนีี่ย เล่ามาไม่มีอะไรสำเร็จสักอย่าง ที่พอจะเล่าให้เป็นประโยชน์กับชาวบ้านได้เลย เขียนมามีแต่เรื่องไร้สาระ 

    จบวันกับความไม่มีสาระไปก่อน แล้วค่อยหาสาระมาเติมให้ชีวิตวันหลังนะ 


    ยินดีที่ได้รู้จัก Minimore กับ โพสต์แรกของตนเอง 


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in