ผมจมน้ำในเดือนธันวาคม (Lumark)ppan_19
โพสต์นี้มีเนื้อหาที่อาจไม่เหมาะสมกับเยาวชน Day 3
  • Day 3

    วันนี้พี่ให้พี่แทยงไปรับนะ -คิมโดยอง

    มาร์คยืนมองข้อความในโทรศัพท์ของตนครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจแล้วเก็บเครื่องมือสื่อสารเข้ากระเป๋าเสื้อโค้ท ,ลูคัสหันมองตามเสียงถอนหายใจสุดอมทุกข์
    "มีเรื่องหนักใจอะไรขนาดนั้นวะ" เจ้าตัวว่าก่อนจะตักข้าวคำใหญ่เข้าปาก-- มาร์คมองภาพนั้นแล้วเบ้ปากใส่ความตะกละตะกลามของเพื่อนสนิท ลูคัสได้แต่ยักคิ้วให้เขา

    "ไม่มีอะไร" ท้ายที่สุดเขาก็อดคลี่ยิ้มหน่ายๆออกมาไม่ได้ "แค่ต้องทำงานหลังเลิกวันนี้"

    ลูคัสรู้ว่ามาร์คทำงานพิเศษ เป็นพนักงานที่ร้านสะดวกซื้อใกล้หอพักของเขา ทำงานเป็นกะเย็นทุกวันจันทร์-พุธ-ศุกร์
    รู้แค่นั้นก็มากเกินพอแล้ว แค่เอาไว้กะเวลาว่างไว้ไปเที่ยว ไปทำงานมหาวิทยาลัยด้วยกันก็พอ

    งานพิเศษของคิมโดยอง ให้ตายยังไงมาร์คก็ให้ลูคัสรู้ไม่ได้

    .
    พี่แทยงเป็นแฟนหนุ่มของคิมโดยอง คบหากันมาจนตอนนี้ก็เข้าปีที่เจ็ดแล้ว
    มาร์คเคยเรียกเขาว่าทีวาย เหมือนกับที่เคยเรียกคิมโดยองว่าโดยองงี่
    ก่อนที่ทุกอย่างจะวุ่นวายไปหมด

    พี่แทยงดึงเขาเข้าไปจูบทันทีที่ขึ้นรถ ,มาร์คเอียงคอรับเพื่อให้อีกฝ่ายทำได้ถนัด
    ทั้งรุนแรง ทั้งเจ็บ เด็กหนุ่มได้แต่จิกมือลงบนเบาะรถราคาแพงเพื่อระบายความเจ็บ

    มาร์ครู้ดีว่าสัมผัสของพี่แทยงไม่เคยอ่อนโยน-- อย่างไรก็ดี ความอ่อนโยนของพี่แทยงไม่ได้มีให้ตัวเขา
    พี่แทยงผละออกไปเมื่อเขาพอใจ ดวงตาคมกริบปานนกเหยี่ยวคู่นั้นไม่แสดงอารมณ์อะไร แต่เขาดูพึงพอใจที่เห็นมาร์คแทบจะฝังร่างทั้งร่างไว้กับเบาะนั่ง

    เด็กหนุ่มนั่งรถไปพลางคิดว่าจะจัดการยังไงกับริมฝีปากบวมเจ่อของตน มันขึ้นสีแดงอย่างเห็นได้ชัด
    เมื่อจะลองใช้แขนเสื้อเช็ดเพื่อปกปิดหลักฐานน่าอายบนใบหน้าของตน พี่แทยงก็คว้าข้อมือเขาไว้

    "โดยองสั่งให้พี่เตรียมนายไว้ให้พร้อม"

    ก็แค่นั้นเอง
    เมื่อรู้ว่าเป็นคำสั่งของคิมโดยอง มาร์คก็ตัดสินใจเอนตัวพิงเบาะรถ เลิกคิดหาวิธีขัดขืนอะไร


เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in