wednesday’s childPutinnie
1 / ความสามารถพิเศษ
  • เรื่องมันเริ่มจากว่าน้องสาวมาขอแม่เรียนกู่เจิงเพราะดูละครจีนแล้วชอบ เราก็นั่งคุยกับพี่ว่า อีกแล้วหรอวะ ในห้องมันเนี่ยนะมีทั้งจะเข้ ขิม ไวโอลิน คีย์บอร์ด กีต้าร์ นี่ยังจะเอากู่เจิง

    ที่มันเล่นเยอะขนาดนี้นะก็เพราะชอบอะไรเป็นพักๆ เรียนดนตรีไว้จะได้เป็นความสามารถพิเศษเท่านั้นแต่ก็ไม่ได้จริงจังอะไรในขณะที่พี่เราจะจริงจังกว่า คือนางเล่นดนตรีไทยตอนอยู่ประถม พอมัธยมก็อยู่วงโยของโรงเรียน

    แล้วเราทำอะไรหรอ เป่าขลุ่ยยังเพี้ยน
    หายใจยังผิดจังหวะ เคยคิดจะไปเรียนดนตรีไว้เท่ๆเหมือนกันแต่ว่าไม่รอด ชิบหายหมด แม่บอกว่าเปลืองตัง แต่ว่ากับน้องที่เล่นเป็นพักๆล่ะไม่เปลือง

    เนี่ย ความยุติธรรมมันอยู่ตรงไหน
    แต่ก็ไม่ได้โกรธหรอกเพราะก็ไม่ได้ชอบเล่นดนตรีอะไรขนาดนั้น แต่มันก็เป็นปมเล็กๆในใจนะเว้ย ที่พี่เราเล่นได้ น้องเราที่ไรเแก่นสารไปวันๆก็เล่นได้ รู้สึกแปลกแยกมากนะ แต่ก็เออ ความถนัดคนเราไม่เหมือนกันงี้ ก็ปลอบใจตัวเอง 

    แต่นั่นยังไม่พอนะ ไม่ใช่แค่เรื่องดนตรี กีฬาด้วย

    ก็สงสัยนะว่าทำไมเราถึงเป็นคนเดียวในบ้านวะที่แม่ไม่เคยพาไปเรียนว่ายน้ำ ทั้งๆที่พี่ก็เรียน น้องก็เรียน กลายเป็นเราว่ายน้ำไม่เป็นอยู่คนเดียว โคตรด่าง เวลาคนมองมา ด่างอยู่คนเดียว แม่งทำไรไม่เป็นเลยนอกจากหายใจ

    เรื่องเรียนนี่ไม่ต้องพูดถึง อีกคนก็โคตรเก่งเลข ความคิด การตลาด แม่งสุดๆ ดีกรีเกียรตินิยมอันดับสอง พลาดอันดับหนึ่งไปเพราะเคยโดดเรียนไปตามดาราเกรดเลยตก ส่วนน้องนี่ก็ถึงไม่ได้เก่งเท่าแต่ก็ขยันมาก งานอดิเรกของมันคือแก้โจทย์เลขทุกที่ทุกเวลา 

    เนี่ย เกินหน้าเกินตามาก เวลาวันรวมญาตินี่เป็นยิ่งกว่าขี้ฝุ่น ไม่มีใครถามจนต้องเฟดตัวเองออกมานั่งเล่นเกมเงียบๆ 

    พูดไปคนก็ตลก แต่เอาจริงๆมันก็เศร้านิดหน่อยนะที่เราไม่เก่งอะไรซักอย่างอะ แต่ก็จะพยายามหาตัวเองต่อไป อาจจะมีซักเรื่องอะที่เป็นความสามารถพิเศษได้

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in