My impetuous fan fictions collection.medusawrites
Lovelovelove
  • รัก รัก รัก.

    หลิวไห่ควานกำลังนั่งฟังเพลงอยู่บนโซฟา เขาปล่อยให้แอพลิเคชันฟังเพลงยอดนิยมสุ่มเพลงที่เขาน่าจะชอบขึ้นมาให้เขาฟัง ในมือถือแก้วกาแฟที่เพิ่งชงให้ตัวเอง หลับตา ฟังเพลงจากลำโพงอย่างที่เขาชอบทำ เนื่องจากสภาพด้านนอกที่มีทีท่าเหมือนฝนจะตก หลิวไห่ควานผู้ซึ่งไม่ชอบฝนเพราะความเฉอะแฉะ เลือกที่จะอยู่บ้าน ฟังเพลง เผื่อว่าหากฝนตกขึ้นมาจริงๆ บรรยากาศแบบนี้ก็จะพอเหมาะกับเพลย์ลิสต์ที่เขากำลังฟังอย่างพอดิบพอดีด้วยความตั้งใจ


    'If I ever have to leave'

    หากว่าฉันจำเป็นต้องไป

    'Where would I go'

    ฉันควรจะไปที่ไหน

    'Should I really have to leave'

    ฉันควรจะไปจริงๆใช่ไหม

    'Where do you think I should be'

    คุณว่าฉันควรจะอยู่ที่ไหน


    เพียงแค่ท่อนแรกของเพลงที่แอพลิเคชันสุ่มมาให้หลิวไห่ควานฟังจากเพลย์ลิสต์สไตล์เพลงที่คล้ายๆกัน หลิวไห่ควานก็ลุกขึ้นจากโซฟามาเปิดเสียงลำโพงให้ดังขึ้น


    'You know I always wanna be'

    คุณก็รู้ว่าฉันอยากอยู่ที่ไหนตลอดมา

    'Somewhere or anywhere that nearby you'

    บางที่หรือที่ไหนก็ตามที่อยู่ใกล้คุณ

    'I wanna make this love clearly'

    ฉันอยากทำให้ความรักครั้งนี้ชัดเจน

    'Make it more stronger, make it more longer'

    ทำให้ความรักครั้งนี้มั่นคงมากกว่าเดิม ยาวนานมากกว่าเดิม


    เสียงหวานนุ่มของนักร้องเจ้าของบทเพลงทำให้หลิวไห่ควานต้องกดโทรศัพท์เข้าแอพลิเคชันที่กำลังเล่นเพลงนี้อยู่เพื่อดูว่าเพลงนี้เป็นเพลงของศิลปินคนไหน เขายืนฟังเพลงจนจบโดยไม่ขยับเขยื้อน เมื่อเพลงจบ เขาก็กดให้แอพลิเคชันเล่นเพลงนี้อีกรอบ อีกรอบ และอีกรอบ



    หลิวไห่ควานไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปมากเท่าไหร่แล้วที่เขาฟังเพลง lovelovelove ของ 백예린 (Yerin Baek) ซ้ำๆ วนอยู่แค่เพียงเดียว จนในที่สุดก็ตัดสินใจกดปิดลำโพง เพียงแต่เพลง lovelovelove ยังคงเล่นอยู่ในหัวของหลิวไห่ควาน ไม่ใช่แค่ความหมายของเพลงเท่านั้นที่ทำให้หลิวไห่ควานชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ยิน แต่เมโลดี้และดนตรีของเพลงทำให้หลิวไห่ควานอดใจไม่ได้ที่จะเล่นเพลงนี้ด้วยตนเอง เขาเดินตรงไปที่เปียโน upright หลังเก่าของเขาที่ไม่ได้เล่นมาสักพัก เขานั่งลงที่เก้าอี้ เปิดเปียโนขึ้นมา ก่อนจะลองกดแป้นคีย์ขาว-ดำของเปียโนที่ไม่ถูกเล่นมาสักพักใหญ่ เพราะความยุ่งของชีวิตของหลิวไห่ควาน ทำให้เขาไม่ได้เล่นเปียโนที่เคยเป็นสิ่งที่เขาชอบ เมื่อเสียงที่ออกมาจากเปียโนไม่ได้เพี้ยนมากจนถึงกับทำให้เขาทนเล่นไม่ไหว หลิวไห่ควานจึงลองเล่นสิ่งที่ยังดังอยู่ในหัวเขา เพลง lovelovelove


    'And I wish we'll be together'

    และฉันปรารถนาว่าเราจะยังอยู่ด้วยกัน

    'When life makes us apart'

    เมื่อชีวิตทำให้เราต้องห่างกัน

    'And tears us apart'

    และทำให้เราต้องแยกจาก


    ถึงแม้ว่าหลิวไห่ควานจะเล่นแค่ดนตรี เขาไม่ได้เปล่งเสียงร้องออกมา แต่เนื้อร้องทุกคำกลับดังก้องอยู่ในหัวของเขาราวกับว่าเขายังไม่ได้ปิดลำโพงลงแต่อย่างใด


    'You're the poet in my heart'

    คุณคือกวีในหัวใจของฉัน

    'The changes in my mind'

    คือความเปลี่ยนแปลงในห้วงความคิด

    'Pounding in my heart'

    คือจังหวะการเต้นของหัวใจของฉัน

    'You're everything in my head'

    คุณคือทุกอย่างในหัวของฉัน

    'You're the dreams I've always wished'

    คุณคือความฝันที่ฉันเฝ้าปรารถนา

    'A chance to be better'

    คือโอกาสที่ฉันจะเป็นคนที่ดีกว่าเดิม

    'Flowers in my path'

    คือดอกไม้ในเส้นทางของฉัน

    'My love'

    ความรักของฉัน



    อาจจะเป็นเพราะดนตรีที่ถูกจริตกับความชอบของหลิวไห่ควานที่ทำให้เขาชอบเพลงนี้ทันทีตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ฟัง หากแต่เขารู้ดีว่าเหตุผลหลักเป็นเพราะว่าเพลงนี้ทำให้เขาคิดถึงคนรักของเขา วังจั๋วเฉิง


    'I know you always try so hard'

    ฉันรู้ว่าคุณพยายามอย่างหนัก

    'Whenever or where we are, you're nearby me'

    เมื่อใดหรือที่ไหนก็ตามที่เราอยู้ด้วยกัน คุณอยู่ใกล้ฉัน

    'I know we always love so deep'

    ฉันรู้ว่าเรารักกันมากเสมอมา

    'Made it for a long time, let's make it last longer'

    ทำให้รักครั้งนี้ยาวนาน มาทำให้รักครั้งนี้ยาวนานกว่าเดิม

    'And I wish we'll be together'

    และฉันปรารถนาว่าเราจะยังอยู่ด้วยกัน

    'When life makes us apart'

    เมื่อชีวิตทำให้เราต้องห่างกัน

    'And tears us apart'

    และทำให้เราต้องแยกจาก


    วังจั๋วเฉิง นักร้องชื่อดังที่ตอนนี้กำลังทุ่มเทให้กับการทำอัลบั้มใหม่จนไม่สามารถแยกตัวออกจากสตูดิโอของเจ้าตัวได้เลย หลิวไห่ควานเข้าใจความมุ่งมั่นและความรักในงานของคนรักเป็นอย่างดี เพราะเขาเองก็เป็นคนประเภทเดียวกัน เขารู้ เข้าใจ และเคารพในการตัดสินใจของวังจั๋วเฉิงเสมอ เพียงแต่ว่าระยะเวลาเกือบ 2 เดือนที่ไม่ได้เจอหน้าคนรักเลย ถึงแม้ว่าจะโทรคุยกันบ้าง แต่มันก็ไม่เหมือนกับการได้เจอหน้ากัน ทานข้าวด้วยกัน นอนกอดกัน หรืออยู่ด้วยกัน บวกกับบรรยากาศอึมครึมเวลาที่ฝนใกล้จะตก และเพลง lovelovelove ที่หลิวไห่ควานกำลังเล่นอยู่ ทำให้หลิวไห่ควานคิดถึงคนรักขึ้นมาจับใจ


    'You're the poet in my heart'

    คุณคือกวีในหัวใจของฉัน

    'The changes in my mind'

    คือความเปลี่ยนแปลงในห้วงความคิด

    'Pounding in my heart'

    คือจังหวะการเต้นของหัวใจของฉัน

    'You're everything in my head'

    คุณคือทุกอย่างในหัวของฉัน

    'You're the dreams I've always wished'

    คุณคือความฝันที่ฉันเฝ้าปรารถนา

    'A chance to be better'

    คือโอกาสที่ฉันจะเป็นคนที่ดีกว่าเดิม

    'Flowers in my path'

    คือดอกไม้ในเส้นทางของฉัน

    'My love'

    ความรักของฉัน


    หลิวไห่ควานรู้สึกถึงน้ำหนักนิ้วมือของตัวเองที่กำลังกดลงบนแป้นคีย์ขาว-ดำของเปียโนอย่างหนักขึ้นเมื่อเล่นมาถึงท่อนนี้ ราวกับว่าเขากำลังเล่นเปียโนแข่งกับเสียงฝนที่กำลังตกลงมาอย่างหนักที่ด้านนอก หากแต่หลิวไห่ควานรู้ดีว่าเป็นเพราะความรู้สึกในใจของเขาต่างหากที่ทำให้เขากดคีย์เปียโนหนักขึ้นเรื่อยๆ


    'Too many ups and downs'

    ทั้งโชคดีและโชคร้าย

    'We had been through together'

    เราทั้งสองผ่านมาด้วยกัน

    'Above love'

    มากกว่าความรัก

    'You are more than my everything'

    คุณเป็นมากกว่าทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน

    'To me, oh you are, umm'

    สำหรับฉัน คุณเป็นทุกสิ่ง


    ไม่รู้อะไรทำให้หลิวไห่ควานเปล่งเสียงของตัวเองออกมา เนื้อเพลงที่เขากำลังร้องไม่ใช่แค่เนื้อเพลงอีกต่อไป เรื่องราวความรักของเขาและคนรักกำลังพรั่งพรูออกมาด้วยเสียงของหลิวไห่ควานพร้อมกับเสียงเปียโนที่ตัวเขาเองกำลังบรรเลงอยู่ เสียงเปียโนเบาลง พร้อมกับเสียงทุ้มไพเราะของหลิวไห่ควานที่ดังขึ้น


    "You're the poet in my heart

    The changes in my mind

    Pounding in my heart

    You're everything in my head

    You're the dreams I've always wished

    A chance to be better

    Flowers in my path

    My love"


    หลิวไห่ควานเล่นเปียโนจนจบเพลง ก่อนจะถอนหายใจยาวๆ นิ้วมือเรียวสวยยังวางอยู่บนคีย์ของเปียโน ก่อนจะตัดสินใจปิดเปียโน ถึงแม้ว่าจะไม่อยากออกไปข้างนอกเพราะฝนที่กำลังตก แต่คนๆหนึ่งทำให้หลิวไห่ควานคิดถึงมากจนยอมออกไปข้างนอกถึงแม้ว่าฝนจะตกหนักก็ตามเพื่อออกไปหาเขาคนนั้น จังหวะที่หลิวไห่ควานกำลังจะไปหยิบร่มเพื่อจะออกไปข้างนอก ประตูบ้านก็ถูกเปิดเสียงดัง

    "กลับมาแล้วครับ! "

    หลิวไห่ควานยืนนิ่ง มองเจ้าของหัวใจของตัวเองกำลังยืนอยู่ตรงหน้า วังจั๋วเฉิงในชุดกันฝนพลาสติกสีเหลืองแสงสดใส เข้ามาในบ้านในสภาพเปียกไปหมดทั้งตัว ผมเปียกลู่กับใบหน้า หากแต่เจ้าตัวกับยืนฉีกยิ้มกว้างอยู่ตรงหน้าหลิวไห่ควานราวกับว่าเนื้อตัวที่กำลังเปียกปอนไม่สามารถทำให้วังจั๋วเฉิงรู้สึกไม่พอใจหรือไม่สบายตัวได้เลย

    "เฉิงจื่อ..."

    รู้สึกตัวอีกทีหลิวไห่ควานก็ตรงเข้ากอดคนรักของตัวเองไว้แน่น โดยไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะยังไม่ได้ถอดเสื้อกันฝน ไม่สนใจความเฉอะแฉะที่ตัวเองไม่ชอบ ไม่สนใจอะไรอีกแล้ว ขอเพียงแค่คนตรงหน้าอยู่กับเขาตรงนี้


    'You're the poet in my heart'

    คุณคือกวีในหัวใจของฉัน

    'The changes in my mind'

    คือความเปลี่ยนแปลงในห้วงความคิด

    'Pounding in my heart'

    คือจังหวะการเต้นของหัวใจของฉัน

    'You're everything in my head'

    คุณคือทุกอย่างในหัวของฉัน

    'You're the dreams I've always wished'

    คุณคือความฝันที่ฉันเฝ้าปรารถนา

    'A chance to be better'

    คือโอกาสที่ฉันจะเป็นคนที่ดีกว่าเดิม

    'Flowers in my path'

    คือดอกไม้ในเส้นทางของฉัน

    'My love'

    ความรักของฉัน


    "ผมก็รักควานเกอเหมือนกันครับ"




    .

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in