they told me that..begoneing
They told me that...
  • ใครสักคนถามฉัน
    ความเศร้าของเธอมากมายขนาดไหนกันนะ’

    ฉันตอบเขาไปว่า..

    ความเศร้าของฉันลึกเท่ามหาสมุทร
    ความเศร้าของฉันเหมือนแบกโลกใบหนึ่งไว้
    ความเศร้าของฉันเหมือนหลุมดำขนาดใหญ่
    ความเศร้าของฉันเท่ากับอวกาศ

    ความเศร้าของฉันน่ะ
    มันมากมายเกินกว่าเธอจะจินตนาการถึงเลยล่ะ..

    เขาถามฉันกลับว่า
    เป็นไปได้อย่างไร
    ความเศร้ามากมายขนาดนั้น
    เธอจะแบกมันไว้ทั้งหมดได้ยังไง?

    .
    .
    นั่นสินะ
    ความเศร้ามากมายขนาดนี้
    ฉันจะเอาไปเก็บไว้ที่ไหนได้บ้าง

    ฉันจะก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับก้อนความเศร้า
    ขนาดยักษ์แบบนี้ได้ยังไงกัน..

    ฉันก็คือฉัน
    ตัวฉันก็มีอยู่เท่านี้
    ฉันจะแบกมันไว้ทั้งหมดได้ยัง

    ฉันจินตนาการไม่ออกเลยจริงๆ..

    .
    .
    เขายิ้มแล้วบอกกับฉันว่า..
    โลกมันก็เป็นแบบนี้แหละ
    การมีชีวิตอยู่มันก็ต้องเป็นแบบนี้

    เขาบอกให้ฉันยิ้ม
    เขาบอกให้ฉันหัวเราะ
    เขาบอกให้ฉันมีความฝัน
    เขาบอกให้ฉันเดินต่อไป
    เขาบอกว่าวันข้างหน้ามันจะดีนะ
    เขาบอกว่าฉันจะผ่านมันไปได้
    เขาบอกให้ฉันเข็มแข็งไว้
    เขาบอกให้ฉันอดทน
    เขาบอกให้ฉันอยู่เพื่อคนอื่น
    เขาบอกให้ฉันมีชีวิต

    .
    .
    เขาบอกว่าแค่นี้เอง
    เขาบอกว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป
    เขาบอกว่าเดี๋ยวเธอก็จะมีความสุขแล้ว

    แต่เขาลืมบอกฉัน
    ว่ากว่าจะไปถึงตรงนั้น
    ชีวิตมันไม่ง่ายเลย
    ..


    ถ้ามีใครสักคนบอกฉันก่อน
    ถ้าพวกเขาบอกฉันสักนิด
    ว่าการมีชีวิตมันหนักขนาดนี้
    ว่าการที่จะมีความสุขฉันต้องแลกกับอะไรบ้าง
    ถ้าพวกเขาบอกฉัน..

    ฉันคงขอ
    ให้ฉันไม่มีชีวิตดีกว่า
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
pnuch (@jaja_jjl)
เรารู้ว่าชีวิตมันน่าเศร้าชีวิตมันยาก แต่ถ้ามันไม่เป็นแบบนั้นมันก็ไม่เรียกว่าชีวิตหรอกค่ะ เราคิดเหมือนคุณนะคนเราคนหนึ่งมันจะแบกความทุกข์ได้มากขนาดไหน แต่ยังไงเราก็มีทางเลือกขึ้นอยู่กับว่าคุรจะพร้อมที่จะเลือกทางเลือกนั้นตอนไหน อย่าคิดว่าไม่อยากมีชีวิตเลย เกิดมาตั้งหนึ่งครั้งแล้วทำให้มันดีที่สุดถึงมันจะแย่ขนาดไหนก็เถอะ นี่แหละค่ะสิ่งที่ขึ้นชื่อได้ว่าชีวิต สู้ๆนะคะ :-)
begoneing (@Barbegon)
@jaja_jjl ขอบคุณมากๆนะคะ