가을augustthemoon
15 : จางหาย
  • 15 : จางหาย

    ผมหมดเรี่ยวแรงที่จะเขียน
    เพราะมือสั่นเทาและกระเพาะที่ว่างเปล่า
    ทำให้ประสานสัมผัสของผมพร่าเบลอ

    หากพยายามเขียนเพลง
    ดินสอจากแท่งถ่านก็จะถูกับนิ้วมือจนเป็นรอย
    จากร่องรอยก็กลายเป็นแผลเป็น

    หากไม่เขียนก็จะไม่มีเงินเพื่อกินให้อิ่ม
    หัวใจกับท้องที่กลวงโบ๋สร้างฝันร้ายให้แก่ผม
    ผมสูญเสียพลังที่จะมีชีวิต

    ถ้อยคำจางหายไปจากหัวใจของผมเสียแล้ว

    01.


    ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก
    เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเสมอตลอดช่วงชีวิตที่ผ่านมา
    แต่สิ่งที่ต่างออกไปคือปาร์คจิมินอยู่ตรงนั้น
    ลมหายใจของเขาลูบไล้จมูก

    ผมลอบมองใบหน้าของนางฟ้า
    พระเจ้าสร้างคุณเพื่อให้เป็นที่รัก

    นางฟ้าของผมทำไมถึงได้มานอนในรังหนูสกปรกแบบนี้กันนะ

    ผมเลือนใบหน้าเข้าใกล้
    ริมฝีปากสัมผัสกับหน้าผากของคุณ

    02.


    ผมตื่นอยู่ แต่ไม่กล้าขยับตัว
    เพราะสัมผัสของคุณช่างอบอุ่นจนหัวใจหลอมละลาย

    มิน ยุกกิกลับไปนอนที่เดิม
    ทิ้งไออุ่นที่ไม่มีวันจางหายไว้ที่หน้าผาก

    และหัวใจของผม

    03.

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in